ทั่วโลกเปลี่ยนอาชีพ : สกิลข้าทวีคูณหมื่นเท่า ใครว่าข้าเป็นสายซัพพอร์ต

        หลังจากเลี้ยวผ่านซอกซอยแคบๆไปไม่กี่แห่ง

        ในไม่ช้าเบื้องหน้าของทั้งสองพลันสว่างจ้าและกว้างขวางขึ้น

        เบื้องหน้าไม่ไกลนักปรากฏห้องโถงหินขนาดมหึมาที่สูงหลายร้อยเมตร และกว้างนับหมื่นเมตร

        นี่คือภูเขาขนาดใหญ่ที่ใจกลางเป็นโพรงและไม่มีส่วนยอดปิดทับ

        แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ทั้งสองตกตะลึงที่สุด

        เพราะในที่สุดพวกเขาก็ได้เห็นโฉมหน้าของตัวการที่ทำให้ถ้ำพังทลายและแผ่นดินสั่นสะเทือน...มันคือมังกรสามหัวที่มีลำตัวสีดำสนิทราวกับน้ำหมึก

        ใช่แล้ว

        มังกรตัวนี้มีถึงสามหัว

        มันมีขนาดร่างกายที่ใหญ่โตมหึมาความยาวนับหลายสิบเมตร ทุกครั้งที่ปีกพังผืดคู่ยักษ์โบกสะบัดอย่างไม่ใส่ใจจะก่อให้เกิดพายุพัดกระหน่ำอย่างรุนแรง

        ตามลำตัวของมันเต็มไปด้วยเกล็ดที่แข็งแกร่งแต่ละแผ่นดูเหมือนโล่ขนาดใหญ่ที่ส่องประกายระยิบระยับยามต้องแสงอาทิตย์ให้ความรู้สึกว่าไม่มีสิ่งใดสามารถทำลายมันได้

        ผนวกกับกรงเล็บสังหารทั้งสี่ที่คมกริบประดุจใบเคียวและบนลำคอที่แยกออกไปนั้น มีหัวสามหัวที่ดูเหมือนกันทุกประการแต่กลับมีความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัด

        ทุกสิ่งทุกอย่างที่รวมกันอยู่นี้ทำให้ลู่เซิ่งถึงกับขนลุกซู่ไปทั้งตัว

        อันตรายขั้นสุด

        นั่นคือความรู้สึกแรกที่ลู่เซิ่งมีต่อมังกรประหลาดตัวนี้

        เขาใช้ทักษะตรวจสอบใส่เจ้ามังกรตัวนี้ตามสัญชาตญาณทันที

        [เป้าหมาย: ออสการ์]

        [ฉายา: มังกรต้องห้าม]

        [ประเภท: เผ่ามังกร]

        [เลเวล: ??]

        [ค่าพลังชีวิต: 39,999]

        [ค่ามานา: 39,999]

        [ระดับดาวพลังรบ: ??]

        ......

        “เวรเอ๊ย! เลือดเกือบสี่หมื่น แถมยังมองไม่เห็นเลเวลอีกเหรอ?”

        เมื่อเห็นแผงสถานะที่เข้าขั้นหลุดโลกของออสการ์ลู่เซิ่งก็ตกใจจนเกือบจะหลุดปากร้องออกมา

        “ชู่ว! เบาๆ หน่อย อย่าให้มันได้ยินนะ!”

        โชคดีที่ตอนนั้นลั่วเซวียนเซวียนรีบเข้าไปปิดปากเขาไว้ พร้อมกับชี้ไปยังออสการ์แล้วกระซิบว่า“ดูนั่นสิ เหมือนมันกำลัง...ทุกข์ทรมานกับความเจ็บปวดบางอย่างอยู่นะ?”

        ลู่เซิ่งรูม่านตาหดแคบลงเมื่อได้ยินเช่นนั้นเขาเพิ่งสังเกตเห็นว่าในเวลานี้มังกรสามหัวไม่เพียงแต่คำรามด้วยความเจ็บปวดอย่างต่อเนื่องแต่มันยังใช้หัวกระแทกเข้ากับผนังหินรอบข้างซ้ำๆราวกับกำลังพยายามอดทนอย่างยากลำบาก

        เมื่อมองไปยังร่างของมัน

        เป็นไปตามคาดข้อความแจ้งเตือนผลจากเวทมนตร์ด้านลบก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าลู่เซิ่งทันที

        [เพลิงมังกรทำลายล้าง: ทรมานนิรันดร์]

        ผลจากเวทมนตร์ด้านลบ:สร้างดาเมจไฟ 10,000 หน่วยในทุกๆ หนึ่งชั่วโมงทุกครั้งที่เกิดผล จะสร้างผลการแผดเผาทั้งทางร่างกายและจิตวิญญาณของเป้าหมายจนกว่าเป้าหมายจะตาย!

        ...คำพิพากษาจากราชามังกรเวหา แทบไม่มีทางล้างสถานะได้!

        ............

        “นี่มัน... สกิลดีบัฟที่น่าสยดสยองมาก ไม่มีแม้แต่ขีดจำกัดด้านเวลาเลยเหรอ?”

        เมื่อเห็นดีบัฟนี้ลู่เซิ่งก็ยิ่งตกตะลึงจนไม่รู้จะบรรยายอย่างไร

        ผลของ‘เพลิงมังกรทำลายล้าง: ทรมานนิรันดร์’ นี้มันไร้เหตุผลเกินไปแล้วถึงขั้นที่จะทรมานเป้าหมายไปจนตาย

        ออสการ์ตัวนี้ไปทำกรรมหนักอะไรไว้กันแน่ถึงได้ถูกใครบางคนใช้สกิลแบบนี้ใส่

        นี่มันกะจะให้ตายทั้งเป็นชัดๆ

        “พระเจ้าช่วย คำพิพากษาจากราชามังกรเวหางั้นเหรอ?”

        ในเวลาเดียวกันลั่วเซวียนเซวียนก็เห็นข้อความแจ้งเตือนผลจากเวทมนตร์ด้านลบนี้เช่นกัน

        แต่ที่ต่างจากปฏิกิริยาของลู่เซิ่งอย่างสิ้นเชิงคือเธอดูเหมือนจะเดาอะไรบางอย่างได้ จึงพึมพำออกมาว่า “สกิลนี้หรือจะเป็นสกิลเฉพาะตัวของราชามังกรแห่งหน้าผามังกรเวหา...”

        เธอยังพูดไม่ทันจบ

        แกรกๆๆ...

        ทันใดนั้นก็มีเสียงกึกๆ ดังมาจากด้านข้าง

        ลั่วเซวียนเซวียนหันไปมองตามสัญชาตญาณแล้วก็พบว่าลู่เซิ่งลงไปนอนกองกับพื้นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้แถมตอนนี้เขายังกำลังโกยดินและเศษหินมาถมตัวเองอย่างเอาเป็นเอาตาย

        “ลู่เซิ่ง นายทำอะไรน่ะ?” ลั่วเซวียนเซวียนถามอย่างอึ้งๆ

        “เร็วเข้า ใช้เศษหินกับดินทรายฝังตัวเองไว้ อย่าให้มันจับได้เด็ดขาด”

        ลู่เซิ่งกระซิบเร่งเร้าพร้อมกับปรายตามองออสการ์ที่ยังคงอยู่ในสภาวะคลุ้มคลั่ง แล้วกล่าวด้วยเสียงต่ำว่า“ถ้าฉันเดาไม่ผิด อีกเดี๋ยวไอ้ตัวนี้มันต้องได้สติแน่”

        “อ้อ อื้อ”

        เมื่อได้ยินดังนั้นลั่วเซวียนเซวียนก็ใจสั่นวาบ ทันใดนั้นเธอก็ไม่สนใจกิริยาท่าทางกุลสตรีใดๆ อีกรีบทำตามอย่างรวดเร็ว โดยการลงไปนอนบนพื้นแล้วเริ่มโกยเศษหินมากลบตัวบ้าง

        ไม่นานนักทั้งคู่ก็ฝังตัวเองไว้มิดชิด ไม่เพียงแต่ไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่นิดเดียวแม้แต่ลมหายใจก็ยังแผ่วเบาลง เรียกได้ว่าระแวดระวังตัวถึงขีดสุด

        แต่น่าเสียดายที่พวกเขาประเมินความแข็งแกร่งของออสการ์ต่ำไปและประเมินความสามารถในการรับรู้ของมังกรสามหัวตัวนี้ต่ำเกินไปเช่นกัน

        “ไอ้พวกมดปลวกชั้นต่ำ กล้าดียังไงถึงบุกรุกเข้ามาในอาณาเขตของข้า!!!”

        โฮก!!

        ทันใดนั้นคลื่นกระแทกมหาศาลพุ่งเข้าใส่ประดุจกำแพงล่องหนจนทำให้มิติสั่นสะเทือนบิดเบี้ยวไปทีละนิด

        ลู่เซิ่งและลั่วเซวียนเซวียนที่อุตส่าห์ซ่อนตัวอย่างดีกลับถูกคลื่นเสียงนั้นซัดจนกระเด็นออกมาทันที

        “อ๊ะ!”

        โครม!

        ลั่วเซวียนเซวียนผู้น่าสงสารที่มีค่าพลังชีวิตไม่มากนักอยู่แล้วเมื่อถูกจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัวร่างบอบบางของเธอก็พุ่งไปกระแทกเข้ากับผนังหินที่แข็งแกร่งด้านหลังอย่างจังจนตาพร่ามัวแล้วสลบเหมือดไปทันที

        เปรี้ยง!

        HP-599!

        ลู่เซิ่งกระเด็นตามไปติดๆ

        แม้เขาจะเป็นพาลาดินที่มีพลังป้องกันเหนือกว่าลั่วเซวียนเซวียนมาก

        แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับมังกรต้องห้ามอย่างออสการ์เขาก็ทานทนได้ไม่นานถูกคลื่นเสียงซัดจนหงายหลังและกระแทกเข้ากับผนังหินอย่างแรงจนร่างแทบจะฝังเข้าไปในนั้น

        “ตายซะเถอะ!”

        ในตอนนี้ออสการ์กลับมามีสติสัมปชัญญะสมบูรณ์แล้ว

        เมื่อเห็นว่ามีคนกล้าบุกรุกอาณาเขตของมันมันแทบไม่ต้องเสียเวลาคิด ยกกรงเล็บมังกรขนาดยักษ์ฟาดลงมาที่ลู่เซิ่งทันทีหมายจะปลิดชีพเขาให้ตายคาที่

        “หยุดเดี๋ยวนี้!”

        ในช่วงเวลาที่ความตายอยู่ห่างไปเพียงแค่ปลายนิ้วนั้นเอง