“เหนือสวรรค์ ยังมีข้า”

“เมื่อผู้หนึ่งลุกขึ้นต่อต้านฟ้า... ฟ้าเองย่อมต้องตอบกลับ”

เสียงระฆังแห่งสวรรค์เก่าดังก้องเหนือทุกมิติ
จากแดนเทพชั้นที่เก้า จนถึงโลกแห่งมนุษย์
ก้องสะท้อนราวกับเป็นการประกาศของผู้เฝ้าสวรรค์ว่า—
“ผู้ทำลายลำดับได้ถือกำเนิดแล้ว”

เหล่าเทพสวรรค์เก่าจำนวนมากต่างตื่นจากการจำศีล
มหาจักรพรรดิทั้งสามที่ครองแดนสวรรค์ตอนบนเริ่มเปิดตาขึ้น
ในแววตาพวกเขา—มีทั้งความเกรงกลัวและความเยือกเย็นที่แฝงไว้ด้วยเจตนาฆ่าฟัน

????️ ฉาก: “หุบเขาไร้ฟ้า”

ร่างของเฉินหยวนยืนนิ่งอยู่กลางลานหินโบราณ
รอบกายเต็มไปด้วยเศษมิติที่แตกละเอียดจากพลังระเบิดเมื่อคราเลื่อนขั้น
อากาศรอบตัวเขาแปรปรวน ราวกับความจริงและความฝันกำลังผสานเป็นหนึ่ง

“พลังนี้...เกินกว่าข้าจะควบคุมได้ทั้งหมด”
เฉินหยวนพึมพำ พลางมองมือของตนที่ยังมีลายสัญลักษณ์สีทองดำไหลวน

ทุกครั้งที่เขาขยับ พื้นฟ้ารอบตัวจะสั่นคล้ายจะฉีกออก
แก่นจิตอมตะของเขาเปล่งประกายเป็นจังหวะหัวใจ—
แต่ละจังหวะคือคลื่นสะเทือนที่สามารถทำให้โลกหนึ่งแตกดับได้

เขาหลับตา พยายามปรับลมหายใจให้เข้ากับพลังใหม่นี้
แต่ในขณะเดียวกัน เสียงหนึ่งก็ดังก้องขึ้นในห้วงจิต

“เจ้ากำลังก้าวสู่หนทางที่ไม่มีผู้ใดเดิน...
หนทางนั้นเรียกว่า ‘ฟ้าที่ไร้ฟ้า’”

เสียงนั้น...คุ้นเคย
เป็นเสียงของมารดา — “เยี่ยนอวี้เซียน” ผู้เคยหายสาบสูญไปกับสงครามสวรรค์เมื่อพันปีก่อน
แต่ในครั้งนี้ เสียงของนางแฝงด้วยพลังคล้ายคำสาป

ทันใดนั้น—
รอยแยกสีเงินขนาดมหึมาฉีกกลางท้องฟ้า
จากภายในนั้น ปรากฏเงาเทพห้าตนในชุดเครื่องทรงของสวรรค์เก่า
แต่ละร่างมีวงแหวนแห่งชะตาหมุนรอบกาย เป็นสัญลักษณ์ของ “ผู้พิทักษ์ฟ้าเดิม”

“เฉินหยวน...ผู้ถือกำเนิดนอกลำดับ”
“ด้วยบัญชาสวรรค์เก่า พวกข้าถูกส่งมาเพื่อทำลายแก่นจิตของเจ้า”

เฉินหยวนลืมตาขึ้น—
ประกายในดวงตาดุจทะเลดาราแตกสลาย
แสงสีทองดำระเบิดออกจากร่างในเสี้ยววินาที

“ฟ้าเก่าจะยังคิดว่า...ข้าคือสิ่งที่ต้องลบงั้นหรือ?”
“ถ้าเช่นนั้น...จงลองลบข้าดูเถิด!”

พลังอมตะแห่งจิตฟุ้งกระจายออกจากร่างเขา
กลายเป็น “มิติแห่งจิตไร้ฟ้า” โอบล้อมพื้นที่นับพันลี้
ทุกสิ่งภายในระยะนั้นกลายเป็นภาพนิ่ง—
แม้แต่กาลเวลาก็ไม่อาจขยับ

เทพพิทักษ์ทั้งห้าตัวสั่นสะท้าน
หนึ่งในนั้นตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว

“มันใช้พลังสัจธรรมกลับด้านอีกแล้ว!
ตัดขาดกฎแห่งฟ้าภายในมิติของตน...
พลังนี้ มันเทียบเท่ากับมหาอมตะสวรรค์ได้เลย!”

พลังทั้งสองฝ่ายปะทะกันอย่างรุนแรง
เสียงแตกของสวรรค์ดังขึ้นอีกครั้ง
เศษชะตานับล้านสายลอยขึ้นกลางอากาศ—
ราวกับฟ้ากำลังหว่านเมล็ดแห่งการทำลาย

เฉินหยวนใช้มือขวาสะบัด
พลัง “จิตอมตะ” ถูกแปรสภาพเป็นดาบเงาแห่งเจตจำนง
ฟันออกเพียงครั้งเดียว—
อากาศระหว่างเขากับศัตรูถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่ง
เส้นพลังแห่งโชคชะตาของเทพพิทักษ์ถูกตัดขาด

เลือดอมตะสาดกระจายเต็มฟ้า

“ผู้ฝืนฟ้า...จะต้องชดใช้!”
เสียงของเทพพิทักษ์อีกตนร้อง ก่อนจะรวมพลังแห่งชะตาเข้าหากัน

แสงสีทองนับพันเส้นส่องออกจากฟ้าเหนือหัว
เป็นสัญญาณว่า “สวรรค์เก่า” กำลังเปิดประตูบัญญัติจริง
ครั้งนี้...ไม่ใช่เพียงแค่ผู้พิทักษ์
แต่เป็น พลังจิตของสวรรค์เก่าเอง ที่จะลงมาทำลายเขา

เฉินหยวนยืนนิ่ง—
สายตาเต็มไปด้วยความสงบ
เขารู้ดีว่า หลังจากนี้ไป
เขาจะไม่อาจถอยกลับสู่หนทางเดิมได้อีก

“ดี...ในเมื่อฟ้าเก่าไม่ต้องการข้า
ข้าก็จะเป็นฟ้าใหม่ให้ดูเอง”

เสียงของเขาดังก้องสะเทือนฟ้า
ดวงตาของเฉินหยวนเปลี่ยนเป็นสองสี — ข้างหนึ่งสีทองแห่งสัจธรรม ข้างหนึ่งสีดำแห่งความว่าง
พลังระเบิดออกเป็นวงกว้าง
ท้องฟ้าแตกร้าว กลายเป็น “รอยแยกแห่งการกำเนิดสวรรค์ใหม่”

และการต่อสู้ครั้งนี้—
จะเป็นจุดเริ่มต้นของ “สงครามฟ้าเก่า vs ฟ้าใหม่”
ที่ไม่มีผู้ใดอาจหลีกเลี่ยงได้อีกต่อไป...