ชิงหยางเดินไต่ไปตามความลาดชันของทางเดินขึ้นไปยังชั้นที่สองของหอแห่งเจตจำนง
ทุกก้าวที่ใช้ออกนั้นราวกับว่าแบกโลกาไว้ทั้งใบ เหงื่อกาฬหลั่งรินไหลอาบย้อมทั่วร่างจเปียกชุ่ม
ทั้งจิตใจยังร้อนรุ่มดั่งถูกเพลิงผลาญ ความยากจนข้นแค้นโถมถั่ง
ความเจ็บแค้นชิงชังประดังเข้า ความอิจฉาริษยาประจักษ์แจ้ง
ความเจ็บใจจากการถูกเหยียดหยามเกาะกินลึก ความเ็ปจากการถูกกระทำปรากฎฝังแน่นในหัว
ความโหยหาความรักจากบิดามารดรมากมายเกินใจต้าน ความสุขสูญหายกลายกลับเป็ความทุกข์ทน
ชิงหยางก้าวเดินเรื่อยเปื่อยราวกับคนไร้ิญญา สองตาเลื่อนลอยมองจ้องไปตามทาง ในห้วสมองคล้ายคลับว่างเปล่ากลายเป็ศูนย์
" วิ้ง " พลันปรากฎร่างเงาสตรียืนขวางทาง
" หยางเอ๋อร์ " เสียงสตรีดังขึ้นแ่เบา
เสียงนุ่มละมุนอบอุ่นด้วยรัก ปลุกจิตใต้สำนึกของชิงหยางให้ฟื้นตื่น
" อือ " ชิงหยางฟื้นคืนสติกลับมา
สองตามองจ้องไปยังร่างเงาสตรี " ท่านคือ ท่านแม่ของข้ารึ " ชิงหยางเอ่ยออกมา
" แว่บ " พลันร่างเงาสตรีสลายไป
" ท่านยังมิตอบข้าเลย " ชิงหยางพึมพำ
" รึจะเป็ท่านแม่จริงๆ " ชิงหยางพึมพำ
" ฟู่ว " ชิงหยางเป่าปากออกมาอย่างแรง พลางก้าวเดินต่อไปอย่างราวกับมิมีสิ่งใดเกิดขึ้น
" เมื่อครู่เกิดสิ่งใดขึ้น " ผู้าุโผู้ดูแลหอเจตจำนงเอ่ยออกมา
" สนามพลังของหอแห่งเจตจำนงถูกก่อกวน " ผู้าุโอีกคนเอ่ยออกมา
" เป็ไปมิได้ หอแห่งเจตจำนงนี้สร้างขึ้นโดยยอดบรรพจารย์ของสำนัก มิมีทางที่จะถูกก่อกวนได้ " ผู้าุโดูแลหอแห่งเจตจำนงเอ่ย
" ท่านจำมิได้รึ ครั้งหนึ่งเคยมียอดยุทธในตำนาน มาก่อกวนสนามพลังของหอแห่งเจตจำนง " ผู้าุโอีกคนเอ่ย
" ใช่ ครานั้นยอดยุทธในตำนาน มาก่อกวนสนามพลังเพื่อช่วยเหลือบุตรของตน " ผู้าุโดูแลหอแห่งเจตจำนงเอ่ย
" หากนี่เป็เื่จริง ข้าว่าชิงหยางผู้นี้ต้องมีเื้ัใหญ่โตเป็แน่ " ผู้าุโเอ่ย
" ข้าว่าเอาเื่นี้ไปปรึกษาท่านจ้าสำนัก เผื่อบางทีท่านเ้าสำนักจะคิดอะไรออก " ผู้าุโเอ่ย
" ได้ เช่นนั้นแล้วก็รอให้ชิงหยางออกมาเสียก่อน " ผู้าุโดูแลหอเจตจำนงเอ่ย
" วิ้ง " พลันแสงสว่างปรากฎขึ้นที่ชั้นสองของหอแห่งเจตจำนง
" วิ้ง " ชิงหยางพลันปรากฎกายอยู่ด้านนอกของหอแห่งเจตจำนง
" ฟู่ว " ชิงหยางทิ้งร่างลงนั่งยังพื้นไร้สิ้นเรี่ยวแรง ทั้งหน้าตายังอิดโรย
" ชิงหยาง ยินดีด้วย เ้าเข้าเป็ศิษย์สายนอกของสำนักได้แล้ว " ผู้าุโคนหนึ่งดินเข้าหา
" ขอรับ " ชิงหยางเอ่ยออกมาอย่างแ่เบา
" เ้าพักฟื้นเสียก่อน " ผู้าุโคนนั้นเอ่ยออกมา
ชิงหยางเร่งเปิดใช้เคล็ดวิชาชิง์ หมุนวนฟื้นฟูพลังงทั่วร่าง
" มันขึ้นไปยังชั้นที่สองได้เช่นนั้นรึ " เถียนปี้เหลาพึมพำ
" ไอ้สาระเลว " เถียนปี้เหลากัดกรามแน่น พลางเดินจากไปอย่างรวดเร็ว
ราวหนึ่งเค่อ ชิงหยางหยัดกายลุกยืน
" เอาล่ะ ข้าจะพาเ้าไปยังหอกลางเพื่อรายงานตัว " ผู้าุโคนนั้นเอ่ย
" รบกวนผู้าุโแล้ว " ชิงหยางเอ่ยออกมา
ชิงหยางเดินเคียงข้างผู้าุโคนนั้นไปยังหอกลาง
" ชิงหยางอยู่ในสำนักก็ระวังตัวให้มาก แลอดทนไว้ " ผู้าุโเอ่ย
" ขอรับ " ชิงหยางพยักหน้า
ทั้งสองคนเดินไปพูคคุยกันไปจนถึงหอกลาง
" ข้ามาเพียงส่งเ้า ที่เหลือเ้าก็จัดการเอง " ผู้าุโเอ่ยออกมา
" ขอรับ " ชิงหยางพยักหน้า
" ผู้าุโท่านมีนามว่า " ชิงหยางเอ่ยถาม
" ข้าหลิงกังเฉียน " หลิงกังเฉียนเอ่ย
" ขอบพระคุณผู้าุโหลิง " ชิงหยางประสานสองมือ
" เข้าไปเถิด " หลิงกังเฉียนเอ่ยออกมา แลเดินจากไป
ชิงหยางเดินเข้าไปในหอกลาง เวลานี้หอกลางคราคร่ำไปด้วยศิษย์ใหม่มากมาย
ศิษย์ใหม่ทั้งหลายเมื่อพบเจอชิงหยางพลันเร่งลี้หนีหายอย่างรวดเร็วจนหอกลางโล่ง
" จะรีบไปไหน " ชิงหยางยกยิ้มออกมา พลางเดินไปยังโต๊ะที่อยู่เบื้องหน้า
" คารวะศิษย์พี่ " ชิงหยางเอ่ยออกมา
" ชิงหยางศิษย์ใหม่ นี่คือชุดของเ้า ป้ายหยกของเ้า " ศิษย์พี่ส่งลุดแลป้ายหยกให้
" ทุกเดือนเ้าจะได้รับโอสถรวมปราณเดือนละสิบเม็ด ผลึกฟ้าดินเดือนละสองก้อน แลค่าฝึกเดือนละสามร้อยค่าฝึก " ศิษย์พี่เอ่ยออกมา
" ในฐานะที่เ้าเป็ศิษย์ใหม่ เ้าจะได้รับอาวุธหนึ่งชิ้น แลวิชายุทธระดับต่ำหนึ่งวิชา " ศิษย์พี่เอ่ย
" แลการออกทำภาระกิจ จะได้คะแนนไว้แลกเปลี่ยนทรัพยากร " ศิษย์พี่เอ่ย
" อืม " ชิงหยางพยักหน้า
" ที่พักของเ้า " ศิษย์พี่พลันนิ่งเงียบ
" ศิษย์พี่ " ชิงหยางเอ่ยออกมา
" ฟู่ว " ศิษย์พี่เป่าปากออกมาอย่างแรง ในใจของศิษย์พี่ในยามนี้นั้นให้สงสารเด็กหนุ่มเป็ยิ่งนัก
" บ้านไม้ที่หลังเขา " ศิษย์พี่เอ่ยออกมา พลางก้มหน้ามองต่ำ
เห็นเพียงแค่นี้ชิงหยางก็รู้แล้วว่าเกิดสิ่งใดขึ้น " ศิษย์พี่ ท่านมิได้ทำสิ่งใดผิด มิต้องเสียใจ " ชิงหยางเอ่ย
" ข้ารู้ แต่ข้า " ศิษย์พี่ผู้นั้นมิรู้จะเอื้อนเอ่ยคำใด ทำได้เพียงหยักหน้าช้าๆ
" แล้วคะแนนพิเศษของข้าเป็เช่นใด " ชิงหยางเอ่ยถาม
" เ้าสามารถใช้คะแนนพิเศษของเ้าแลกเปลี่ยนสิ่งใดก็ได้ แต่ต้องมิเกินระดับสอง " ศิษย์พี่เอ่ยออกมา
" ดี " ชิงหยางพยักหน้าช้าๆ
" โอสถเ้าก็ไปรับที่หอโอสถ ผลึกฟ้าดินเ้าก็ไปรับที่หอสมบัติ อาวุธเ้าก็ไปรับที่หอศัสตรา " ศิษย์พี่เอ่ยออกมา
" เ้าไปเถิด " ศิษย์พี่โบกมือไล่
" ขอบคุณศิษย์พี่ " ชิงหยางประสานสองมือ แลเดินออกมาจากหอกลาง
" ไปจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย แลค่อยไปยังที่พัก " ชิงหยางพึมพำ
ชิงหยางเร่งไปรับโอสถรวมปราณแลผลึกฟ้าดิน จากนั้นจึงไปยังหอคัมภีร์เลือกวิชาก้าวย่าง
" คารวะผู้าุโ " ชิงหยางประสานสองมือคารวะผู้ดูแลหอศัสตรา
" ผู้าุโ ข้ามีคะแนนพิเศษหนึ่งคะแนน ข้าอยากแลกเสื้อเกราะ " ชิงหยาางเอ่ย
" โอ้ เ้าเพิ่งมาก็อยากได้เสื้อเกราะเลยรึ แสดงว่าศัตรูของเ้ามากมายเลยสินะ " ผู้ดูแลเอ่ยออกมา
" ฮ่ะ ฮ่ะ " ชิงหยางได้แต่ยิ้มเจื่อน
" ตามข้ามา " ผู้ดแลหอศัสตราเดินเข้าไปภายใน
สองตาของชิงหยางพลันเบิกกว้าง เขากวาดตามองทั่วหอศัสตรา อาวุธมากมายตั้งเรียงรายตามชั้นวาง แต่ละชิ้นนั้นทรงพลานุภาพเกินสามัญ
" สิทธิ์ของเ้ารวมแล้วเป็สอง นอกจากเสื้อเกราะที่เ้า้าแล้ว เ้ายังสามารถเลือกอาวุธในชั้นแรกได้อีกหนึ่งชิ้น " ผู้ดูแลหอศัสตราเอ่ย
" ข้าขอเลือกอาวุธที่ชั้นแรกนี่ก่อนแล้วกัน " ชิงหยางเอ่ยออกมา
" อืม " ผู้ดูแลพยักหน้า
ชิงหยางเดินไปยังชั้นวางอาวุธ สองตากวาดมอง สองมือหยิบยก
" หือ " ชิงหยางพลันนิ่งเงียบพลางแผ่ััของตนออกไป
ชิงหยางมองไปยังสุดห้องอาวุธ แลเร่งเดินไปอย่างรวดเร็ว
สองตามองยังแท่งกลมสีดำขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางราวสองชุ่น ยาวราวสี่ฉื่อ มือหนึ่งเอื้อมออกไปหยิบขึ้นมา
" เหมือนจะหนักแต่กลับเบา " ชิงหยางพึมพำ ชิงหยางหมุนดวงท่อนสีดำไปมา แต่ก็มิพบพานสิ่งใด
" ในเมื่อเ้าเรียกหาข้า ข้าก็คงต้องรับเ้าไว้ " ชิงหยางพึมพำ
" ผู้าุโ นี่คือสิ่งใดขอรับ " ชิงหยางเอ่ยถาม
" ข้าก็มิรู้ มันอยู่ที่นี่ก่อนข้าเสียอีก " ผู้ดูแลหอศัสตราเอ่ย
" ข้าเลือกชิ้นนี้ " ชิงหยางเอ่ย
" หากเ้าเลือกชิ้นนี้ สิทธิ์ของเ้ายังคงอยู่ " ผู้ดุแลเอ่ย
" เหตุใดขอรับ " ชิงหยางเอ่ยถาม
" เพราะท่อนสีดำนั่นมันอยู่มาเนิ่นนานแลก็รกหอศัสตรายิ่งนัก ข้ากำลังหาวิธีกำจัดอยู่ในเมื่อเ้าเลือกท่อนสีดำก็ถือว่าช่วยข้ากำจัดมัน " ผู้ดูแลเอ่ย
2K
![ไม่เป็นแล้วนางเอกนิยาย ขอใช้ชีวิตสบายด้วยการเกาะต้นขาทองคำ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1784283254_33639692.webp)
