ตอนที่ 12 ล่าชอมบี้
บรรยากาศภายในห้องโถงเต็มไปด้วยความอบอุ่นและแน่นอนว่าตำแหน่งสมาชิกทีมสำรวจนั้นมีสถานะสูงกว่าผู้รอดชีวิตทั่วไปมากอีกทั้งคนส่วนใหญ่ยังเป็ชายหนุ่มที่มีร่างกายกำยำ
ในยุคที่ผ่านมาผู้ชายที่มีลักษณะดังกล่าวเป็ที่นิยมมากในสมัยนี้และหากพวกเขารวมตัวกันต่อหน้าสาธารณชนจะต้องมีคนหลายคนโค้งคำนับให้กับพวกเขาอย่างอ่อนน้อม
ซ่งเจิงมองเห็นว่าตู่ิเดินออกจากห้องสวมเสื้อผ้าไม่เรียบร้อย ด้วยใบหน้ามีร่องรอยเหี่ยวย่น อาการเหมือนไม่ได้พักผ่อนมาทั้งคืน
เมื่อซ่งเจิงมองมาจากทางด้านหลังและเห็นกลุ่มผู้หญิงที่สวมเสื้อค่อนข้างบางจนเห็นชุดชั้นในสีดำเดินตามผู้ชายคนนี้ออกมาภาพนี้ทำให้ซ่งเจิงทราบว่าเมื่อคืนที่ผ่านมาเขาทำอะไรมาบ้าง
แท้จริงแล้วเื่พวกนี้เขามักเห็นในโลกก่อนหน้าอยู่บ่อยครั้งภายใต้สภาวะความกดดัน เนื่องด้วยเมืองที่อยู่อาศัยมีซอมบี้รายล้อมเป็ผลให้เหล่าทีมสำรวจเกิดแบกรับความกดดันหนักอึ้งสุดท้ายต้องหาทางระบายความกดดันเ่าั้ออกไป
เื่นี้แม้แต่หัวหน้าทีมเฉินเฟิงเองก็อับจนทำได้เพียงให้พวกเขาผ่อนคลายตามที่้า แต่ขอเพียงอย่ามากจนเกินไปก็พอ
ตู่ิมองมายังซ่งเจิงด้วยสายตาดุร้ายก่อนจะหมุนตัวเดินตรงมาหาหลี่ว่านหลูที่อยู่ข้างกายซ่งเจิงขณะที่มุมปากของตู่ิยกขึ้นเป็รอยยิ้ม มือยกขึ้นทำท่าปาดคอต่อหน้าทั้งสองคน
การกระทำนี้ส่งผลให้คนรอบข้างเกิดแตกตื่นใยามได้เห็นสายตาเปี่ยมด้วยความดุร้ายสายตาเช่นนี้มันมากพอทำให้ผู้พบเห็นเกิดตื่นตระหนก!
เพียงข้ามคืนทุกคนที่นี้ทราบว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะต้องเป็สมาชิกใหม่ประจำทีมอย่างแน่นอน!
แต่จากที่เห็นนั้นก็เป็เพียงคนธรรมดาไร้พิษภัย
"ซ่งเจิง!" หลี่ว่านหลูใกลัวจนต้องดึงเสื้อของซ่งเจิงเอาไว้
"ไม่ต้องกลัว เขาไม่กล้าทำอะไรหรอก" ซ่งเจิงปลอบเธอทันที
เมื่อวานตอนที่ตู่ิพยายามจะเอาเปรียบหลี่ว่านหลูเขาไล่อีกฝ่ายออกไป แน่นอนว่าเหตุการณ์นั้นทำเอาตู่ิไม่พอใจรุนแรงเป็เหตุผลที่ทำให้เขาทำเื่น่าใเช่นนี้
แต่เมื่ออยู่ในสาธารณะเขาจะไม่กล้าลงมือทำอะไร หลี่ว่านหลูตอบกลับซ่งเจิงด้วยความกังวลว่า"ซ่งเจิง ฉันได้ยินมา ว่าตู่ิค่อนข้างเื่มากและชอบทำเื่เล็กให้เป็เื่ใหญ่…ตอนที่นายออกไปข้างนอก นายต้องดูแลตัวเองให้ดีนะ "
ซ่งเจิงหัวเราะตอบเมื่อเขาได้รับความเป็ห่วงเป็ใยทำให้รู้สึกว่าการเป็แบบนี้ก็มีประโยชน์อยู่เหมือนกันส่วนตู่ินั้นแน่นอนว่ามองซ่งเจิงด้วยสายตาที่ไม่เป็มิตรนักแต่ถึงอย่างไรเขาก็ต้องออกไป
คราวนี้กระทะเหล็กของซ่งเจิงจะได้ใช้ประโยชน์เสียทีหากมองในมุมของซ่งเจิงแล้วเื่อาหารการกินเป็สิ่งที่สำคัญที่สุดหากเขาระวังตัวมากขึ้น ตู่ิก็จะไม่สามารถเข้ามารบกวนได้
เวลาผ่านไปครู่หนึ่งเฉินเฟิงเดินนำคนกลุ่มหนึ่งเข้ามาในห้องโถงนอกจากทีมสำรวจที่มีเฉินเฟิงเป็หัวหน้าทีมแล้ว ยังมีรองหัวหน้าอีกสามคน นั่นก็คือพี่ใหญ่เ้าลิงผอมและชายหนุ่มวัยรุ่น
เดิมทีรองหัวหน้าจะมีลูกน้องอีกสี่คนแต่เมื่อสองวันก่อนลูกน้องของพี่ใหญ่กุ้ยติดเชื้อไวรัสจนกลายเป็ซอมบี้ไปแล้วหลังจากนั้นซ่งเจิงจึงได้เข้าร่วมทีม ซึ่งนับได้ว่าเขาเข้ามาแทนที่เหล่าหลี่พอดี
เฉินเฟิงมองทางซ่งเจิงพร้อมกับโบกมือให้ก่อนจะหันไปพูดกับลูกน้อง
"รู้จักกันไว้หน่อยนะ ทีมของเราจะมีคนเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน นั่นก็คือซ่งเจิง"
พวกเขาพากันเข้ามาทักทายซ่งเจิงทันที
เมื่อมาถึงคนผอมที่ดูเหมือนลิงผอมเขามองซ่งเจิงั้แ่หัวจรดเท้า เสียงหัวเราะเผยดังขึ้น
"นายชื่อซ่งเจิงเหรอ? ท่าทางก็ดูใช้ได้อยู่นะแต่ว่ากระทะอันใหญ่ที่อยู่ข้างหลังเอามาทำอะไรน่ะหรือว่านายคิดจะใช้กระทะอันนี้ตีซอมบี้พวกนั้น?"
ซอมบี้ที่มีพลังต่ำสุดทีมสำรวจรู้จักพวกมันดีอย่างลึกซึ้งถึงขนาดที่ว่าแม้เป็ดาบเล่มยาวเผยประกายยังไม่อาจทำพวกมันหวาดกลัว
ไม่มีใครเชื่อว่ากระทะใบนี้จะสามารถจัดการซอมบี้ได้ยามได้ยินคำพูดเยาะเย้ยของเ้าลิงผอมเหล่าทีมสำรวจวัยรุ่นทั้งหลายต่างก็พากันหัวเราะออกมาเสียงดังก่อนจะพูดกับซ่งเจิงว่า
"ฉันว่าเขาคงไม่ได้ไปฆ่าซอมบี้หรอก คงจะไปเป็พ่อครัวเสียมากกว่า ฮ่าฮ่าไม่แน่ว่าเนื้อซอมบี้ที่ต้มอยู่ในกระทะใบใหญ่ของเขาอาจจะอร่อยก็เป็ได้"
"ฮ่าฮ่า ตลกชะมัด!ที่แท้ก็มีกระทะใบใหญ่อยู่ด้านหลังเพราะจะเอาไปทำกับข้าวนั่นเอง"
ซ่งเจิงไม่ได้โกรธเลยแม้แต่น้อยเนื่องจากเขามักอารมณ์ดีอยู่เสมอ และไม่ชอบแข่งขันกับใครอยู่แล้วเมื่อชาติก่อนตอนเรียนที่อยู่โรงเรียนเทคโนโลยีโม่วเชียงนั้นเขาได้ชื่อว่าเป็คนที่อารมณ์ดีมากคนหนึ่ง
คนเหล่านี้ที่เหยียดหยามซ่งเจิงไม่ทราบความลับของกระทะเหล็กไม่แปลกที่พวกเขาหัวเราะ ตอนนี้เขาเพียงส่ายศีรษะและเอ่ยตอบ
"ผมใช้เ้านี่จนชินแล้วหากให้ใช้อย่างอื่นคงจะไม่ถนัดก็เลยหยิบติดมือมาด้วย"
ตอนนี้ซ่งเจิงเข้าร่วมทีมสำรวจและเป็ลูกน้องของพี่ใหญ่กุ้ยเมื่อเห็นว่าตอนนี้ซ่งเจิงกำลังโดนเ้าลิงผอมกับคนเ่าั้หัวเราะเยาะเฉินเฟิงจึงเก็บสีหน้าไว้ไม่อยู่และรีบช่วยซ่งเจิง
"เป็อะไร? ไม่เคยเห็นคนใช้กระทะเหล็กฆ่าซอมบี้หรือยังไง ?พลังของอาเจิงไม่ธรรมดานะ ถึงขนาดสามารถแบกกระทะเหล็กหนักหลายกิโลนี้ได้ ขณะที่พวกนายไม่น่าจะมีใครแบกมันได้สักคน!เื่นี้มีอะไรน่าขำอย่างนั้นเหรอ?"
บรรดาคนของลิงผอมหัวเราะเพราะเห็นเป็เื่ตลกและไม่ได้คิดร้ายอะไรแต่หลังจากตู่ิเดินเข้ามา บรรยากาศในการสนทนาก็เปลี่ยนไป เขาพูดขึ้นมาว่า
"พวกเราเป็ทีมสำรวจ ทำไมถึงรับคนแบบนี้เข้ามา พวกเราไปฆ่าซอมบี้ไม่ได้ไปทำครัวเสียหน่อย แล้วจะเอาไอ้กระทะเหล็กนี่ไปทำไม?"
ได้ยินถ้อยคำกลุ่มคนหันมองเฉินเฟิงที่หัวเราะเ็าพร้อมถ้อยคำพูดออก
“ซ่งเจิงเข้าร่วมทีมสำรวจเพราะฉันเห็นด้วยนายมีปัญหาอะไรงั้นเหรอตู่ิ? ไม่เห็นด้วยหรือยังไง?!”
ตู่ิรีบร้อยเผยยิ้มตอบคำกลับ
"จะเป็ไปได้ยังไงล่ะครับ? ผมน่ะเคารพพี่เฉินจะตาย จะไม่เห็นด้วยได้ยังไงผมไม่ได้โกหกนะครับ ผมเพียงแค่รู้สึกว่าคนบางคนไม่รู้จักกำลังของตัวเองคิดว่าตัวเองมีวิชากังฟูก็สามารถฆ่าซอมบี้ได้ ถึงเวลาจริง ๆเขาคงจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองตายไปแล้ว"
เ้าลิงผอมพูดขึ้นมาอีกว่า
"ที่ตู่ิพูดก็มีเหตุผล การฆ่าซอมบี้ไม่ใช่เื่เล่น ๆ นะ ขนาดพวกเราทีมสำรวจแม้จะออกไปปฏิบัติภารกิจหลายครั้งแล้วก็ยังไม่มีใครกล้าที่จะรับประกันว่าจะได้กลับมาอีก ซ่งเจิง!ตอนนี้นายจะเปลี่ยนใจก็ยังทันนะ"
ซ่งเจิงไม่ได้สนใจคำพูดดูถูกของตู่ิเพียงหันไปพูดกับเ้าลิงผอมว่า
"ขอบคุณหัวหน้าหยวนที่เป็ห่วงนะครับ แต่ผมคิดดีแล้วไม่มีเหตุผลที่จะต้องเปลี่ยนใจครับ"
ชื่อเดิมของเ้าลิงผอมคือหยวนเหิงเพียงแค่เพราะว่าร่างกายของเขาผอมราวกับลิงจึงทำให้เขาถูกเรียกด้วยชื่อนั้นแทนและเมื่อได้รับคำตอบจากซ่งเจิง เหล่าหัวหน้าทีมก็ไม่ได้พูดอะไรอีก
เมื่อเวลาผ่านไปครู่หนึ่งเฉินเฟิงก็มองไปรอบห้องโถง ก่อนจะพูดด้วยเสียงอันดังว่า
"ถ้าทุกคนพร้อมแล้ว ก็ออกเดินทางได้!"
เมื่อได้ยินเช่นนั้นเหล่าทีมสำรวจกว่ายี่สิบนายก็ทยอยเดินออกไปจนมาถึงหน้าโรงแรมก่อนจะพากันขึ้นรถบรรทุกครบทุกคนการอยู่ในยุคที่มีซอมบี้ล้อมเมืองแบบนี้ควรจะใช้รถที่มีขนาดเล็กและคล่องแคล่วกว่านี้
แต่ว่าเหล่าทีมสำรวจก็ยังคงใช้รถบรรทุกขนาดใหญ่กันเนื่องจากรถคันนี้ได้ถูกออกแบบมาเป็พิเศษโดยด้านหน้าเสริมด้วยวัสดุกันกระแทกขนาดใหญ่ส่วนด้านข้างของตัวถังรถทั้งสองเป็เหล็กแหลมคม
และเมื่อรวมกับเครื่องยนต์ขนาดใหญ่แล้วมันสามารถทำให้เหล่าซอมบี้หัวขาดออกจากลำตัวได้ทันทีหากว่าโดนเหล่าซอมบี้ล้อมไว้ก็สามารถฆ่าฝูงซอมบี้ให้ตายได้ด้วยรถบรรทุกนี้
จากความทรงจำในชาติที่แล้วนี่ไม่ได้เป็ครั้งแรกที่ซ่งเจิงนั่งรถแบบนี้เมื่อก่อนตอนที่อยู่โรงเรียนเทคโนโลยีโม่วเชียงเขามักจะลากหมูตัวอ้วนไปที่โรงฆ่าสัตว์ด้วยรถนี้เสมอ แต่แค่ครั้งนี้เขาออกไปฆ่าซอมบี้มันจึงทำให้เขารู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก
ซ่งเจิงคิดในใจขณะรถบรรทุกคันใหญ่เคลื่อนตัวออกไปพอดี…
12K
![[จบ] ปลดล็อคระบบแพทย์มือใหม่ยอดอัจฉริยะ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1712919091_24814754.webp)
