EDEN World ชิมิเคนตำนานวีรบุรุษ

                เมื่อชิมิเคนกลับมายังภายในเมือง เขารีบพุ่งตรงไปยังตำหนักท่านเจ้าเมืองโดยทันที ชิมิเคนมุ่งหน้าไปยังห้องพักของท่านอาจารย์ เมื่อมาถึงยังหน้าห้องพักของท่านอาจารย์ กลิ่นของเทียนหอมภายในห้องของท่านอาจารย์ลอยตลบอบอวลไหลทะลักออกมาตามช่องว่างของบานประตู ส่งผลให้พละกำลังของชิมิเคนค่อยๆอ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด

                "ทำไมถึงรู้สึกว่าร่างกายเหมือนกำลังจะหมดแรงกันนะ " หลังจากพูดจบไม่นานชิมิเคนกำลังจะตะโกนบอกอาจารย์ของเขาเพื่อที่จะขอเข้าไปภายในห้อง แต่สุดท้ายร่างกายท่อนบนของเขาเริ่มที่จะด้านชาจนไม่สามารถขยับใบหน้าได้หรือแม้แต่ส่งเสียงก็ไม่สามารถเปล่งออกมาได้ และในเวลาไม่ช้าอาการชาก็ลามไปถึงท่อนล่าง จนทำให้ชิมิเคนล้มตัวพุ่งลงไปชนกับประตูเสียงดังสนั่นจนชิมิเคนสลบไป

                ภายในห้วงสติของชิมิเคน

                "นายท่านชิมิเคน ตื่นเร็วเข้า " เสียงของอาร์ยาดังขึ้น ชิมิเคนรู้สึกได้ถึงเสียงของอาร์ยาดังก้องอยู่ภายในหัวของเขา ยิ่งนานเข้ามันยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดชิมิเคนก็ลืมตาตื่นขึ้นมาภายในห้วงสติของเขา

                ชิมิเคนลืมตาตื่นขึ้น ภาพเบื้องหน้าเป็นท้องฟ้าสีครามสดใส หมู่มวลเมฆเคลื่อนคล้อยล่องลอยไปมาอย่างสงบเสงี่ยม

                "ที่นี้คือที่ไหนกันหน่ะ " ชิมิเคนพูดออกมาพร้อมทั่งสอดส่องสายตาไปทั่วทุกทิศทาง

                "ตอนนี้ท่านกำลังอยู่ภายในดวงจิตของตัวเอง " น้ำเสียงอ่อนหวานดังขึ้น

                ร่างของเด็กสาวร่างหนึ่งกำลังเข้ามาใกล้กับชิมิเคน เธอเดินมาหยุดอยู่ตรงข้างหน้าของชิมิเคน และเธอยื่นมือของเธอไปให้กับชิมิเคน เพื่อจะช่วยชิมิเคนที่กำลังนอนลืมตามองท้องฟ้าให้ลุกขึ้นมา

                ชิมิเคนจ้องมองไปยังเด็กสาวที่ยื่นมือมายังเขา

                "นายท่านชิมิเคน นี้ข้าเอง อาร์ยา " หลังพูดจบเธอก็ยิ้มให้กับชิมิเคน

                ชิมิเคนเมื่อได้ฟังดังนั้นเขาตกใจเป็นอย่างมาก ชายหนุ่มไม่คิดว่าเด็กสาวตรงหน้าเขาจะเป็นอาร์ยา 

                "อาร์ยา ทำไมเธอถึงมีร่างกายได้หล่ะ ถะถะแถมยังหน้าตาน่ารักอีกด้วย " ชิมิเคนเผลอชมอาร์ยาออกไปโดยไม่รู้ตัว

                "ฮ่าฮ่าฮ่า " อาร์ยาหัวเราะออกมาพร้อมทั้งพวงแก้มของเธอที่ค่อยๆกลายเป็นสีแดงทีละเล็กทีละน้อย

                "ขอบคุณที่ชมข้า นายท่านชิมิเคน แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาชื่นชมความงดงามของตัวข้าหรอกนะ " อาร์ยาพูดตัดบทเพื่อดึงสติชิมิเคนให้กลับมา

                "ตอนนี้ท่านกำลังสลบอยู่ภายในโลก EDEN World และก็ที่ท่านสลบไปนั้น ข้าคิดว่าน่าจะมาจากกลิ่นหอมที่ลอยออกมาจากห้องอาจารย์ของท่าน ท่านชิมิเคน "

                ชิมิเคนตกใจเมื่อได้ฟังข้อสันนิษฐานของอาร์ยา

                "แล้วอาจารย์ของผม จะทำแบบนั้นไปทำไมกันหล่ะ "

                "จำเรื่องที่ข้าเคยบอกท่านได้หรือไม่ ว่าเมืองแห่งนี้มันมีอะไรไม่ชอบมาพากล ข้าคิดว่าบางทีมันอาจเกี่ยวพันกับเรื่องนั้นก็เป็นได้ " อาร์ยาพูดออกไปด้วยความวิตกกังวลใจ

               "ผมควรจะทำยังไงต่อไปดีหล่ะอาร์ยา " ชิมิเคนพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่ดูกังวล 

                "ท่านจะต้องออกไปเผชิญหน้ากับท่านอาจารย์ของท่านและคุยกับเขาให้รู้เรื่อง ข้าคิดว่าท่านอาจารย์ของท่านไม่ได้คิดจะสังหารท่านชิมิเคนหรอก เพราะถ้าจะสังหารจริง เขาคงไม่ทำให้ท่านสลบไปอย่างนี้ " หลังพูดจบอาร์ยาทำท่าทางครุ่นคิดต่อไป 

                ชิมิเคนกำลังจะพูดตอบกับอาร์ยา แต่เหมือนว่าอาร์ยาจะฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้อีก  "หรือว่าอาจารย์ของท่านชิมิเคน ต้องการจับท่านไปทรมานเพื่อเค้นหาข้อมูลกันนะ "

                เมื่อได้ฟังดังนั้นชิมิเคนสีหน้าซีดลงอย่างเห็นได้ชัด ภายในใจของชิมิเคนนั้นกำลังคุกรุ่นไปด้วยความมากมาย "ถ้าถูกจับไปทรมานจริง สู้ยอมตายแล้วเกิดใหม่ยังจะดีซะกว่า "

                เมื่ออาร์ยาเห็นสีหน้าชิมิเคนดูหม่นหมองและซีดขึ้น "อย่าได้กลัวไปเลยท่านชิมิเคน ข้าสัมผัสได้ว่าท่านอาจารย์ของท่านมีความจริงใจกับท่าน ไม่ได้คิดร้ายอันใดต่อท่าน "

                เมื่อได้ฟังคำพูดของอาร์ยาชิมิเคนก็รู้สึกใจชื่นขึ้นมาอยู่บ้าง ชิมิเคนมองไปยังใบหน้าของอาร์ยา เขายิ้มให้กับเธอด้วยรอยยิ้มที่อ่อนนุ่ม ชิมิเคนเดินเข้าไปใกล้กับอาร์ยา "ขอบคุณเธอมากนะอาร์ยา เธอช่วยไว้มากจริงๆ " หลังจากพูดจบชิมิเคนยื่นมือข้างขวาออกไปเพื่อลูบหัวของอาร์ยาอย่างแผ่วเบาเหมือนกับ อาร์ยาที่ไม่ได้ทันระวังตัว เธอสะดุ้งโหยงเหมือนลูกแมวที่ตกใจกลัว

                เมื่อชิมิเคนเห็นอาร์ยาตกใจเมื่อเขาลูบหัวเธอนั้น ชิมิเคนรู้สึกผิดเป็นอย่างมาก "ขอโทษด้วยนะ ผมไม่คิดว่าเธอจะตกใจขนาดนี้นะ "

                อาร์ยาจ้องมองไปยังดวงตาของชิมิเคน "นี้เป็นครั้งแรกที่มนุษย์สัมผัสตัวข้า ข้าขอโทษที่แสดงท่าทางที่ไม่เหมาะสมกับนายท่าน " หลังจากพูดจบอาร์ยาโค้งคำนับเพื่อเป็นการขอโทษแก่ชิมิเคน

                ชิมิเคนไม่รอช้ารีบพุ่งเข้าไปพยุงตัวอาร์ยาเพื่อไม่ให้เธอต้องโค้งคำนับตัวเขา ชั่วขณะที่ชิมิเคนพุ่งเข้าไปหาอาร์ยานั้น อาร์ยาเธอกำลังเงยหน้าและโน้มตัวกลับคืน ภาพตรงหน้าอาร์ยาเป็นชิมิเคนพุ่งตัวเข้ามาด้วยความเร็วสูง เธอตกใจจนต้องผงะตัวกลับหลัง จนทำให้ตัวของเธอหายหลังด้วยความตกใจ

                ชิมิเคนเมื่อเห็นอาร์ยากำลังล้มหายหลัง เขาพุ่งเข้าไปหยุดด้านหลังของเธอแล้วรีบช้อนเธอขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนของชิมิเคน ชิมิเคนจ้องมองไปยังใบหน้าของอาร์ยา โดยที่มีอาร์ยากำลังถลึงตาด้วยความตกใจ "เธอนี้ซุ่มซ่ามจริงจริงเลยนะอาร์ยา ซุ่มซามแบบนี้ผู้ชายคนไหนจะอยากได้เป็นแฟนหล่ะแบบนี้ " 

                เมื่ออาร์ยาได้ฟังเธอก็ต้องหน้าแดงขึ้นมาทันควัน " นั้นมันก็เรื่องของข้า " หลังพูดจบเธอพยายามพลักชิมิเคนออกไปเพื่อให้หลุดออกจากอ้อมแขนมารของชิมิเคน ชิมิเคนเมื่อเห็นว่าอาร์ยาเธอกำลังดิ้นรนเพื่อออกจากอ้อมแขน เขาก็ยินยอมแต่โดยดีไม่ได้ฉุดรั้งอะไรเธอไว้

                อาร์ยาพยายามดิ้นรนอยู่สักครู่จึงหลุดออกจากอ้อมแขนขิมิเคน และกลับลุกขึ้นมายืนได้ปกติ อาร์ยามองไปยังชิมิเคน ชิมิเคนกำลังยิ้มอย่างมีความสุขที่อ้อมกอดของเขาได้โอบกอดเด็กสาวไว้ เมื่ออาร์ยาเห็นใบหน้าชิมิเคน เธอรู้สึกอายเป็นอย่างมาก

                "ท่านยิ้มทำไมกัน ท่านชิมิเคน " อาร์ยาพูดไปด้วยความอายปนไปด้วยความโกรธเล็กน้อย

                "เปล่า ไม่มีอะไรหรอก ผมแค่รู้สึกมีความสุขก็เท่านั้น " 

                เมื่ออาร์ยาได้ฟังเธอก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยและแอบคิดในใจว่า " แต๊ะอั๋งสาว แล้วมีความสุขอย่างนั้นนะเหรอ เมื่อตอนที่โรงอาบน้ำท่านเจ้าเมืองก็คงเป็นความตั้งใจจริงๆสินะ ไหนเลยจะเป็นความบังเอิญไปได้ ทำไมต้องมาเจอเจ้านายที่เป็นโรคจิตด้วยนะ ชีวิตปัญญาประดิษฐ์อย่างข้าทำไมมันถึงได้น่าเวทนาอย่างนี้กันนะ"

                เห็นใบหน้ายิ้มมีความสุขของชิมิเคนที่มองให้กับเธอ ด้วยความอายปนความเขินเธอจึงกระทืบเท้าใส่เท้าของชิมิเคนอย่างสุดแรง จนชิมิเคนต้องร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

                "โอ๊ย เป็นผู้หญิงตัวเล็กนิดเดียวทำไมถึงได้แรงเยอะขนาดนี้กันนะ"

                "ถ้าท่านยังขืนทำตัวรุ่มร่ามกับข้า ข้าจะโกรธท่านจริงจริงแล้วนะ "

                เมื่อได้ยินดังนั้นชิมิเคนแสดงสีหน้าด้วยความสำนึกผิดออกมาและกล่าวขอโทษที่ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดใจ

                "ขอโทษเธอด้วยนะอาร์ยา แล้วผมจะออกจากที่แห่งนี้ได้ยังไงกันหล่ะเนี้ย "

                "ที่ท่านอยู่ภายในนี้คือห้วงดวงจิตของท่าน ข้าสามารถปลุกท่านให้ตื่นได้ ท่านพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับท่านอาจารย์ของท่านแล้วหรือยังหล่ะ " 

                "อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดหล่ะนะ ข้าพร้อมแล้ว "

                 อาร์ยาเดินเข้ามาตรงหน้าชิมิเคน เธอยกแขนขวาขึ้นมาและดีดนิ้วลงไปกลางหน้าผากของชิมิเคน จนเสียงดังสนั่น

                "โอ้ย เจ็บนะอาร์ยา เธอต้องการทำอะไรเนี้ย "

                "อีกเดี๋ยวท่านก็รู้เอง " อาร์ยาตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเย็นชา

                หลังจากพูดจบร่างกายของชิมิเคนก็ค่อยๆสลายไปในที่สุด จนสุดท้ายก็แค่เพียงอาร์ยาที่ยืนอยู่ตัวคนเดียว

                "โชคดีนะนายท่านชิมิเคน ขอให้ท่านปลอดภัยด้วยเถอะ ! " อาร์ยาพึมพำด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา