จอมราชันย์อัสนี (Lightning Sovereign):

ตอนที่ 87: ตื่นสู่รากฐานใหม่ 

สัมผัสแรกที่กลับคืนสู่สติคือความอบอุ่น... ละมุนละไมดุจไอแดดยามเช้า แทรกซึมผ่านความมืดมิดและความว่างเปล่า ชะล้างความเจ็บปวดและความเหน็บหนาวให้เลือนหายไป สติสัมปชัญญะของ เฉิน ฮ่าวหราน ค่อยๆ หวนคืนสู่ร่าง เขาสัมผัสได้ถึงกระแสธารพลังงานอันอ่อนโยนแต่เปี่ยมด้วยพลังชีวิต กำลังไหลเวียนสมานรอยร้าวในเส้นลมปราณ ฟื้นฟูแก่นแท้พลังงานที่เหือดแห้ง สัมผัสนี้... คุ้นเคยราวกับอ้อมกอดของมารดา

'ท่านแม่...' ความคิดนี้แล่นวาบเข้ามาในสมองที่ยังคงมึนงง ความทรงจำสุดท้ายคือความสิ้นหวังภายใต้เงื้อมมือของยอดฝีมือระดับวิญญาณแรกกำเนิด

เขาค่อยๆ ปรือเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้น แสงสว่างนวลตาที่สาดส่องเข้ามาทำให้ต้องหรี่ตาลงเล็กน้อย เมื่อสายตาปรับคุ้นชิน เขาก็พบว่าตนเองนอนอยู่บนเตียงหยกเนื้อดีเย็นสบาย ภายในห้องที่กว้างขวางโอ่โถง ตกแต่งเรียบง่ายแต่แฝงความหรูหราด้วยวัสดุชั้นเลิศ อากาศภายในห้องอบอวลด้วยกลิ่นหอมจางๆ ของสมุนไพรวิญญาณหลากชนิด พลังงานฟ้าดิน ณ ที่แห่งนี้! มันหนาแน่นและบริสุทธิ์กว่าห้องพักหมายเลข 12 ของเขาหลายสิบเท่า! สัมผัสได้ถึงความสงบและพลังที่อวลอยู่ในทุกอณูอากาศ

'ที่นี่คือ... ที่ใดกัน?' เขายันกายลุกขึ้นนั่งอย่างเชื่องช้า ความเจ็บปวดระบมตามร่างกายเบาบางลงอย่างไม่น่าเชื่อ เขาลองโคจรพลังงานภายในร่างตามสัญชาตญาณ... และต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง!

พลังงานภายในตันเถียนมิใช่กลุ่มก้อนพลังปราณที่อิ่มตัวอีกต่อไป! แต่มันได้ ควบแน่น และ ก่อรูป ขึ้นเป็น "แท่นฐานแห่งเต๋า" (Dao Foundation) ขนาดเล็กรูปทรงคล้ายดอกบัวตูม! หมุนวนอย่างมั่นคง ณ ใจกลางทะเลแห่งจิตใจ แสงสีครามทองอันเป็นเอกลักษณ์ของพลังอัสนีบรรพกาลที่แก่นกลางนั้น บัดนี้ดูบริสุทธิ์ เข้มข้น และ เชื่องต่อการควบคุม มากกว่าเดิม! พลังงานรูปแบบใหม่ไหลเวียนออกจากแท่นฐาน ไปตามเส้นลมปราณที่รู้สึกว่ากว้างขวางและแข็งแกร่งขึ้น ก่อเกิดเป็น "แก่นแท้พลังงาน" (True Qi/Mana) ที่ทรงพลังกว่าพลังปราณเดิมหลายสิบเท่า!

'ข้า... ก้าวสู่ ขั้นสร้างรากฐาน แล้ว!' หัวใจเต้นรัวด้วยความยินดีระคนเหลือเชื่อ! เขาได้ก้าวข้ามขีดจำกัดสำคัญ ก้าวสู่ระดับ สร้างรากฐาน - ช่วงต้น!

เขาลองแผ่ "จิตวิญญาณ" (Spiritual Sense) ความสามารถใหม่ที่มาพร้อมระดับนี้ออกไปอย่างระมัดระวัง มันคือการผสานพลังจิตเข้ากับแก่นแท้พลังงาน สามารถแผ่ขยายได้ไกลกว่า รับรู้รายละเอียดได้ชัดเจนกว่า และ "สัมผัส" พลังงานรูปแบบต่างๆ ได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น! เขาสัมผัสได้ถึงค่ายกลป้องกันที่ซับซ้อนรอบห้อง และกระแสพลังงานฟ้าดินอันหนาแน่นภายนอกได้อย่างชัดเจน!

เขาลองโคจรพลังไปที่เท้า รู้สึกถึงความเบาสบายและความเชื่อมโยงกับพลังงานรอบตัว ลองถ่ายทอดพลังงานไปยังเท้า... ร่างก็พลันลอยขึ้นจากเตียงเล็กน้อย! แม้จะยังโคลงเคลง แต่นี่คือ การเหินหาวเบื้องต้น!

พลังใหม่นี้ช่างน่าตื่นตาตื่นใจ! แต่แล้ว... เขาก็นึกถึงเหตุการณ์ก่อนหมดสติ... กลุ่มเงาอสูร... หัวหน้ากลุ่มระดับห้า... พลังอัสนีที่ระเบิดออก... แล้วใครช่วยเขา? ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่?

พลัน! สายตาเหลือบไปเห็นวัตถุสองชิ้นบนโต๊ะข้างเตียง หยกสื่อสารสีดำ ขนาดเล็ก และ ขวดหยกขาว ปิดผนึกอย่างดี เขาไม่เคยเห็นมัน แต่กลับรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด... ราวกับเป็นของที่... มารดาทิ้งไว้ให้?

ความทรงจำสุดท้ายแจ่มชัดขึ้น... สัมผัสอบอุ่น... พลังชีวิตอันมหาศาล... เสียงกระซิบที่คุ้นเคย...

'ท่านแม่! ท่านมาช่วยข้าจริงๆ!' น้ำตาเอ่อคลอ เขากำหมัดแน่น ความรู้สึกหลากหลายถาโถม ทั้งดีใจ ตื้นตัน แต่ก็กังวล 'ท่านอยู่ที่ไหน? ปลอดภัยหรือไม่? แล้วพวกเงาอสูรล่ะ?'

เขารีบหยิบวัตถุทั้งสองชิ้นขึ้นมา ขวดหยกขาวเมื่อเปิดออกส่งกลิ่นหอมสดชื่น ภายในบรรจุของเหลวสีเขียวใสอยู่สามหยด แฝงพลังงานจิตวิญญาณอันเข้มข้น 'โอสถฟื้นฟูพลังจิตสินะ...' ส่วนหยกสื่อสารสีดำนั้นดูเรียบง่ายแต่ลึกล้ำ เขาลองส่งจิตสัมผัสเข้าไป แต่ไม่พบสิ่งใดผิดปกติ 'ต้องมีความพิเศษซ่อนอยู่แน่'

'ท่านแม่ต้องรีบจากไป อาจจะเพราะถูกคนของสถาบันตรวจพบ... และทิ้งของสองสิ่งนี้ไว้ให้...' เขากำหยกสีดำไว้แน่น 'คำเตือน... เคล็ดวิชา... หรือช่องทางติดต่อ?' เขาครุ่นคิด 'แล้วใครพาข้ามาที่นี่? หรือว่า... คนของสถาบัน?'

ความคิดนี้ทำให้เขารู้สึกเย็นวาบ! ถ้าเป็นคนของสถาบันจริง พวกเขาต้องเห็นร่องรอยการต่อสู้ระดับสูง และอาจจะสงสัยในตัวเขาแล้ว! ความลับเรื่องพลังอัสนีบรรพกาล และการปรากฏตัวของมารดา... อาจจะไม่ใช่ความลับอีกต่อไป!

เขารีบลุกขึ้น มองออกไปนอกหน้าต่าง ทิวทัศน์ไม่คุ้นเคย ดูเหมือนจะเป็นยอดเขาที่สูงและเงียบสงบเป็นพิเศษภายในสถาบัน 'หอโอสถทิพย์ส่วนใน?'

ความยินดีกับพลังใหม่ ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกถึงอันตรายและความไม่แน่นอน เขาก้าวสู่ขั้นสร้างรากฐานแล้วก็จริง แต่ปัญหากลับดูจะยิ่งใหญ่และซับซ้อนกว่าเดิม! เขาต้องรีบฟื้นฟูร่างกาย ทำความเข้าใจพลังใหม่ และเตรียมพร้อมรับมือกับทุกสิ่ง! โดยเฉพาะ... การสอบสวนที่อาจจะมาถึง!

(จบตอนที่ 87 )