เทพมังกรเหนือโลก

    “ดาบมารพิโรธ!?......ไม่นับว่าแย่!ขอเพียงเป็นศาสตราวุธที่มีชื่อแค่นี้ก็คุ้มค่าเกินพอแล้ว!!.....”

หยุนเฟยกล่าวอย่างรื่นเริง!..เพราะศาสตราวุธที่มันถืออยู่นั้นมีชื่อประทับไว้!...

ศาสตราวุธที่มีชื่อนั้นคืออะไร?....ศาสตราวุธที่มีชื่อก็คือศาสตราวุธที่ผู้หลอมขึ้นมาส่งพลังจิตวิญญาณสิงสถิตเอาไว้!...ทำให้ศาสตราวุธที่มีชื่อนั้นมีพลังแข็งกล้ากว่าศาสตราวุธที่ไม่มีชื่ออยู่มากโข!....

แค่นั้นยังมิพอ!ศาสตราวุธที่มีชื่อนั้นจะใช้เคล็ดวิชาที่ใช้ควบคู่ได้!....เช่นหากเป็นศาสตราวุธดาบหนักดั่งเช่นดาบมารพิโรธ!เมื่อหยุนเฟยใช้เคล็ดวิชาควบคู่!ความรุนแรงของเคล็ดวิชาจะเพิ่มพูนขึ้นอีกเกือบเท่าตัว!!

เมื่อมันเห็นว่าศาสตราวุธของมันนั้นเป็นดาบหนัก!ใบหน้าของมันก็พลันยกขึ้น...กลายมาเป็นใบหน้าที่ยิ้มแฉ่งราวดอกทานตะวันในยามเช้า!

ดาบหนักที่มันถืออยู่นั้นหนักเสียยิ่งกว่าทวนก้าวเหนือสวรรค์หนึ่งข้างของหยุนเฟยเสียอีก!...เมื่อเอามาเทียบกันแล้วหากให้เลือกอาวุธมาอย่างใดอย่างหนึ่งหยุนเฟยย่อมต้องเลือกทวนคู่อยู่แล้ว!!

แต่ดาบมารพิโรธหาใช่อาวุธ?...มันคือศาสตราวุธ!..แถมยังมีความหนักถึง8000 จิน!นี่จึงทำให้หยุนเฟยพอใจเป็นอย่างมาก!

จากที่มันลองใช้จิตสัมผัสตรวจดูดาบมารพิโรธแล้ว!มันจึงพบว่าศาสตราวุธเล่มนี้ยังไม่ถูกปลุกให้ตื่น!!!!.....นี่ทำให้หยุนเฟยตะลึงขึ้นมาไม่มากก็น้อย!!!....

“น่าสนใจ!!....ขนาดดาบนี่ยังไม่ถูกปลุกก็จัดอยู่ในศาสตราวุธระดับอัญมณีไปเสียแล้ว!...หากข้าปลุกมันขึ้นมาได้!...เหอะๆน่ากลัวว่าศาสตราวุธเล่มนี้คงต้องตกอยู่ในระดับมิน้อยกว่าวิญญาณเป็นแน่แท้!!!..........ข้าช่างโชคดียิ่งนัก!!”

หยุนเฟยพลันมีความสุขขึ้นไปอีกขั้น!เมื่อมันรู้ว่าดาบมารพิโรธนั้นยังไม่ถูกปลุก!!....หากมันถูกปลุกไปแล้วจิตวิญญาณของดาบมารพิโรธนั้นจะอยู่กับเจ้าของเก่าของมัน!แต่หากยังไม่ถูกปลุกนั่นก็แปลว่าจิตวิญญาณของดาบหนักเล่มนี้ยังบริสุทธิ์อยู่!!!

หากเป็นเช่นนี้เมื่อดาบมารพิโรธได้รับการปลุกจากหยุนเฟย!ดาบเล่มนี้ก็จักเปรียบดั่งร่างกายของหยุนเฟย!!...และแม้ว่าหยุนเฟยจะอยู่ห่างใกลจากดาบมารพิโรธเพียงใด!คนอื่นๆที่นอกเหนือจากหยุนเฟย!ย่อมจักใช้ดาบมารพิโรธเล่มนี้ไม่ได้อย่างแน่นอน!!!

ฮ่า!ฮ่า!ฮ่า!!!

เมื่อครั้นหยุนเฟยเริ่มได้สติกลับมาจากอาการคลุ้มคลั่งแล้วด้วยพลังปราณที่เหลือน้อยกว่า4 ใน 10 ส่วน!มันจึงมิรอช้า!รีบรุดกลืนยาฟื้นฟูพลังปราณเข้าไปในลำคอทันที!!

................................

ครั้นผ่านมากว่า 6 ชั่วยาม!!!........

ตูม!!!!

เหมือนดั่งท้องฟ้าพิโรธ!!!.....เสียงดังกระหึ่มดังกึกก้องไปทั่วห้องโถงใหญ่!!!....เสียงน้ำไหลหลากออกมาจากรูสี่เหลี่ยมแนวนอนอย่างน่าฉงน!!

“บัดซบ!!!.....เหตุใดประตูบานที่สี่ที่ดูเหมือนจะเป็นสัตว์ปีกกลับได้มีน้ำทะลักเจิ่งนองเยี่ยงนี้ไปได้!!?”

หยุนเฟยพลันอุทานออกมาอย่างโจ่งแจ้งและเสียงดัง!...ขณะที่มันรู้สึกได้ว่าประตูบานนี้กำลังจะเปิด!มันจึงรีบรุดเดินเข้ามาอยู่ข้างหน้าประตูบานนี้อย่างเร่งรีบ!

แต่ก็คงเป็นเพราะมันประมาทควบคู่กับปรูตูที่โดนปฺดออกกลับไม่สามารถถึงสิ่งมีชีวิตก่อนจะออกมาจากประตูได้!...ทำให้มันต้องโดนน้ำซัดสาดกระเด็นกระดอนก่อนจะหมุนวนไหลไปตามคลื่นน้ำอย่างน่าขบขัน!!

ด้วยรูปร่างประตูที่มีรอยแกะสลักเป็นสัตว์ปีก!แต่พอเอาเข้าจริงๆแล้วกลับไม่รู้ว่าเหตุใดน้ำจึงพุ่งพรวดออกมาเสียอย่างนั้นอย่างน่าตะลึงและลนลาน!!

เพราะหากสัตว์ที่ถูกแกะสลักไว้ไม่ใช่สัตว์ปีกเหินในอากาศ....แต่เป็นสัตว์ปีกที่เหินในน้ำ!...หยุนเฟยคงต้องเครียดหนักเป็นแน่!!

เพราะด้วยปริมาณน้ำที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆอากาศหายใจก็คงต้องหดหายไปตามกัน!....ถึงแม้หยุนเฟยจะมีจิตวิญญาณของมหานักบุญที่สามารถใช้พลังจิตเสริมลมหายใจได้!

แต่การต่อสู้กับสัตว์น้ำเล่า?....วิชาเดินชมจันทร์ของหยุนเฟยบัดนี้ก็คงต้องโดนสลายศักยภาพไปโดยสมบูรณ์เรียบร้อบแล้ว!!...แล้วมีสิ่งใดอีกที่เป็นเคล็ดวิชา?...ไม่มี!!!วิชาเกร็ดมังกรผู้พิทักษ์เองก็มิใช่วิชาโจมตี!!!....

ที่มันคิดได้ตอนนี้ก็คงจักเหลือเพียงแค่ดาบในมือของมัน!!....หากดาบในมือของมันแสดงศักยภาพออกมาอย่างน้อย 5 ใน10 ส่วน!ล้วนแต่ทำให้หยุนเฟยเยาใจขึ้นมาได้!!!

อุฟ!!!!

ไม่รู้นานเท่าไหร่แล้วที่น้ำทะลักเข้ามาในห้องโถงแห่งนี้!!!....แต่ที่มันรู้ได้ตอนนี้ก็คือ!ในห้องโถงขนาดใหญ่แห่งนี้นั้นโดนปกคลุมพื้นที่ไว้ด้วยน้ำเสียหมดแล้ว!!!

ไม่ว่าจะแหวกว่ายวนเวียนไปทางใด!ก็ไม่มีที่สำหรับหายใจแม้แต่นิดเดียว!!!.....ด้วยระดับครึ่งก้าวสู่ปราณจิตของหยุนเฟยในตอนนี้!ทำให้มันกลั้นหายใจได้แค่ 15 น่าทีเพียงเท่านั้น!!

แต่หากรวมกับพลังจิตแล้ว!หยุนเฟยก็คงมิต้องเกรงกลัวอันใด!เพราะเพียงแค่พลังจิตครึ่งหนึ่งของมัน!ก็ทำให้หยุนเฟยกลั้นหายใจได้นานกว่า 3 ชั่วยามแล้ว!!

แต่สิ่งที่มันกลัวหาใช่การสูญเสียอากาศหายใจ!...ที่มันกลัวจริงๆก็คือศัตรู!!!....มันในตอนนี้พลันวิตกว่าบททดสอบนี้จะมีอะไรออกมากันแน่!!!

ซ่า!!!!!!

ไม่รอให้หยุนเฟยรอช้า!!จู่ๆก็ปรากฏฉลามปีกตนหนึ่งมุ่งตะเบ็งมาหาหยุนเฟยอย่างเลื่อนลอย!!!.....

หยุนเฟยเมื่อเห็นดังนั้นก็พลันสีหน้าซีดเผือดขึ้นมาทันที!!.....ฉลามปีกนั้นคือสัตว์วิเศษระดับกลางสายพันธุ์หนึ่งในหมื่นๆกว่าสายพันธุ์ที่มันรู้จัก!!

แต่หากเทียบกับความเร็วที่เผ่าพันธุ์ฉลามปีกแล้วนั้น!ฉลามปีกนั้นอยู่ในอันดับต้นๆของสัตว์สายความเร็วในน้ำเลยก็ว่าได้!!!

ด้วยพลังปีกที่ทรงพลังและรูปร่างของปีกที่เอื้ออำนวยต่อการว่ายน้ำ!!ทำให้ฉลามปีกนั้นขึ้นไปอยู่ในอันดับที่ 22 ใน1221                              ของเผ่าพันธุ์ทางน้ำที่รวดเร็วที่สุดในภพแห่งนี้!!!

ฟิ้ว!!!!!!

หยุนเฟยพลันตะลึงลาน!!ความเร็วของฉลามปีกตนนี้!!เทียบเท่ากับครึ่งหนึ่งของวิชาย่องชมจันทร์เลยก็ว่าได้!!!

แต่สื่งที่มันตะลึงหาใช่ความเร็วของฉลามปีกอย่างเดียว!!....สิ่งที่มันพลันทำหน้าฉงนเป็นตัวโง่งมในยามนี้ก็คือ!!!....ฉลามปีกตัวนี้แหวกว่ายในน้ำพุ่งผ่านตัวมันไปโดยไม่เหลียวมองมันเลยซักนิด!!!

.....เกิดอะไรขึ้น?....เหตุใดมันถึงพุ่งผ่านตัวข้าไป?...แล้วสายตาที่เลื่อนลอยนั่นมันคืออะไรกัน?........หรือว่า!!!!...

หยุนเฟยที่รู้สึกแปลกๆถึงเรื่องนี้!จึงทำสีหน้าเชิงขบขันแล้วหันหน้าไปทางที่ฉลามปีกตัวนี้พุ่งไปทันที!!!

ปัง!!!!

ไม่รู้เพราะเหตุใดกันแน่!ฉลามปีกตนนี้ดูเหมือนจะไม่มีความรู้สึกนึกคิดอยู่เลย!!!....มันที่พุ่งเลยผ่านหยุนเฟยไปนั้น!กลับมิได้หยุดแหวกว่ายแต่อย่างใด!!...กลับกัน!มันกลับพุ่งด้วยความเร็วชนเข้ากับอีกฟากของกำแพงในห้องอย่างจัง!!!

อุฟ!!!!!!

หยุนเฟยเหมือนจะกลั้นขำไม่อยู่จึงพลันพ่นน้ำออกมาหลายคำ!!!....ตัวมันพลันตระหนักได้ว่า!บททดสอบแห่งนี้มีกฎเด็ดขาดไว้อยู่หนึ่งข้อ!!!.....นี่ทำให้มันพลันรู้สึกขอบคุณกฎข้อนี้ขึ้นมาอย่างท่วมท้น!!!!.....

ฉัวะ!!!!

หยุนเฟยพลันปาทวนข้างหนึ่งในมือของมันพุ่งเข้าใส่ฉลามปีกตนนี้อย่างรวดเร็ว!!!...เลือดสดสีฟ้าของฉลามปีกตนนี้พลันลอยตลบอบอวลไปทั่วผืนน้ำ!!!

ร่างกายที่เหมือนจะขาดสิ้นพลังชีวิตของฉลามปีกจึงพลันร่วงลอยลงไปอยู่ที่พื้นอย่างน่าสงสาร!.....

หยุนเฟยในตอนนี้พลันรู้สึกสฃสารขึ้นมาจริงจัง!...เดิมทีบททดสอบนี้นั้นอาจทำให้มันถึงกับหมดสภาพไปเสียก็ได้!!...แต่เป็นเพราะกฎที่ดำรงอยู่หนึ่งข้อในบททดสอบนี้!ทำให้หยุนเฟยพลันรู้สึกว่าประตูบานที่สี่นั้น!ง่ายดายเสียยิ่งกว่าทุกบานที่มันผ่านมาเสียอีก!!....

ฟิ้วๆๆๆๆๆๆ!!!!

ราวกับกระสุนอากาศ!ฉลามปีกนับสิบตัวพลันพุ่งออกมาจากประตูทันทีที่ฉลามปีกตัวแรกตกตายลงไป!!!....

หยุนเฟยที่เห็นดังนี้หน้าตาของมันจึงพลันเปลี่ยนเป็นรู้สึกผิดขึ้นมา!!!ก่อนดาบมารพิโรธของมันจะฟาดฟันเขากับลำตัวในแนวนอนของฉลามปีกทั้งสิบ!!!

ฝึบ!!!!!

เพียงแค่ชั่วพริบตา!ฉลามปีกที่แสนรวดเร็วก็พลันขาดออกมาจากกันเป็นสอนท่อน!!

ฟิ้วๆๆๆๆๆ!!!!!!!!

ฉลามปีกระรอกต่อไปพลันมุ่งพุ่งถลาออกมาเป็นระลอกที่3 จำนวน 100 ตัว!!!

ฉัวะๆๆๆๆๆๆๆ!!!!

เสียของทวนก้าวเหนือสวรรค์หนึ่งข้างพุ่งทะลุเข้าไปในลำตัวของฉลามปีกนับร้อย!!!!.....ใบหน้าของหยุนเฟยตอนนี้พลันเหมือนอาลับอาวรเป็นอย่างมาก!!

ตัวมันที่เคยคร่าชีวิตไปกว่าร้อยล้านนั้น!มีสิ่งหนึ่งที่มันไม่ค่อยอยากจะทำซักเท่าใดนัก!นั่นก็คือการสังหารคู่ต่อสู้ที่ไม่มีพิษมีภัยต่อตัวมันเลยแม้แต่น้อยอย่างฉลามปีกพวกนี้!!!....

ฟิ้วๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!

ฉลามปีกนับพันแหวกว่ายออกมาจากประตูที่ละห้าหกตัว!!!.....ฉัวะๆๆๆๆๆ!!!...หยุนเฟยเองก็ไม่อยากให้ห้องโถงแห่งนี้เต็มไปด้วยฉลามปีกจึงทำการดักสังหารที่หน้าประตูอย่างจำใจ!!!!

ระลอกที่ 5 ผ่านไป.........ระลอกที่ 6!!!!.......ฉลามปีกกว่าแสนตัวพลันเหลืออยู่ไม่มากนัก!!!

ฉัวะๆๆๆๆๆ!!!!

หยุนเฟยเองก็ดูเหมือนจะเหลือพลังไม่มากเช่นเดียวกัน!!...ถึงแม้ฉลามปีกพวกนี้จะมิทำอะไรมัน!แต่ด้วยสภาพแวดล้อมที่เป็นดั่งทะเลลึกไม่มีแสงทำให้มันผลานพลังจิตมากมาย!!!

และแล้วฉลามปีกตัวสุดท้านของระรอกที่6 นี้ก็พลันตายลงไปอย่างน่าสงสารตามเพื่อรองมัน!!!!..........

วูป!!!!!!

เหมือนกับเสียงประตูมิติ!!!....น้ำในห้องที่เต็มเต่งในเมื่อครู่นั้นตอนนี้พลันเหือดหายไปจนหมดแล้ว!!!!.....เหือดแห้งไม้เหลือหยดน้ำซักหยด!!!!

“เกรงว่าร่างกายหยาบร่างนั้นเองก็ต้องปวดหัวปวดหัวกับสถานการณ์แบบนี้ไม่น้อย!!!!”

................................................................

“ใช่แล้วเจ้าหนุ่มหนึ่งในร้อยล้าน!!!......ตั้งแต่ข้าเกิดสถิตอยู่ในที่แห่งนี้!ยังไม่เคยพบเจอใครที่ดวงดีล้นฟ้า!...ไม่สิ!....ล้นจักรวาลเช่นเจ้ามาก่อน!!!!.....”

ร่างกายหยาบนั่นเองที่ตอนนี้พลันถอนหายใจออกมาอย่างจำใจ!!...ตัวมันเป็นถึงผู้ใด?เป็นถึงเทพพระเจ้า!!...แต่กลับต้องมานั่งตะลึงกับบททดสอบที่มันสร้างขึ้นเสียได้!!....

“หนึ่งในร้อยล้านยังไงก็เป็นหนึ่งในร้อยล้านอยู่วันยังค่ำล่ะนะ!!!”

..............................................................

ณ ห้องโถงที่กลับมาแห้งสนิทดีแล้ว!....หยุนเฟยพลันรู้สึกหนักใจขึ้นมากับสถานการณ์ตรงหน้า!!....เรียกได้ว่านี่เป็นวิกฤตไปเสียแล้ว!!!

ศพของสิ่งมีชีวิตกว่าแสนชีวิตกำลังนอนสิ้นชีวิตอยู่ทั่วทั้งห้อง!!.....ทั้งปีศาจกระทิงและฉลามปีกต่างตกตายไปแล้วร่างกายยังคงอยู่!!...ทำใหร่างกายที่แสนจะมากมายพลันเบียดเสียดกันอยู่ในห้องนี้!!!

“นี่มัน!!..........เรื่องตลกอันใดกัน?”

หยุนเฟยที่เห็นฉากตรงหน้าพลันอุทานออกมาเป็นประโยคอย่างน่าสงสาร!!!

To be continue…..