ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

          จักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิง ที่ยันกายขึ้นมายืนตัวตรงได้ เขาประสานอิน สำแดงญาณ วิเศษ ต่างๆ ภายในกายขึ้นมาอย่างไม่มีเก็บออมปราณพลัง แม้แต่อี้เฉินเองยังสำแดงพลังออกมาเช่นกัน ส่งให้พลานุภาพรอบด้าน พวกเขาพุ่งพรวดพราด ขึ้นไปแตะจุดสูงสุด ในเวลาไม่กี่เสี้ยวอึดใจ 
 

         กลางหน้าผากอี้เฉินเต็มไปด้วยลอยสลักเลือด ส่งแสงโลหิต คนตระกูล อี้ พุ่งสูงเหนือสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ออกมาพร่างพราวทั่วผืนฟ้า พร้อมโลหิตภายในกายอี้เฉินที่เดือดพล่าน เต้นเร้าๆ ขึ้นมา ไม่เว้นแม้แต่ อี้ฟางหรง ฟู่เทียน พวกเขายังสัมผัส ถึงสายเลือดคนตระกูล อี้ ที่เข้มข้นของอี้เฉินได้อย่างแจ่มชัด

         ด้านจักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิง กายาเขาเองก็ปลดปล่อยแสงหมอกควันปราณพลัง ต้นกำเนิดออกมาไม่ขาดสาย ส่งให้อากาศรอบด้านแตกระเบิด จากปราณพลังที่ไหลทะลักทลาย ออกมาทั่วสรรพางค์กาย จนรอบด้านถูกบดขยี้อย่างหนักหน่วง

        พระราชวังเก่าแก่โบราณ เริ่มจะต้านทานแรงกดดันที่บ้าคลั่ง ของพวกเขาที่ยืนประจันหน้ากัน ไม่ไหวอีกต่อไป ส่งเสียงแตกร้าวดังออกมาก้อง แกร็ก!! แกร็ก!! พร้อมแสงปริแตก แพร่กระจายออกมาเป็นทางยาว

         เมื่อเห็นปราณพลังทั้งสองเสียดสี เข้าหักล้าง จนมันแผ่ริ้วคลื่นทำลายล้างออกมา สาดกระจายออกไปทั่วอาณา ส่งให้หมู่ชนที่รับรู้ แรงบดขยี้กดดันที่บ้าคลั่ง พวกเขาต่างก็เหงื่อแตกพลั่ก ต้องปาดเหงื่อเย็นบนใบหน้าออก

        จักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิง อี้เฉิน ที่จ้องมองใบหน้ากัน ราวกับจะดื่มเลือดกินเนื้อ เมื่อเสียง หึ! ในลำคอดังเล็ดลอดออกมาจากไรฟัน พวกเขาต่างก็พุ่งปราด ส่งหมัดปะทะกันชนิดที่ตาต่อตาฟันต่อฟัน เสียงกำปั้นที่อัดกระแทก ตู้ม!! ดังสนั่นก้องฟ้า พร้อมอายปราณพลังหนา ที่บ้าคลั่ง ซัดสาดระเบิดออกไปทั่วพระราชวัง ในเสี้ยวพริบตา จนพระราชวังแหลกเป็นเศษเล็กเศษน้อย อี้ฟางหรง ฟู่เทียน พวกเขาทั้งสองต่างก็ริมฝีปาก กระอักเลือดสด ออกมาคำใหญ่ จากพลังกำปั้นที่มหาศาล ล้นทะลักทลายออกมา เขย่าท้องฟ้า

         มองเห็นร่างพวกอี้เฉิน จักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิง พัวพันส่งกำปั้น พุ่งทะลุเพดาน ขึ้นไปเหนือท้องฟ้า เข่นฆ่าสังหารกันออกไป หลายร้อยหลายพันกระบวนท่า ที่เสียงฟึบ!! ฝีเท้าพุ่งออกไป พร้อมหมัดที่หมุนควงเหวี่ยงเข้าใส่กันอย่างบ้าคลั่ง

         มิติแตกร้าวออกไปเป็นทางยาว ห้วงอากาศจักรวาล เกิดการกระเพื่อมไหว ท้องฟ้าฉายแสงวาบ อาบไปทั่วท้องฟ้า ที่เขย่าโยกคลอน จากปราณพลังที่ล้นทะลักทลาย ของการหมุนควงเหวี่ยงหมัด ปลดปล่อยพลังมหาศาล ออกมาเสียงดัง ตู้ม!! เคร้ง!! สนั่นก้องเก้าชั้นฟ้า ฉีกกระชากสวรรค์สุราลัย จนแตกร้าวพังยับ เป็นเศษเล็กเศษน้อย กระจัดกระจายออกไปทั่วอาณา

แม้แต่เหล่าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ยังเงยหน้าไปมองฉากการต่อสู้ ของผู้เชี่ยวชาญบนจุดสูงสุด มองเห็นเศษเต๋า ธรรมแตกกระจัดกระจายออกไปทั่ว

          หากพวกเขาคนใดคนหนึ่งพลาดท่า โดนหมัดนั้นเข้าไปจังๆ ได้บาดเจ็บจวนถึงขั้นตายตกแน่ แม้จะเป็นเพียงหมัดธรรมดา ทว่าแฝงไวด้วย เต๋า ธรรม ญาณวิเศษต่างๆ ที่ถูกสำแดงไปสู่จุดสูงสุด แม้แต่ห้วงจักรวาล ยังเกิดการสั่นไหวโยกคลอน

          เสียง ตู้มๆ ที่ดังก้องออกมาไม่ขาดสาย จากการปะทะกันหลายร้อยกระบวนท่า ในไม่กี่เสี้ยวลมหายใจ พร้อมเศษปราณพลัง ที่แตกกระจัดกระจาย แผ่คลื่นโกลาหล ความวุ่นวายออกไปทั่วดินแดนจักรพรรดิ

         ทั้งสองต่างก็เริ่มบาดเจ็บ ไม่ว่าจะเป็นอี้เฉิน หรือแม้กระทั่ง จักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิง ที่ฝ่ามือบิดงอผิดรูป อย่างรุนแรง ส่งเสียงกระดูกหักแตกร้าว ออกมาสะท้านใจ หมู่ชนที่ได้ยินมัน

         อี้เฉินเขาถึงกับแค่นเสียงสบถด่าออกมาดังลั่น เมื่อเห็นว่าพวกเขา ต่างก็เริ่มบาดเจ็บหนักกันทั้งคู่ แม้แต่กลางหว่างคิ้วบัดนี้ ยังเกิดรอยปริแตก ไม่สามารถสมาน เข้าหากันได้อีกต่อไป “ไอ้เวรเจ้าจงตายตกไปเสีย”

“ฮ่าๆ ไอ้เด็กโอหัง เป็นเจ้าต่างหากที่ต้องถูกข้ากลบฝัง”

          หมัดที่ปะทะกันในคราวสุดท้าย อัดเข้าใส่กันอย่างรุนแรง ส่งให้เศษปราณพลังเฉือนร่างอี้เฉิน แม้กระทั่ง จักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิง จวนร่างกายพวกเขา อาบนองไปด้วยโลหิตสด ต่างฝ่ายต่างก็จับกำปั้นอีกฝ่ายไว้แน่น เสียงบีบกระดูกแตก โป๊ะ!! โลหิตพุ่งกระฉูดออกมาทั่ว

         ก่อนศีรษะพวกเขาจะพุ่งเข้ากระแทก ใส่กันอย่างรุนแรง ปัง!! แล้วจึงค่อยล่ะออกจากกัน ด้วยสภาพที่มึนงง บาดเจ็บหนักกันขึ้นมาเรื่อยๆ แม้แต่เสียงลมหายใจยังหนักถี่ ขึ้นมามากกว่ายามก่อนหลายเท่า

         อี้เฉินส่ายหัวออกมาอย่างหนักหน่วง จากอาการมึนงง สายตาพร่ามัวน้อยๆ เมื่อเห็นด้านจักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิงไม่คิดต่อสู้ด้านกายเนื้อกับเขาอีกต่อไป
 

         ด้านหลังจักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิง กลางปีกทั้ง6ออกกว้าง เมื่อโลหิตเขา แต้มลงกลางอากาศ สำแดงวิชาลับสายเลือดเผ่าเทพมารออกมาใช้ ก่อนจะปรากฏห้วงอากาศ เปิดแยกขยายใหญ่ ภายในมิติที่เปิดแยก เต็มไปด้วยเหล่า ทูตสวรรค์ลงทัณฑ์ พร้อมจะพุ่งปราดเข้า ฆ่าสังหารอี้เฉิน

        เมื่อเสียง ฝึบ!! ห้อตะบึงออกมา จากมิติที่เปิดแยก จนรอบด้านเต็มไปด้วยแสงพร่างพราวของ ทูตสวรรค์ลงทัณฑ์ เข้าประหัตประหารอี้เฉิน ให้เขาต้องตกอยู่ในสถานการณ์ ที่ยากลำบาก

        อี้เฉินเขาถึงกับสบถด่าออกมาดังลั่น “เจ้า! เจ้า!ไอ้เวร จักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิง” ครั้นเห็นทูตสวรรค์ลงทัณฑ์ เข้าตะลุมบอน พัวพันคิดจะถ่วงเวลาตัวเขา

เสียง เคร้ง!! ตู้ม!! ดังออกมาก้องสนั่นหวั่นไหว

          แม้แต่หอกเลือด ยังถูกอี้เฉินปาออกไปทั่วทิศ ปักใส่ร่างทูตสวรรค์ลงทัณฑ์ จนตายตกไปนับไม่ถ้วน ที่เสียง ฟึบ!! แหวกอากาศ เผยความเฉียบคมออกมาดังก้อง ถึงทางด้านทูตสวรรค์ลงทัณฑ์ จะไม่เก่งมากนัก แต่ปริมาณที่มืดฟ้ามัวดิน ราวกับเป็นคลื่นมนุษย์ถาโถมเข้าใส่ สังหารเท่าไรก็ไม่มีทางหมด ทำให้อี้เฉินถึงกับกัดกรามกรอด ดังเล็ดลอดไรฟันออกมา พร้อมเสียง ตู้มๆ ที่ดังออกมาเป็นทางยาว

          เมื่อเห็นวงแหวนขนาดใหญ่ กินพื้นที่เป็นบริเวณกว้าง กำลังจะถูกจักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิง ขับเคลื่อน สำแดงการกวาดล้าง ครั้งยิ่งใหญ่ลงมา แม้ฟู่เทียน ที่มีความคิด อยากจะช่วยเหลือตัวของอี้เฉิน   ทว่ากลับถูกท่านแม่อี้ฟางหรง ห้ามปรามเตือนสติเขาเอาไว้ ในเสี้ยวขณะ ที่เห็นริ้วคลื่น ทำลายล้างที่บ้าคลั่ง จากวงแหวนที่ขับเคลื่อน แพร่กระจาย ปลดปล่อยริ้วคลื่นความอันตราย ความตาย ออกมาอย่างหนักหน่วง

“ตอนนี้เราต้องถอยก่อนเร็วเข้าฟู่เทียน บัดนี้พลังของแม่ ยังไม่ฟื้นคืนกลับมา ไม่สามารถเป็นกำลังให้อี้เฉินได้”

ฟู่เทียน เขากำฝ่ามือเข้าหากันจนแน่น ก่อนจะพยักหน้ารับคำ “อืมๆ ข้าเข้าใจแล้ว ท่านแม่” ก่อนฝีเท้าพวกเขา จะถอยห่างออกไปอย่างรวดเร็ว

         ด้านอี้เฉินที่พัวพันกับทูตสวรรค์ลงทัณฑ์ เขาถึงกับเดือดดาล เมื่อคิดจะสลัดให้หลุดจาก ทูตสวรรค์ลงทัณฑ์ อย่างไรก็สลัดไม่หลุดเสียที ก่อนเขาจะแค่นเสียงสบถด่า ออกมาดังลั่น เมื่อเห็นค่ายกลกำลังถูก จักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิงขับเคลื่อนขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง กระตุ้นก่ออักขระออกมาเป็นชั้นๆ

“บัดซบ!! บัดซบ!! ไอ้เวรเอ๊ย”

          จักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิง คลี่ยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย ราวกับเป็นรอยยิ้มสั่งลาอี้เฉิน พร้อมตบฝ่ามือออกมาดังก้อง “จงสำแดงค่ายกลโบราณกวาดล้าง”

          วงแหวนที่ขับเคลื่อน ส่งแรงกดดันที่บ้าคลั่งอัดกระแทก พร้อมริ้วคลื่นสีดำทมิฬ ที่ตกลงมาจากฟากฟ้าในเสี้ยวขณะ แม้ยังไม่ตกกระทบ ลงมาใส่ร่างอี้เฉิน มันก็ทำให้ร่างทูตสวรรค์ลงทัณฑ์เหล่านั้น แตกเป็นเศษเล็ก เศษน้อยในเสี้ยวพริบตา แทบไม่ต้องพูดถึงร่างของอี้เฉิน ที่กลางหว่างคิ้ว เกิดรอยปริแตกลุกลามออกมาทั่ว รับรู้ถึงความตาย ขึ้นมาอย่างหนักหน่วง จวนเขาต้องสบถด่าออกมาดังลั่น ก่อนจะถูกริ้วคลื่นสีดำทมิฬ ขนาดใหญ่เข้ากลืนกิน ทั่วอาณาบริเวณ พร้อมเสียง “ไม่!! ไม่!!” ขององค์หญิงอิงฮวา ที่หันปรายตาไปมองอี้เฉิน นางแค่นเสียงคำรามออกมาก้องฟ้า

          เมื่อเห็นคฤหาสน์สวรรค์ลอยฟ้า ของจักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิงถูกลบหายไปในเสี้ยวพริบตา พร้อมแรงระเบิด กวาดล้างครั้งยิ่งใหญ่ ส่งให้พื้นดินกลายเป็นหลุมลึกขนาดใหญ่ จวนไปถึงแก่นโลก ทำให้ทั่วดินแดนจักรพรรดิ เกิดการพังเสียหาย เขย่าโยกคลอนออกไปทั่วแดนอาณา ไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิตใด ภายในคฤหาสน์สวรรค์ลอยฟ้า ก่อนรอยยิ้มกว้างของ จักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิงจะเผยออกมา สู่ครรลองสายตาหมู่ชน
 

          แม้แต่จักรพรรดิคนอื่นๆ พวกเขายังส่ายหัวออกมา มองว่าจักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิง ใช้วิธีการที่รุนแรงเกินไป ถึงกับลบที่อยู่ของตนเอง จนหายวับ ไม่คิดค่ายกลกวาดล้างโบราณที่ถูกกระตุ้น ขับเคลื่อนขึ้นมาสำแดง จะน่าคร้ามเกรงขนาดนี้