Storyteller Story ผจญภัยไร้ขีดจำกัด

ตอนที่หนึ่งร้อยแปดการเตรียมตัวก่อนเข้าดันเจี้ยนหอคอย 8

ผมรู้สึกถึงพลังที่เพิ่มมาอย่างเห็นได้ชัดการบ่มเพาะพลังปราณนั้นไม่ใช่เพียงแค่มีพลังเหมือนกับบวกเพิ่มขึ้นมาจากรร่างกายพื้นฐานของผมกับพลังเวทย์และสตาร์ฟอร์ซเท่านั้นแต่มันคือทวีคูณ

การที่ผมมีร่างกายที่แข็งแกร่งมากขึ้นและเสริมด้วยพลังปราณ

เท่ากับว่าผมมีภาชนะที่บรรจุและใช้เวทย์ได้มากขึ้น

การรวบรวมเวทย์ที่พลังมาเกินไปจนร่างกายรับไม่ได้แก้ปัญหาได้ด้วยการทำให้ร่างกายแข็งแกร่งขึ้น

คือการแก้ปัญหาอย่างกำปั้นทุบดินมากที่สุดและได้ผลที่สุดนั่นเอง

เมื่อผมรู้สึกได้ถึงพลังสุริสันหนึ่งดวที่อยู่ในตันเถียนผมดีใจเป็นอย่างมากทีเพียงแค่หนึ่งดวงก็ทำให้พลังที่ร่างกายของผมใช้ออกมาได้เพิ่มขึ้นเป้นทวีคูณ

ผมอยากจะเป้นจอมยุทธที่บรรลุขั้นเก้าด้วยความรวดเร็ว

แต่แผนการของผมคือ

ใช้เงินมากที่สุดบรรลุพลังด้วยวิธีการอ้อมค้อมเชื่องช้าที่สุด

เมื่อบรรลุพลังหนึ่งสุริยันผมไปเอาคัมภีร์อีกคัมภีร์ที่ผมไปเอามาจากอีกโลกออกมา

ผมได้รวบรวมหลายคัมภีร์ที่ผมสามารถหยิบฉวยเอาได้ง่ายๆเช่นพวกคัมภีร์ที่ซ่อนอยู่ตามภูเขาวัดร้าง บ้านเก่าในนครลั่วหยาง เย็บติดอยู่กับวานรขาวในป่าลึกฯลฯ

มาตรฐานกำลังภายในคลาสสิคที่เราไม่ต้องฝ่าฟันค่ายกลหรือหุ่นพยนต์ใดใดไปเอาหรือมีจิตวิญญาณแฝงอยู่ในตำราพวกนี้

ผมรู้สึกว่าผมเป็นคนดีไม่ได้ทำอะไรผิดด้วยซ้ำที่เอาตำราที่โดนเย็บติดไว้กับวานรขาวออกมาจากร่างกายของวานรและผมได้รักษาแผลให้วานรด้วยซ้ำ

ลองนึกตามเนื้อเรื่องของกำลังภายในเรื่องนั้นไอ้คนที่เย็บตำราติดกับสัตว์ป่าอย่างวานรขาวนี่ก็ไอเดียบรรเจิดเสียจริงไม่ได้คิดถึงจิตใจของวานรขาวที่ต้องมีตำราเสียดสีไปมาอยู่ตรงช่องท้องอยู่หลายปีเลย

แต่นั่นล่ะมันคือแนวกำลังภายในคลาสสิคเราเน้นความบ้าคลั่งหลุดโลกไว้ก่อนเรื่องการอนุรักษ์สัตว์รักโลกรักสิ่งแวดล้อมคือเรื่องของยุคสมัยใหม่หากมองตามมุมมองของพวกเขา

การเผาป่าเพื่อไล่ตามหาวานรคือเรื่องธรรมดานั่นเอง

ผมไปเอาตำราที่เอาได้ง่ายๆเหล่านั้นมาเรียกว่า

Low hangingfruit

ผลไม้ที่อยู่ต่ำ

คือสิ่งที่เราได้มาได้ด้วยความไม่ยากลำบากหรือเสียเวลามากนัก

ด้วยเหตุผลที่ใครไม่ได้ตำราหายากสะท้านแผ่นดินเล่มพวกนั้นไปก่อนเราเพราะใครจะไปตรัสรู้ว่าตำราพยัคฆ์ขาวหนึ่งในสี่คัมภีร์วิเศษของยุทธภพจะไปอยุ่ในใต้เบาะของวัดร้างกลางป่ากลางเขาไม่มีใครอยู่ได้?หรือใครจะไปตามหาวานรขาวที่มีคัมภีร์เย็บติดอยู่กับช่องท้องกลางป่ากลางเขาเช่นกันหรือตำราที่ซ่อนไว้ใต้ก้อนหินในภูเขาหิมะร้าง กลางภูเขาอีกนั่นล่ะ

หากไม่ใช่พระเอกอิเซไคที่รู้ข้อมูลมาก่อนหรือระดับพระเอกหรือตัวร้ายที่โชคดีหรือมีข้อมูลอยู่ตามต้นฉบับก็ไม่มีใครมีวาสนาไปเจอตำราพวกนี้หรอก

แต่แน่นอนตำราที่ผมใช้ผสานกับการฝึกฝนในห้องฝึกวิชาเป็นอย่างแรกร่วมกับพลังเก้าสุริยัน(เหลือหกเพราะการแบ่งขายแบบDLC)

คือวิชาที่ไม่ได้เพิ่มพลังปราณโดยตรงแต่อย่างใดแต่ทำให้เสียพลังปราณด้วยซ้ำ

พลังปราณไหมฟ้า

ยิ่งฝึกไปพลังปราณก็ยิ่งหดหายกลายเป็นเส้นใยสีขาวปนสีส้มทองของพลังสุริยันล้อมอยู่รอบร่างกายของผม