เด็กเกรียนเซียนจอมยุทธ NC+

รถเข็นขายซาลาเปาของกันจิ

“เออท่านพูดสิ่งใดนะขอรับ ?!”  กันจิที่มิค่อยแน่ใจในสิ่งที่ได้ยิน หรือ เขาอาจจะหูฟาดไปเองก็ได้ยังคงลองถามออกไปดู

““เรากล่าวว่า ขอซื้อซาลาเปาของเจ้าสักเออ...10 ลูกจะได้หรือไม่ได้ ?!””  แม่นางนิรนาม กล่าวถามอย่างตื่นเต้นออกมาอีกครั้ง

       กันจิไม่ทันได้เรียบเรียงข้อมูลอัพเดทความเป็นจริงตรงหน้ากับถูกตอกย้ำให้ตื่นจากฝันสู่โลกแห่งความเป็นจริง ด้วยคำพูดจากปากขอสาวงามหนึ่งในนางฟ้าทั้งสิบตรงหน้าของเขาความเป็นจริงที่ได้ยินความเป็นจริงที่ทำให้ฝันของเขาสลายที่หวังว่าจะโดนเรียงคิวแบบ 1 ต่อ 10จากพี่สาวนางฟ้าทั้งสิบหน้ารถเข็นของเขา สลายหายไปเป็นเพียงเศษฝุ่น...

“อะไรนะ? 10 ลูก?! ท่านชายน้อยท่านกล่าวผิดกระมั้งท่านคงหมายถึงหนึ่งใช่มั้ยเจ้าค่ะ?!ถ้าหากท่านชายน้อยกล่าวจริง ท่านคงเห็นแล้วใช่หรือไม่ว่ายังมีหลายคนรอซื้อซาลาเปาจากพ่อหนุ่มน้อยคนนี้และกำลังยืนออกันอยู่ด้านหลังของข้าท่านต้องพิจารณาให้ดีนะเจ้าค่ะ....

“ใช่แล้วท่านชายน้อย ท่านจะต้องคิดให้ดีถ้าหากท่านต้องการกินซาลาเปา ท่านสามารถสั่งได้เพียง 2 ลูกไม่สิจากจำนวนคนที่ยืนรอแล้วได้แค่ 1ลูกเพียงเท่านั้น”

““อา...เอ่อ...เอาล่ะๆหนุ่มน้อยเราขอซื้อซาลาเปา1 ลูกแล้วกัน”” แม่นางนิรนามกล่าวออกมาด้วยใบหน้าฝืนยิ้มแย้ม แต่ก็มีแอบเหงื่อตกอยู่บ้างสังเกตจากใบหน้าที่มีเหงื่อออกอยู่บ้างเป็นบางจุดจะไม่ให้นางรู้สึกเกร็งได้เยี่ยงไรในเมื่อคนส่วนใหญ่กำลังจ้องมองมาที่นางด้วยแววตาจะฆ่าจะกินนางอยู่รอมร่อ

        (ー_ーゞ  งืม งืม !

       ไม่มีใครรู้ว่าระหว่างที่พวกเขากำลังพูดคุยอยู่นั้นคนเฉลียวฉลาดแบบกันจิก็เข้าใจกระจ่างแล้วเช่นกันว่าคนที่มาออกันหน้ารถเข็นของเขาครั้งนี้มาเพื่อจะซื้อซาลาเปาของเขาแน่นอนเขาแอบสงสัยเหมือนกันว่าทำไมคนทั้งหมดถึงอยากกินซาลาเปาที่เขาทำหรือท่านยายซุนขายดีมาก่อนก็ไม่น่าจะใช่ขนาดเดินตะเวนขายทั้งวันยังมีคนมาซื้อมาอุดหนุนไม่กี่คนด้วยซ้ำจะบอกว่าเป็นเพราะเขาก็เป็นไปไม่ได้...เพราะเขาทำไปเพียง 1 ลูกเท่านั้นและยังให้ดรุณีน้อย...เอ๊ะ!! หรือว่า...

*ควับ*กันจิหันหน้าไปทางถงน้อยที่ยังคงแอบมองมาที่เขา แอบอยู่ด้านหลังของแม่นางนิรนามที่ยืนอยู่ทางด้านซ้ายมือของเขานางกำลรอฟังคำตอบจากเขาอยู่

        ԅ[ •́ ﹏├┬┴┬┴ แอบมองหลังกำแพง!

*ข้าอุตส่าห์ทำแทบตายนางกลับเอาไปขายและที่คนมาออกันเยอะขนาดนี้ต้องเป็นยัยแสบตัวน้อยนี่แน่นอนที่เป็นแนวแกนนำแม้ข้าจะไม่รู้ว่านางทำยังไงกันแน่ในเมื่อซาลาเปามีเพียงลูกเดียวเท่านั้นแต่หัวการค้าแบบนางยังไงต้องเอาซาลาเปาของข้าไปขายต่อลูกละ 10 ผลึกดินชัวร์ !!!*

        กันจิผู้มีไอคิว 275+ คิดว่ารู้ทันความคิดของดรุณีน้อยที่น่าจะเอาซาลาเปาของเขาไปขายเป็นแน่ นั้นก็ถูกส่วนึง แต่มีอีกสิ่งหนึ่ง ที่หากเขารับรู้คงต้องกะอักเลือดอีกครั้งเป็นแน่แล้วเพราะนางเอาไปขายในราคา 10 ผลึกดิน แบบทบไปร้อยเท่าตั้งหาก...

*หึหึ !!!* กันจิมองไปที่ถงน้อยด้วยสายตาที่รู้ทัน

        (≖ ‿ ≖) (หุหุ ข้ารู้ข้าเห็น !!!)

*พรึบ....* ถงน้อยที่ถูกมองมิได้กล่าวพูดสิ่งใดออกมาเป็นการตอบแต่นางกลับหลบไปด้านหลังของแม่นางนิรนามเลย

        ♡✧( ु•⌄• ) (บรัย / หายตัวไป)

*F_ukkkkkkkkkk !!! แล้วตรูรับความเจ็บปวดของฟื้นกายาเพื่อ.........* ☜⁽:༎ຶ;益;༎ຶ;⁾☞  ᵂᵀᶠ ᵎ

        กันจิที่กำลังร้องโอดโอยเจ็บปวดเมื่อรู้ว่าตนเข้าใจผิดแถมเจ็บตัวฟรีอีกกับหลุดจากภวังค์ด้วยเสียงกล่าวที่มีลมพัดผ่านเข้าไปในหูซ้ายเหมือนมีคนมาเป่าหูเขา*ฟู้วส์...* ตามด้วยเสียงกล่าวกระซิบเบาเบาเพื่อให้เขาได้ยินเพียงคนเดียวกระซิบเข้าไปในหูของเขาเบา “พ่อหนุ่มสุดหล่อเราขอซื้อซาลาเปา 2ลูกได้ไหมเราจะจ่ายให้เจ้าเป็น 2 เท่าจากราคาที่เจ้าตั้งเลย”

“Deal…” กันจิที่ได้ยินมิรอช้าหลุดเอ่ยภาษาอังกฤษออกมาทำให้คนที่ออกันเต็มบริเวณเข้าใจผิดกันไปอีกทางโดยเฉพาะแม่นางที่แต่งตัวเยี่ยงบุรุษที่กำลังทำหน้างงเป็นไก่ตาแตกอยู่แต่มิได้เอ่ยปากออกมาต่อแต่มีคนที่ EQ ต่ำทนความสงสัยไม่ได้เป็นคนกล่าวออกมาแทนว่า “ไอ้หนุ่มเจ้ามิต้องกังวลว่าพวกเราจะไม่มีกำลังจะซื้อซาลาเปาลูกน้อยน้อยของเจ้านะไอ้หนุ่มผลึกดินที่เจ้ากล่าวมาพวกเรามีกันเยอะมาก... (¬‿¬)”

*เอิ่ม !!!（￣ー￣）*

        ถึงแม้จะยอมรับความจริงได้บ้างแล้วแต่กันจิก็ยังคงตกใจอยู่บ้าง เขายังคงมีอาการสับสนและยังไม่ค่อยอยากจะเชื่อยิ่งไม่เข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้ามากนัก

*มันเป็นเพราะซาลาเปาที่เราขายให้ยัยตัวแสบจริงจริงเหรอ?*

*มันอร่อยขนาดนั้นเลย ? *

        เขาคิดในใจ

        กันจิที่พยายามทำความเข้าใจสถานการณ์ตรงหน้าอยู่นั้นกับมีเสียงกระซิบที่ข้างหูของเขาเบาอีกครั้ง “หนุ่มน้อยผู้หล่อเหลา เราขอซื้อซาลาเปา3 ลูกได้ไหมเราจะจ่ายให้เจ้าเป็น 5 เท่าจากราคาที่เจ้าตั้งเลยนะ” แม่นางที่อยู่ด้านข้างกล่าวกระตุ้นกันจิที่ยังคงพยายามทำความเข้าใจกับสถานการณ์ตรงหน้าอยู่กับสะดุ้งกับสิ่งที่เขาได้ยินแม่ใบหน้าจะนิ่งเหมือนคนไม่รู้สึกรู้สากลับเรื่องเงินทองก็ตามแต่ถ้าหากมองลึกไปในดวงตาจะพบกับแววตาชั่วร้ายที่ถูกสอนอยู่(๑✧◡✧๑)เขามิได้กล่าวตอบอะไรกับไปแค่หันไปหาแม่นางนิรนามผู้ใจป้ำก่อนจะพยักหน้าให้ช้าช้าเพื่อเป็นการตกลง...

        เขาหันไปตรงหน้ารถเข็นขายซาลาเปาอีกครั้งพร้อมเล่าเรื่องที่พึ่งแต่งสดสดร้อนร้อนออกมาให้ทุกคนได้ยิน

“พี่สาวนางฟ้าทั้งสิบชาวบ้าน ชาวยุทธทุกท่านขอรับ ข้าน้อยขอเล่าเรื่องให้ฟังสักเรื่องก่อนจริงจริงแล้วดรุณีน้อยที่แอบอยู่ด้านหลังของนางเคยช่วยชีวิตข้าเอาไว้ ส่วนแม่นาง...เอ่อคุณชายน้อยคนนี้ก็เคยช่วยชีวิตดรุณีน้อยผู้มีพระคุณของข้าเอาไว้ดังนั้นบุญคุณต้องตอบแทนใช่หรือไม่ขอรับดังนั้นข้าเลยคิดว่าจะทำซาลาเปาให้กับคุณชายน้อยที่เป็นผู้มีพระคุณของดรุณีน้อยผู้มีพระคุณของข้าที่จะตอบแทนพระคุณให้กับนางด้วยซาลาเปา 3 ลูกนะขอรับ ตามนี้แล้วกัน...”

        กันจิกล่าวเสร็จด้วยความรวดเร็วก็ไม่ได้สนใจผู้คนมากมายที่กำลังงุนงงในสิ่งที่เขากล่าวพูดออกมา*….(￣■￣;)!? * ใบหน้าของทุกคนแสดงออกว่างงมากงงที่สุดตกลงใครเป็นผู้มีพระคุณ อะไรยังไงกันแน่ ....

“เอาล่ะข้าน้อยขออภัยที่ทำให้ล่าช้านะขอรับข้าน้อยจะทำซาลาเปาให้ตอนนี้เลยแล้วกัน...” ด้วยความไม่เคยชินและไม่ได้ชอบทำอาหารอยู่แล้วแต่ด้วยความโลภเงินเขากับถูกครอบงำทำให้เขานึกว่าตัวเองเป็นกุ๊กเทวดาขึ้นมา

        เขานึกถึงระบบขึ้นมาเพื่อจะได้ดูสูตรการทำซาลาเปาอีกครั้ง*ระบบขอข้าดูสูตรการทำซาลาเปาหน่อยซิ* แต่สิ่งที่เขาอยากได้ไม่ได้เป็นอย่างที่หวัง

**...ติ๊ดด...ตามที่โฮสต์ขยะเปียกต้องการ

**...ติ๊ดด...ระบบเสริมที่1 เปิดทำงาน

・．━━━━━━ † ━━━━━━．・

“ระบบพัฒนาอาชีพและฝีมือระดับพระเจ้าวิเคราะห์ข้อมูลสำเร็จ

        ซาลาเปานั้นถ้ากินตอนมันร้อนๆจะอร่อยเป็นอย่างมากซึ่งระบบวิเคราะห์พฤติกรรมของโฮสต์แล้ว ดังนั้น “โฮสต์ขโมยได้ ก็ต้องทำเป็นด้วย”

        “คนขายซาลาเปาในตำนาน”

        ระดับ : พระเจ้า” ตามค่าความฉลาดของท่าน

        ประเมินผลความอร่อย : “อาหารที่ได้สัมผัสแล้วนั้นจะมิมีวันลืมเลือนแม้มีเงินมากขนาดไหน ก็มิใช่ว่าจะได้กินมัน”

        ภารกิจ : จงเป็นผู้ที่ร่ำรวยด้วยเงินทองและมีชื่อเสียงตามที่จิตสถิตวิญญาณระบบแห่งความว่างเปล่านั้นต้องการ

        ระยะเวลา (เส้นตาย) : -

        ภารกิจจะสำเร็จก็ต่อเมื่อ : ตามแต่ความพอใจของจิตสถิตวิญญาณระบบแห่งความว่างเปล่านั้นต้องการ ถึงจะทำการปลดล็อคขั้นต่อไป

        ชื่อเสียง : 25(ไม่เป็นที่รู้จัก เป็นเพียงขยะสังคม)

・．━━━━━━ † ━━━━━━．・

*………

        (⊙ꇴ⊙) (อา...เอิ่มม / พูดไม่ออก)

*เชี้ย !!! ระบบมีการเปลี่ยนแปลง มีค่าชื่อเสียงเพิ่มขึ้นมาแต่กลับมาด่ากรูสะงั้น*

        ครั้งแรกเขาพลาดเองแต่ได้เห็นความเห็นความเปลี่ยนแปลงของระบบเช่นเดียวกันก็ไม่ถือว่าโดนด่าฟรีครั้งที่สองเขานึกถึงระบบขึ้นมาเพื่อจะได้ดูสูตรการทำซาลาเปาอีกครั้งครั้งนิเขาจำได้ว่าถ้าจะดูสูตรต้องจับวัตถุดิบ ดังนั้นเขาจึงยื่นมือแล้วจับไปที่วัตถุดิบทำซาลาเปานั้นก็คือถุงแป้ง...

**...ติ๊ดด...ข้อมูลสูตรลับของคนขายซาลาเปาในตำนานเปิด…

**...ติ๊ดด...อ้างอิงระดับการพัฒนาฝีมือของโฮสต์“ระดับพระเจ้า”…

**...ติ๊ดด...“ระดับพระเจ้า” คัดเหลือเพียง 5 สูตร…

**...ติ๊ดด...สูตรลับที่1 Auto Start…..

・．━━━━━━ † ━━━━━━．・

        สูตรลับที่ 1ของ “คนขายซาลาเปาในตำนาน”

        ชื่อ : ซาลาเปาไส้หมูสับแห่งความสมบูรณ์แบบ

       ระดับ : พระเจ้า

        ส่วนผสมไส้หมูสับ

·     หมูสับ500 กรัม

·     ซอสปรุงรส30 กรัม

·     ซอสหอยนางรม40 กรัม

·     น้ำตาลทราย50 กรัม

·     พริกไทยดำบด5 กรัม

·     น้ำมันงา8 กรัม

·     ไข่ไก่½ฟอง

·     ไข่ต้ม3 ฟอง

·     ต้นหอมซอย¼ถ้วย

·     เกลือฟอสเฟต 3 กรัม

        ส่วนผสมแป้งซาลาเปา

·     แป้งสาลีสำหรับทำซาลาเปา250 กรัม

·     น้ำ130 กรัม

·     ยีสต์แห้ง5 กรัม

·     น้ำตาลทราย50 กรัม

·     เกลือ1 กรัม

·     น้ำมันถั่วเหลือง10 กรัม

·     ผงฟู3 กรัม

        วิธีทำไส้หมูสับ

        1.เตรียมชามผสม ใส่หมูบดซอสปรุงรส ซอสหอยนางรม น้ำตาลทราย ไข่ไก่ น้ำมันงา พริกไทยคลุกเคล้าทุกอย่างให้เข้ากัน

        2.ใส่ต้นหอมซอยลงไปนวดให้เข้ากัน เสร็จแล้ว นำไปพักไว้ในเครื่องตู้เย็น

       *หมายเหตุ

        ในโลกแห่งมหาปราณตู้เย็นคงไม่อาจหาได้ท่านอาจจะผลิตเครื่องเย็นโดยใช้พลังลมปราณสร้างน้ำแข็งขึ้นมาเองหรือถ้าท่านต้องการตู้เย็นที่ใช้ผลึกธาตุในการทำงานสามารถแลกกับระบบด้วยราคา 5,000 ผลึกดิน โดยตู้เย็นนี้จะตั้งอยู่ในพื้นที่ระบบ

        วิธีทำซาลาเปา

        1.ผสมน้ำเปล่า น้ำตาลทรายและยีสต์คนให้เข้ากัน พักทิ้งไว้ 5 นาที ให้มีฟองฟู่ขึ้น

        2.ใส่แป้งสาลี เกลือ ผงฟูผสมให้เข้ากัน แล้วเทใส่ลงในเครื่องนวดแป้ง ใช้สปีดสูง ระหว่างนี้ให้เทน้ำเปล่าผสมน้ำตาลทรายและยีสต์ลงไป ตามด้วยน้ำมันถั่วเหลืองนวดจนกว่าส่วนผสมทุกอย่างจะเข้ากัน และได้แป้งเนื้อเนียนนุ่ม จับตัวเป็นก้อนเดียวใช้เวลาประมาณ 5 นาที

        3.พอแป้งได้ที่แล้วให้นำมานวดและคลึงเป็นก้อนกลม ใส่ในชาม แล้วใช้ผ้าขาวบางหรือพลาสติกแรปปิดเอาไว้พักแป้งเป็นเวลา 45 – 60 นาที

        4.เมื่อครบเวลา ให้นำแป้งออกมาตัดแบ่งให้มีขนาดเท่า ๆ กัน แล้วคลึงเป็นก้อนกลม เสร็จแล้วพักแป้งไว้ให้แป้งคลายตัว เป็นเวลา 30 นาที

        5.ใช้มือกดแป้ง ให้แบนลงจากนั้น นำไม้นวดแป้ง มารีดขอบแป้งทุกด้าน ให้ขยายตัวออก เพื่อให้ขอบแป้งบางลงส่วนตรงกลางจะหนา จากนั้น ตักไส้หมูสับที่ทำไว้ลงไป จับจีบและค่อย ๆห่อแป้งเข้ามาให้เป็นทรงกลมให้เรียบร้อย วางลงบนกระดาษรองซาลาเปาทำอย่างนี้จนกว่าจะหมด เสร็จแล้ว พักแป้งไว้ 30 นาที

        6.ต้มน้ำในซึ่งนึ่งให้เดือดพอน้ำเดือดได้ที่แล้ว ให้นำซาลาเปาไปนึ่ง เป็นเวลา 15 นาที พอครบเวลา ให้นำออกมา พักให้เย็นเป็นอันเสร็จ

・．━━━━━━ † ━━━━━━．・

**...ติ๊ด....เตือนความจำโฮสต์หากท่านใช้งานตู้เย็นของระบบ...**

**...ติ๊ด....ความสามารถของตู้เย็นระบบไม่จำกัดพื้นที่ เร่งเวลา ชะลอการเสีย สดใหม่ตลอดการ

       *หมายเหตุ : ระบบเร่งเวลา ใช้ 1 ผลึกดินต่อ1 ครั้ง

*………

        (⊙ꇴ⊙) (อา...เอิ่มม / พูดไม่ออก)

*เฮ้อออออ....ต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอครับคุณระบบ*

        กันจิพูดไม่ออกไปสักพักถึงกับถอนหายใจออกมาจากความขี้เหนียวของระบบที่เก็บเงินทุกเม็ดทุกหน่วยเขาอุตส่าห์ลืมไปแล้วยังมาเตือนความจำของเขาอีกยิ่งทำให้เขาจำได้ว่ายังเป็นหนี้ระบบเฮงซวยอยู่หลายหมื่นผลึก เขาจึงทำได้เพียงพยายามที่จะไม่สนใจปล่อยผ่านเรื่องพวกนี้ไปเขาเอามือตบหน้าตัวเองเบาๆเขามองมาที่ทุกคน (థฺˇ౪ˇథ) จึงเกิดความคิดหรือไอเดียบางอย่างขึ้นมาก่อนจะกล่าวสิ่งที่ทุกคนในบริเวณที่กำลังยืนต่อแถวรอซื้อซาลาเปาอยู่ด้านหน้ารถเข็นของเขาถึงกับคิ้วกระตุกเส้นเลือดปูดโนนให้เห็นแต่ไม่อาจปฏิเสธหรือโต้แย้งออกมาได้เลยสักนิดจึงทำใจยอมรับมันแทน มันเป็นสิ่งที่ทุกคนพอจะทำใจยอมรับได้เมื่อเทียบกับความอร่อยที่ไม่อาจหาสิ่งใดมาทดแทนได้มีเพียงคนเดียวในฝูงชนที่เมื่อได้ยินคำกล่าวของกันจิ นางถึงกับมีอาการเด่นชัดเช่น คิ้วกระตุกตาขวางเกิดอาการหงุดหงิด แต่สักพักนางก็ส่ายหน้าด้วยความจนใจเช่นกัน นางที่ [1]ขี่หลังเสือแล้วคิดจะลงคงยาก มันเป็นอะไรที่ยากเสียจริงเมื่อนางได้กล่าวออกไปแล้วจะยังทำสิ่งใดได้อีก ได้แต่ยอมจำนนกับสิ่งที่เป็นไปตามที่กันจิได้กล่าวออกมา

สิ่งที่เขากำลังกล่าวออกมาและทำให้นางรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกก็คือ

“ราคาซาลาเปา 1 ลูกข้าน้อยคิด 20 ผลึกดิน ซื้อก็ขาย ไม่ซื้อหันหลังกลับได้เลยขอรับ... 

・．━━━━━━ † ━━━━━━．・

[1]ขี่หลังเสือแล้วลงยาก หมายถึงเรื่องราวที่ยากจะดำเนินต่อไปแต่สถานการณ์ไม่เอื้ออำนวยให้หยุดกลางคันจึงทำให้ตกอยู่ในสภาวะลำบากใจกลืนไม่เข้าคายไม่ออก