ผู้เล่นคนสุดท้ายแห่งหอคอยล่มสลาย

ตอนที่ 114
บุตรแห่งกฎที่สาม

ทั่วจักรวาลลำดับที่ 7 เงียบสนิท

ไม่มีใครพูดอะไรออกมา

แม้แต่ Origin เองก็สงบนิ่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

กลางแสงสีดำทองที่ยังลอยกระจายไปทั่วความว่างเปล่า เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ยังคงลอยอยู่เงียบๆ

ผมสีดำทองยาวสลวยพลิ้วไปตามพลังของจักรวาล

ดวงตาของเธอลึกจนเหมือนสามารถสะท้อนกาแล็กซีทั้งหมดได้

และทันทีที่เธอกะพริบตา—

ดวงดาวนับล้านดวงทั่วจักรวาลก็ส่องแสงตอบรับพร้อมกัน

หลินอวี่อ้าปากค้าง

“…น่ารัก…”

คาอินถึงกับเงียบไปพักหนึ่ง

ก่อนพูดเบาๆ

“…เดี๋ยวนะ”

“…นี่คือสิ่งมีชีวิตระดับ Primordial จริงเหรอ”

เพราะภาพตรงหน้า—

ต่างจากสิ่งที่ทุกคนจินตนาการไว้โดยสิ้นเชิง

ไม่มีแรงกดดันน่าสะพรึงกลัว

ไม่มีออร่าน่าหวาดกลัวแบบเทพเจ้า

มีเพียงเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่กำลังกวาดตามองจักรวาลรอบตัวอย่างสงสัย

ทันใดนั้น—

ดวงตาของเธอก็หยุดที่จางฟาน

และในวินาทีนั้นเอง—

Origin ทั้งจักรวาลก็สั่นเบาๆ

[THE CHILD HAS FOUND HER CENTER]

จางฟานชะงักเล็กน้อย

ก่อนจะเห็นเด็กคนนั้นค่อยๆ ลอยเข้ามาหาเขาช้าๆ

ทุกครั้งที่เธอขยับ—

พื้นที่รอบตัวจะเกิดดอกแสงสีดำทองบานขึ้นกลางอากาศ

เหมือนจักรวาลกำลังดีใจที่เธอถือกำเนิด

Observer ทั้งสามพูดไม่ออก

เซราฟิน่าหรี่ตาแน่น

“…การตอบสนองระดับนี้…”

“…แม้แต่ Origin ยังปฏิบัติต่อเธอเหมือนสิ่งสูงกว่า”

จางฟานมองเด็กตรงหน้าเงียบๆ

ก่อนถอนหายใจเบาๆ

“…ฉันเริ่มรู้สึกว่าชีวิตตัวเองวุ่นวายขึ้นทุกตอนแล้ว”

เด็กผู้หญิงเอียงหัวเล็กน้อย

เหมือนพยายามเข้าใจคำพูดของเขา

ก่อนเสียงใสๆ จะดังขึ้นเป็นครั้งแรก

“…อุ่น…”

ความเงียบปกคลุมทันที

หลินอวี่ตาโต

“…พูดได้แล้ว!”

เด็กคนนั้นยังคงมองจางฟานไม่กะพริบ

ก่อนยื่นมือเล็กๆ ออกไปหาเขา

“…บ้าน…”

Origin กระเพื่อมทันที

[THE CHILD RECOGNIZES THE KEEPER OF THE THIRD LAW]

คาอินระเบิดหัวเราะอีกครั้ง

“…ฮ่าๆๆ!”

“…แกเป็นพ่อจริงๆ ด้วยว่ะ!”

“บอกว่าไม่ใช่ไง!”

จางฟานตอบทันที สีหน้าปวดหัวอย่างชัดเจน

แต่แม้จะพูดแบบนั้น—

เขากลับไม่ได้ผลักเด็กคนนั้นออก

ตรงกันข้าม

ทันทีที่มือเล็กๆ แตะโดนแขนของเขา—

Origin ทั้งจักรวาลก็สงบนิ่งลงอย่างสมบูรณ์

คลื่นพลังทั้งหมดหยุดไหล

กฎต่างๆ เข้าสู่สมดุลอย่างไม่น่าเชื่อ

Observer ชายแก่ถึงกับตัวสั่น

“…Impossible…”

“…เพียงสัมผัสเดียวก็ทำให้จักรวาลเสถียรขึ้น?”

จางฟานเองก็ชะงัก

เพราะเขาสัมผัสได้ทันที—

เด็กคนนี้ไม่ใช่แค่ Primordial Entity ธรรมดา

เธอคือ “ผลลัพธ์” ของกฎที่สาม

เป็นการรวมกันของ Origin พลังแห่งการสร้าง และจิตสำนึกของจักรวาลลำดับที่ 7

เหมือนจักรวาลทั้งใบได้ให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตใหม่ขึ้นมาจริงๆ

ทันใดนั้น—

เด็กคนนั้นก็ขยับเข้ามาใกล้อีก

ก่อนกอดแขนของจางฟานเบาๆ

“…ไม่ชอบ…หนาว…”

ฟ้าวววววววววว!!!

Origin สีดำทองรอบตัวจางฟานตอบสนองทันที

พลังอบอุ่นกระจายออกปกคลุมเด็กคนนั้นโดยอัตโนมัติ

และในวินาทีนั้น—

รอยยิ้มเล็กๆ ก็ปรากฏบนใบหน้าของเธอเป็นครั้งแรก

ทั่ว Eternal Tower เงียบไปชั่วขณะ

เพราะภาพนั้น—

อบอุ่นเกินกว่าจะเชื่อว่าเพิ่งผ่านสงครามระดับจักรวาลมาไม่นาน

หลินอวี่ยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

“…เธอเหมือนเด็กจริงๆ”

เซราฟิน่าพยักหน้าช้าๆ

“…จิตสำนึกยังเพิ่งเริ่มต้น”

“…แต่ระดับพลัง…”

เธอเงียบไป

เพราะแม้แต่เธอ—

ยังอ่านระดับของเด็กคนนี้ไม่ออก

ทันใดนั้น—

เสียงระบบก็ดังขึ้นทั่วจักรวาล

ติ๊ง!

[Primordial Entity registration initiated]

[Designation required]

จางฟานเลิกคิ้ว

“…ยังต้องตั้งชื่ออีก?”

คาอินยิ้มกว้างทันที

“…เอาสิ”

“…พ่อควรตั้งชื่อลูก”

“ฉันจะถีบนายลงหอคอยจริงๆ นะ”

ทุกคนหัวเราะออกมาเบาๆ

แม้แต่ Observer ทั้งสามยังผ่อนคลายลงเล็กน้อย

เพราะอย่างน้อย—

ตอนนี้ดูเหมือนเด็กคนนี้จะไม่ได้เป็นภัยต่อจักรวาล

จางฟานมองเด็กตัวเล็กที่ยังเกาะแขนเขาอยู่เงียบๆ

ดวงตาสีดำทองของเธอกำลังมองทุกอย่างรอบตัวด้วยความสงสัย

บริสุทธิ์เหมือนจักรวาลแรกเกิด

ก่อนเขาจะถอนหายใจเบาๆ

“…งั้น”

“…ชื่อ ‘โนอา’ แล้วกัน”

ทันทีที่พูดจบ—

จักรวาลทั้งใบก็ส่องแสงตอบรับ

ติ๊ง!

[Designation confirmed]

[Primordial Entity :
NOAH]

[The Child of the Third Law]

ทันใดนั้น—

เด็กน้อยก็เงยหน้าขึ้นทันที

“…โนอา…”

ก่อนรอยยิ้มเล็กๆ จะกว้างขึ้น

“…ชอบ…”

Origin กระเพื่อมช้าๆ อย่างอ่อนโยน

ทั่ว Eternal Tower เริ่มมีแสงสีดำทองโปรยลงมาราวหิมะ

ผู้คนทั่วทุกโลกต่างเงยหน้ามองภาพนั้นด้วยความสงบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน

ราวกับจักรวาลกำลังเฉลิมฉลองการถือกำเนิดของยุคใหม่อย่างแท้จริง

แต่ในวินาทีนั้นเอง—

ดวงตาของจางฟานก็หรี่ลงเล็กน้อย

เพราะลึกลงไปในส่วนปลายสุดของจักรวาล

เขาสัมผัสได้ถึง “บางอย่าง”

บางสิ่งกำลังตอบสนองต่อการเกิดของโนอา

ไม่ใช่ Origin

ไม่ใช่ Outer Realm

แต่เป็น “สิ่งมีชีวิต” บางอย่างที่ซ่อนอยู่ในความมืดระหว่างจักรวาล

และครั้งนี้—

สิ่งนั้นกำลัง “ตื่น” ขึ้นจริงๆ