“เหนือสวรรค์ ยังมีข้า”

สายลมเย็นพัดผ่านซากค่ายกลที่แตกสลาย เศษอักขระโบราณลอยหายไปในอากาศดุจเกล็ดหิมะที่ไม่ละลาย แต่ความเงียบที่ปกคลุมกลับหนักหน่วงยิ่งกว่าพายุใด ๆ

เฉินหยวนยืนกึ่งคุกเข่า เลือดหยดลงบนพื้นหินทีละหยด แสงสีดำเงินจากสายเลือดยังไหวระริกทั่วร่าง คล้ายจะลุกไหม้จากภายใน เขารู้สึกได้ — ทุกการเต้นของหัวใจคือมีดที่กรีดแทงวิญญาณของตนเอง

ทันใดนั้น ภาพเลือนรางฉีกแทรกเข้ามาในจิต

ทะเลเพลิงสีชาด, เสียงกรีดร้องแห่งการต่อสู้, และสตรีผู้หนึ่งยืนอยู่กลางเปลวเพลิง เธอสวมชุดยาวสีขาว ดวงตาเจิดจ้าดุจดวงดารา และเส้นผมปลิวสยายเต็มไปด้วยเลือด — นางคือแม่ของเฉินหยวน

เสียงก้องดังขึ้นในหัวเขา—

“ข้า…คือผู้นำกลุ่มดอกบัวไร้รูปในอดีต…
ข้าเลือกหักหลังฟ้าเก่า เพื่อสร้างทางที่ไม่อาจอธิบายได้…
แต่ข้า…ล้มเหลว…”

ภาพนั้นสั่นไหว ก่อนที่เปลวเพลิงจะเผาผลาญร่างของนาง ทิ้งไว้เพียงเสียงสะท้อนที่แทงทะลุใจเฉินหยวน

เฉินหยวนสั่นสะท้าน — ความจริงนี้คือดาบที่สองที่ฟาดลงบนวิญญาณ
แม่ของเขา…มิใช่เพียงสตรีธรรมดาที่ถูกลืม แต่เป็น “ผู้ฝืนฟ้า” ที่เคยท้าทายระเบียบสวรรค์เอง!

ขณะนั้นเอง ศัตรูยุคสวรรค์โบราณทั้งห้า ที่บอบช้ำจากการแตกค่ายกล กลับหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

“ฮ่า ๆ ๆ! เป็นเช่นนี้นี่เอง…สายเลือดของเจ้าคือสายเลือดกบฏ!”
“เจ้าคือบุตรแห่งผู้ทรยศ! นั่นยิ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเจ้าจึงต้องถูกทำลาย!”

แต่ ผู้ลึกลับเหนือค่ายกล ก้าวออกมาหนึ่งก้าว เงาของเขาทอดยาวจนปกคลุมเฉินหยวนกับศัตรูทั้งห้า

“愚者 (โง่เขลา)…พวกเจ้ายังไม่เข้าใจ ว่าสิ่งที่นางสร้าง…คือเส้นทางที่เหนือกว่าฟ้าและเหนือกว่าพวกเจ้าเสียอีก”

น้ำเสียงของเขาเยือกเย็น แต่แรงกดทับจากถ้อยคำทำให้แม้แต่ศัตรูโบราณยังต้องถอยครึ่งก้าว

เฉินหยวนกัดฟัน ดวงตาที่สั่นไหวกลับกลายเป็นแน่วแน่

“ถ้าแม่ข้า…เคยฝืนแล้วล้มเหลว…
งั้นข้าจะเดินต่อจากจุดที่นางหยุดไว้!”

สิ้นคำประกาศนั้น ดาบฟ้าร่วงส่องประกายอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มิใช่เพียงแสงคมดาบ หากแต่เป็น รอยแตกใหม่ ที่เกิดขึ้นกลางอากาศ มันคือพลังจากดวงตาสายเลือดที่พึ่งตื่นเต็มขั้น

ดวงตาสัจธรรมเงา — จากการมองรอยแตก → สู่การ “เขียนรอยแตกใหม่”

ศัตรูโบราณทั้งห้าตะโกนพร้อมกัน ปลดปล่อยพลังออกมาอีกครั้งเพื่อบดขยี้เฉินหยวน แต่ในเสี้ยวพริบตา รอยแตกที่เขา “เขียน” พุ่งเข้าใส่ร่างพวกมัน

เสียงแตกหักดังสนั่น—ไม่ใช่กระดูก ไม่ใช่วิญญาณ แต่คือ อดีตของพวกมันบางส่วน ที่ถูกเฉือนออกไป

ดวงตาศัตรูเบิกกว้าง พลังที่ฝึกมาหลายร้อยปีสูญหายไปชั่วขณะ ราวกับไม่เคยมีอยู่!

เฉินหยวนเองก็ทรุดลงอีกครั้ง เลือดทะลักออกมาจากปาก แต่เขายืนหยัด ดาบในมือยังคงชี้ไปข้างหน้า

“นี่คือราคาที่ข้ายอมรับ…เพื่อสืบทอดเจตจำนงของนาง!”

ตอนจบของตอนที่ 48 ทิ้งไว้ในบรรยากาศที่ทั้งสิ้นหวังและสิ้นสุด — ศัตรูถูกเฉือนพลังบางส่วน, ผู้ลึกลับยังไม่เปิดเผยตัวตนแท้จริง, และเฉินหยวนเพิ่งก้าวเข้าสู่ พลังใหม่ที่เปลี่ยนกติกาของการต่อสู้ทั้งโลก