แต่เธอก็ยังเป็สาวบริสุทธิ์...งดงามและผุดผ่องมากเกินกว่าที่เขาจะเห็นว่าเป็ผู้หญิงกร้านโลกแม็กเซ็นสับสนใจ แต่เขาจะเชื่อใครระหว่างน้องชายแท้ ๆกับผู้หญิงที่เขาเพิ่งรู้จักตัวตนของเธอเมื่อคืนนี้
“แกเลิกกับเธอนานหรือยัง?”เขาถามทว่าเซบาสเตียนกลับทำหน้าม้าน
“เลิกหรือครับ?พี่ถามอะไรอย่างนั้น ผมไม่ได้คบกับเธอเป็จริงเป็จังเสียหน่อย ว่าแต่พี่เถอะเมื่อไหร่จะมีพี่สะใภ้ให้ผมซะที”
พอน้องชายเปลี่ยนเื่พูดแม็กเซ็นก็หลงลืมเื่ของเลขาคนใหม่ไปทันควันชายหนุ่มล้วงมือในกระเป๋ากางเกงและเอียงหน้ามองอีกฝ่าย
“แกมาที่นี่วันนี้มีอะไร?”
เซบาสเตียนเอามือลูบท้ายทอยก่อนตอบ“ผมจะขอเบิกเงินจากพี่สักสองล้านดอลล่าห์”
“แกจะเอาเงินไปทำอะไร?”
“ผมอยากได้ห้องชุดใหม่สักห้องพอดีเห็นโฆษณาเปิดขายแถวลองบีช พี่คงไม่ว่าอะไรนะครับถ้าผมอยากจะซื้อไว้พักผ่อน”
“เื่เดียวที่ฉันจะว่าแกคือเื่ผู้หญิง”
แม็กเซ็นตำหนิเล็กน้อยก่อนเดินกลับไปที่โต๊ะทำงานและหยิบเช็คขึ้นมาเขียนให้เซบาสเตียนมองพี่ชายที่ไม่เคยปฏิเสธเื่ใดก็แล้วแต่ที่เขาร้องขอยกเว้นเื่เดียวอย่างที่เขาว่า นั่นคือปัญหาเื่ผู้หญิง
“อย่าให้ฉันรู้ว่าแกไปสร้างปัญหาไว้ที่ไหนฉันจะยุติการช่วยเหลือเื่ค่าใช้จ่ายของแกทันที”
พูดพลางก็ยื่นเช็คจำนวนเงินสองล้านดอลล่าห์ให้น้องชายเซบาสเตียนรับไปขณะยิ้มในหน้า
“ขอบคุณครับ...เอ้อ...่นี้พี่ไม่เดินทางไปต่างประเทศหรือครับอย่างไปตุรกีหรือจีน”
“ฉันมีแพลนเหมือนกัน”แม็กเซ็นสอดปากกาไว้ในกระเป๋าเสื้อสูทและทำสีหน้าครุ่นคิด“ว่าจะไปตุรกีสัปดาห์หน้าเพราะต้องขยายอู่รื้อซากเรือไว้รองรับเรือบรรทุกสินค้าอายุสามสิบปีที่มากขึ้นทุกวันเ้าของเรือพวกนั้นต้องแบกรับค่าประกันกับค่าบำรุงรักษาที่แพงตามอายุและมันก็ไม่คุ้มค่าที่จะใช้งานต่อแกล่ะ...สนใจจะไปดูงานกับฉันบ้างไหม?”
เซบาสเตียนส่ายหน้า“ไม่ดีกว่าครับ ผมไม่ถนัดเื่พวกนั้น ไปก็จะเกะกะพี่เปล่า ๆ”
“ตามใจแกแต่อยู่ที่นี่อย่าสร้างปัญหาให้ฉันก็แล้วกัน”
“ผมไม่ทำให้พี่ปวดหัวอยู่แล้วล่ะครับ”
“นั่นแกจะไปไหน?”แม็กเซ็นร้องถามเมื่อเห็นน้องชายลุกขึ้น
“ผมก็จะไปติดต่อบริษัทที่ขายห้องชุดในลองบีชนะซีครับเดี๋ยวพี่จะหาว่าผมเอาเงินไปใช้จ่ายเื่อื่น...ไปล่ะครับ”
เ้าของร่างสูงใหญ่สาวเท้าออกไปแต่เมื่อปิดบานประตูลงเขาก็พบว่ามีนาเดินกลับมาที่ห้องของท่านประธานพอดีเซบาสเตียนแกล้งยืนอยู่ที่ตรงนั้นกระทั่งหญิงสาวเดินมาถึง
“มีน...วันนี้คุณมาเริ่มงานวันแรกหรือ?”เขาถามขึ้นและทำให้สาวไทยร่างเล็กต้องหยุดชะงักมีนาซึ่งทั้งสะพายกระเป๋าและหอบแฟ้มเอกสารเงยหน้าสบตากับเขาเซบาสเตียนยังคงเป็บุรุษผู้หล่อเหลาและยังคงทอดเงาแห่งความระลึกถึงในใจเธอเสมอ
“ค่ะ...ฉันเพิ่งมาเริ่มงานวันแรก”เธอตอบด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้มันราบเรียบทว่าชายหนุ่มก็ยังจับความผิดปกติได้แม้เล็กน้อยก็ตามที
“คุณ...เอ้อ...สบายดีนะ”เขาพูดต่อ ประกายตาสีมรกตยังคงระยิบระยับแต่เ้าตัวก็ให้บังเกิดความรู้สึกแปลก ๆขึ้นมาข้างใน หลังจากไม่ได้พบหน้ามีนามากว่าเดือนมาเจอหญิงสาวอีกครั้งเธอดูเปล่งประกายและสวยขึ้นมากทีเดียว
“ค่ะ...ฉันสบายดีค่ะขอตัวเอาเอกสารไปให้ท่านประธานก่อนนะคะ”
มีนารีบตัดบทและเปิดประตูเข้าไปข้างในโดยไม่สนใจแววตาของอีกฝ่ายที่เปลี่ยนไปในวินาทีนั้นเซบาสเตียนเกิดความรู้สึกบางอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เขารุ่มร้อนแปลก ๆต่างจากวันแรกที่ตัดสัมพันธ์หญิงสาวชาวไทยอย่างไม่ใยดีความโหยหาในส่วนลึกกำลังแผ่ขยายขึ้นมาแทนที่ความเบื่อหน่ายกับการเล่นตัวของเธอในคราวแรก
“ท่านประธานคะ...นี่เอกสารจากฝ่ายการเงินค่ะ”
มีนากล่าวขณะวางแฟ้มขนาดใหญ่ลงบนโต๊ะตรงหน้าท่านประธาน พอดี ทว่าทำอย่างไรหญิงสาวก็ยังไม่กล้าสบตาเขา เธออยากจะแทรกแผ่นดินหนีไปเลยเสียด้วยซ้ำ
แม็กเซ็นมิลเลอร์
ถ้ารู้แต่แรกว่าเ้าของไพรเมอร์รีคอน ชิพ นามสกุลเดียวกับเพลย์บอยที่หักอกเธอก็จะไม่ขอเหยียบย่างเข้ามาที่นี่อย่างเด็ดขาด
“มีน่า”เสียงห้าวกังวานที่ดังขึ้นนั้นทำให้หญิงสาวสะดุดลมหายใจตัวเอง
“ฉันชื่อมีนาค่ะ...คุณเรียกฉันผิดแล้ว”เ้าของร่างแน่งน้อยยืนกรานและคราวนี้เธอกล้าจ้องหน้าเขานิ่งบุรุษร่างสูงใหญ่ลุกขึ้น เธอเพิ่งเห็นชัด ๆว่าแม็กเซ็นมีรูปร่างสูงสง่าและหล่อเหลาจนน่าจะเป็นายแบบมากกว่านักธุรกิจใบหน้าคร้ามคมนั้นเข้มกว่าน้องชายและท่าทีอันเคร่งขรึมก็ดูมีเสน่ห์ดึงดูดน่าค้นหาแต่เขาก็คือพี่ชายของเซบาสเตียน...คนหลอกลวงที่หักอกเธอ
“ผมจะเรียกคุณว่ามีน่าและอยากให้คุณทำความเข้าใจว่าตอนนี้คุณต้องทำงานอยู่ภายใต้เงื่อนไขของผมเท่านั้น”
น้ำเสียงของแม็กเซ็นเคร่งเครียดขึ้นมาในทันใดเขารู้สึกรุ่มร้อนขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ที่เห็นท่าทีเ็าราวกับไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยของหญิงสาวเธอทำเหมือนไม่ยี่หระต่อเื่ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้หรือมีนาจะเป็อย่างที่เซบาสเตียนว่าไว้จริง ๆ
ยั่วผู้ชายเก่ง...ปั่นหัวให้ผู้ชายหลง
ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งโกรธและอยากสั่งสอนท่าทีที่เริ่มจะอวดดีของเธอเสียบ้าง
“คุณแม็กเซ็นคะ...ฉัน...”
“เรียกผมว่าท่านประธานและฟังผมพูด!”
2K
