[จบ]โพรเจกต์ X กาลวิบัติเชื้อไวรัสกลืนโลก

    144 มันมาได้ไง

    โอ๊บ ตึง!


    คางคกตัวใหญ่ทิ้งตัวลงมานอนบนพื้นดินด้วยสภาพบาดเจ็บหนัก ก่อนที่ดวงตาของมันจะแข็งค้างหลังจากชีวิตของมันจบลงแล้ว แอลลี่ที่เข้าไปฆ่าซอมบี้จากทางด้านในด้วยการวิ่งไปตามท่ออาหารจนมาถึงคอเธอก็ได้คลานออกมาจากทางช่องปากพร้อมกับถือแก่นพลังงานคางคกเอาไว้ในมือ อย่างไรก็ตามเธอกลับให้ความสนใจกับแก่นพลังงานสีเขียวที่ได้จากกิ้งก่าคาเมเลี่ยน  มันเป็นสีที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน เธอกลับยังไม่ตรวจสอบเพราะอยากรู้ว่าพี่ชายต่อสู้กับปูไปถึงไหนแล้วจึงหันมอง


    ตู้ม!


    ตึกสูง 30 ชั้นถล่มลงมาทับร่างของปูยักษ์ มันกลับเดินไปด้านข้างได้เช่นเดิมแล้วใช้ร่างใหญ่โตของมันบดขยี้ทุกอย่างที่ขวางทาง แอลลี่ที่เห็นว่าปูยักษ์กำลังทำลายสิ่งกีดขวางด้วยการคลุมร่างของมันด้วยพลังงานสีแดง ดวงตาของเธอถึงขั้นเบิกกว้างเพราะนึกว่ามันจะเน้นพลังไปที่เกราะกระดอง ตอนนี้รอบๆร่างของมันมีควันสีแดงพวยพุ่งราวกับเหล็กร้อนๆ เธอจึงคิดว่าพี่ที่อยู่ข้างในจะต้องถูกเผาไฟแน่นอน 


    แต่ถึงอย่างนั้นพี่ของเธอก็มีพลังเช่นนี้จึงคิดว่าอีกฝ่ายน่าจะทนได้   แอลลี่จึงมองดูปูยักษ์ที่กำลังเดินไปทางซ้ายทีขวาทีแล้วใช้ร่างกระแทกสิ่งก่อสร้างมากมาย


    การกระทำของมันเธอบอกได้เป็นอย่างดีว่ากำลังพยายามระบายความเจ็บปวดหลังจากไม่สามารถนำสิ่งที่มุดเข้าไปในร่างออกมาได้  ภายในร่างกายของมันคงจะถูกพี่ของเธอไล่ตัดทำลายจนอวัยวะแหลกเละไม่มีชิ้นดี แต่ถึงอย่างนั้นมันยังคงเคลื่อนไหวได้เช่นเดิม เธอจึงหาที่เหมาะๆนั่งดูพี่ชายฆ่าปู ในระหว่างนี้เธอไม่ลืมสำรวจรอบๆเผื่อจะมีซอมบี้ระดับ 6 ตัวใหม่ปรากฎตัวออกมา เพราะหากปูยักษ์ตาย พี่ของเธอจะต้องตกสู่การวิวัฒนาการ


    โครม!


    “ คงไม่เหลือตึกแล้วแหละ ” แอลลี่ถอนหายใจออกมาเบาๆ หลังจากเห็นตึกหลังแล้วหลังเล่าพังลงมาติดๆกัน กระทั่งร่างของปูยักษ์เริ่มหม่นแสงลงหลังจากที่การเสริมพลังขาดหาย ไอร้อนรอบๆร่างกายของมันก็จางลงไปจนกลับเข้าสู่สภาวะปกติ ปูยักษ์ที่พยายามเดินชนตึกเริ่มใกล้จะหยุดเคลื่อนไหวทุกที ทันใดนั้นร่างของมันก็ทิ้งตัวลงไปนอนนิ่งบนพื้นก่อนที่ช่วงใต้ท้องจะเปิดอ้าออก เผยให้เห็นลูกๆของมันนับหมื่นคลานออกมา


    “ ให้ตายสิ อย่าบอกนะว่าฉันจะต้องไล่เก็บพวกมัน ”


    ซอมบี้ปูตัวเล็กๆที่ออกมาจากร่างกายของแม่เริ่มกระจายตัวกันออกไปรอบๆ ไร้จุดหมายปลายทาง บางตัวมีพลังระดับ 3 บางตัวมีพลังระดับ 4 แต่ที่ทำให้แอลลี่ต้องเคลื่อนไหวคือตัวที่มีระดับ 5 เธอจะต้องเข้าไปฆ่ามันเพื่อไม่ให้กลายเป็นระดับ 6 


    หลังจากกระโจนออกจากดาดฟ้าตึกเธอก็เริ่มลงมือฆ่าปู ด้วยพลังในตอนนี้ไม่ใช่เรื่องยากเลยที่จะฆ่าระดับ 5 10 ตัวพร้อมกัน ทันทีที่กระโจนเข้าไปยืนกลางดงปูมากมายที่มีขนาดตั้งแต่เท่าลูกสุนัขไปจนถึงรถเก๋ง ดาบในมือของแอลลี่ก็เริ่มตวัดฟาดฟันร่างของพวกมันจนขาดออกจากกันเป็นสองส่วน เธอไม่รู้ว่าจะต้องฆ่ามันอย่างไรจึงใช้วิธีตัดร่างของมันออกเป็นสอง จนรอบๆมีร่างของปูนอนตายเรียงราย


    “ แอลลี่ ฉันจะวิวัฒนาการแล้ว เธอรออยู่ด้านนอกนะ ”


    “ ค่า! ”


    โยฮันได้ยินเสียงน้องสาวขานรับ เขาจึงนำเนื้อกิ้งก่าคาเมเลี่ยนและคางคกเคี้ยวในปากแล้วกลืนลงท้อง อย่างน้อยจะเจ็บปวดทั้งทีเขาจึงทำให้มันเกิดพร้อมกันในครั้งเดียว


    ทันทีที่กระเพาะเริ่มย่อยมันก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ร่างของเขาระเบิดพลังงานออกมารอบๆจากการเข้าสู่การวิวัฒนาการครั้งที่ 5 ภายใต้พลังงานที่ไหลทะลักออกมาจากกลางหน้าอก กล้ามเนื้อแขนและขาของเขาก็เริ่มปูดโปนขึ้น ก่อนที่เขาจะไม่ได้สติ มีเพียงแค่ความเจ็บปวดเท่านั้นที่วิ่งไปทั่วหัวสมอง


    “ เริ่มแล้วสินะ ”


    แอลลี่ตวัดดาบหนึ่งครั้งเพื่อสลัดสิ่งที่ติดอยู่บนดาบออกไป ปูระดับ 5 ถูกสังหารทั้งหมดแล้ว ระดับ 4 ก็ลดจำนวนลงมากถึงครึ่งจึงไม่จำเป็นต้องฆ่าสิ่งใดอีก หลังจากเคลียร์รอบๆเสร็จแล้วเธอจึงหันมองปูยักษ์เตรียมจะกระโจนขึ้นไปบนหลังของมันเพื่อเฝ้าพี่ชาย อย่างไรก็ตามเธอกลับยืนตัวแข็งทื่อหลังจากมีบางอย่างยืนอยู่บนกระดองปู ด้วยการปลดปล่อยแรงกดดันออกมารอบๆ ทำให้เธอที่กล้าเผชิญหน้ากับระดับ 6 ยืนแข็งทื่อไปชั่วขณะ


    “ มันมาตั้งแต่ตอนไหนกัน ”  


    กั้งตั๊กแตนที่วางแผนกับพี่ว่าจะไล่ล่ามันหลังจากนี้ คือสิ่งที่ยืนอยู่บนกระดองปู จากเดิมร่างของมันมีขนาดเพียง 3 เมตรเท่านั้น การกลับมาในครั้งนี้ร่างของมันกลับมีความสูงเท่ากับตึก 5 ชั้นหรือราวๆ 15 เมตร สิ่งที่ทำให้เธอหวาดวิตกมากกว่าขนาดร่างที่เปลี่ยนไปคือแรงกดดันที่ปลดปล่อยออกมาจากมันนี้เอง จากที่สัมผัสได้กั้งตัวนี้ไม่ได้เป็นระดับ 6 อีกต่อไป มันวิวัฒนาการกลายเป็นระดับ 7 แล้วโดยที่เธอไม่คิดว่าจะทำได้เร็วขนาดนี้เพราะมันถูกแมวสามขาไล่ล่าตลอดเวลา


    “ เดี๋ยวนะ ที่มองไม่เห็นแมวสามขา หรือว่ามันจะฆ่าไปแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า ..”


    ความตะลึงเผยบนใบหน้าแอลลี่ หากจุดบนแผนที่ทั้ง 3 ที่วินคาดการณ์ว่าอาจจะมีซอมบี้มันมีซอมบี้อาศัยอยู่จริง การที่พวกมันไม่ปรากฎตัวหลังจากรับรู้ได้ถึงอันตรายจากพี่ชายของเธอ อาจจะเป็นเพราะมันไม่ได้ซ่อนตัวแต่ว่าถูกฆ่าจากกั้งตรงหน้า


    ยิ่งคิดเธอก็ยิ่งมั่นใจว่าจะต้องเป็นฝีมือของมันอย่างแน่นอน หากกินแก่นพลังงานของซอมบี้ 3 ตัวที่หายไปรวมเข้ากับกินแก่นพลังของแมวสามขา มันน่าจะมีพลังมากพอให้มันวิวัฒนาการ  ด้วยพฤติกรรมที่เห็นในสถานีรถไฟของกั้งและจากการเผชิญหน้า มันดูเหมือนพวกลักเล็กขโมยน้อยและชอบเก็บซ่อนพลัง การวิ่งหนีของมันไม่ใช่เพราะต่อสู้กับแมวไม่ได้ เพียงแค่ว่ามันไม่อยากฆ่าเท่านั้นเพราะจะเป็นการดึงดูดความสนใจซอมบี้ระดับ 6 ตัวอื่นๆ


    ดูเหมือนว่าการที่พี่เธอไล่ล่าสังหารซอมบี้ระดับ 6 จะเปิดโอกาสให้มันได้ฆ่าสังหารอยู่เบื้องหลังการเคลื่อนไหวของพี่ชายเธอ สุดท้ายมันก็กลายเป็นระดับ 7 ได้ก่อน


     หลังจากยืนนิ่งอยู่นานแอลลี่จึงชักดาบเตรียมจะไล่มันออกจากที่นี่ ทว่าซอมบี้กั้งกลับมองเข้าไปในรูที่พี่ชายเธอเจาะเอาไว้ ก่อนจะใช้เท้าคู่หน้าของมันที่ยาวกว่าเดิมดีดบริเวณรูจนทำให้เกิดเสียงดังกังวาลออกไปไกล เมื่อรู้ว่ามันต้องการฆ่าพี่ชายของเธอที่น่าจะทำให้มันรู้สึกอันตราย แอลลี่จึงพยายามตะโกนเรียกพี่ก่อนจะกระโจนเข้าหามันจากทางด้านข้างแล้วใช้ดาบฟันเปลือกของมันเพื่อดึงดูดความสนใจให้มันออกห่างจากที่นี่


    เปล้ง!


    ดาบที่ฟันลงไปสุดแรงดีดกลับออกมาด้านหลัง พลังงานที่เสริมเข้าไปนั้นทำได้เพียงทิ้งรอยข่วนเอาไว้บนเปลือกกั้งเท่านั้น  แอลลี่ที่เห็นพลังป้องกันของระดับ 7 ถึงขั้นเบิกตากว้าง ดูเหมือนว่าพลังของมันจะห่างจากเธอไปมากจนไม่สามารถสร้างความเสียหายให้ได้


    แต่ถึงอย่างนั้นเธอกลับพยายามฟันต่อไป อย่างน้อยจะต้องดึงดูดความสนใจของมันออกมาจากพี่ของเธอให้ได้ ภายใต้การฟันเปลือกกั้งแอลลี่พยายามฟันไปยังข้อพับมากมายบนร่างของมัน จุดใดที่เป็นรอยต่อเธอพยายามจะทะลวงผ่าน เพียงแต่ว่าจุดเหล่านั้นกลับไม่ต่างจากเปลือกแข็งๆของมัน ไม่ว่าจะฟันกี่ครั้งสิ่งที่ทำได้มีเพียงทิ้งรอยขีดข่วนบนร่างของกั้ง


    “  ไอ้บ้านี่ แกจะไม่ให้ฉันโจมตีเลยหรือไง ”


    หลังจากร้องตะโกนแอลลี่ก็ได้กระโจนลงจากกระดองปูก่อนจะวิ่งไปยังรถคันหนึ่งที่ถูกทับเป็นเศษซาก เพียงแต่ว่าถังน้ำมันยังคงอยู่ในสภาพใช้งานได้ เธอจึงดึงถังของมันออกมาแล้ววิ่งกลับไปหากั้งแล้วราดน้ำมันลงไปบนแผ่นหลังของมัน หลังจากเสริมพลังลงไปยังดาบแล้วฟาดเปลือกของมันอีกครั้ง น้ำมันก็เริ่มติดไฟปลดปล่อยควันสีดำโหมกระหน่ำ กั้งกลับใช้เท้าคู่หน้าของมันขยายรูเข้าไปในกระดองปู ไม่สนใจการโจมตีแอลลี่เลยแม้แต่นิดเดียว


    “ พี่ พี่ได้ยินไหม รีบหนีไปเร็วเข้า กั้งมันจะฆ่าพี่แล้ว พี่! ”


    สองมือพยายามฟาดฟันกั้งเพื่อดึงดูดความสนใจ ปากพยายามส่งเสียงเรียกพี่ชายให้ได้สติ เพียงแต่ว่าพี่ของเธอกลับยังคงนอนดิ้นอยู่ภายในร่างของปูไม่รู้ถึงอันตรายใกล้ตัว แอลลี่ที่เห็นว่าเธอจะต้องทำบางอย่างด้วยพลังของระดับ 6 เธอจึงมองไปยังส่วนหางของกั้ง การที่มันไม่สนใจจึงเปิดโอกาสให้เธอได้ทำหลายสิ่งหลายอย่าง


    แอลลี่จึงกระโจนลงจากกระดองปูอีกครั้ง ก่อนจะวิ่งเข้าไปหากิ้งก่าคาเมเลี่ยนแล้วเก็บสายไฟฟ้าแรงสูงมาจากร่างของมัน ต่อให้ปลายอีกฝั่งที่ฝังดินจะถูกดึงออกมาหมดแล้วก็ตาม ปลายอีกด้านยังคงตรึงอยู่กับร่างของมัน เธอจึงพันสายไฟรอบๆเท้าของมันอีกครั้งเพื่อป้องกันไม่ให้หมุดหลุดออกมาง่ายจนเกินไป จากนั้นก็รวบสายไฟฟ้าทั้ง 36 เส้นเข้าด้วยกันแล้วนำมันไปรัดหางกั้งที่กำลังให้ความสนใจกับการทำลายกระดองปู 


    ทันทีที่เธอมัดร่างของมันเสร็จ แอลลี่ก็ใช้จังหวะที่กั้งพยายามทำลายกระดองปู นับว่าโชคดีที่มันเว้นระยะห่างการดีดขาคู่หน้า หลังจากมันดีดขาออกไปครั้งล่าสุดเธอจึงกระโจนมุดเข้าไปในรูที่เปิดอ้าแล้วมัดร่างของพี่ใส่หลังเตรียมวิ่งหนี 


    ปัง!


    เสียงราวกับปืนกระบอกใหญ่ดังออกมาจากเท้าของกั้ง ยิ่งเสียงดังขึ้นมากเท่าไหร่ รูบนกระดองปูก็ยิ่งขยายกว้างมากยิ่งขึ้นเท่านั้น เธอยังไม่คิดวิ่งหนีเพราะรู้ว่ามันจะต้องตามไป ดังนั้นในกระดองปูยังปลอดภัย เธอจึงหลบอยู่ที่นี่ปล่อยให้เวลาเลยผ่านไปนานที่สุด


    ทันใดนั้นกระดองปูก็เปิดอ้าออกจนมีความกว้างมากถึง 5 เมตร เพียงเท่านี้กั้งก็สามารถส่งขาของมันเข้ามาข้างในเพื่อโจมตีเธอกับพี่ชายได้แล้ว แอลลี่ที่รู้ว่ากระดองปูจะแตก เธอจึงกระโดดออกจากด้านในด้วยความเร็วก่อนจะใช้พลังเท้าเต็มกำลังวิ่งขึ้นเหนือโดยไม่รู้ว่าตนเองจะไปโผล่ที่ไหน


    กั้งที่เห็นว่าเหยื่อวิ่งจากไปมันจึงหยุดมองเพียงแค่ครู่ก่อนจะค่อยๆหมุนตัวไปด้านหลังแล้วดีดร่างตามไป การเดินทางยังคงใช้วิธีพุ่งไปด้านหลังเช่นเดิมดังนั้นมันจึงต้องหันหลังให้ศัตรู แต่แล้วการดีดตัวของมันกลับหยุดชะงัก หลังจากที่หางถูกมัดเข้ากับบางสิ่งบางอย่าง  


    สายไฟฟ้าทั้ง 36 เส้นที่มัดเข้ากับหางของมันได้พันกันเป็นก้อนกลมทำให้มีแรงยึดมากยิ่งขึ้น เมื่อมันมองไปยังอีกปลายของสายไฟฟ้าแรงสูงพบว่าพันเอาไว้กับร่างของกิ้งก่าตัวใหญ่  มันจึงใช้เท้าคู่หน้าตัดสายไฟทิ้งไป แต่ถึงอย่างนั้นกลับมีส่วนที่ยังคงมัดติดเอาไว้ มันกลับไม่สนใจดีดตัวไล่ตามแอลลี่ โดยปล่อยให้สายไฟฟ้าที่เหลืออีก 30 เมตรมัดไปกับตัวของมัน


    “ชู่ว เงียบๆหน่อยพี่ มันตามเรามาแล้ว ”


    แอลลี่กระซิบบอกพี่ชายให้เงียบต่อให้เธอจะรู้ว่าพี่ไม่ได้ยินก็ตาม ตอนนี้สถานที่เธออยู่คือภายในตึกหลังหนึ่ง ซึ่งเธอได้แวะเข้ามาหลบหลังจากแวะเข้าไปในร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่งในช่วงที่กั้งยุ่งอยู่กับสิ่งที่พันหางของมัน จากนั้นเธอก็ยัดพี่ลงตู้ไอศกรีมแล้วพาเขาหลบบนตึกหลังนี้


    การที่เธอไม่วิ่งต่อไปก็เพราะว่าการหนีไปเรื่อยๆไม่ใช่ทางออกที่ดี การหลบรอให้พี่วิวัฒนาการจนเสร็จคือทางรอดจึงพยายามหาที่ซ่อนตัวให้มิดชิดที่สุด


    อย่างไรก็ตามเธอกลับกรีดร้องเมื่อจู่ๆเหนือขึ้นไปราว 2 เมตรถูกตัดขาด ตึกหลังใหญ่ที่หลบซ่อนเหลือเพียงแค่ส่วนฐาน เธอจึงอุ้มตู้ไอศกรีมพาพี่หนีจากซอมบี้กั้งที่กำลังมองดูเธอและพี่ชาย.




    คล้ายกับเรื่อง[จบ]โพรเจกต์ X กาลวิบัติเชื้อไวรัสกลืนโลก ที่คุณอ่าน