โซ่ตรวนใจ

        ภายในสเตเดี้ยมของเช้าวันต่อมา สี่สาวนักวิ่งทีมมหาวิทยาลัยจอร์เจียซ้อมวิ่งอย่างขะมักเขม้น อาจารย์เคนนั่งจดบันทึกการซ้อมของนักกีฬาทั้งหมด ห่างออกไปประมาณ 200เมตรร่างของอนูปกำลังเดินคุยกับอาจารย์นพดล “ผมก็แปลกใจเช่นกันครับ ทางคณะกรรมการตกลงกันจัดทำบัตรการกุศลเพราะ ตอนนี้ที่นั่งในสเตเดี้ยมนี้ถูกจองที่นั่งล่วงหน้าจนเต็ม

        “มันเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อ 8นักวิ่งสาวจาก3มหาวิทยาลัย ผมรู้สึกเป็นห่วงว่าพวกเธอจะไม่ร่วมตัวกันอีกหลังจากการแข่งขันครั้งนี้นะครับ” อนูปหัวเราะในลำคอ “ผมคิดว่าไม่ใช่นะครับ สามคนนี้ต้องติด 1ในสาม หรือ ไม่คว้าทั้งสามเหรียญ” อนูปหยุดมองทั้งสามคนวิ่งตรงมาหาอาจารย์เคน “นั่นอาจารย์อนูป” เชอร์รี่เป็นคนแรกที่วิ่งหรี้เข้ามาอย่างเร็ว “ว่าไง คนเก่ง” จินนี่ควงแขนชาร์มาเพื่อนรักวิ่งตามมาติดๆ “อาจารย์อนูป พวกเราคิดถึงอาจารย์จังเลยค่ะ”

        “ขอบคุณครับ ผมได้รับเชิญมาติวเข้มพวกคุณอีกรอบ”อนูปอมยิ้ม คราวนี้ทั้งสามคนวิ่งเข้าไปเกาะแขนเกาะขาอาจารย์เคน “หนูไม่ไปไหนนะคะ ไม่ลงเเข่งก็ได้” อาจารย์ทั้งสามคนเปล่งเสียงหัวเราะชอบใจ “เอาล่ะๆ เราไม่ไปข้างนอกครับ แต่ พวกเราทั้งหมด ไปที่ห้องพักอาจารย์นพดลกับผมตอนนี้ด่วน”

        ภายในห้องพักอาจารย์นพดล

        เสียงลากเก้าอี้ เลื่อนโต๊ะจัดที่นั่ง ทีวีจอขนาดกลางถูกเลื่อนมาตรงกลางห้อง อนูปเปิดเทบบันทึกภาพการวิ่งของนักวิ่งของมหาวิทยาลัยบอสตันที่ละคน “โอ้โห้ อาจารย์พวกเขาเป็นนักวิ่งที่น่ากลัวจริงๆ รูปร่างใหญ่ โดยเฉพาะ แม่ผมฟู เธียน่า” อนูปปิดเครื่องวีดีโอและทีวี “ที่ผมให้พวกคุณดูเมื่อสักครู่คืออะไรจินนี่” หญิงสาวนั่งนิ่งสักพักแล้วเอ่ยขึ้น “เธียน่า ใช้การวิ่งเหมือนที่อาจารย์สอนค่ะ แต่ที่หนูคิดว่าที่มีปัญหาเรื่องหัวเข่าเพราะผ่อนแรงช่วง 40เมตรแล้วพุ่งใหม่” อนูปส่ายหน้า หันหน้าชี้ไปที่เชอร์รี่ “เราว่าไง” เชอร์รี่ชี้ไปที่รองเท้า “น่าจะมาจากรองเท้าค่ะ หนูคิดว่าเธอคือนักวิ่งเท้าเปล่า” อนูปผิวปากขึ้น “ถูกต้อง เธอคือนักวิ่งเท้าเปล่ามาก่อน”

        “แสดงว่า เธอฝึกหัดใหม่นั่นเอง” ชาร์มาต่อท้ายให้ “เธออยู่ในช่วงเทสน้ำหนักรองเท้าของเธอ ทำให้เธอแพ้พวกคุณในวิ่งผลัดในรอบเข้าชิง “คราวนี้เธอเตรียมพร้อมแล้ว” อนูปเลื่อนภาพในจอทีวีแบบสโลโมชั่นให้ทุกคนชมใหม่เรื่อยๆ “พวกคุณจะชนะได้ ต้องเฆี่ยนและต้องไม่ลดความเร็ว หายใจเข้าตอนปล่อยตัว ผ่อนออกที่50เมตร และพุ่งต่อให้เต็มที่” อนูปดื่มน้ำเย็นในขวด สายมองที่ใบหน้าของจินนี่ แววตาของหญิงสาวเริ่มไม่แน่ใจ “คุณไม่สบายหรือเปล่า จินนี่” หญิงสาวส่ายหน้า ยกมือขึ้น “คือ หนูเริ่มกลัวคุ่ต่อสู้ค่ะ พวกเขามืออาชีพและเป็นนักกีฬาทีมชาติค่ะ” อนูปหันหน้ามองอาจารย์เคน “เหรียญเงินคือเป้าหมาย” มาร์ชากวาดสายตาออกไปนอกหน้าต่าง เธอพบร่างของนักสืบรูปหล่อ ฮารีม ตรงเข้ามาที่ประตูหน้าห้อง เสียงเคาะประตูดังขึ้น อนูปเปิดประตูออกกว้าง “นายเอง กำลังรออยู่พอดี” ชาร์มาหันหน้ามองจินนี่ เชอร์รี่กระซิบข้าง “ผู้ชายคนนี้เป็นใคร มาทำไมที่นี่บ่อยจังเลย” คานสบตากับมาร์ชาด้วยบังเอิญ ฝ่ายหญิงรีบหลบสายตาทันที “เพื่อนของผมชื่อ คาน ครับ” คานยกมือทักทายสามสาวนักวิ่ง ชาร์มาหลบสายตา “ผมไม่ได้มาพาพวกคุณไปไหน ผมเพียงเป็นกองเชียร์เท่านั้นครับ เราออกไปทานมื้อเที่ยงด้วยกันดีกว่าอนูป ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย”

        ภายในห้องอาหารของมหาวิทยาลัย

        อนูปเลือกสองที่นั่งชั้นสองติดริมหน้าต่าง “นายได้เรื่องเร็วขนาดนี้เหรอวะ” อนูปจ้องใบหน้าของเพื่อนรัก “เรื่องที่นายสงสัย มันไม่ได้ลำบากมาก ได้ข้อมูลเมื่อเช้า ฉันก็มาหานาย ฉันตั้งใจจะไปเยื่ยมลูกสาวนายด้วย” คานสั่งอาหารเที่ยง 2 ชุด “เรื่องที่ว่าคืออะไรวะ” อนูปสงสัยในเนื้อหา “พี่ชายนายอรุณซื้อหุ้นของ รพ St.Thomas ทั้งหมด 40ล้านเหรียญ ไม่ใช่ 10ล้านเหรียญอย่างที่นายหรือใครๆที่นายได้ยิน มูลค่าหุ้นพุ่งขึ้นสูงมาก 80ล้านภายในสองปี และตอนนี้ เอกสารที่แท้จริงอยู่กับไอ้ชาร์ล ผอ คนนั้นที่มีชู้กับนาตาลี ปัญหา คือ ในห้วข้อสิทธิประโยชน์ ผู้ที่จะได้รับมรดก คือ ทายาทของพี่อรุณ พี่อรุณต้องการแต่งงานกับนาตาลี ทั้งคู่เคยจองสถานที่เตรียมจัดงานแต่งงาน แต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พี่อรุณล้มเลิกการแต่งงาน ส่วนจำนวนเงินที่พวกมันต้องการตระครุบคือ 120 ล้านเหรียญ ไม่ใช่ 60 ล้าน ซึ่งเงินจำนวนนี้ยังอยู่ในกองทุนที่นายเองก็รู้จากนาตาลี ภายหลังที่พี่อรุณตาย ไอ้ชาร์ลกับนาตาลีทำสัญญาขึ้นมาใหม่ จัดระบบการเงินใหม่ เเบ่งเงินเป็นสองกอง ตั้งมูลนิธิขึ้นมารองรับ 60 และอีก 60ล้านเขมือบไปอยู่ในชื่อชาร์ลและนาตาลี เมื่อนาตาลีตาย เงิน60ล้านก็ตกเป็นของชาร์ลเพียงผู้เดียว”

        “หมายความว่า การตายของนาตาลีคือฆาตกรรม หรือวะ” อนูปพยายามรวบรวมปะติดปะต่อเรื่องราว “ไม่ใช่ แต่ของพี่อรุณน่าจะใช่ ในคืนเกิดเหตุมีคนสองคนโทรมาหาพี่ชายนาย คนแรกคือ นาตาลีนัดให้ไปเจอ ไม่เช่นนั้นเธอจะเข้ามาในงานแต่งงาน ส่วนคนที่สองคือ อารีน่า ที่บอกว่า อนูปเข้ามาในห้องแต่งตัว และมีข้อความด้วย” อนูปยืดร่างของเขานั่งตรง “พี่ไม่ได้ขับรถออกไปเพราะฉันอย่างนั้นเหรอวะ” คานพยักหน้า “ใช่ นายไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ นาตาลีขู่จะเปิดเผยเรื่องความสัมพันธ์ของเธอกับพี่อรุณซึ่งตรงนี้ฉันงงมากๆ ทำไมพี่อรุณไม่บอกพ่อแม่เองวะ มันแปลกมาคนระดับนั้นไม่กล้าพูดความจริง และทำไมพี่ชายนายหักพวงมาลัยรถเสียหลัก ร่างของนาตาลียืนกลางถนนแสดงว่านาตาลีเจตนาให้รถคว่ำ ส่วน อารีน่าคือผู้หญิงที่อุ้มทายาทของพี่อรุณ นี่คือสิ่งที่ฉันสืบมาได้”

        เคนเริ่มรับประทานอาหาร “กินได้แล้ว ฉันหิวจนตาลาย” เคนเลื่อนจานอาหารให้เพื่อนรัก “เงิน เรื่องเงินนี้เอง ทำให้มันเกิดเรื่องจนถึงการฆาตกรรม” อนูปดื่มน้ำเปล่าจนหมดขวด “นายต้องการรู้อะไรอีกไหมวะ ที่ฉันมั่นใจอีกเรื่อง คือ อารีน่าไม่รู้เรื่องเงิน 120ล้าน “นายควรระวังภัยมืดของไอ้ชาร์ลไว้ด้วย”