เกิดใหม่ทั้งที ดันเป็นฮัสกี้หน้าโง่เนี่ยนะ? (นิยายแปล)

พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนของระบบแผนที่ขนาดเล็กก็ปรากฏขึ้นในหัวของสวี่มั่วแถมยังเป็นภาพสามมิติที่แสดงรายละเอียดรอบข้างอย่างชัดเจน

        บนแผนที่นั้นมีจุดหนึ่งแสดงรังผึ้งเป็นสีแดงกะพริบชัดเจนว่านั่นแหละคือ 'รังเป้าหมาย'

        สวี่มั่วแหงนหน้ามองไปทางทิศที่แผนที่ชี้จากนั้นก็หันกลับไปมองจ้าวลี่อิ่ง ดวงตาเป็นประกายวูบหนึ่งก่อนจะดีดขาทั้งสี่พุ่งออกไปราวกับสายลม!

        "อ๊ะ!!" จ้าวลี่อิ่งตั้งตัวไม่ทันสายจูงในมือหลุดไปทันทีเธอร้องตกใจแล้วตะโกนตามหลังฮัสกี้ที่วิ่งหายไปด้วยความร้อนรน

        "มั่วมั่ว!! แกจะไปไหนน่ะ!! หยุดนะ!!"

        แต่ฮัสกี้กลับเหมือนไม่ได้ยินแม้แต่น้อยวิ่งปรู๊ดตรงเข้าไปในแนวป่าด้านหน้าทันที

        จ้าวลี่อิ่งตกใจสุดขีด รีบวิ่งตามเข้าไปทันควัน

        ...

        แค่ห้านาที... ไม่มีเวลาคิดแผนอื่นแล้ว...

        สวี่มั่ววิ่งตรงไปยังจุดหมายสุดแรงในหัวคิดอย่างรวดเร็วและตัดสินใจเรียบร้อย

        พื้นที่ป่าผืนนี้ไม่ใช่ที่ที่เคยเจอทิเบตตันมาสทิฟเมื่อคืนแต่เป็นแนวป่าที่มนุษย์ปลูกไว้เล็กๆ อยู่ริมสวนของหมู่บ้านด้านข้างยังมีทะเลสาบจำลองอยู่ด้วย

        มีแผนที่นำทางแบบนี้ สวี่มั่วก็ไม่เสียเวลาเลยไม่นานก็เจอรังผึ้งที่ห้อยอยู่บนต้นไม้ต้นหนึ่ง มีผึ้งมากมายบินว่อนอยู่รอบๆเสียงหึ่งๆ ดังจนได้ยินจากระยะไกล

        สวี่มั่วยืนใต้ต้นไม้เงยหน้าขึ้นมองรังผึ้งที่อยู่บนกิ่งไม้สูงจากพื้นประมาณห้าหรือหกเมตร

        เขาสำรวจรอบๆ อย่างละเอียด เปรียบเทียบกับแผนที่ให้มั่นใจว่าใช่แน่นอนจากนั้นจึงค่อยๆ ถอยหลังเพื่อหาตำแหน่งที่ดีที่สุดในการทำลาย

        "มั่วมั่ว!! แกอยู่ไหนน่ะ!ออกมาเดี๋ยวนี้นะ!!"

        เสียงของจ้าวลี่อิ่งดังแว่วๆ มาจากด้านหลังดูเหมือนเธอกำลังวิ่งตามเข้ามาใกล้เรื่อยๆ

        สวี่มั่วหันไปมองแวบหนึ่ง จากนั้นก็กลับมาจ้องรังผึ้งอีกครั้งดวงตาเป็นประกายแข็งกร้าว ก่อนจะดีดขาทั้งสี่พุ่งตัวออกไปราวกับลูกศร!

        พอเข้าใกล้ต้นไม้ต้นนั้น สวี่มั่วก็กระโดดพรวดขึ้นไปเกือบสามเมตรใช้กิ่งไม้ต้นหนึ่งเป็นแท่นส่ง แล้วดีดตัวขึ้นไปยังรังผึ้งโดยตรง!

        เชี่ย... คำนวณพลาด!

        ตอนเข้าใกล้รังผึ้ง สีหน้าของสวี่มั่วเปลี่ยนเล็กน้อยเดิมทีเขากะจะใช้กรงเล็บฟาดรังผึ้งให้ตก แต่กลับรู้สึกว่าตัวเองกระโดดแรงเกินไป...

        ยังไม่ทันได้ยื่นเท้าหรือกรงเล็บออกไปสวี่มั่วก็โขกหัวเข้ากับรังผึ้งเต็มแรง!

ในขณะเดียวกันที่ตึกพักอาศัยริมป่าเล็กนั้น มีชายหนุ่มคนหนึ่งยืนคุยโทรศัพท์อยู่ที่ระเบียง ขณะคุยก็หันหน้าออกไปมองนอกหน้าต่างอย่างไม่ใส่ใจ

        "แน่นอนสิ... ฉันจริงใจกับเธอนะ...ฉันจะไปหลอกเธอได้ยังไงกันล่ะ... ฉันไม่เคยโกหกเธอเลย...

        "เชี่ย?! นั่นอะไรน่ะ!

        "ฉันเห็นหมาตัวหนึ่งลอยอยู่บนยอดไม้!แล้วมันก็พุ่งชนรังผึ้งจนร่วงลงมาเลย!!

        "จริงนะ! ฉันไม่ได้โกหก! เหมือนจะเป็นฮัสกี้ด้วย!

        "พูดจริงๆ นะ เสี่ยวลี่ เธอต้องเชื่อฉัน!

        "..."

"ปั้ก!"

        รังผึ้งที่ใหญ่กว่าลูกฟุตบอลหล่นลงกระแทกพื้นเต็มแรงแล้วแบนราบไปในพริบตา ก่อนที่ผึ้งนับไม่ถ้วนจะบินกรูกันออกมา

        เสียงหึ่งๆ ดังสนั่น

        ไม่ไกลจากตรงนั้น สวี่มั่วพลิกตัวเปลี่ยนท่าทางกลางอากาศ ก่อนจะลงพื้นได้อย่างมั่นคง เขาสะบัดหัวเล็กน้อยรู้สึกได้ว่าที่หน้าผากเหมือนมีน้ำผึ้งกระเด็นมาติดอยู่นิดหน่อย

        โชคดีที่หัวแข็งพอ... ไม่เป็นไรแฮะ

        [ติ๊ง! ภารกิจเสร็จสิ้น ได้รับรางวัล 3,000 แต้ม]

        เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้น

        สวี่มั่วรู้สึกยินดีในใจทันที

        เพิ่มอีกสามพันแต้ม!

        หึ่งๆๆ...

        แต่ยังไม่ทันดีใจได้เต็มที่ เสียงผึ้งหึ่งๆ ถี่ยิบก็ดังเข้าหู

        สวี่มั่วชะงัก ก่อนเงยหน้าขึ้นมอง แล้วสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันทีเขาร้องในใจว่า 'ซวยแล้ว!' ก่อนจะหันหลังวิ่งไม่คิดชีวิต!

        เพราะ... ฝูงผึ้งจำนวนมหาศาลกำลังบินตรงเข้ามาหาเขาอย่างดุดัน!

        สวี่มั่วรีบวิ่งสุดชีวิต ผึ้งฝูงใหญ่ก็ไล่ตามมาติดๆ อย่างกับกองทัพไล่ล่ากันวุ่นวายไปทั่วป่าเล็ก

        "มั่วมั่ว!! แกทำอะไรอยู่... ว้าย!!นี่มันอะไรกัน!"

        จังหวะนั้นเอง จ้าวลี่อิ่งที่ตามมาเห็นฮัสกี้พอดีเลยกำลังจะเดินเข้าไปหาแต่พอเห็นฝูงผึ้งไล่ตามหลังฮัสกี้มาก็ถึงกับผงะด้วยความตกใจ

        "อย่าเข้ามา!!" สวี่มั่วเองก็ตกใจรีบหันหัวไปตะโกนใส่จ้าวลี่อิ่งทันที

        แต่สิ่งที่เธอได้ยินก็มีแต่เสียงโฮ่งๆ เท่านั้น และในความเข้าใจของเธอมันแปลว่าฮัสกี้กำลังหวาดกลัวและร้องขอความช่วยเหลือ

        "นี่มัน... มั่วมั่ว!! มั่วมั่ว!!"

        จ้าวลี่อิ่งตกใจจนหน้าซีด ไม่ทันคิดอะไรแล้วเธอรีบวิ่งเลียบข้างพุ่มไม้ตามหลังฮัสกี้ไปทันทีพร้อมกับพยายามคิดหาทางช่วยในหัวอย่างเร่งรีบ

        พอดีกับที่ถนนข้างแนวป่าเล็กมีแม่ลูกคู่หนึ่งเดินผ่านแม่วัยสาวได้ยินเสียงจ้าวลี่อิ่งก็หันไปมองตามโดยอัตโนมัติแล้วก็เห็นภาพเด็กสาวคนหนึ่งกำลังวิ่งอยู่ริมป่า ก่อนที่เธอจะเห็นว่าข้างหน้ามีฮัสกี้ตัวหนึ่งกำลังถูกฝูงผึ้งไล่ตามอย่างบ้าคลั่ง

        เด็กหญิงตัวเล็กอายุราวห้าหกขวบเบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้นแล้วจับแขนแม่เขย่าไปมา 

        "แม่จ๋าๆ! หนูเคยเห็นแบบนี้ใน 'ทอมแอนเจอรี่' ด้วยแหละ!!"