"...ระบบห้องเรียนรู้ ตรวจพบโฮสต์... ยืนยันการผูกมัด... นับถอยหลัง 10 9 8... ผูกมัดสำเร็จแล้ว... ขอบคุณที่ใช้บริการ..."
ตอนนี้ทั้งอันหนิงลี่และลู่ตงหยาง ทั้งคู่ก็ได้มองไปที่หน้าของกันแล้วก็อดไม่ได้ที่จะถามออกมาพร้อมกัน
"สามีคุณได้ยินไหมคะ?"
"ภรรยาคุณได้ยินเหมือนกันใช่ไหมครับ?"
พอทั้งคู่ได้ยินคำถามที่เหมือนกัน พวกเขาก็เดาคำตอบได้ในทันที
"มันคืออะไรภรรยา ทำไมอยู่ดีๆ ก็มีเสียงอะไรดังขึ้นมาในหัวของเราได้?"
ลู่ตงหยางที่ยังไม่หายใกับเสียงที่เกิดขึ้นในหัวของเขา ก็รีบถามภรรยาของเขาทันที
อันหนิงลี่ก็เห็นว่า ในยุคอย่างนี้สามีต้องไม่เคยอ่านพวกนิยายเกี่ยวกับระบบ หรือการเดินทางข้ามเวลาอย่างแน่นอน
เธอคิดว่าถ้าจะให้อธิบายเกี่ยวกับระบบ เธอก็ควรเริ่มอธิบายเกี่ยวกับการหลอมรวมความทรงจำในชาติที่แล้ว ให้สามีฟังด้วยเลยดีกว่า
เพราะว่ายังไง เธอกับสามีก็อยู่ด้วยกันทุกวัน จะต้องเห็นการเปลี่ยนแปลงของเธออย่างแน่นอน และยิ่งสามีของเธอ เขาเป็คนที่ฉลาดและช่างสังเกตอยู่ด้วย ทำให้การปิดบังเื่อะไรกับเขาได้นั้น มันไม่ใช่เื่ง่ายสำหรับเธอเลย
ลู่ตงหยางที่เห็นว่าภรรยาไม่ตอบตัวเองในทันที ตัวเขาเองก็คิดว่า ภรรยาจะต้องใมากกว่าตัวเองแน่นอน เขาก็เลยไม่ได้เร่งรีบเอาคำตอบจากภรรยา ตัวเขาเองก็คิดว่าเขาต้องทำตัวเป็ผู้นำสิ และในขณะที่เขากำลังจะพูดอยู่นั้น ภรรยาก็ได้พูดขึ้นมาซะก่อน
อันหนิงลี่เห็นว่าสามีกำลังมองหน้าเธออยู่และเขาก็เหมือนว่ากำลังจะพูด เธอก็เลยตัดสินใจเล่าเื่ราวในชีวิตที่แล้วให้สามีได้ฟังในทันที รวมถึงยังบอกเขาว่า โลกนี้เป็โลกในนิยายที่เธอเคยอ่านมาแค่ 2-3 หน้าอีกด้วย
"ว่าอะไรนะครับ! คุณพูดจริงเหรอภรรยา...?"
ลู่ตงหยางที่ได้รับคำตอบจากภรรยาก็อดที่จะใไม่ได้ อะไรคือโลกในนิยาย? อะไรคือการเกิดใหม่? อะไรคือระบบ? ตอนนี้เขางงไปหมดแล้ว..
"สามีคะ! คุณไม่ได้เป็อะไรใช่ไหมคะ? และถึงแม้ว่าตัวฉันจะมีความทรงจำเดิมของชาติที่แล้วเพิ่มเข้ามา แต่ฉันก็ไม่ได้มาแทนที่ใครอย่างแน่นอนเลยนะคะ"
อันหนิงลี่ที่เห็นว่าสามีใมาก ก็ทำอะไรไม่ถูกอยู่เหมือนกัน เธอกลัวว่าเขาจะคิดว่าเธอมาแย่งศพของคนอื่น แล้วมาเกิดใหม่แทน เลยทำให้เธออดที่จะกลัวไม่ได้ว่า สามีจะกลัวเธอ และเขาก็จะรับไม่ได้กับเื่อย่างนี้อีกด้วย
ลู่ตงหยางที่ใยังไม่หายดี แต่พอได้ยินที่ภรรยาพูด และเห็นว่าดูเหมือนว่าตอนนี้เธอกำลังจะร้องไห้อีกด้วย เขาก็รีบทำความเข้าใจกับคำถามของภรรยา และรีบตอบกลับเธอทันที
"ผมไม่ได้คิดเื่นั้นเลยครับ ผมรู้ว่าคุณคือภรรยาของผมแน่นอน และไม่ได้ยืมศพใครมาเกิดใหม่อีกด้วย แต่ที่ผมใ ก็เพราะผมไม่คิดว่าจะมีเื่แบบนี้เกิดขึ้นบนโลกนี้ด้วยนะสิครับ ผมก็เลยอดที่จะใไม่ได้น่ะครับ... "
เมื่อลู่ตงหยางพูดจบ เขาก็ดึงภรรยาเข้ามาปลอบ เพราะกลัวว่าเธอจะคิดมากเอาได้
อันหนิงลี่ที่เห็นว่าสามีไม่ได้กลัวเธออย่างที่เธอคิด ก็โล่งใจ เธอกลัวมากจริงๆ ว่าสามีจะรับไม่ได้กับเื่ของเธอ
ลู่ตงหยางเห็นว่าภรรยาเริ่มสบายใจขึ้นแล้ว เขาก็โล่งใจ เขากลัวว่าเธอจะคิดมากจนจะร้องไห้ออกมาจริงๆ เนี่ยนะสิ
"ถ้าอย่างนั้น เรามาทำความเข้าใจเกี่ยวกับระบบห้องเรียนรู้กันเถอะค่ะสามี"
"ตกลงครับ ผมก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าไอ้ระบบนี้มันเป็ยังไง?"
หลังจากที่เคลียร์เื่ที่กังวลใจกันได้แล้ว อันหนิงลี่และลู่ตงหยางก็เริ่มมาทำความเข้าใจกับระบบที่พวกเขาพึ่งจะได้มาในทันที
**********
เวลาหนึ่งชั่วโมงผ่านไป.....
อันหนิงลี่และลู่ตงหยางก็ได้ทำความเข้าใจเกี่ยวกับระบบที่ผูกมัดพวกเขาได้สำเร็จ
กล่าวได้ว่าระบบนี้เปรียบเสมือนครู ที่เราอยากเรียนอะไร ก็ใช้จิตสำนึกของเราเข้าไปเรียนรู้ได้เลย แต่จะเข้าใจได้มากแค่ไหนนั้น อยู่ที่ตัวของผู้เรียนเองเลย ว่าสามารถเรียนรู้และเข้าใจได้มากแค่ไหน
แต่ระบบนี้ดีที่ว่า ไม่มีการปล่อยงานอะไรออกมาให้ทำ ทำให้ระบบนี้ เป็เหมือนของขวัญให้กับอันหนิงลี่และสามีของเธอเท่านั้นเอง
และถ้าคุณอยากพัฒนาตัวเอง คุณก็แค่เรียนมัน และครูในระบบก็เป็เหมือน AI ที่ตอบคำถามที่เราอยากรู้ได้ทุกเื่
และในระบบนี้ยังมีห้องทดลองเสมือนจริงที่ใช้ในการวิจัยงานต่างๆ ได้อีกด้วย ถ้าคุณอยากทดลองอะไร ก็สามารถทำได้เลย แต่คุณก็ต้องรู้ว่า วัสดุที่ต้องใช้ นั้นมีอะไรบ้าง และมีคุณสมบัติยังไงด้วยนะ ถึงจะสามารถทำการทดลองในห้องเสมือนจริงนี้ได้
แล้วที่อันหนิงลี่ดีใจสุดๆ ก็คือ ระบบนี้ยังมีมิติให้สามารถเก็บของได้ด้วย
พื้นที่ของมิติมีขนาดเท่ากับสนามฟุตบอลแล้วยังมีเวลาคงที่อีกด้วย
ระบบห้องเรียนรู้นี้ทำให้อันหนิงลี่และสามีของเธอแปลกใจจริงๆ เธอไม่คิดว่าระบบจะดีมากขนาดนี้
แถมยังผูกมัดทั้งเธอและสามีเป็โฮสต์ของระบบไว้ได้พร้อมกันอีกด้วย
**********
ด้านลู่ตงหยางที่ได้รู้ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับระบบแล้ว เขาก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น และแทบอยากจะเรียนรู้มันซะตอนนี้เลยจริงๆ เขาไม่คิดว่าระบบที่ภรรยาของเขาพูดถึง มันจะดีได้มากถึงขนาดนี้
เขาสังเกตเห็นว่าตัวเขา เป็โฮสต์รอง แสดงว่าภรรยาของเขาต้องเป็โฮสต์หลักอย่างแน่นอน
เขาไม่คิดเลยว่า เขาจะแต่งงานกับภรรยาที่เหมือนนางฟ้าได้อย่างนี้
"ภรรยา... ขอบคุณมากนะครับ"
"เอ๊! ขอบคุณเื่อะไรกันคะ?"
อันหนิงลี่ทำหน้าสงสัยที่ได้ยินคำพูดของสามี
ลู่ตงหยางที่เห็นว่าภรรยาทำหน้างงๆ อยู่ เขาก็ได้อธิบายให้ภรรยาฟัง
"โอ้! ฉันเป็โฮสต์หลักเหรอเนี่ยคะ! ถ้าสามีไม่พูด ฉันก็ไม่ทันได้สังเกตเลยนะคะ ฉันมัวแต่ตื่นเต้นกับมิติที่เก็บของได้อยู่"
พอได้ยินคำพูดของสามี เธอก็ลองตรวจสอบระบบดูอีกครั้ง สรุปว่าเธอเป็โฮสต์หลักจริงๆ และหน้าที่ของโฮสต์หลักก็คือ ที่หน้าที่ห้ามหรืออนุญาตให้โฮสต์รองทำหรือไม่ทำสิ่งต่างๆ ในระบบนี้ได้ เช่น ห้ามไม่ให้โฮสต์รอง ไม่ให้ใช้มิติเก็บของ ก็สามารถทำได้ โดยตรงเลยเช่นกัน เพราะสิทธิ์ส่วนมาก จะเป็โฮสต์หลักที่สามารถกำหนดเองได้เลย
และอันหนิงลี่ยังสังเกตเห็นอีกว่า ถ้าโฮสต์รองทรยศหรือมีการหักหลังโฮสต์หลักเกิดขึ้น โฮสต์หลักสามารถลบความทรงจำเกี่ยวกับระบบและปลดโฮสต์รองออกจากระบบได้โดยตรงเลย
แต่โฮสต์หลักไม่สามารถรับใครมาเป็โฮสต์รองได้อีกแล้ว
เพราะทั้งโฮสต์หลักและโฮสต์รองนั้น จะขึ้นอยู่กับที่ระบบเลือกในตอนแรกได้เท่านั้น หรือว่าในอนาคตถ้าระบบจะอนุญาตให้โฮสต์หลักสามารถผูกมัดโฮสต์รองได้อีก ระบบก็จะติดต่อไปทางโฮสต์หลักเอง
อืม..ดูเหมือนว่าข้อจำกัดนี้อาหยางจะมองไม่เห็น ดังนั้นเธอเลือกที่จะไม่บอกเขาดีกว่า เธอไม่อยากให้ทั้งเธอและเขาต้องมาผูกมัดกันเพราะระบบ แล้วเธอก็มีความเชื่อใจในตัวสามีของเธอมากเช่นกันในตอนนี้
เธอเลยอนุญาตให้เขาทำทุกอย่างได้เหมือนเธอเลย แต่ถ้าอาหยางของเธอเปลี่ยนไปในอนาคต ค่อยมาคิดเื่นี้กันอีกทีก็แล้วกันนะ...