Chapter 13
คนไม่สำคัญ
ณ ห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมหรู
“คุณพิมลมีหลานสาวไม่ใช่เหรอคะ ลูกสาวบุญธรรมของคุณอมรน่ะค่ะ”
คุณหญิงมารศรีเอ่ยถามคุณหญิงพิมลถึงหลานสาวบุญธรรมที่พี่สาวเธอได้รับเลี้ยงดูเอาไว้
“ค่ะ ดิฉันมีหลานสาวอยู่คนนึง หนูพิมพ์ดาวน่ารักนะคะ แกเรียนดี นิสัยก็อ่อนน้อมถ่อมตนเข้าหาผู้ใหญ่ดี”
“แหม คุณพิมลพูดซะดิฉันอยากเจอเลยค่ะ”
“เสียดายที่งานนี้ไม่ได้มาด้วยนะคะ”
“เอ๊ะ แต่เห็นหลานชายคุณก็มานะคะ”
“สงสัยจะไม่ได้พาน้องมาด้วยค่ะ ่นี้พิมพ์ดาวติดงานในวงการแถมยังเรียนหนักอีก”
พิมลพูดไปยิ้มๆ แต่ความเป็จริงก็พอรู้อยู่ว่าทำไมหลานสาวถึงไม่ได้มาคู่กับหลานชาย
อัศวินเกลียดพิมพ์ดาวจะตายไปทำไมเธอจะดูไม่ออก
พิมลเองก็ได้แต่คิดสงสารอยู่ในใจแต่ก็ไม่อาจช่วยอะไรได้
“เอาไว้ถ้ามีโอกาสก็นัดหนูพิมพ์ดาวมาเจอกันได้นะคะ ดิฉันเองก็มีหลานชายเพิ่งกลับมาจากอังกฤษ ชื่อเตชินค่ะ”
พิมลยิ้มรับเมื่อได้รับคำทาบทามแบบนั้น เตชินเป็ลูกชายของตระกูลดัง กำลังกลับมารับกิจการต่อจากพ่อที่ประเทศไทย
เรียกได้ว่าหน้าที่การงานดี การศึกษาก็ดี น่าจะรุ่นเดียวกับอัศวิน ดูเหมาะสมกับพิมพ์ดาวอยู่ไม่น้อย
“งั้นเรานัดวันกันเลยดีกว่าค่ะ ดิฉันเองก็อยากให้พิมพ์ดาวได้รู้จักกับคุณมารศรีแล้วก็หลานชาย”
หลายวันต่อ
ณ มหาวิทยาลัย
“อ๊าย เขินจังเลยอ่ะพิมพ์ แกดูสิ เรากำลังแสดงซีรี่ส์อยู่ในจอ”
รินดากรี๊ดกร๊าดแล้วส่งจอไอแพดให้พิมพ์ดาวได้ดู พิมพ์ดาวใจเต้นตึกตักแล้วมองตัวเองที่อยู่ในซีรี่ส์เื่นี้ซึ่งออนแอร์เป็วันแรก เรียกได้ว่าเร็วกว่าที่เธอคิด อาจจะเป็เพราะว่าเป็ซีรี่ส์เื่สั้น ไม่ใช่ซีรี่ส์ฟอร์มั์อะไร
“น่าอายจังเลย”
พิมพ์ดาวมองตัวเองในไอแพดแล้วยิ้มเขินอายออกมา
“เห็นว่ากระแสดีอยู่นะถึงจะเป็เื่สั้นก็เถอะ แบบนี้อีกหน่อยอาจจะมีงานติดต่อเรามา”
“ฉันไม่กล้าหวังไปไกลหรอกรินดา แค่ได้แสดงเื่นี้ก็ฟลุ๊คมากแล้ว”
“ฟลุ๊คอะไรกันจ๊ะยัยพิมพ์ดาว แกสวยขนาดนี้ยังจะไม่มั่นใจอะไรอีก”
“...”
พิมพ์ดาวนิ่งเงียบได้แต่ยิ้มให้เพื่อน เธอก็ไม่มั่นใจในตัวเองจริงๆนั่นแหละ
พิมพ์ดาวและรินดานั่งเรียนกันจนถึง่บ่ายก็ได้เวลาเลิกเรียน
“กลับเลยป่ะแก”
รินดาเก็บไอแพดใส่กระเป๋าแล้วหันมาถามพิมพ์ดาวที่กำลังจะลุกขึ้นยืน
“กลับเลย ไม่รู้จะไปไหนต่อแล้ววันนี้”
“ให้ฉันไปส่งมั้ย?”
ติ๊งง
เสียงโทรศัพท์ของพิมพ์ดาวดังขึ้น เธอหยิบมันขึ้นมาดูก็พบว่าเป็สายเรียกเข้าจากพิมลผู้เป็ป้าของเธอ
“แป๊บนึงนะรินดา ขอคุยโทรศัพท์กับป้ามลแป๊บนึง”
“อื้ม”
เธอหยิบโทรศัพท์แล้วเดินไปหน้าห้องเรียนก่อนจะรับโทรศัพท์ของผู้เป็ป้า
“ค่ะป้ามล”
‘พิมพ์ดาวเย็นนี้ไปกินข้าวกับป้านะ ป้าจะพาไปเจอคนรู้จักหน่อย’
“เอ่อ ค่ะ แต่ตอนนี้พิมพ์อยู่ที่มหาวิทยาลัย”
‘เดี๋ยวป้าจะส่งคนรถไปรับ’
“ไม่ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเหรอคะคุณป้า หนูยังใส่ชุดนักศึกษาอยู่เลย”
‘ไม่ต้องก็ได้ มาทั้งอย่างนั้นแหละเสียเวลาไปกลับ’
“ได้ค่ะคุณป้า พิมพ์จะรอหน้าตึกคณะนะคะ”
‘โอเคจ้ะ’
พิมพ์ดาวตอบรับแล้ววางสายผู้เป็ป้าแล้วเดินเข้ามาในห้องเรียนก็พบว่ารินดายังคงยืนรอคำตอบอยู่ว่าจะให้เธอไปส่งมั้ย
“เดี๋ยววันนี้ป้ามลมารับ แกกลับก่อนเลยก็ได้”
“โอเคแก งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ”
“อื้ม เจอกันจ้ะ”
พิมพ์ดาวยิ้มให้เพื่อนสาวก่อนจะเดินออกมาจากห้องเรียนพร้อมกันแต่ก็มาแยกกันที่หน้าตึกคณะ
ติ๊งง
เสียงโทรศัพท์ของพิมพ์ดาวดังขึ้นอีกครั้ง เธอคิดว่าป้ามลคงโทรมาแต่เมื่อหยิบขึ้นมาก็พบว่าคนที่โทรมาคืออัศวิน
ร่างเล็กเมื่อเห็นรายชื่อนั้นก็ถึงกับถอนหายใจออกมาเบาๆ แต่ก็ตัดสินใจที่จะรับสายเพราะว่าไม่อยากมีปัญหา
“ค่ะพี่วิน”
‘กลับกี่โมง’
“พอดีพิมพ์พึ่งเลิกค่ะ แล้วก็จะไป...”
‘กลับบ้านเดี๋ยวนี้’
ไม่ทันที่เธอจะพูดจบประโยคเขาก็แทรกขึ้นมาซะก่อน
“ยังกลับไม่ได้ค่ะ”
‘ทำไม ทำไมยังกลับไม่ได้?’
เมื่อเจอน้องสาวปฏิเสธเข้าแบบนั้นอัศวินก็ถึงกับหน้าเสีย
“เดี๋ยวคุณป้ามลจะมารับไปทานข้าวเย็นด้วยค่ะ”
‘ฉันไม่เห็นรู้เื่นี้’
อัศวินแปลกใจ ไม่เห็นคุณป้าจะชวนเขาไปด้วยเลย
“ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ”
ที่ตอบไปแบบนั้นเพราะเธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมคุณป้าไม่ชวนพี่ชายไปทานด้วย
‘หึ เบื่อจริงๆพวกหลานรัก’
อัศวินประชดประชันออกไป เขารู้สึกั้แ่ไหนแต่ไรแล้วว่าตัวเองไม่ได้ถูกให้ความสำคัญเท่ากับพิมพ์ดาว แม้กระทั่งป้ามลก็เป็ไปกับคนอื่นเขาด้วยเหรอ?
“สงสัยป้ามลจะมีธุระอยากคุยกับพิมพ์ละมั้งคะ”
พิมพ์ดาวไม่อยากให้อัศวินรู้สึกแย่กับตัวเองมากไปกว่านี้ พอจะรู้อยู่ว่าเขาไม่พอใจที่เธอเข้ามาเป็พี่น้องร่วมด้วยเพราะถูกดึงความสำคัญ
‘ช่างเถอะ เอาเป็ว่าเย็นนี้กลับมาแล้วมาหาฉันที่ห้องด้วย’
“ปะ ไปทำไมคะ”
เสียงเล็กถามสั่นๆ
‘อย่าถามคำถามที่เธอก็รู้อยู่แล้ว’
“...”
พิมพ์ดาวถึงกับเงียบเมื่อได้ยินแบบนั้น
‘คืนนี้มาหาฉันที่ห้อง’
“ค่ะพี่วิน”
และก็เหมือนเดิม พิมพ์ดาวไม่อาจปฏิเสธอะไรได้ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเธอไม่กล้าที่จะปฏิเสธเขาเลยสักนิด
มีแค่ความรู้สึกที่อยากจะอยู่ใกล้... อยากจะคอยดูแลพี่ชายคนนี้ และยอมเขาทุกอย่าง ไม่รู้จริงๆว่ารู้สึกกับเขาแค่พี่ชายหรือว่ามากกว่านั้น...
2.40M
![แม่หญิงพลอย ยอดคุณครูแห่งอยุธยา [E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1686666673_17032219.webp)
