เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

โทสะใดๆในโลกใบนี้ ยากจะเทียมเท่าโทสะของอ้วนเสี้ยวผู้นี้ !! ว่ากันว่าชายผู้นั้นโหดเหี้ยมอำมหิตผิดมนุษย์มนา ถึงกับเป็นปีศาจกินเลือดกินเนื้อยังไม่นับความแค้นที่ทั้งสองมีอยู่เต็มพิกัด ทั้งสองเมืองรบกันมาหลายครั้งหลายหน ..เขาจะยังมีเมตตาต่อตนหรือไม่ ?ลูกและเมียของเขา ชะตากรรมจะเป็นอย่างไรบ้างก็ไม่อาจทราบได้เลย เมื่อครั้งตั๋งโต๊ะยึดอำนาจราชธานีลกเอี๋ยงในครั้งนั้น ญาติพี่น้องของอ้วนเสี้ยว ล้วนถูกสังหารสิ้น.. คนใกล้ชิดสนิทกัน ก็เหลือเพียงเท่านี้จริงๆ โดยเฉพาะลูกชายทั้งสาม อ้วนถำ คนอ้วนฮี และอ้วนซง(8 ขวบ) ที่สุดแสนจะน่ารักของเขา "หากลูกกูเป็นอะไร มึงและเมืองเกียดเซก จะต้องแหลกเหลวเป็นเถ้าถ่าน !!!" เคยกลัวเหรอ ?'ดำ' จะกลั่นแกล้งให้สาแก่ใจสักเล็กน้อย..ยิ้มอย่างยียวน แล้วจับยกเด็กชายผู้หนึ่งขึ้นไปบนเชิงเทิน"เจ้าหมายถึงเด็กนรกผู้นี้ใช่หรือไม่ ?"..เด็กชายอ้วนซงกลัวความสูงจนฉี่ราด และคล้ายชายผู้นี้ไม่ต่างจากปีศาจอย่างที่คนเขาเล่าลือ.. "ฮือๆ ลูกพ่อ !!! ปล่อยลูกชายข้าเถอะ ..จะเอาอะไรข้าก็ยอมแล้ว.."ดำรงค์นึกว่าในพงศาวดารจะเขียนโอเว่อร์เรื่องอ้วนเสี้ยวสปอยลูก ..แต่ดูเหมือนว่าที่เขียนน่ะ ยังน้อยเกินไป!!! ขำก็ขำ สงสารก็สงสาร ..ดำรงค์ไม่ใช่คนใจร้ายใจดำถึงปานนั้น 'ดำ' ยังเหลือทรัพยากรที่ทำการขนย้ายไม่ทันอีกจำนวนมาก และรถศึกเหล่านั้นของอ้วนเสี้ยว ก็น่าจะพอแก้ปัญหาเล็กๆน้อยๆ นี้ได้ "จงทิ้งรถศึกไว้ทั้งหมด จากนั้นเร่งถอนกำลังกลับคืนไปอีก 300 เส้น (12 กม.)เกียดเซกนั้นไม่ได้ต้องการสงคราม พวกเรายินดีจะส่งมอบคน และถอนกำลังจากเมืองกิจิ๋วอย่างสันติวิธี !!" ................................................................... Happy Endding สุดๆช่างน่าเอ็นดู ..เมื่อคุณพ่อเจอกับลูกชายผู้น่ารักทั้งสามคน ..แต่พอเด็กนรกเหล่านี้เติบโตขึ้นไป ..อ้วนเสี้ยวอาจเสียใจอย่างที่สุด ที่ต้องแลกกับทรัพยากรล้ำค่าต่างๆที่ถูกปล้นมาอย่างมหาศาลมากขนาดนี้ !!! ----------------เมืองเกียดเซก----------------"ขนมหวานเหล่านี้ 'หลิ่งจี' ชอบหรือไม่ ?"ย่อมต้องชอบมาก แต่สิ่งที่สาวน้อยชอบมากกว่าคือเครื่องประดับน่ารักๆ เหล่านี้ต่างหากล่ะ คลังสมบัติระดับแคว้นใหญ่ ..ย่อมอลังการงานสร้างเสมอ "ท่านพี่อย่าลืมของฝากพี่น้องของข้าด้วยนะเจ้าคะ"หล่อนหมายถึง จูกัดชิงพี่ใหญ่ และชูเจียวน้องเล็ก สตรีดีงามเหล่านี้ รักใคร่กลมเกลียวกันยิ่งนัก -แม้ไม่ได้เกิดวันเดียว ก็ขอร่วมหอลงโรงวันเดียวกัน-คือปฏิญญาอันสูงส่งของสาวๆสามพี่น้องสามนามสกุล ................................................. ----------เมืองฮูโต๋---------- โจโฉเชิญเสด็จพระเจ้าเหี้ยนเต้ไปถึงเมืองฮูโต๋ จึงให้ปลูกตำหนัก จากนั้นตกแต่งค่ายคูประตูหอรบไว้จนพร้อมสรรพ แม้จะมีกำลังทหารไม่กี่แสนคน แต่ความพร้อมในตอนนี้หากตั้งรับไว้มั่นคงย่อมไม่เสียทีใครได้โดยง่าย อ้วนเสี้ยวก็อ้วนเสี้ยวเถอะ !!! โจโฉตั้งตัวขึ้นเป็นมหาอุปราช !!!ตังสินกับขุนนางสิบสามคนเป็นเสนาบดีซุนฮก ซุนสิ้ว กุยแก เล่าหัว เป็นขุนนางฝ่ายพลเรือน มอกาย เล็กโจ๋ ยิมจุ๋น ดูแลกองคลังและเสบียงเทียหยกเป็นเจ้าเมืองตังเป๋ง ฮวนเสงกับตังเจี๋ยวเป็นเจ้าเมืองลกเอี๋ยง หมันทองเป็นที่เจ้าเมืองฮูโต๋ แฮหัวตุ้น แฮหัวเอี๋ยน โจหยิน โจหอง เป็นทหารเอก ลิยอย ลิเตียน งักจิ้น อิกิ๋ม ซิหลง เป็นทหารโท เคาทูกับเตียนอุยเป็นทหารตรี และหากใครเป็นทหารดีมีฝีมือล้วนแต่งตั้งเป็นที่ขุนนางสิ้น !! เป็นการจัดการทรัพยากรบุคคลที่ ล้อไปตามผลงานของผู้ปฏิบัติ เก่งทั้งบุ๋นและบู้ โจโฉผู้นี้จึงได้ชื่อว่าจอมคนอย่างไม่อาจมีข้อท้วงติงใดๆทั้งสิ้น ! เมื่อจัดการทั้งคนทั้งเมืองแล้วเสร็จ โจโฉเริ่มมองไปถึงอนาคตทางการเมือง และการทหารของตน เล่าปี่ตั้งตัวขึ้นจนได้เป็นเจ้าเมืองชีจิ๋ว แลลิโป้นั้นเป็นศัตรูเรา บัดนี้แตกหนีไปอาศัยอยู่กับเล่าปี่ แล้วให้ไปอยู่เมืองเสียวพ่าย เกลือก 'ลิโป้' จะคิดกันกับเล่าปี่จะยกมาทำร้ายแก่เรา ท่านผู้ใดจะช่วยคิดอ่านล้างศัตรูเราเสียได้ เคาทูขอทหารห้าหมื่น เพื่อยกไปทำการตัดเอาศีรษะลิโป้ กับเล่าปี่มาให้จงได้ !!! แต่ซุนฮกคัดค้างอย่างที่สุดเคาทูเป็นทหารมีกำลังแต่หาความคิดมิได้ ประการหนึ่งในเมืองฮูโต๋นี้ ท่านพึ่งยกมาซ่อมแปลงขึ้นใหม่ บ้านเมืองยังมิทันปรกติ ซึ่งจะยกไปนั้นข้าพเจ้ายังไม่เห็นด้วย แลเล่าปี่กับลิโป้นั้นอุปมาดังเสือสองตัว ข้าพเจ้าจะคิดให้ชิงอาหารกันกิน เห็นเล่าปี่กับลิโป้จะเกิดรบพุ่งกันจนตายข้างหนึ่ง จากนั้นทำอุบายส่งหนังสือแต่งตั้งเล่าปี่ขึ้นเป็นเจ้าเมืองชีจิ๋วอย่างเป็นทางการแต่แอบสอดใส่หนังสือลับไปด้วย ---------------------------------------แลลิโป้นั้นมักทำร้ายแก่ผู้มีคุณให้ท่านเล่าปี่คิดอ่านฆ่าลิโป้เสียจงได้...จากโจโฉ--------------------------------------- 36 กลยุทธ์ซุนจื่อ กลยุทธ์ที่ 3 ยืมดาบฆ่าคนกลยุทธ์ยืมดาบฆ่าคน (借刀殺人 : Kill with a borrowed knife) เป็นกลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการกำจัดศัตรูที่มีความเข้มแข็งและแข็งแกร่งในศึกสงคราม ไม่จำเป็นที่จะต้องลงมือจัดการด้วยตนเอง พึงยืมกำลังและไพร่พลทหารของผู้อื่นเป็นฝ่ายกำจัดศัตรูโดยไม่ต้องออกแรง เพื่อเป็นการรักษากำลังและไพร่พลทหารของตนเองไว้สำหรับการศึกอื่น ----------เมืองชีจิ๋ว----------- เล่าปี่รับเอาหนังสือรับสั่งมาอ่านดูก็มีความยินดี แต่ดูเหมือนจะมีจดหมายลับจากโจโฉส่งมาด้วย ? ลิโป้ได้บากหน้ามาพึ่งแล้ว ครั้นเราจะทำอันตรายเสียบัดนี้ก็เห็นไม่สมควร แล้วต่อไปใครจะกล้ามาอาศัยอยู่ด้วยกับเราเล่า ? เมื่ออ่านเสร็จจึงเรียกที่ปรึกษาทั้งปวงตามที่โจโฉตักเตือนมา ท่านเตียวหุยขาโหดไม่ชอบขี้หน้าลิโป้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรจึงถือโอกาสนี้จัดการให้เรียบร้อย ลิโป้นั้นน้ำใจหยาบช้า แล้วมิได้รู้จักคุณคน ถ้าจะฆ่าเสียตามคำโจโฉว่าข้าพเจ้าก็เห็นชอบด้วย ..ท่านจะทำใจดีต่อคนร้ายนั้นไม่ได้ !! ฝ่ายลิโป้เมื่อรู้ข่าวว่าพระเจ้าเหี้ยนเต้ ให้มีหนังสือตั้งเล่าปี่เป็นเจ้าเมืองชีจิ๋ว ย่อมรีบถือโอกาสมาแสดงความยินดีด้วย ข้าพเจ้ารู้ว่ารับสั่งตั้งให้ท่านเป็นเจ้าเมือง ข้าพเจ้าก็มีความยินดีด้วยนัก และก็เป็นท่านเตียวหุยเอง ที่ทำแผนแตก !! ตัวมึงมิได้รู้จักคุณคน โจโฉจึงให้มีหนังสือมาถึงพี่กูให้ฆ่ามึงเสีย เมื่อข่มอารมณ์ไม่ไหว เตียวฮุยจึงหยิบกระบี่เพื่อจะฟันลิโป้ให้ตายเฟี้ยวๆๆๆ ... ลิโป้สายแกร่งก็จริง แต่ความว่องไวกลับไม่ธรรมดา เล่าปี่เห็นจึงเร่งออกไปตวาดห้าม แล้วเรียกทหารเอกอีกหลายสิบคนจับเตียวฮุยออกไปข้างนอก เมื่อความลับไม่เป็นความลับ เล่าปี่จึงเอาหนังสือโจโฉออกให้ดูเมื่ออ่านจบ ..ลิโป้แม้ไม่ค่อยฉลาดแต่เอาตัวรอดเก่ง จึงเจรจาไปว่า ซึ่งโจโฉคิดทั้งนี้หวังจะให้ท่านกับข้าพเจ้ามีความสงสัย คิดร้ายเป็นศัตรูกันภายหน้า การทั้งนี้โจโฉคิดหวังจะให้เราทั้งสองเกิดรบพุ่งกัน ถ้าผู้ใดแพ้โจโฉก็จะทำศึกแก่ผู้มีชัยเป็นหน้าเดียวโดยง่ายไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง ซึ่งพวกเราจะทำตามโจโฉนั้นไม่ควร เล่าปี่เองก็คิดเช่นกัน จึงแต่งโต๊ะปลอบใจมิให้กินแหนงแคลงใจกันต่อไป พันธมิตรทั้งสองจึงยังมีความสามัคคี และอยู่ร่วมกันได้เพื่อต่อต้านการรุกรานจากโจโฉผู้นี้อย่างเข้มแข็ง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 111 ยืมดาบฆ่าคน

คล้ายกับเรื่องเจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明 ที่คุณอ่าน

เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 111 ยืมดาบฆ่าคน

คล้ายกับเรื่องเจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明 ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้