สุดยอดนักผจญภัย

ชายหนุ่มที่ตะโกนขึ้นมาก็มองมาที่ไลท์ด้วยแววตาเย็นชาจากนั้นก็ถามขึ้นว่า “ แกเป็นคนทำงั้นหรอ? ”

“ ใช่ฉันเป็นคนทำเอง ” ไลท์พยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มที่สบายๆ

“ แกเป็นใครกล้าดียังไงมาทำคนของฉันแบบนี้ แกไม่รู้หรอว่าฉันเป็นใคร? ” ชายหนุ่มถามออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ ใช่ฉันไม่รู้จักแก งั้นแกก็บอกมาสิว่าแกเป็นใครเผื่อฉันจะรู้จัก โอ้แต่ฉันคิดว่าแกจะต้องไม่ดังแน่ๆเพราะฉันไม่สามารถจำหน้าของแกได้ ” ไลท์พูดด้วยรอยยิ้ม

“ เหอะ!! ฉันจะบอกให้ก็ได้ ฉันคือนูโน่ หัวหน้ากลุ่มนักผจญภัยบลัดมูนที่แสนโด่งดังยังไงล่ะ ” นูโน่ตะโกนออกมาด้วยความภาคภูมิใจ

ไลท์กระพริบตาปริบๆและเกาหัวเล็กน้อย

“ งั้นหรอ ถ้าหากโด่งดังจริงทำไมฉันถึงไม่รู้จักล่ะ? ” ไลท์พูดขึ้นด้วยความจนใจ จากนั้นเขาก็หันไปหาพนักงานหญิงและถามขึ้นว่า “ นี้ๆคุณพนักงานหญิงคุณเคยได้ยินชื่อของนักผจญภัยบลัดมูนไหม? ” 

พนักงานหญิงที่ถูกไลท์ถามก็หยุดชะงักก่อนที่จะส่ายหน้าเป็นคำตอบ

“ เห็นไหมถ้าหากดังจริงก็ต้องเคยได้ยินแล้ว ” ไลท์หัวเราะออกมา จากนั้นกลุ่มคนอีกกลุ่มที่สู้กับพวกของนูโน่ก็หัวเราะออกมาด้วยเช่นกัน จากนั้นก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งเดินออกมาพร้อมกับถามไลท์ว่า 

“ แล้วนายเคยได้ยินชื่อของกลุ่มนักผจญภัยบลูสตาร์ไหม? ” ชายหนุ่มถามออกมาด้วยความคาดหวัง

“ ไม่ล่ะ ” ไลท์ส่ายหน้าจากนั้นเขาก็มองไปที่พนักงานหญิงด้วยเหมือนกัน 

พนักงานหญิงเองก็ส่ายหน้าเป็นคำตอบเหมือนอย่างเคย

ทันใดนั้นชายหนุ่มที่ถามออกมาก็แสดงสีหน้าไม่พอใจเหมือนกัน จากนั้นก็เป็นนูโน่ที่หัวเราะออกมาด้วยความสะใจแทน

“ ฮ่าฮ่า คอนเนอร์ดูเหมือนว่ากลุ่มของแกก็ไม่ได้โด่งดังอย่างที่แกโอ้อวดเลยนิหว่า ” นูโน่หัวเราะออกมา

“ เงียบไปซะนูโน่ กลุ่มของแกก็เหมือนกันไม่ใช่หรอ ก็ไม่ได้โด่งดังเหมือนกับที่อวดเหมือนกันนั้นแหละ ” คอนเนอร์ก็สวนขึ้นมาทันที

“ เห้ยคอนเนอร์พวกแกอยากตายนักหรอว่ะ? ” นูโน่ตะโกนออกมาด้วยความโกรธ

“ ก็มาสิว่ะนูโน่ แกคิดหรอว่าพวกเราบลูสตาร์จะหวาดกลัว? ” คอนเนอร์ก็จ้องไปที่นูโน่ 

จากนั้นสมาชิกทีมของทั้งสองกลุ่มก็เดินมาอยู่ด้านหลังของหัวหน้าของตัวเอง

ไลท์ที่เห็นดังนั้นก็คิ้วกระตุก 

“ ถ้าหากพวกแกยังไม่หยุดทะเลาะกันล่ะก็ฉันจะโยนพวกแกลงไปนอนคุยกับปลาในบ่อแล้วนะ ” ไลท์พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ทันใดนั้นนูโน่และคอนเนอร์ก็หยุดชะงักก่อนที่จะมองมาที่ไลท์ด้วยความประหลาดใจก่อนที่จะหัวเราะออกมา

“ อย่างแกเนี้ยนะจะโยนฉันไปในบ่อปลา สมองของแกคงจะมีปัญหาแล้วละ? ” นูโน่หัวเราะออกมาด้วยความดูถูกพร้อมกับชี้ไปที่สมองของตัวเอง

“ นี้ฉันว่าแกออกไปจากที่นี้เถอะ ฉันอุส่าห์ใจดีไม่จัดการกับแกที่แกทำร้ายคนของฉัน ” คอนเนอร์หรี่ตามองไปที่ไลท์ด้วยแววตาเย็นชา

ไลท์ส่ายหน้าเบาๆ เขายอมรับว่ากลุ่มนักผจญภัยทั้งสองกลุ่มนี้ก็นับว่าแข็งแกร่งอยู่ในระดับหนึ่ง

กลุ่มนักผจญภัยบลัดมูนมีสมาชิกทั้งหมดแปดคน มีระดับSอยู่ถึงสองคนและที่เหลืออยู่ในระดับAทั้งหมด 

กลุ่มนักผจญภัยบลูสตาร์มีสมาชิกทั้งหมดเจ็ดคน มีระดับSอยู่สองคนและที่เหลือก็อยู่ในระดับAทั้งหมด 

แต่แล้วยังไงล่ะด้วยความแข็งแกร่งระดับนี้แค่กลุ่มของเขาเพียงคนเดียวก็สามารถเอาชนะกลุ่มนักผจญภัยทั้งสองกลุ่มนี้ได้แล้ว

“ อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำ ถ้าหากจะตีกันก็ไปตีกันนอกเมืองอย่ามาทำให้ชาวบ้านเขาเดือดร้อน แล้วก็อย่าคิดว่าพวกแกอยู่ในระดับSแล้วจะคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด ใครจะไปรู้ว่าคนที่พวกแกจะมีปัญหาด้วยอาจจะแข็งแกร่งกว่าก็ได้ แน่นอนว่าคนที่พวกแกมีปัญหาด้วยก็คือฉันและแค่สมาชิกกลุ่มของฉันเพียงคนเดียวก็สามารถเอาชนะพวกแกได้หมดแล้ว ” ไลท์พูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ 

“ ปากดีเหมือนกันนิหว่า แกก็เป็นนักผจญภัยเหมือนกันใช่ไหม งั้นบอกมาสิว่าแกอยู่กลุ่มนักผจญภัยอะไร ไม่แน่นะว่าพวกเราอาจจะเคยได้ยินชื่อกลุ่มนักผจญภัยของแกก็ได้ ถ้าหากกลุ่มนักผจญภัยของแกโด่งดังจริงๆล่ะนะ ” นูโน่พูดพร้อมกับหัวเราะออกมาด้วยความเย้ยหยันออกมา 

“ เรื่องนี้ฉันเห็นด้วยกับนูโน่ แน่จริงก็บอกชื่อกลุ่มนักผจญภัยของแกมาสิ ” คอนเนอร์พูดเสริมพร้อมกับหรี่ตามองไลท์

ทั้งสองคิดเหมือนกันว่าต่อให้ไลท์บอกชื่อกลุ่มนักผจญภัยอะไรออกมา พวกเขาก็จะบอกว่าไม่รู้จักเพื่อที่จะทำให้ไลท์เสียหน้า

“ หัวหน้าฉันคิดว่าฉันคุ้นๆหน้าชายคนนี้อยู่นะแต่จำไม่ได้ว่าเคยเห็นที่ไหน? ” จู่ๆหนึ่งในสมาชิกทีมของคอนเนอร์ก็พูดขึ้นด้วยความลังเล

“ เมิฟ แกคุ้นหน้าไอหนุ่มนี้งั้นหรอ? แกไม่ได้จำผิดใช่ไหม? ” คอนเนอร์หันไปมองหญิงสาวในกลุ่มด้วยแววตาประหลาดใจและสงสัย 

“ ไม่ๆฉันแค่คุ้นๆหน้าเขาเท่านั้น เหมือนว่าเคยเห็นที่ไหนมาก่อน ” เมิฟส่ายหน้าพร้อมกับพยายามครุ่นคิดว่าเคยเห็นหน้าไลท์ที่ไหนมาก่อน

“ พอยัยนั้นพูดขึ้นฉันเองก็รู้สึกคุ้นหน้าชายหนุ่มคนนี้เหมือนกันนะหัวหน้า ” เป็นทางด้านหญิงสาวของฝั่งบลัดมูนพูดขึ้นบ้าง

“ ราเชลเธอพูดจริงใช่ไหม? ” นูโน่ถามออกมาด้วยความประหลาดใจเช่นกัน เพราะถ้าหากมีคนคุ้นหน้าเพียงคนเดียวก็อาจจะพูดได้ว่าเป็นเรื่องบังเอิญ แต่ถ้าหากเป็นสองคนก็เริ่มที่จะไม่ใช่เรื่องบังเอิญแล้ว

“ บอกแล้วกลุ่มนักผจญภัยของฉันออกจะดัง แน่นอนว่าพวกแกก็ต้องเคยเห็นฉันมาก่อน จะบอกให้นะว่ากลุ่มนักผจญภัยของฉันมีแฟนคลับมากมายนับไม่ถ้วนเลยล่ะ ถ้าหากบอกไปพวกแกก็ต้องอิจฉาพวกฉันแน่ๆ ” ไลท์หัวเราะออกมาทันที 

“ งั้นบอกมาสิว่าชื่อกลุ่มนักผจญภัยของแกชื่อว่าอะไร ” นูโน่ถามออกมาด้วยความเย็นชา ทางด้านคอนเนอร์เองก็แสดงสีหน้าเย็นชาเหมือนกัน

“ เดธปาร์ตี้ ” ไลท์ตอบเพียงสั้นๆ

“ อะไรนะเดธปาร์ตี้งั้นหรอ ฉันไม่เคยได้ยิน… ” คอนเนอร์พูดขึ้นเพียงแต่ก่อนที่จะพูดจบเขาก็ต้องหยุดชะงักก่อนที่จะมองไปที่ไลท์ด้วยความตกใจ 

ไม่ใช่แค่คอนเนอร์คนเดียวที่มองไปที่ไลท์ด้วยความตกใจ สมาชิกกลุ่มนักผจญภัยทั้งสองกลุ่มรวมไปถึงพนักงานหญิงที่อยู่ข้างๆไลท์ก็มองมาที่ไลท์ด้วยความตกใจ

จากนั้นก็เป็นเมิฟทีหยิบเอาโปสเตอร์กลุ่มนักผจญภัยเดธปาร์ตี้ออกมาก่อนที่จะนำมาเทียบกับใบหน้าของไลท์ ก่อนที่จะตะโกนขึ้นมาว่า “ หัวหน้า ชายคนนี้คือไลท์ หัวหน้ากลุ่มนักผจญภัยเดธปาร์ตี้!!! ” 

คอนเนอร์ตกใจและรีบหยิบเอาโปสเตอร์ที่มือของเมิฟมาดูทันที จากนั้นเขาก็แน่ใจแล้วว่าชายหนุ่มด้านหน้าของเขาก็คือไลท์ตัวจริงเสียงจริง 

ไลท์ หัวหน้ากลุ่มนักผจญภัยเดธปาร์ตี้ ยมฑูตสีทองที่แข็งแกร่งแม้แต่ราชาปีศาจที่แข็งแกร่งก็ยังต้องพ่ายแพ้ให้กับเขา นอกจากนี้สมาชิกกลุ่มเดธปาร์ตี้ก็แข็งแกร่งมาก แต่ละคนสามารถเอาชนะปีศาจระดับSได้อย่างสบายๆในสงครามระหว่างเอลฟ์และปีศาจ 

“ ท่าน…ท่านไลท์ ” คอนเนอร์และนูโน่พูดขึ้นด้วยน้ำเสียวหวาดกลัว 

“ เอาล่ะที่นี้พวกแกจะไปทะเลาะข้างนอกได้ยัง? หรือว่าจะให้ฉันจับพวกแกโยนลงไปในบ่อปลาทีละคนห๊ะ? ” ไลท์ถามออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา 

“ พวกเราจะไปข้างนอกเดี๋ยวนี้ละครับ ” คอนเนอร์พูดจบเขาก็รีบลากสมาชิกทีมตัวเองออกไปจากจุดนี้ทันที ทางด้านนูโน่เองก็เหมือนกันเขารีบพาสมาชิกทีมของตัวเองออกไปจากตรงนี้ด้วยความหวาดกลัว 

“ เดี๋ยวก่อน ” ไลท์ตะโกนขึ้น

เสียงตะโกนของไลท์ทำให้พวกคอนเนอร์และนูโน่สะดุ้งและรีบหันมามองไลท์ทันที

“ ฉันยังไม่ได้ลงโทษพวกแกเลยนิหว่า โทษฐานที่สร้างความวุ่นวายให้กับที่นี้ ” ไลท์พูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม

เมื่อได้ยินคำพูดของไลท์ ทุกๆคนก็พากันตัวสั่นด้วยความกลัว พวกเขารู้ดีว่าต่อให้พวกเขารวมพลังกันหรือมีคนมากกว่านี้ก็ไม่อาจสู้กับไลท์เพียงคนเดียวได้ 

“ ท่านไลท์ได้โปรดยกโทษให้กับพวกเราด้วย ” คอนเนอร์รีบตะโกนขอความเมตตาออกมาทันที 

“ ใช่ๆท่านไลท์ได้โปรดยกโทษให้กับพวกเราด้วยครับ พวกเราผิดไปแล้ว ” นูโน่เองก็ตะโกนขอความเมตตาเช่นกัน

ไลท์ไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่โบกมือเบาๆ ก่อนที่ทั้งหมดจะกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด 

ไลท์ได้ใช้ลมปราณในการกดจุดตามร่างกายของพวกเขาทั้งหมด 

พนักงานหญิงที่เห็นเหตุการณ์ก็ตัวสั่นด้วยความกลัว เธอรู้ดีว่าในกลุ่มคนเหล่านี้มีตัวตนระดับSที่แข็งแกร่งและทรงพลัง แต่ตัวตนระดับนั้นเมื่ออยู่ต่อหน้าไลท์ก็ไม่นับว่าแข็งแกร่งอะไรเลย 

‘ นี้สินะคือตัวตนที่แข็งแกร่งจริงๆ ’ พนักงานหญิงคิดในใจ ตอนแรกเธอคิดว่าระดับSคือตัวตนที่แข็งแกร่งสำหรับเธอ แต่มาถึงตอนนี้ทำให้เธอรู้ว่าอะไรคือความแข็งแกร่งที่แท้จริงกันแน่

เสียงกรีดร้องของพวกนูโน่และคอนเนอร์ทำให้ พนักงานและแขกทั้งหมดที่แอบซ่อนตัวอยู่รอบๆพากันหวาดกลัวและมองมาที่ไลท์ด้วยความหวาดกลัวยิ่งกว่าเก่า

ผ่านไปกว่าสิบนาทีไลท์ก็โบกมืออีกครั้ง 

ความเจ็บปวดที่พวกนูโน่และคอนเนอร์ได้รับก็หายไปทันที

พวกเขาร้องไห้พร้อมกับหอบหายใจอย่างหนักหน่วง มีบางคนถึงขั้นน้ำลายไหลออกมา

ผ่านไปกว่าสิบนาที ในที่สุดพวกเขาก็สามารถลุกขึ้นยืนได้แล้ว

“ ฉันไม่รู้ว่าพวกแกจะทะเลาะอะไรกัน แต่ถ้าหากจะสู้ก็ให้ไปสู้กันที่นอกเมือง ถ้าหากฉันรู้มาว่าพวกแกสร้างความเสียหายให้กับชาวบ้านล่ะก็ฉันจะไล่จัดการพวกแกเรียงตัวแน่ ” ไลท์ตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ การลงโทษมันยังไม่จบหรอกนะ เพราะแค่การลงโทษแบบนั้นพวกแกก็ยังไม่สำนึกอยู่ดี ” ไลท์แสยะยิ้มด้วยความเย็นชา

จากนั้นจู่ๆร่างกายของพวกเขาก็ค่อยๆลอยขึ้นอย่างช้าๆ 

“ อะไร!! ”

“ เกิดอะไรขึ้นทำไมจู่ๆฉันถึงลอยขึ้นมาเองได้! ” 

คนของทั้งสองกลุ่มตะโกนออกมาด้วยความหวาดลัว

จากนั้นร่างกายของพวกเขาก็ลอยไปตรงกลางบ่อปลาและก็ค้างอยู่แบบนั้น 

“ พวกแกอยู่ตรงนั้นไปเถอะ อีกสักสามชั่วโมงค่อยลงมาแล้วกัน ” ไลท์พูดขึ้น

“ ท่านไลท์ได้โปรดยกโทษให้พวกเราด้วยครับ!! ” 

เสียงตะโกนของทั้งสองกลุ่มดังขึ้นอย่างต่อเนื่องแต่ไลท์ก็ไม่ได้ให้ความสนใจ

“ คุณคือท่านไลท์จริงๆงั้นหรอ!! ” พนักงานหญิงมองไปที่ไลท์ด้วยความตกใจ เธอเคยได้ยินชื่อเสียงของกลุ่มนักผจญภัยเดธปาร์ตี้มาก่อน พวกเขาคือกลุ่มนักผจญภัยที่กำลังโด่งดังที่สุดในยุคนี้ แต่เธอไม่คิดเลยว่าหัวหน้ากลุ่มนักผจญภัย ไลท์ที่แสนโด่งดังจะมาที่ที่เธอทำงานอยู่แถมยังได้พูดคุยกันอีกด้วย 

“ แน่นอนสิ คุณพนักงานไม่เห็นเจ้าพวกนั้นบอกหรอ ” ไลท์พูดพร้อมกับชี้ไปยังทิศทางที่พวกนูโน่และคอนเนอร์ลอยอยู่บนอากาศ 

“ ขอบคุณมากท่านไลท์ที่ช่วยเหลือพวกเรา ไม่อย่างนั้นฉันคงต้องพักงานอีกนานแน่ๆถ้าหากพวกเขาสร้างความเสียหายให้กับที่นี้ ” พนักงานหญิงถอนหายใจออกมา

“ ก็เพราะผมรู้ว่าชาวบ้านอย่างพวกคุณจะต้องเดือดร้อนเพราะพวกนี้ผมจึงต้องทำแบบนี้ ” ไลท์หัวเราะออกมาอย่างสบายๆ 

“ จริงสิท่านไลท์ฉันชื่ออีฟ ขอเป็นตัวแทนของบ่อปลาแห่งนี้กล่าวคำขอบคุณที่ช่วยไล่พวกนั้นออกจากที่นี้ ” อีฟพูดด้วยน้ำเสียงที่ซาบซึ้ง

“ เรื่องเล็กน้อย ทีนี้ฉันจะเข้าไปตกปลาได้ยัง พอดีฉันยังตกปลาไม่ได้สักตัวเลย ” ไลท์หัวเราะแห้งๆออกมา

“ ได้สิค่ะท่านไลท์ ท่านไลท์ได้โปรดตามฉันมาเลยค่ะ ” อีฟพูดขึ้นก่อนที่จะพาไลท์ไปที่ห้องส่วนตัวห้องเดิม

อีฟขอตัวออกมาด้านนอกจากนั้นไม่นานเธอก็กลับมาพร้อมกับชายหนุ่มอายุประมาณสามสิบกว่าปี ออร่าของชายหนุ่มคนนี้อยู่ในระดับA

“ ท่านไลท์ ผมชื่อว่าสเตช เป็นเจ้าของบ่อปลาแห่งนี้ ผมขอขอบคุณท่านไลท์มากที่ช่วยจัดการกับพวกสารเลวเหล่านั้น ” สเตชพูดด้วยน้ำเสียงขอบคุณ 

“ เรื่องเล็กน้อยน่าไม่ต้องคิดมากหรอก ” ไลท์ส่ายหน้า เพราะสำหรับเขาแล้วก็เป็นเรื่องเล็กน้อยจริงๆ แต่สำหรับชาวบ้านที่ต้องทำมาหากินแล้วสิ่งที่พวกเขาเจอคือเรื่องใหญ่ 

“ แต่ไม่ว่าอย่างไงก็ต้องขอบคุณท่านไลท์อยู่ดีครับ เอาเป็นว่าวันนี้ผมจะเลี้ยงท่านไลท์ทั้งวันเลยครับ ไม่ว่าท่านไลท์อยากจะทำอะไรก็ฟรีทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอาหารหรือการอยู่ในห้องส่วนตัว ฟรีหมดเลยครับ แล้วก็อย่าปฏิเสธเลยนะครับท่านไลท์ ขอให้ผมได้ตอบแทนท่านไลท์เถอะครับ ” สเตชพูดขึ้น 

ในตอนแรกไลท์ที่คิดจะปฏิเสธก็ถอนหายใจและพยักหน้ารับทันที 

หลังจากนั้นสเตชก็สั่งให้อีฟดูแลท่านไลท์อย่างดี ก่อนที่เขาจะขอตัวกลับไป

“ เธอออกไปรอข้างนอกก็ได้ไม่ต้องอยู่ข้างในตลอดเวลาหรอก ” ไลท์พูดขึ้น

“ เข้าใจแล้วค่ะท่านไลท์ ” อีฟพยักหน้ารับและเดินออกไปรอหน้าห้องตามเดิม 

หลังจากที่จัดการเรื่องวุ่นวายไปแล้ว ไลท์ก็หยิบเครื่องมือสื่อสารออกมาก่อนที่จะติดต่อไปหาไลก้า ไม่นานไลท์ก็วางสายไป

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็มีประกาศออกมาจากสมาคมนักผจญภัย

“ มีคำสั่งห้ามไม่ให้นักผจญภัยคนไหนสร้างความเดือดร้อนให้กับชาวเมืองเป็นอันขาด ถ้าหากนักผจญภัยคนไหนที่กล้าขัดคำสั่งจะมีโทษโดยการยึดบัตรสมาชิกนักผจญภัยทันทีโดยที่ไม่มีการตักเตือน นอกจากนี้ชาวบ้านคนไหนที่ได้รับความเดือดร้อนจากนักผจญภัยก็สามารถมาร้องเรียนให้กับทางสมาคมนักผจญภัยได้ ทางเรายินดีที่จะจัดการปัญหาเหล่านั้นให้กับพวกท่าน ” 

ทันทีที่มีประกาศออกมา นักผจญภัยที่อยู่ในเมืองแคสเมลก็พากันตกใจและไม่คิดว่าจะมีประกาศแบบนี้ออกมา จึงทำให้มีนักผจญภัยหลายคนไปสอบถามดูว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น จนสุดท้ายพวกเขาก็ได้คำตอบกลับมาว่า ในขณะที่ท่านไลท์หัวหน้ากลุ่มนักผจญภัยเดธปาร์ตี้กำลังพักผ่อนอยู่ก็มีการต่อสู้ของนักผจญภัยระดับSสองคนเกิดขึ้น ท่านไลท์ไม่พอใจอย่างมากจึงทำการสั่งสอนพวกเขาไปและท่านไลท์ก็เป็นคนออกกฏเองว่าห้ามไม่ให้นักผจญภัยคนไหนทำการต่อสู้กันในเมือง ถ้าหากจะสู้ก็ขอให้ไปสู้กันที่นอกเมือง 

ส่วนนักผจญภัยคนไหนที่เป็นฝ่ายถูกหาเรื่องก่อนก็ให้มาบอกกับสมาคมนักผจญภัย เดี๋ยวทางสมาคมนักผจญภัยจะเป็นคนลงมือด้วยตัวเอง 

ทันทีที่นักผจญภัยทั้งหมดรู้ว่าประกาศนี้ออกมาจากไลท์ก็มีเสียงคัดค้านบ้างแต่ส่วนมากก็เห็นด้วยกับประกาศนี้ โดยเฉพาะกับชาวเมืองแคสเมล