เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่เจ็ดสิบ ผลการฝึกซ้อมของพระเอกโชวเน็น

ขณะที่แต่ละคนกำลังจัดการสถานที่เตรียมความพร้อมก่อนหน้านี้

ผมก็ได้ให้อาจารย์คงซื้อยาสมุนไพรทำน้ำอาบที่ทำให้ผมคงกระพัน

บาบูกับบาบอนก็ช่วยเรื่องเลือดงูและมูลช้าง

สร้างเป็นยาที่ผมสามารถมีพลังเท่ากับช้างหนึ่งเชือก

ที่ยานั้นชวนอ้วกมากแต่ทำให้ผมมีกำลังดุจช้างสารที่มีเงื่อนไขคลำคือผมต้องห้ามทำร้ายช้าง

ผมยังเพิ่มเงื่อนไขตามเดิมตามนักกฎหมายแบบเดียวกับพี่หมาคูที่อาจจะตายอนาถเพราะห้ามทานเนื้อหมา

ว่าผมจะไม่ทำร้ายช้างหากช้างไม่ทำร้ายผมก่อน

เท่าเทียมกันทั้งคู่

บาบูกับบาบอนนั้นอึ้งไปสักพักแต่ก็ไม่กล่าวอะไร

บางครั้งคนเราก็ต้องเสียอิสระที่จะทำอะไรลงไปมากขึ้นเรื่อยๆเพื่อแลกกับพลัง

การงดเหล้าถือศีลต่างๆก็มีไว้เพื่อสิ่งนี้เช่นกัน

คนเราต้องมีข้อห้ามคลำและสัตว์สาบานไว้อย่างที่พี่หมาคูกล่าวว่า

ยิ่งเรามีกีส geass สัตย์สาบานมากเท่าไร เราก็ยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น

แสนตรีเพชรกล้าคือคนที่แสดงของความไปสุดทางของการมีสัตย์สาบานข้อห้ามคลำเช่นนั้น

ทั้งการไม่อาบน้ำ ไม่นอนกับภริยาฝังอัญมณีไว้ตามร่างกาย

ไม่แปลกที่หากเราไปสุดทางของเวทย์จะกลายเป็นคนสักทั้งตัวอย่างอาจารย์คงหรือแสนตรีเพชรกล้านั่นเอง

หรืออย่างเอเรบัสจาก Warhammer

หากเรามองว่าการสักคือการปกป้องตัวเราจากภูตผีได้เราจะมองเป็นเรื่องธรรมดา

หากเราไม่สักไว้ที่หลังใบหูเราอาจจะถูกผีดึงใบหูของเราออกไปจนพิการได้

หรือไม่สักไว้ใต้เท้าผีจะดึงเลือดเนื้อตรงเท้าออกไป

หรือไม่สักตรงลิ้นผีจะดึงลิ้นเราออกไปให้ตายอย่างน่าอนาถ

ดังนั้นคำถามที่เราควรจะถามตนเองไม่ใช่ว่าทำไมคนอย่างแสนตรีเพชรกล้า อาจารย์คงหรือเอเรบัส ถึงได้สักทั้งตัว

ควรจะถามคำถามที่ว่า

ทำไมคนทั่วไปไม่ยอมสักทั้งตัวปล่อยให้ในร่างกายเรามีช่องโหว่จนภูตผีสามารถทำร้ายเราได้?

และผลจากการตั้งสมาธิและฝึกแบบพระเอกโชวเน็นก็ทำให้ผมนั้น

ตึง

ท่อนไม้ขนาดใหญ่ปกลงพื้นทำเป็นปะรำพิธีวางเอาไว้ได้ด้วยการยกของผมคนเดียว

ผมยกท่อนไม้ขนาดใหญ่ได้ด้วยตัวคนเดียวอย่างไม่น่าที่จะเป็นไปได้

หากผมยอมทนทานยาได้มากกว่านี้หรือยอมรักษาคลำได้มากกว่านี้หรือยอมสักแบบแสนตรีเพชรกล้า

ผมอาจจะมีพลังมากกว่านี้แต่ตอนนี้ที่ผมยกท่อนซุงขนาดใหญ่ได้แบบตัวปลิวราวกับจอมพลัง

ก็ทำให้ผมดีใจเป็นอย่างมาก

ความรู้สึกลำบากนั้นอาจจะมีแต่มันหายไปหมดเมื่อเรามีพลังเหนือมนุษย์

และความสงสัยก็หันกลับมาถามตัวผมเอง

ที่การทรงพลังทำได้ง่ายขนาดนี้แต่ดันไม่มีคนทำหรือเพราะว่าแต่ละคนมองว่าทรงพลังไม่ค่อยมีความหมายเท่าไรเพราะแต่ละคนคงกระพันชาตรีกันอยู่แล้ว?

ว่าคาถาต่างๆที่เล่นงานกันได้มาจากคำสาป

ไม่ใช่การชกกันด้วยหมัดลุ่นๆเสียเท่าไร