เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบเอ็ด Company scrip

Industrialization

การทำให้เป็นอุตสาหกรรม

คือสิ่งที่ทำให้ประเทศแข็งแกร่งมากขึ้นเพราะการผลิตได้จำนวนมากนั้นสามารถเอาชนะแนวคิดCraftmanship แรงงานฝีมือ ได้

กิจการผ้าไหมของสารขัณฑ์ที่ได้ชื่อว่างานฝีมือที่ดีประณีตก็รอดมาได้เพราะหน่วยข่าวกรองของอเมริกาคนหนึ่งได้เกิดความชื่นชอบและได้ค้นหาผ้าไหมที่ดีในสารขัณฑ์

และได้ค้นพบว่าการทำผ้าไหมนั้นคนได้ยกเลิกการทำไปจำนวนมากเพราะขายไม่ดี

ก็มีคนจากหน่วยข่าวกรองที่ช่วยให้เงินทุนสนับสนุนและทำการติดต่อซื้อขายจนสามารถกลับมาทำผ้าไหมของสารขัณฑ์ได้อีกครั้ง

เราอาจจะมองดูด้านความสวยงามซาบซึ้งต่างๆนานา

แต่คนทำผ้าไหมก็ต้องกินต้องใช้

อะไรที่มันอยู่รอดมาได้คือสิ่งที่ต้องได้รับเงินสนับสนุนจากทางรัฐหรือมือที่มองไม่เห็นเสมอมา

ธุรกิจที่ไม่สามารถอยู่ได้ด้วยตนเองเช่นนี้เราเรียกว่า

ธุรกิจซอมบี้

Zombie Business

ไม่สามารถอยู่ได้ด้วยตนเองแต่อยู่ได้ด้วยเงินสนับสนุนจากธนาคารหรือกองทุนต่างๆที่มาจากมือที่มองไม่เห็น

ดังนั้นหากเราวิเคราะห์ตามความเป็นจริง

ไม่แปลกที่นายธนาคารใส่สูทใส่แว่นจะทำท่าเย่อหยิ่งหัวสูง

เพราะพวกเขาคือผู้ที่สร้างให้คนหนึ่งร่ำรวยขึ้นมาได้ด้วยการให้เงินกู้และทำให้เศรษฐีคนหนึ่งล้มละลายได้ด้วยการงดเงินกู้

มันคือเรื่องหลอกลวงอย่างแท้จริงหากเรามุ่งเป้าหมายด้านตัวเลขที่สวยงามมากกว่าความเป็นจริงทางเศรษฐกิจ

หากบอกว่าที่เศรษฐกิจตกต่ำคือ

Market correction

เศรษฐกิจปรับตัวให้ถูกต้อง

แสดงว่าเรายอมรับว่าที่ผ่านมา

เศรษฐกิจมันผิดปรกติใช่ไหม?

นี่ล่ะคือความเป็นจริงของชีวิตและทางธุรกิจ

เมต้าเกมส์ตามภาษานักเล่นเกมส์คือเราต้องลงทุนด้านการเงินถึงจะมีเงินการเล่นแบบสายอื่นนั้นมีแต่รอวันแพ้เท่านั้น

ทำให้เด็กรุ่นใหม่ไปสนใจค่าเงินดิจิตัลมากขึ้น

เพราะพวกเขารู้ว่าการเงินปัจจุบันนั้นมันหลอกลวงทั้งเพ

เราใช้ระบบความน่าเชื่อถือในองค์กรล้วนๆเมื่อเรายกเลิกการรับประกันค่าเงินด้วยทองคำ

ตามแนวคิด

Modern Monetary System

ทฤษฎีการเงินยุคใหม่

ไม่ใช่ความลับอะไรติดอยู่หน้าเว็บไซต์ให้อ่านได้ตามปรกติ

หลักๆคือเราต้องทำให้คนมีความเชื่อถือในค่าเงินนั้นๆ

พอเราเอาค่าเงินนั้นเป็นสกุลกลางแลกเปลี่ยน

เราก็สามารถทำให้คนที่ใช้เงินสกุลนั้นเป็นข้าทาสเราได้ตลอดชีวิต

คนที่ขีดหน้าบนเหรียญตราของราชาแห่งจักรวรรดิโรมันและสร้างค่าเงินขึ้นมาเองนั้น

จะโดนส่งกอทัพทหารหลายกองทัพไปฆ่าล้างเมือง

น่ะคือความเป็นจริงของค่าเงิน

แต่ข้อดีของการอยู่บนที่ไกลปืนเที่ยงอย่างนี้คือผมคิดเรื่องของการเอาค่าเงินเป็นสื่อกลาง

สิ่งที่โดนกฎหมายยกเลิกไปในอนาคต

Company script

ค่าเงินบริษัท

แบบเดียวกับการใช้คูปองในห้างสรรพสินค้า

แต่เราใช้มันในการซื้อขายแลกเปลี่ยนกับร้านค้าของเราให้คนงานของเรารับเงินค่าจ้างเป็นค่าเงินบริษัท

ทุกครั้งที่มีการแลกเปลี่ยนหนึ่งครั้ง

ค่าเงินของเราจะมีมูลค่ามากขึ้นเรื่อยๆ

แนวคิดของการใช้ค่าเงินดิจิตัลมีที่มาเช่นนี้นั่นเอง

หากใครเคยอ่านไคจิกลโกงมรณะจะพอเข้าใจว่ามีบริษัทแบล็กคอมปานีจับคนไปทำงานเหมืองไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันและจ่ายค่าจ้างเป็นค่าเงินบริษัท

และให้คนงานที่ทำงานหนักซื้อของใช้จากบริษัทที่ราคาแพงกว่าท้องตลาดหากคำนวณเป็นราคาค่าเงินข้างนอก

ทำให้คนที่ทำงานในเมหืองแบบไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันนั้น

ทำได้แค่ทำงานไปวันวันเดี๋ยวก็เช้าเดี๋ยวก็เย็นเพื่อได้ทานเบียร์ซักกระป๋องหนึ่งเท่านั้นเอง

ชีวิตไร้ความหวัง

ผมก็จะทำอย่างนั้นล่ะ

เพราะทางเทคนิคหากคนเราเดินทางได้ยากลำบากต้องใช้รถหรือเรือโดยสารเข้าเมืองที่ทั้งวันมีไม่กี่รอบ

ก็ไม่ต่างอะไรกับที่โดนขังอยู่ในเหมืองใต้ดินหรอก

เพราะการเข้าเมืองคือเรื่องใหญ่เท่ากับว่าเราเสียเวลาทั้งวันเป็นการทำให้เสียรายได้ไป

“เอาพวกเอ็งทำงานได้ดีมากเอานี่ไป”

ผมกล่าวกับเด็กๆที่มาช่วยงาน

“อะไรหรือจ๊ะ? เหมือนคูปองงานรำวงเลย”

คนงานคนหนึ่งกล่าว

“ใกล้เคียงเคยเห็นบัตรสอยดาวงานวัดไหม?”

ทุกคนพยักหน้า

“ที่นี่พวกเอ็งสามารถใช้บัตรนี้ซื้อของตามร้านค้าได้ป้องกันข้าวของหายพวกเอ็งสามารถมาเบิกบัตรคูปองนี้ได้เพื่อซื้อของจากร้านค้าของข้าหรือหักบัญชีเรียบร้อยแล้วหรือจะซื้อพวกของฝากจากพระนครก็ได้หากพวกเอ็งต้องการจะซื้ออะไรไม่ต้องเสียเวลาเป็นวันอีกแล้ว”

ผมนึกว่าพวกเขาจะต่อต้าน

แต่พวกคนงานกลับผงกศีรษะอย่างยิ้มแย้ม

ผมเลยต้องตั้งสติว่า

ค่าเงินบริษัท Company scrip นั้นมันใช้ได้ผลมาตลอดเพราะคนธรรมดาไม่คิดจะต่อต้านอะไรอยู่แล้ว

ที่โดนห้ามจนยกเลิกไปน่ะ

มันเป็นเพราะว่าอำนาจรัฐไม่ต้องการให้มีคู่แข่งต่างหาก