พอฉันแต่งตัวเสร็จแล้วก็เดินออกจากห้องน้ำแล้วก็เจอเ้าของห้องกำลังนอนเล่นเกมอย่างสนุกอยู่หาอะไรแกล้งไอ้เบสดีกว่า คนอะไรเวลาเผลอยังหน้าตาดีโดยไม่มีส่วนไหนบกพร่องเลยฉันค่อยๆ เดินไปนั่งที่เตียงแล้วยื่นมือไปจี้เอวคนที่กำลังเล่นเกม์ในโทรศัพท์อยู่
“พอได้แล้ว มันจั๊กจี้”
“พาไปกินข้าวหน่อยนะ หิวมากเลยตอนนี้”
“หยุดจี้เอวูก่อน ไม่งั้นไม่พาไปนะ”
จี้ตรงเอวคือจุดอ่อนของไอ้เบสไม่นึกเลยว่าผู้ชายที่แมนอย่างมันจะเป็คนบ้าจี้มาก ฉันรีบเอามือออกจากเอวหนาทันทีเดี๋ยวไม่ได้ไปกินข้าวกันพอดี เพื่อนฉันแต่ละคนมีแต่คนหน้าตาดีทั้งนั้นไม่ได้เลือกคบเพื่อนที่หน้าตาเลยนะ แต่หน้าตาไอ้เบสสเปคฉันเลยมันก็มีหวั่นไหวนิดหน่อยเวลาที่ได้อยู่ใกล้ชิดกันแต่น่าเสียดายที่มันปากหมาไปหน่อย ไม่งั้นคงเผลอชอบไปนานแล้ว
“จะไปหรือไม่ไป”
“ก็ไปสิ หิวจนไส้จะขาดแล้ว”
ฉันยื่นมือไปดันหลังให้ไอ้เบสเดินไปทางประตูกลัวว่ามันเปลี่ยนใจซะก่อนหิวจนจะกินช้างแล้วเนี่ย เมื่อคืนก็มัวกินเหล้าเลยไม่ได้กินอะไรรองท้องวันนี้ก็เลยหิวมากฉันกับไอ้เบสเดินออกมาคอนโดแล้วเดินไปที่รถหรูของมันที่วันนี้มีฉันไปเป็ตุ๊กตาหน้ารถอยากขับรถเป็แต่มีแต่คนว่าฉันขับรถอันตรายเกินไปไม่มีใครกล้าด้วยล่าสุดรถที่หัดขับพึ่งพัง สาเหตุที่พังน่ะเหรอพอดีถังขยะมันขวางทางเลยชนถังขยะแล้วไปชนกำแพงรถเป็รอยปะป๊าเลยไม่อยากให้ลูกสาวสุดที่รักแสนบอบบางขับรถอีก กลัวฉันไปขับชนคนอื่นาเ็ไม่คิดจะห่วงลูกเลยนะป๊า ระหว่างกำลังคิดอะไรในใจฉันก็เปิดประตูไปนั่งข้างหน้าข้างคนขับที่หล่อน้อยกว่าดาราที่ฉันชอบ
“จะกินร้านไหน”
“ร้านไหนก็ได้ เป็คนกินง่ายอยู่แล้ว” ถึงจะรวยแต่เื่กินไม่ติดหรูนะกินง่ายเลี้ยงง่ายอยู่แล้ว รับรองใครได้เป็แฟนต้องโชคดีแน่นอนเพราะฉันทั้งสวยทั้งรวย อาหารก็ทำเป็ถ้าได้เป็แฟนคงไม่อดตายแน่นอน
นั่งอยู่ในรถมาตั้งนานรถก็ติดแดดก็แรง ร้อนจนจะเป็ลมนี่แหละประเทศไทยที่มีเอกลักษณ์ที่มีอากาศร้อนใครที่มาเที่ยวแนะนำให้ทาครีมกันแดดไว้ป้องกันผิวไหม้ผิวดำกว่าจะมาถึงก็ใช้เวลานานๆ การนั่งรอรถที่ติดจนแทบจะขยับจะไม่ได้โคตรทรมานตัวเองเลยนั่งท่าเดียวจนเมื่อยหมดละ เป็เมืองที่แสนจะวุ่นวายจริงๆเลย
“ถึงร้านข้าวสักที หิวจนกินช้างได้ทั้งตัวละ”
ตอนนี้หิวมาก ขอสงบศึกชั่วคราวก่อนยังไม่มีแรงที่จะเถียงกับไอ้เบส วันนี้อ่อนเพลียยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยขอเพิ่มพลังก่อนค่อยกลับมาเป็คู่กัดกันเหมือนเดิม เอ๊ะ เราไม่ใช่หมานี่นาไม่เคยกัดใครสักหน่อย ออกจะเป็ผู้หญิงเรียบร้อยพูดเพราะระหว่างพูดในใจตัวเองฉันก็เดินตามไอ้เบสเข้าไปในร้านแล้วไปนั่งฝั่งตรงข้ามที่ไอ้เบสมันเลือกนั่งดีนะที่ตอนนี้คนไม่ค่อยเยอะไม่งั้นคงได้รอนานแน่กว่าจะได้กิน
“กูเอาข้าวผัดกุ้งนะ”
“เอาข้าวผัดกับกะเพราปลาหมึกครับ”
ฉันนั่งเล่นเกมฆ่าเวลาระหว่างรอข้าวผัดโดยไม่สนใจคนที่ข้างๆบอกตามตรงเลยนะว่าตอนนี้โมโหหิวมาก ถ้ากวนตีนกันอีกแม่จะวีนให้ดูเลย
“ยัยมินเนี่ยนวันไหนว่างทำรายงาน”
“ชื่อมินนี่ไม่ได้ชื่อมินเนี่ยน พรุ่งนี้ก็ว่างอยู่”
“เดี๋ยวกูไปทำรายงานห้องมึงเองกลัวว่ามึงนึกอยากจะหัดขับรถแล้วไปชนถังขยะอีก”
“มันก็เป็อุบัติเหตุกูยังศึกษาไม่ดีพอถ้ากูตั้งใจต้องขับรถได้แน่นอน”
“ขออนุญาตเสิร์ฟอาหารนะคะ”
“กินเยอะเดี๋ยวอ้วนนะ”
“ไอ้คนปากไม่ดี ไม่อ้วนหรอก เดี๋ยวตบปากเลยพูดไม่เพราะ”
“มึงตบกูจูบนะ อยากลองไหมล่ะ”
“ไอ้คนหน้าไม่อาย พูดอะไรก็ไม่รู้ เลี้ยงด้วยนะวันนี้”
เดี๋ยวกินอิ่มจะรีบเดินไปที่รถทันทีหมั่นไส้ไอ้เบสนิสัยไม่ดีชอบพูดจาทำร้ายความมั่นใจของฉัน ไม่ได้อ้วนซะหน่อยออกจะหุ่นดีเหมือนนางแบบไอ้คนตาไม่ดี
“พูดแค่นี้เองทำเป็โกรธ”
“ถ้าไม่พูดด้วยไม่ไปส่งคอนโดนะ”
“ไปส่งที่คอนโดกูหน่อยนะ”
“พูดเพราะๆ ก่อนถึงจะพาไป”
นั่งรอข้าวมาเสิร์ฟก็สิบห้านาที อาหารน่ากินมากเห็นอาหารตรงหน้าแล้วท้องก็ร้องทันทีกินข้าวดีกว่าจะได้เลิกเถียงกับคนที่ชอบกวนอารมณ์ให้โมโหดีกว่าไม่กวนกันสักวันจะไม่มีความสุขรึไง วันไหนก็ชวนแต่ทะเลาะพอกินข้าวเสร็จฉันก็หันไปพูดกับคนตรงหน้าดีๆ จะได้มีคนไปส่งที่คอนโด
“คุณไอ้เบสค่ะ พามินนี่ไปส่งคอนโดหน่อยนะคะ”
“พูดอะไรนะไม่ได้ยิน พูดใหม่อีกรอบสิ”
“คุณไอ้เบสค่ะ พามินนี่ไปส่งคอนโดหน่อยนะคะ”
“พูดแบบนี้ค่อยน่าไปส่งหน่อยเดี๋ยวพี่จะไปส่งให้ถึงห้องเลยนะ น้องมินนี่”
มันกวนตีนฉันอีกแล้วถ้าไม่ติดว่าต้องพึ่งมันฉันคงด่ามันไปตลอดทางที่นั่งรถมาด้วยกันแล้ว อดทนไว้นะเดี๋ยวก็ถึงคอนโดแล้ว คันไม้คันมือที่สุดเลยตอนนี้ อยากฟาดปากคนที่ยั่วโมโห
“รู้นะว่าตอนนี้มึงกำลังแอบด่ากูในใจอยู่”
“กูไม่ได้ด่ามึงเล๊ยนะ”
“เสียงสูงแบบนี้ไม่น่าเชื่อเลย”
แม่งโคตรแสนรู้เลย พ่อคุณ รู้ทันฉันไปหมดทุกอย่างเกลียดที่สุดเลยคนที่ชอบรู้ทัน ไม่รู้ว่ามันเดาความในใจฉันได้ยังไง ฉันก็ว่าปกปิดสีหน้าดีแล้วนะหรือฉันเปิดเผยสีหน้าเวลานินทาในใจมากเกินไปนะ