ข้ามมิติทั้งที ดันมาอยู่ยุครังสี

บทที่ 365 แข่งขันกันทำงาน(ฟรี)

ต้าหยงแกล้งตีหัวลูกศิษย์ 

"ไอ้เด็กบ้า ครูบาอาจารย์กำลังคุยกัน มีสิทธิ์อะไรมาแทรก รีบไปทำงานซะ"

แท้จริงแล้ว คำว่า "รีบไปทำงาน" นี้สร้างความกดดันให้กับช่างคนอื่นๆ มากกว่าประโยคของต้วนจุนเป่า

งานทั้งหมดถูกสองคนครูลูกศิษย์ทำหมดแล้ว พวกเขาจะไปทำอะไรกัน?

ตอนนี้ช่างฉางไม่ลังเลอีกต่อไป วันนี้เขาพาลูกชายมาด้วย พ่อลูกช่วยกันซ่อม เงินที่ได้ทั้งหมดก็เป็นของบ้านเขา ยิ่งทำมากยิ่งได้มาก เขาจึงพูดกับหลินซี 

"อาจารย์หลิน ผมตกลงร่วมงานกับคุณ ขอเชิญคุณมาช่วยดูตรงนี้หน่อยได้ไหม?"

พอดีที่ฝั่งต้าหยงก็ตรวจรถเสร็จแล้ว หลินซีอุ้มกล่องโดรนใหญ่ไปที่ข้างรถของช่างฉาง สมองหมุนติ้วหนึ่งรอบ แล้วรีบบอกปัญหา 

เดิมทีพ่อลูกช่างฉางเปลี่ยนชิ้นส่วนที่ต้องเสียตามประสบการณ์การซ่อมรถเมื่อวาน และคิดว่ารถจะกลับมาเป็นปกติ แต่ก่อนประกอบเครื่อง พวกเขาทดสอบเครื่องยนต์และพบว่ายังมีเสียงผิดปกติ ในสถานการณ์เช่นนี้ ถ้าฝืนประกอบเครื่อง อาจจะเกิดปัญหาเหมือนที่ต้าหยงและเถ้าอวี๋เจอเมื่อวานได้

พ่อลูกจึงย่อตัวลง ใช้เครื่องตรวจจับต่างๆ ตรวจสอบเป็นเวลานาน แต่ก็ยังหาปัญหาไม่พบ จึงเร่งรีบอยากได้ความช่วยเหลือจากหลินซี

และแล้ว ตามคำแนะนำของหลินซี หลังจากติดตั้งชิ้นส่วน เครื่องยนต์ก็ทำงานเป็นปกติ

ในขณะเดียวกัน หลินซีก็ชี้ให้เห็นปัญหาเล็กๆ ในกระปุกเกียร์และก้านไฮดรอลิก ชิ้นส่วนเล็กๆ สองชิ้นนี้สึกหรอมาก หากไม่เปลี่ยน ในระยะสั้นรถจะไม่เสีย แต่เมื่อรถเข้าไปทำงานในไร่นา คาดว่าไม่นานก็ต้องแยกชิ้นส่วนมาซ่อมใหญ่อีกครั้ง

สีหน้าของช่างฉางดูอึดอัด เขาไม่อยากเปลี่ยนชิ้นส่วนสองชิ้นนั้นจริงๆ แม้ว่าปกติกองทัพจะไม่มาซ่อมที่ร้านของเขา เขาเก็บงานนี้ไว้ ส่วนใหญ่ก็เก็บไว้ให้ต้าหยง แต่การเปลี่ยนชิ้นส่วนสองชิ้นนั้นเสียเวลา

เขายิ้มและขอบคุณหลินซี 

"อาจารย์หลิน คุณทำงานของคุณไปก่อน เดี๋ยวผมถอดรถคันต่อไปแล้วค่อยเรียกคุณอีกที"

หลินซีก็ไม่ได้บังคับให้เขาเปลี่ยนชิ้นส่วนที่มีปัญหาทั้งหมด ยังไงรถแต่ละคันซ่อมโดยช่างคนไหน ทางกองทัพก็มีบันทึก แม้ว่ากองทัพจะไม่ตามมาสอบถามเรื่องนี้ แต่ในอนาคตก็จะรู้ว่าใครซ่อมรถอย่างมีจิตสำนึก นี่ก็เท่ากับเป็นการเก็บงานไว้ให้ต้าหยงบ้าง

วันนี้มีช่างซ่อมรถทั้งหมดสี่กลุ่ม ในช่วงเช้าหลินซีช่วยครูลูกศิษย์ของต้าหยงดูรถสามคัน มีหนึ่งคันที่แบ่งคนละครึ่ง ได้เงินหนึ่งหมื่นห้าพัน สองคันที่รับค่าจ้าง 10% ได้เงินหกพัน

ช่วยดูรถให้ช่างฉางหนึ่งคัน ได้เงินหนึ่งหมื่นห้าพัน

ตัวเขาเองยังซ่อมโดรนได้ 6 เครื่อง ได้เงินหกพัน

ก่อนมื้อเที่ยง เขาหาเงินได้รวม 42,000 หยวน

ดูเหมือนรายได้วันนี้จะเกินเมื่อวานอย่างแน่นอน เขากินข้าวไปด้วย ดีใจอยู่ในใจไปด้วย

ถ้างานนี้ทำไปได้เรื่อยๆ ก็จะดี เขาจะได้เงินมากพอในอนาคตก็สามารถซื้อร้านในเขตในเมือง เปิดร้านซ่อมของตัวเอง

แต่ร้านซ่อมนี้ต้องเปิดให้ห่างจากบ้านต้าหยง ไม่ควรแย่งงานเพื่อน อาจจะเปิดที่ย่านของเถ้าอวี๋หรือย่านของหนานเจิ้นกั๋วเมื่อวานก็ได้

แต่คนทั้งสองคนนี้ล้วนยุ่งยาก ถ้าแย่งงานพวกเขา พวกเขาจะแก้แค้นหรือไม่?

เขาเอาเนื้อปลาชิ้นใหญ่เข้าปากแล้วก็กังวลไม่หาย

ถ้าธุรกิจของเขาเริ่มดีขึ้น เขาก็จะรับลูกมือสองคน หาคนที่แข็งแรงร่างกายดี ถ้ามีคนมาก่อเรื่อง ก็ช่วยตีกลับไป

‘พระเจ้า เนื้อปลานี่อร่อยจริงๆ น้ำแกงปลาราดข้าวก็หอมมาก’ เขาคิด ‘น่าเสียดายที่อาหารของกองทัพไม่ให้นำกลับ ไม่งั้นจะได้ให้เสี่ยวเฉิงลิ้มรสเนื้อปลาบ้าง’

เขาจึงหยิบนาฬิกาข้อมือออกมา ถ่ายรูปเนื้อปลาในชามส่งให้เสี่ยวเฉิง 

"เสี่ยวเฉิง ฉันกินปลาที่กองทัพ อร่อยมาก ฉันโอนเงินให้เธอห้าพัน เธอลองไปดูที่ตลาดว่ามีปลาขายไหม ซื้อกลับมาตุ๋นให้ป้าได้กินบ้าง"

เฉินเฉิงเห็นข้อความแล้วยิ้มกว้าง รีบเอาข้อความไปยัดใส่หน้าแม่ 

"แม่ ดูสิ หลินซีได้กินปลาที่กองทัพแล้ว เขายังโอนเงินมาให้หนูห้าพัน ให้เราซื้อปลามากินด้วยกัน"

น้ำเสียงของเธอราวกับว่าลูกชายที่ดีของเธอประสบความสำเร็จแล้ว เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

หญิงชราเบ้ปากอีกครั้ง 

"หาเงินได้ไม่กี่หยวนก็ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ไม่กลัวก้างปลาติดคอเหรอ"

เฉินเฉิงยกคางขึ้น 

"ฮึ่ม ฉันไม่กลัวหรอก ฉันจะไปซื้อปลาแล้ว แม่อย่าลุกลงจากเตียงเด็ดขาดนะ"

เธอเดินออกจากบ้านอย่างกระโดดโลดเต้น ก่อนไป เธอแอบมองผ่านช่องประตูเข้าไปในโรงงานเล็กๆ เห็นหลิวต้าเป่ายังถูกมัดนั่งอยู่ที่มุมห้อง เฉินเฉิงเข้าไปช่วยถอดเสื้อคลุมหนังใหญ่ และให้น้ำดื่ม

เธอไม่อยากให้ไอ้อสรพิษตายในบ้านของหลินซี ไม่งั้นจะเป็นเรื่องยุ่งยากอีก

เมื่อมาถึงตลาด เฉินเฉิงเข้าไปในโซนเนื้อสัตว์เป็นครั้งแรก เธอเห็นปลาตัวเล็กๆ วางอยู่ในตู้กระจก ยาวกว่าฝ่ามือเล็กน้อย และมีอีกสองสามตัวที่ใหญ่เท่านิ้วโป้ง ซึ่งต่างจากรูปที่หลินซีส่งมามาก ในรูป เนื้อปลาชิ้นเดียวก็ใหญ่เท่าฝ่ามือแล้ว เห็นได้ชัดว่าปลาทั้งตัวใหญ่แค่ไหน

จริงๆ แล้ว ปลาหรือเนื้อ คนจนอย่างพวกเขาไม่คู่ควร แม้มีเงินก็ซื้อไม่ได้

เฉินเฉิงถามราคา ปลาตัวเล็กขนาดฝ่ามือยังราคา 1,500 ต่อชั่ง และหัวปลาก็กินไปหนึ่งในสามของทั้งตัวแล้ว

เธอสูญเสียความสนใจในการกินปลาทันที ปลาตัวเล็กแค่นี้ สามารถแลกธัญพืชได้เยอะแค่ไหน เฉินเฉิงเลี้ยวเข้าไปในโซนธัญพืชโดยไม่ลังเล ใช้เงิน 5,000 ที่หลินซีให้มา ซื้อข้าวขาว 200 ชั่ง เกลือหนึ่งชั่ง น้ำตาลขาวหนึ่งชั่ง

ประหยัดกว่าตั้งเยอะ กินได้นานมาก

ทางฝั่งหลินซี หลังกินอาหารกลางวันเสร็จ ช่างซ่อมทุกคนเริ่มลงมือทันที ภายใต้การนำของครูลูกศิษย์ต้าหยง พวกเขาต้องเร่งทำงานด้วยเช่นกัน ไม่งั้นรถทั้งหมดจะถูกคนอื่นซ่อมหมด

พ่อลูกช่างฉางตัดสินใจขอความช่วยเหลือจากหลินซีแล้ว ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป กินข้าวเสร็จรีบถอดชิ้นส่วนรถแทรกเตอร์อีกคันหนึ่ง เลียนแบบต้าหยง วางชิ้นส่วนทั้งหมดเต็มพื้น แล้วเรียกหลินซีมาตรวจสอบ

หลินซีใช้เวลาเพียงสิบนาที ช่วยพวกเขาหาชิ้นส่วนที่เสียหาย

ตามคำแนะนำของเขา เปลี่ยนชิ้นส่วนเสร็จ สตาร์ทเครื่อง รถส่งเสียง "ปุ๊กๆๆ" เครื่องเดินเรียบ ซ่อมเสร็จแล้ว

ช่างฉางอดชื่นชมไม่ได้ การซ่อมรถแบบนี้ช่างง่ายดายเหลือเกิน

ซ่อมอีกคัน ซ่อมอีก สนุกจริงๆ

ตอนนี้หลินซียุ่งเป็นอย่างมาก ในโกดังมีช่างซ่อมรถทั้งหมดสี่กลุ่ม ผลัดกันเรียกเขาไปดูรถ ตอนนี้เขาไม่มีเวลาซ่อมโดรนแล้ว วิ่งวุ่นระหว่างช่างทั้งสี่ ยกเว้นต้าหยง ช่างอีกสามคนตอนประกอบ เขาต้องคอยดูอยู่ข้างๆ เผื่อพวกเขาประกอบชิ้นส่วนผิด จะได้มีคนแก้ไขทันที

พอถึงเวลาอาหารเย็น ต้าหยงและต้วนจุนเป่าทำตามเป้าหมายเล็กๆ ที่จะซ่อมรถแทรกเตอร์หกคันในหนึ่งวันได้สำเร็จ

ช่างฉางซ่อมได้หนึ่งคันในช่วงเช้า และสามคันในช่วงบ่าย เป็นอันดับสอง

ตอนนี้พวกเขาเสียดายที่ไม่ได้ขอความช่วยเหลือจากหลินซีเร็วกว่านี้ ไม่งั้นคงหาเงินได้อีกสามหมื่น

ช่างเถ้าอวี๋และช่างหวงขอความช่วยเหลือจากหลินซีตอนบ่าย ดังนั้นทั้งวันสองคนจึงซ่อมได้สามคัน

แต่เมื่อคิดดูแล้ว ทุกคนหาเงินได้มากกว่าเมื่อก่อน

ตอนนี้รถแทรกเตอร์หมดแล้วจริงๆ พวกเขาจะเริ่มซ่อมรถทหารต่อไป

มีรถทหารที่เสีย 35 คัน แต่ก่อน ทุกคนรู้สึกไม่มั่นใจที่จะซ่อมรถยนต์พวกนี้ แม้ว่าฐานกลางจะให้ขั้นตอนการซ่อมแซมสำเร็จรูปมา แต่ยกเว้นต้าหยง พวกเขาไม่เคยซ่อมเลย

ตอนนี้มีหลินซีอยู่ ทุกคนก็มีความมั่นใจ

ผ่านไปทั้งวัน พวกเขาต่างชื่นชมหลินซีอย่างสุดหัวใจ ไอ้ผอมต้นปอคนนี้ไม่ได้พูดโม้ เขาบอกว่าจะไม่ผิดพลาด ก็จริงๆ ไม่มีผิดพลาด

วันนี้ซ่อมรถไปมากมาย ไม่มีคันไหนมีปัญหาเลย

กินอาหารเย็นเสร็จ ช่างซ่อมรถทุกคนตัดสินใจอยู่ทำงานล่วงเวลา แข่งขันกันทำงาน ซ่อมรถบรรทุกเสร็จก็จะซ่อมปืนใหญ่ต่อไป