ตอนที่ 50 สำรวจ
"คุณหนู ทำไรอยู่หรอคะ"
สาวใช้ ที่อุ่นน้ำเรียบร้อยแล้ว เดินเข้ามามองดูการกระทำของลู่หาน
"มันคือ รูปแบบยันต์เสน่หา ทักษะเสน่ห์รัญจวน"
ลู่หาน ที่วิเคราะห์รูปแบบยันต์ได้ในเวลาไม่นาน จึงตอบออกไป แต่ยันต์รูปแบบนี้ไม่ได้มีผลอะไรกับตัวเองนัก เมื่อมีสิ่งของปกป้องยันต์มนตราทุกชนิดเอาไว้กับตัว ส่วนสาวใช้ก็มีเครื่องรางที่มอบให้ปกป้องยันต์มนตราไว้เช่นกัน
"ดีละ ข้านึกอะไรดีๆออกละ"
ลู่หานที่นึกแผนการล้างแค้นได้แล้ว หลังจากที่ตนกำลังคิดเรื่องนี้อยู่ในระหว่างเดินทางมาที่แห่งนี้ โดยหากใช้พลัง กำลังเข้าเล่นงานแก้แค้น มันจะไปสร้างอคติต่อคนอื่นอีก จะทำให้ปัญญามันไม่ยอมจบสิ้นเสียที
"หากโรงเตี้ยมแห่งนี้ ขึ้นชื่อเกี่ยวกับการคู่รัก คนรัก หรือคนที่ตนเองชอบตกเป็นของตนเองได้ ข้าก็จะเปลี่ยนแปลงมันเอง"
ลู่หาน ที่คิดจะใช้เรื่องจุดเด่นเกี่ยวกับความรัก เสน่หา ความสมหวังของชายโสด หญิงโสด ของโรงเตี้ยมให้กลับมาย้อนเล่นงานตัวเองซะ
โรงเตี้ยมทุกแห่ง ย่อมมีจุดเด่น เอกลักษณ์ที่ไม่เหมือนใคร เพื่อนำลูกค้าเข้าโรงเตี้ยมของตน ทำให้โรงเตี้ยมแห่งนี้ขึ้นชื่อ ด้านเกี่ยวกับคนโสดที่ต้องการคู่ หรือคนมีแฟนที่ต้องการแต่งงานกับคู่ของตนเอง
"คุณหนูจะทำอะไรรึคะ"
สาวใช้ ที่เริ่มสงสัยเมื่อคิดว่าคุณหนูของตนคิดจะเริ่มทำอะไรบางอย่างออกมา แล้วคนที่ตกเป็นเป้าหมายจะต้องโชคร้าย หรือเสียใจตลอดชีวิตเมื่อคิดจะเป็นศัตรูกับคุณหนูของตนเอง
"ไปนอนเหอะ วันนี้เดินทางมาทั้งวัน ข้าต้องพักผ่อนเอาแรงเสียหน่อย"
ลู่หาน ที่คิดจะทำอะไรบางอย่างออกมา แต่เมื่อทำต้องให้ตนเองอยู่ในสภาพพร้อมเต็มที่ ทั้งอาการเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง แล้วให้ลมปราณอยู่ในสภาพพร้อมที่สุด
ทันทีที่ลู่หานเอ่ยจะเข้านอน จึงนึกขึ้นได้ว่า ห้องพิเศษนี้สำหรับห้องคนรัก ย่อมต้องมีแค่เตียงเดียวเท่านั้น และต้องนอนร่วมกับคุณหนูของตนอีกด้วย
"ข้าจะนอนกับพื้น คุณหนูนอนบนเตียง"
สาวใช้ เสนอตัวเองออกมา เมื่อคิดว่าตนเป็นเพียงสาวใช้เท่านั้น จึงไม่สมควรนอนร่วมกับคุณหนูของตนเองที่เป็นถึงคุณหนูของตระกูลลู่อันมีชื่อเสียง
"ไม่ เจ้านอนเตียงกับข้านี้ละ รึว่าเจ้ารังเกียจข้ากันละ"
"ข้าจะไปอาบน้ำ เจ้านอนก่อนได้เลย"
ลู่หาน สั่งออกมาจนสาวใช้ยากที่จะปฏิเสธ จึงต้องยอมนอนด้วยกัน
สาวใช้ที่ทำใจสักพักก่อนจะขึ้นไปบนเตียงนอน โดยมีการใช้หมอนข้างแบ่งเขตพื้นที่นอน แต่เมื่อคิดถึงความเป็นจริงที่อีกฝ่ายเป็นเพียงเด็กอายุ 10 ปี จึงไม่แปลกใจที่อีกฝ่ายอาจไม่คิดอะไรกับการหลับนอนแบบชายหญิง แต่เพียงการหลับนอนกันแบบคนรู้จัก มิตรสหาย พี่น้อง หรือ นายบ่าวเท่านั้น
สาวใช้ที่ไม่อาจข่มตาหลับลงได้ รอคอยจนลู่หานอาบน้ำเสร็จเรียบร้อย เดินตรงเข้ามาล้มตัวลงนอนทันที โดยหาได้สนใจกิจกรรมร่วมเพศของชายหญิงเลยสักนิด
เป็นเวลานานมากแล้วที่ทั้งคู่ได้นอนร่วมกันบนเตียง หลังจากที่ตอนเด็กๆเคยนอนเล่นด้วยกันมาก่อน แต่เวลาก็ผ่านมานานมากแล้ว
สาวใช้ที่หันมาไปทางหน้าต่าง เพื่อหลบเลี่ยงสายตาของคุณหนูตนเองที่ตอนนี้หลับไปเรียบร้อย หลังจากเดินทางมาทั้งวัน แล้วยังทำเรื่องต่างๆมากมาย
สาวใช้ที่หันมาห่มผ้าให้คุณหนูของตน ด้วยการใช้ผ้าห่มผืนเดียวร่วมกัน จึงต้องแบ่งกันห่มเพื่อคลายความหนาวในยามวิกาล
"เอ๊ะ ข้ามองเห็นใบหน้าดั้งเดิมคุณหนูได้ยังไงกัน ทั้งที่ตอนนี้คุณหนูใช้ทักษะแปลงโฉมอยู่นี้น่า"
สาวใช้ที่มองดูใบหน้าใสซื่อที่ซ่อนเร้นในรูปแบบอำนาจของทักษะยันต์แปลงโฉม จนรู้สึกแปลกใจคิดว่าตัวเองฝันไป หรืออาจจะคุ้นเคยกับใบหน้าดั้งเดิมของลู่หานมานานจนมองเห็นใบหน้าดั้งเดิมซ้อนทับใบหน้าที่แปลงโฉมตอนนี้ได้
แม้จะมีพลัง อำนาจของยันต์อยู่ แต่เมื่อได้เข้ามาแนบชิดกับตัวคุณหนูก็มองเห็นใบหน้าที่แท้จริงผ่านอำนาจยันต์แปลงโฉมที่เห็นใบหน้าดั้งเดิมคุณหนูของตนหลับแบบไร้เดียงสาราวกับเด็กน้อย ทั้งที่ได้ทำเรื่องต่างๆมากมาย แต่เวลาหลับยามนี้ช่างแตกต่างเป็นคนละคนกับตอนตื่นยิ่งนัก
รุ่งเช้า
โรงเตี้ยมบุพเพสันนิวาส ที่เต็มไปด้วยคู่รักมากมายมาร่วมหลับนอนใช้บริการ ต่างอิ่มเอมในความสุขที่ได้รับมาจากเมื่อคืนกันถ้วนหน้า
"เอาละ ข้าจะเดินสำรวจบริเวณรอบโรงเตี้ยมเสียหน่อย"
ลู่หาน ที่เริ่มสำรวจโรงเตี้ยมเพื่อจะทำอะไรบางอย่างทันที โดยให้สาวใช้ไปสืบหาห้องของเจ้าของโรงเตี้ยม และประวัติความเป็นมาของโรงเตี้ยมอย่างละเอียด
"อืม เป็นโรงเตี้ยมที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาก"
ลู่หาน เข้าใจสถานะของโรงเตี้ยมแห่งนี้ดีแล้ว หลังจากเดินสำรวจผู้คน ลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการ หากตนได้ครอบครองโรงเตี้ยมแห่งนี้ ก็หมายถึงการครอบครองรายได้จากโรงเตี้ยมที่ใหญ่ มีชื่อเสียงโด่งดังมากที่สุดในแถบนี้ทันที
ลู่หาน หลังจากมองสำรวจรอบโรงเตี้ยม จนรับรู้โครงสร้าง ขนาด พื้นที่มาเรียบร้อย ก็ไม่รอช้าจัดการดำเนินตามแผนการตนเอง
เวลาผ่านไปหลายชั่วยาม ไม่นานลู่หานจัดการดำเนินแผนการจนเสร็จ โดยโรงเตี้ยมมีขนาดใหญ่โต พื้นที่กว้างขวาง จึงเสียเวลาไปอย่างมากกับแผนการที่เตรียมไว้พอสมควร จนล่วงเลยมาถึงเวลาพระอาทิตย์ตกดิน
"คุณหนู เป็นยังไงบ้างคะ"
สาวใช้ ที่ถูกสั่งให้รออยู่ที่ห้อง เมื่อตนเองจัดการสืบข่าวเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงได้รู้มาว่าโรงเตี้ยมแห่งนี้ ได้ครอบครองกำไร รายได้จากกิจการโรงเตี้ยมทั่วทั้งหมดบริเวณแถบนี้สูงถึง 80-90% เลย ถือว่าเป็นรายได้ที่มหาศาลอย่างมาก
ส่วนนางหอกับเจ้าของโรงเตี้ยมพักอยู่ห้องด้านบนสุด ซึ่งครอบครองชั้นนั้นทั้งชั้นเอาไว้ จนไม่มีใครสามารถขึ้นไปได้ นอกจากบุคคลพิเศษ ที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น
"มิน่า ตระกูลลู่ถึงยังต้องเกรงใจ"
ลู่หานที่ได้เป็นคุณหนูตระกูลลู่ ก็คิดว่าตระกูลลู่ต้องมีกิจการของตระกูลในการดูแล ครอบครอง แต่สำหรับโรงเตี้ยมแห่งนี้ยังไม่ตกอยู่ใต้การครอบครองของตระกูลใดๆ จึงมีตระกูลใหญ่มากมายต้องการผูกมิตร หรือมีส่วนแบ่งจากรายได้ของโรงเตี้ยมแห่งนี้กันอย่างมาก จึงมีการสร้างสานสัมพันธ์ที่ดีต่อโรงเตี้ยมกันออกนอกหน้า