ตอนที่ 18 ลงมือ คุณหนูรองผู้โเี้
เปิดประตูใหญ่ต้อนรับนางเข้าจวน ย่อมเป็เพียงเพราะเว่ยเยี่ยนแม่ลูกกลัวเป็เื่ใหญ่
เว่ยเย่ว์อู่แค่นเสียงเยียบเย็นในใจ ไม่ว่าพวกนางคิดจะทำอะไร ยามนี้ในสายตาของคนนอก นางก็กลับคืนสู่จวนหฺวาหยางโหวอย่างผ่าเผยแล้ว นาง เว่ยเย่ว์อู่ คือคุณหนูผู้สูงศักดิ์ที่สุดของจวนหฺวาหยางโหว!
ประตูใหญ่ของจวนหฺวาหยางโหว ในที่สุดก็ค่อยๆ เปิดออก บ่าวรับใช้ทั้งหลายไม่กล้ากำเริบเสิบสานอีกต่อไป ยืนเป็สองแถวต้อนรับเว่ยเย่ว์อู่เข้าจวน หญิงรับใช้สูงวัยก่อนหน้าเดินค้อมตัวผายมือเดินนำทางอยู่ด้านหน้า ท่าทางเคารพนบนอบ มีเพียงยามก้มศีรษะลงบนใบหน้าจะฉายแววสะใจครู่หนึ่ง
นางเป็หญิงรับใช้ที่ติดตามเว่ยเยี่ยน ย่อมต้องรู้นิสัยใจคอของคุณหนูบ้านตนเองดี ไหนเลยจะปล่อยคุณหนูหกผู้นี้ไปง่ายๆ เข้าประตูจวนมาก็เป็พื้นที่ของคุณหนูรองแล้ว เดิมทีคุณหนูรองก็กลัวว่าบ่าวรับใช้จะขวางนางไว้ไม่อยู่ จึงรอคุณหนูหกอยู่ด้านในก่อนแล้ว คอยดูเถิดว่าอีกประเดี๋ยวคุณหนูรองจะทรมานคุณหนูหกผู้นี้อย่างไร
ขณะเดินตามหลังหญิงรับใช้มาตลอดทาง พบเจอบ่าวรับใช้ระหว่างทางไม่น้อย แต่ละคนล้วนส่งสายตาหยามหยัน มองพิจารณาเว่ยเย่ว์อู่อย่างไร้มารยาท ถึงกับยืนชี้มือซุบซิบนินทาอยู่อีกมุม
“นี่คือคุณหนูหกท่านนั้นหรือ ดูอายุน้อยจริงๆ นะ”
“ไม่ใช่ว่าหน้าตาอัปลักษณ์ เติบโตที่ชนบท ไม่รู้มารยาทหรอกหรือ”
“นี่…นี่คงไม่ใช่คุณหนูหกกระมัง จำผิดคนหรือเปล่า ที่ข้าเจอแต่ก่อนไม่ใช่แบบนี้นี่!…”
เว่ยเย่ว์อู่ไม่สนใจคำวิจารณ์เหล่านี้ ทว่าตอนที่สาวใช้กล่าวคำว่า ‘ผิดคน’ พูดขึ้นมา ั์ตาใสกระจ่างอันเย็นเยียบกวาดมองสาวใช้ที่เอ่ยไปที ก้นบึ้งั์ตามีแววเย็นะเืวาดผ่านไปสายหนึ่ง
สาวใช้นางนั้นถูกั์ตาเยียบเย็นของนางกวาดผ่าน จึงหุบปากลงอย่างไม่รู้ตัว รู้สึกเพียงว่าั์ตาคู่นั้นราวกับมองทะลุใจคนได้ ชั่วขณะนั้นนางถูกปรามไว้ ก้มหน้าลงอย่างรีบร้อน
หญิงรับใช้สูงวัยพานางไปที่ลานเรือนแห่งหนึ่ง เพิ่งก้าวเข้าประตู ก็พลันได้ยินเสียงแค่นหัวเราะของหญิงสาววัยแรกแย้มนางหนึ่งที่นั่งอยู่บนเก้าอี้กลางลานว่า “ใครก็ได้ จับตัวนางคนชั้นต่ำที่ปลอมตัวเป็คุณหนูหกไว้ซะ”
เพิ่งสิ้นเสียงของนาง สาวใช้ร่างใหญ่สองคนเดินออกมา ก้าวขึ้นมาหมายจะจับเว่ยเย่ว์อู่
เว่ยเย่ว์อู่ช้อนตา สายตาตกอยู่บนตัวหญิงสาวรูปโฉมงดงามจับใจ ไม่ต้องก็รู้ ผู้นี้ย่อมเป็คุณหนูรองเว่ยที่จิตใจโฉดชั่วคนนั้น หรือก็คือเว่ยเยี่ยนผู้ที่ร่วมมือกับโม่หฺวาถิงเพื่อปลิดชีพนาง
“หยุด คุณหนูของพวกข้าเป็คุณหนูสายตรงเพียงหนึ่งเดียวของหฺวาหยางโหว หากได้รับาเ็อะไร ท่านโหวซักไซ้ขึ้นมา ระวังิัของพวกเ้าไว้เถอะ” เมื่อจินหลิงเห็นสาวใช้สองคนก้าวเข้ามาก็รีบประกาศกร้าวอย่างรู้ความ
สาวใช้สองคนชะงัก อดหยุดฝีเท้าลงไม่ได้ หันหน้ามองกัน
แม้หฺวาหยางโหวไม่อยู่เมืองหลวง แต่ที่นี่อย่างไรก็เป็จวนหฺวาหยางโหว ยิ่งไปกว่านั้นบ่าวรับใช้ในจวนล้วนทราบดี ฮูหยินผู้เฒ่าแม้จะรักและเอ็นดูคุณหนูรอง แต่ก็เชื่อฟังคำของท่านโหวเป็อย่างยิ่ง หากช่วยคุณหนูรองล่วงเกินคุณหนูหก ท่านโหวไม่ว่าอะไรก็แล้วไป แต่หากท่านโหวเกิดมีโทสะขึ้นมา ไม่แน่ว่าชีวิตของตนเองคงจบสิ้นตรงนี้แล้ว
“คนที่อยู่้าใช่พี่หญิงรองหรือไม่ ก่อนหน้านี้ในเมืองที่ข้าถูกดักปล้นฆ่า ได้เห็นสาวใช้ของคุณหนูรองอยู่ข้างกายจิ้งหย่วนโหว ยามนี้เพิ่งได้เข้าจวน พี่หญิงรองก็จะจับตัวข้าไว้ ใส่ร้ายว่าปลอมตัวเป็คุณหนูสายตรงของขุนนาง พี่หญิงรอง ทำเช่นนี้คือไม่ว่าอย่างไรก็จะบีบบังคับให้ข้าตายอย่างนั้นหรือ”
เว่ยเย่ว์อู่ช้อนตาขึ้น มองเว่ยเยี่ยนที่นั่งอยู่เหนือกว่า แม้ใบหน้าอมยิ้มน้อยๆ ทว่าวาจากลับเชือดเฉือนยิ่ง
“เ้ายังกล้าพูดจาส่งเดชอีก เร็วเข้า อุดปากของนางคนชั้นต่ำนี่แล้วนำไปโบยแรงๆ ซะ!” ถูกเว่ยเย่ว์อู่พุ่งเป้ามาใส่เช่นนี้ เว่ยเยี่ยนทั้งอายทั้งโกรธ ถลึงตาใส่สาวใช้ทั้งสอง ตัดสินใจว่าวันนี้จะต้องฆ่าเว่ยเย่ว์อู่ให้ตาย ภายหลังต่อให้ตรวจสอบพบเป็ความจริงแล้วอย่างไร ใครให้เว่ยเย่ว์อู่มีรูปโฉมต่างจากคำร่ำลือกัน
ขอเพียงตนบอกว่าจำคนผิด มีท่านพ่อกับพี่ชายใหญ่อยู่ ท่านย่าจะพูดอะไรได้ อย่างไรทางท่านย่าก็ไม่มีทางถูกใจนางคนชั้นต่ำนี่อยู่แล้ว
เมื่อถูกผู้เป็นายถลึงตาใส่เช่นนี้ ฝีเท้าของสาวใช้ทั้งสองขยับมาทางเว่ยเย่ว์อู่ด้วยความลังเลอีกครั้ง
“ผู้ใดกล้า!” สีหน้าของเว่ยเย่ว์อู่เยือกเย็น สายตาลึกล้ำเชือดเฉือน ทิ่มแทงให้ฝีเท้าของสาวใช้ทั้งสองหยุดชะงักอีกครั้ง ลังเลไม่กล้าเดินหน้า
“ทรยศ กล้าขัดคำสั่งข้า ใครก็ได้เข้าไปจับนางคนชั้นต่ำนี่เสีย เกิดเื่อะไรขึ้น ข้ารับมือเอง” เว่ยเยี่ยนใช้ฝ่ามือตบที่วางแขนเก้าอี้หลายที ใบหน้าเขียวคล้ำเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด
นางมาที่นี่ วางแผนการเช่นนี้ไว้ก็เพื่อกำจัดเว่ยเย่ว์อู่ ดังนั้นคนที่พามาด้วยยังมีอีกหลายคนที่เป็คนสนิทของนาง ยามนี้สบตาหนึ่งคราก็มีสาวใช้ก้าวเข้ามาอีกสองคน แม้ไม่ได้ร่างใหญ่แข็งแรงเท่าสองคนแรก ทว่าฝีเท้าไม่รีรอ ดูก็รู้ว่าพร้อมทำตามคำสั่งของเว่ยเยี่ยนสุดใจ
จินหลิงก้าวขึ้นไปสองก้าว สายตาแข็งกร้าวยืนบังอยู่หน้าเว่ยเย่ว์อู่ ท่าทางราวกับหากใครกล้าเดินเข้ามาอีก ตนจะสู้สุดชีวิตกับคนผู้นั้นแล้ว
19K
