เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว)

องค์หญิงแคทได้ฟังเทียนพูดเช่นนั้นก็ตกใจ แนะนำให้หลบหนีไปก่อน เพราะคนที่มาจากแดนเทพเจ้านั้น ไม่มีใครต้านทานพลังของพวกเขาได้

ยังไม่ทันจะพูดอะไรต่อ ก็มีเสียงหัวเราะดังมาแต่ไกล

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า จะหนีไปไหน ไม่มีใครหนีพวกข้าไปได้หรอก” มีชายวัย40-50ปีเหาะนำหน้ามา อยู่ 5 คน แล้วมีพวกลูกเทพ ตามมาอีก 6 คน คือ ทายาทปักษาทายาท ทายาทพยัคฆ์ขาว ทายาทเทพอัสนี ทายาท เทพปฐพี ทายาทเทพวารี ทายาทเทพวายุ ต่างมีสีหน้ากระหยิ่มใจ ในความโชคร้ายของเทียนในครั้งนี้

เทียนให้องค์หญิงแคทถอยออกไปก่อน “ พวกเจ้าได้รับบทเรียนแล้วยังไม่เข็ดหลาบ ยังจะเรียกคนอื่นมาช่วยอีก วันนี้เห็นทีข้าจะต้องสั่งสอนแทน พ่อแม่พวกเจ้าที่ไม่รู้จักสั่งสอนเสียบ้างแล้ว” เทียนหยิบดาบดามัสกัสขึ้นมาเตรียมพร้อม

“ เฮอะ ตอนนี้ยังปากดีอีก เจ้าคงไม่รู้จักท่านผู้พิทักษ์เทพเจ้าทั้ง 5 วันนี้เจ้าจะได้รู้จักว่านรกเป็นอย่างไร” ทายาทเทพเจ้าปักษาเยาะเย้ย

เทียนมองไปที่ชายที่เรียกว่าผู้พิทักษ์เทพเจ้าทั้ง 5 ซึ่งแต่ละคนใส่ชุด เขียว เหลือง ม่วง ส้ม น้ำเงิน ดูแล้วแต่ละคนน่าจะมีพลังระดับมหาเทพเจ้ากันทุกคน

ด้วยพลังเขาตอนนี้คงสู้ทั้งหมดคงไม่ได้แน่ แต่ยังไงก็คงต้องลองสู้กันก่อน

เพราะอยากลองพลังพวกเขาเหมือนกัน ว่าพลังของมหาเทพเจ้านั้นจะมีพลังขนาดไหน

“ ท่านผู้พิทักษ์เทพเจ้าสีเขียว พวกเรายกให้ท่านจัดการเจ้าหนุ่มคนนี้ก็แล้วกัน”เทพเจ้าที่แต่งชุดสีเหลืองพูดขึ้นมาก่อนใคร เทพเจ้าสีเขียวเดินออกมาข้างหน้า

แล้วใช้มือ ฟาดตรงๆ ไปที่เทียนเกิดพลังสีเขียวพุ่งออกมา เทียนรีบใช้ดาบดามัสกัสส่งแสงสีเขียวเข้าไปปะทะเช่นกัน โครม! ทั้งสองพลังแตกสลายไปพร้อมกัน เทียนถอยหลังไปหลายก้าว แต่เทพเจ้าสีเขียว ไม่ได้ถอย แต่ขมวดคิ้วเท่านั้น “ดาบวิเศษ ฮ่า ฮ่า ฮ่า นึกไม่ถึงดินแดนล้าหลัง จะมีดาบวิเศษอยู่ด้วย เจ้าตายซะเถอะ ดาบวิเศษจะได้อยู่กับคนที่คู่ควรเช่นข้า” เทพเจ้าชุดเขียวเอ่ยเสร็จก็หายตัวไปอย่างรวดเร็ว

แล้วไปโผล่ที่ตรงหน้าเทียนแล้วปล่อยฝ่ามือกระแทกที่หน้าอกของเทียน เปรี้ยง ! เทียนหลบไม่ทันเพราะความเร็วระดับเทพเจ้า เขาเพิ่งเคยต่อสู้เป็นครั้งแรก ร่างกายกระเด็นไปหลายสิบก้าว กระอักเลือดออกมาทันที

ดีที่มีเกราะไหมฟ้า ถ้าไม่มีร่างกายคงแหลกเหลว ไปเกิดใหม่อย่างแน่นอน

“ เสื้อเกราะไหมฟ้า ของดีนี่” ขณะจะจู่โจมต่อ เทพเจ้าชุดน้ำเงินก็โผล่มายืนข้างๆ

“ เสื้อเกราะเป็นของข้า ดาบเป็นของเจ้า” เทพเจ้าชุดน้ำเงินเอ่ยเสียงเรียบ

“ นี่เจ้า ...ได้ งั้นอย่าช้าเลยรีบจัดการมันเถอะ” เทพเจ้าชุดสีเขียวมองมาที่เทียน

เทพเจ้าชุดน้ำเงินมองไปทีเทียนเช่นเดียวกัน แต่ว่าดวงตาของเขากับมีแสงสีน้ำเงิน

พุ่งไปจับที่ร่างเทียน ฟึบ! เทียนขยับตัวไม่ได้เลย

“ ข้าล๊อคมันไว้แล้วเจ้าจัดการได้เลย” เทพเจ้าชุดสีน้ำเงินบอก

“ ได้” เทพเจ้าชุดสีเขียวหายวับไปยืนด้านหน้า แล้วใช้มือจับไปที่คอของเทียนทันที

“ เอาดาบมาให้ข้าซะดีดี ไม่อย่างนั้นข้าจะหักคอของเจ้าเดี๋ยวนี้” เทพเจ้าชุดเขียวสั่ง

“ ข้าขยับตัวไม่ได้ แล้วจะให้ปล่อยดาบให้เจ้าได้อย่างไร” เทียนถูกตรึงไว้กับที่ทำอะไรไม่ได้

“ ท่านเทพเจ้าสีน้ำเงิน ปล่อยมัน” เทพเจ้าสีเขียวบอกไป เทพเจ้าสีน้ำเงินก็ปล่อยเทียนให้เป็นอิสระ พอเป็นอิสระ เทียนก็ปล่อยดาบดามัสกัสออกมา

เทพเจ้าสีเขียวใช้มือซ้ายจับดาบดามัสกัส ขณะที่ มือขวายังจับที่คอของเทียน

ขณะกำลังชื่นชมตัวดาบดามัสกัสอยู่นั้น เทียนก็ใช้เปลวไฟสีน้ำเงิน ปล่อยออกมาจากมือซ้ายเข้าไปในร่างของเทพเจ้าสีเขียว พรึบ เกิดไฟลุกขึ้นจนต้องปล่อยมือที่จับคอของเทียน และปล่อยดาบดามัสกัสหลุดมือ เพื่อที่จะใช้มือมาดับไฟที่ลุกท่วมตัวขณะนี้

“ เจ้ากัสตัดหัวมัน” เทียนสั่ง ดาบดามัสกันลอยไปตัดที่หัวเทพเจ้าสีเขียว ฉัวะ!

คอหลุดจากบ่าในทันที เทียนรีบไปจับหัวที่หลุดแล้วใช้ไข่มุกดูดวิญญานวางไว้ที่ตรงหน้าผากเพื่อดูดพลังทันที ไม่นานร่างกายก็กลายเป็นขี้เถ้า ส่วนหัวก็โดนดูดพลังออกไปจนค่อยๆ สลายกลายเป็นผงสลายไปเช่นกัน

เหตุการณ์เกิดขึ้นเร็วมา จนเทพเจ้าที่เหลือไม่ทันได้ตั้งตัว เพราะไม่คิดว่าเทพเจ้าสีเขียวจะพบกับ จุดจบเช่นนี้

“ เปลวไฟสีน้ำเงิน ดวงตาปีศาจ เจ้าหนุ่มนี่เจ้ามีของวิเศษ มากมายขนาดนี้ได้อย่างไร” เทพเจ้าสีเหลืองเอ่ยด้วยความสงสัย เวลานี้เทพเจ้าทั้งสี่ ได้มายืนพร้อมกันตรงหน้าเทียนแล้ว

“ พวกเราตกลงจะยอมไว้ชีวิตเจ้า ถ้าหากว่าเจ้ายอมมอบของวิเศษทั้งสี่ชิ้นนี้ ให้กับพวกเรา แล้วทุกอย่างก็แล้วกันไป” เทพเจ้าสีเหลืองกล่าวแทนทุกคน ในขณะที่ลูกเทพทั้งหลายต่างตกใจ ทำท่าจะโวยวาย

“ พวกเจ้าไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ถึงจะเป็นลูกของท่านเทพเจ้า ก็เป็นแค่ลูกที่ถูกทอดทิ้ง ไม่มีใครให้ความสำคัญกับเจ้า อยู่นิ่งๆ จะดีกว่า” เทพเจ้าสีเหลืองกล่าวเตือน ลูกเทพทั้งหลายหน้าซีด ไม่กล้าพูดอะไรต่อ

“ พวกเจ้าคิดว่าเป็นเทพเจ้าแล้วจะเหนือกว่าใครก็ได้หรือ คิดอยากจะได้ในสิ่งที่ไม่ใช่ของตน ถึงพลังพวกเจ้าจะสูงส่ง แต่จิตใจพวกเจ้าช่างต่ำตม เสียเหลือเกิน” เทียนด่ากราดทั้งสี่ เทพเจ้า

“ เจ้าช่างปากดีจริงๆ เจ้าแค่โชคดีที่สังหารเทพเจ้าสีเขียวได้ แต่พวกเราทั้งสี่ ไม่ประมาทเจ้าแล้วคิดหรือว่าเจ้าจะมีปัญญา จะมาสู้กับพวกเราได้” เทพเจ้าสีน้ำเงินเอ่ยขึ้นบ้าง

เทียนถ่มเลือดออกจากปาก แล้วค่อยสูดลมหายใจ แล้วก็เดินเข้ามาอีกก้าว

“ วันนี้พวกเจ้าต้องตายกันทั้งหมด แล้วข้าจะดูดพลังของพวกเจ้ามาเป็นของข้าตัดหัวมันซะ “ เทียนพูดช้าๆ แต่ได้ยินชัดเจน เทพเจ้าทั้งสี่ ต่างก็ทำหน้าตาตกใจ หันมองกันไปมา เจ้าเด็กนี่มันเป็นบ้าไปแล้วหรือไง บอกว่าจะฆ่า เทพทั้งสี่

แล้วจะดูดพลัง ของทุกคน ในขณะที่เทพเจ้าทั้งสี่กำลังจะหัวเราะ ก็รู้สึกได้ถึง

พลังที่ยิ่งใหญ่อยู่ข้างหลังพวกเขา พอหันไปมอง กรงเล็บสีขาวแวววับ ก็พุ่งเข้าปาดที่ลำคอของเทพทั้ง สี่ ขาดออกจากร่างกลิ้ง ไปอยู่ปลายเท้าของเทียนทันที

“ มหาเทพเจ้ามังกร “ เสียงพูดของทั้งสี่ที่ออกมาจากปาก ในขณะที่หัวออกจากร่างเรียบร้อยแล้ว

เทียนรีบดูดพลังออกจากหัวของเทพเจ้าทั้งสี่ ไม่นานก็เรียบร้อย มหาเทพเจ้ามังกรเห็นเทียนทำเช่นนี้ก็เอ่ยว่า

“เจ้าคิดจะดูดพลังของเทพเจ้า สวะพวกนี้ไปทำอะไรเพิ่มพลังให้ตัวเองนะหรือ” เทียนพยักหน้า

“ เจ้าโง่ “ เทพเจ้ามังกรด่าเทียน

“ นี่ท่านพลังเทพเจ้านี่มันจะหาที่ไหนได้อีกแล้วในโลกของข้า” เทียนยังยืนยันที่จะเอา

“ นี่มันเพียงร่างแปลง มันมีพลังแค่น้อยนิดเท่านั้น” เทพเจ้ามักกรบอก

“ หา นี่มันร่างแปลงหรอกหรือ โอ้ ถ้าร่างจริงมันจะมีพลังขนาดไหนกัน” เทียนตกใจที่รู้ความจริง แต่ก็ดูดเสร็จพอดี

“ การดูดพลังแบบนี้ เปรียบได้แค่พลังชั้นต่ำ ถ้าเจ้าอยากได้พลังเพิ่มเจ้าต้องใช้หยดเลือดของมหาเทพเจ้าระดับสูง แล้วหลอมรวมเข้ากับร่างกายเจ้า จะทำให้เจ้าเพิ่มขั้นพลัง แล้วยังได้พลังเทพเจ้ามาจากเจ้าของหยดเลือดนั่นอีกด้วย”

ท่านมหาเทพเจ้ามังกรกล่าว

เทียนได้ฟังก็เกิดความคิดขึ้นในหัว แล้วมองไปที่ท่านมหาเทพเจ้ามังกร แล้วยิ้มอย่างอายๆ นิดหน่อย

“ ถ้าอย่างนั้นหยดเลือดของท่าน มหาเทพเจ้าพญามังกร อันสูงส่ง คงมีพลังไม่ด้อยไปกว่าใครในดินแดนของเทพเจ้า ใช่หรือไม่” เทียนตั้งใจชมอย่างเต็มที่

“ ฮึ่ม ใช่แล้วพลังของหยดเลือดของข้า เป็นหนึ่งในดินแดนแห่งเทพเจ้า ไม่ว่าใครใครล้วนใฝ่หากันทั้งนั้น แต่ว่าเจ้าอย่าคิดฝัน ว่าเจ้าจะได้หยดเลือดจากข้าได้โดยง่าย ข้ามองตาเจ้าข้าก็รู้ว่าเจ้าจะพูดอะไร” ท่านเทพมังกร รู้ทันเทียน

“ ท่านมหาเทพเจ้าพญามังกรที่ยิ่งใหญ่ อันสูงส่ง ท่านน่าจะจำได้ข้าเคยช่วยท่านจากถูกจองจำมาหลายพันปี ข้าขอแค่เพียงหยดเลือดเล็กๆ เพียงหยดเดียวของท่าน คงไม่ทำให้ท่านรู้สึกอะไรหรอกใช่หรือไม่” เทียนรีบทวงบุญคุณเล็กน้อย

“ เชอะแล้วเมื่อสักครู่ข้าช่วยชีวิตของเจ้าเชียวนะ เจ้าลืมแล้วหรือ” เทพมังกรย้อน

“ ชีวิตของข้ามีค่าเพียงแสงหิ่งห้อย ไม่เหมือนดังชีวิตของท่าน เปรียบเหมือนดั่งแสงแห่งดวงอาฑิตย์ ส่องแสงสว่างไสวไปทั่วหล้า การช่วยชีวิตขอบข้าไม่อาจนำไปเปรียบกับชีวิตของผู้ยิ่งใหญ่อย่างท่านได้อย่างแน่นอน “ เทียนเยินยอท่านเทพมังกรจนตัวลอยขึ้นไปอีกระดับ

“ เจ้านี่ช่างพูดเสียงจริง 1 หยด แลกกับเกล็ดมังกร 1 อัน” เทพมังกรให้แต่มีข้อแม้

“ โธ่ ท่านเทพมังกรผู้ยิ่งใหญ่ สัจจะมังกรนั้นคนละส่วนกับ เลือดหยดนี้เลย”เทียนเริ่มต่อรอง

“ ไม่ได้ เจ้าจะเอาหรือไม่เอา” เทพมังกรส่งเสียงเฉียบขาด

“ ได้ ข้าเอา” สุดท้ายก็แลก หยดเลือด กับ เกล็ดมังกร 1 อันจนได้