App ล่าสวาท

ภายใต้แสงไฟสลัวสีนวลตาของห้องน้ำในอพาร์ตเมนต์ส่วนตัว รัชชายืนนิ่งเงียบจ้องมองเงาสะท้อนของตนเองในกระจกบานใหญ่ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงระคนไม่อยากเชื่อสายตา ผลลัพธ์จากการเชื่อมต่อประสาทสัมผัสและกักเก็บพลังงานราคะสะสมจากระบบ LUST Note ในช่วงเวลาที่ผ่านมาไม่ได้ส่งผลเพียงแค่ตัวเลขบนแดชบอร์ดหลังบ้านที่พุ่งแตะระดับ 40% เท่านั้น ทว่ามันกลับเริ่มปรับเปลี่ยนโครงสร้างและสรีระทางกายภาพของเธอไปอย่างสิ้นเชิง ผิวพรรณของโปรแกรมเมอร์สาวที่เคยหม่นหมองจากการอดหลับอดนอนเขียนโค้ด บัดนี้กลับผุดผ่องเนียนละเอียดราวกับเครื่องเคลือบดินเผาชั้นดี ไม่มีแม้กระทั่งรูขุมขนหรือรอยหมองคล้ำใต้ตาให้เห็นอีกต่อไป ผิวเนื้อของเธอดูอิ่มน้ำเปล่งปลั่งและเย้ายวนใจอย่างประหลาด 

ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือหน้าอกหน้าใจที่เคยแบนราบตามประสาสาวเนิร์ด บัดนี้กลับขยายขนาดเต่งตึงอวบอัดขึ้นมาเป็นคัพ D อย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ ทรวงอกคู่งามชูชันท้าทายสายตาโดยไม่ต้องพึ่งพาชุดชั้นในเสริมโครงเหล็ก ร่องอกลึกหนาขยับไหวตามจังหวะลมหายใจเข้าออก เส้นผมยาวสีดำขลับที่เคยถูกมัดรวบไว้ลวกๆ บัดนี้พริ้วสลวยนุ่มลื่นเป็นเงางามทิ้งตัวยาวลงมาปะทะสะโพกผุดผ่องงอนงาม ฟีโรโมนพิเศษของธิดามารราคะที่ถูกปลดล็อกแผ่ซ่านโชยกลิ่นหอมอ่อนๆ คล้ายดอกไม้ราตรีลึกลับฟุ้งกระจายจางๆ ในอากาศรอบตัวเธอ ทุกส่วนสัดของเธอเปลี่ยนไปจนแทบจะกลายเป็นหญิงสาวทรงเสน่ห์ที่พร้อมจะสะกดสายตาบุรุษเพศทุกคนที่ผ่านพบ

รัชชายกมือขึ้นลูบคลำผิวหน้าและเนินอกอวบอัดของตนเองเบาๆ นิ้วมือเรียวสั่นระริกด้วยความรู้สึกตื่นตระหนกปนเปไปกับความรัญจวนใจลึกๆ ในหัวสมองอันชาญฉลาดและเต็มไปด้วยตรรกะแบบโปรแกรมเมอร์เริ่มทำการคำนวณและวิเคราะห์สถานการณ์ทันที

‘การเปลี่ยนแปลงทางกายภาพเพิ่มขึ้น 245% อัตราการหลั่งฟีโรโมนรอบตัวสูงเกินค่าเฉลี่ยปกติ ระบบ Sensory Link และแอปพลิเคชัน LUST Note กำลังปรับแต่งร่างกายของ Host เพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับปฏิสัมพันธ์ขั้นสูง...’ เธอคิดในใจพร้อมกับขยับแว่นตากรอบหนาสีดำที่สวมอยู่บนสันจมูกโด่งรั้น

แม้เรือนร่างจะเปลี่ยนไปจนงดงามหยาดเยิ้มขนาดนี้ ทว่านิสัยพื้นฐานความเป็นคนเก็บตัวขั้นรุนแรง (Introvert) ที่กลัวการเผชิญหน้ากับมนุษย์และเกลียดการเข้าสังคมก็ยังคงฝังลึกอยู่ในจิตวิญญาณ รัชชาไม่รู้ว่าจะต้องรับมือกับความสวยสะพรั่งและพลังงานเย้ายวนนี้อย่างไรในโลกแห่งความจริง เธอสับสนและหวาดหวั่น แต่ในขณะเดียวกัน ตรรกะของเธอก็บอกว่าเธอจำเป็นต้องทำการ ‘ทดสอบระบบ’ (System Testing) เพื่อวัดระดับการรับรู้และปฏิสัมพันธ์ทางสังคมของมนุษย์ปกติหลังจากร่างกายผ่านการปรับแต่งขั้นต้น เธอจำเป็นต้องทดสอบ ‘คลื่นเสียงสะกดจิตบิดเบือนคลื่นสมอง’ ที่ปลดล็อกใหม่โดยปราศจากตัวกลางแอปพลิเคชันอย่างเป็นทางการ

"เราต้องการสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม... บาร์หรูยามค่ำคืน น่าจะเป็น Sandbox ที่ดีที่สุดสำหรับการทดสอบนี้" รัชชาพึมพำเสียงพร่า แววตาหลังเลนส์แว่นหนาสั่นระริกด้วยความกลัวระคนท้าทาย

โปรแกรมเมอร์สาวรวบรวมความกล้าหยิบเดรสรัดรูปสีดำสนิทผ้ากำมะหยี่ขึ้นมาสวมใส่ ตัวเดรสตัดเย็บอย่างประณีตคอวีคว้านลึกอวดเต้าเต่งตึงร่องอกขาวผ่องสะดุดตา แผ่นหลังขาวเนียนเปิดโล่งท้าทายสายตา ทว่าด้วยความวิตกกังวลและโก๊ะเด๋อตื่นคน เธอจึงรีบหยิบเสื้อคลุมคาร์ดิแกนผ้าถักสีครีมตัวโคร่งยาวถึงเข่ามาสวมทับบดบังร่างเนื้อสุดเย้ายวนไว้เกือบครึ่ง พร้อมกับสวมแว่นสายตากรอบหนาเตอะสีดำอันเดิมไว้เป็นเกราะกำบังสายตาดั่ง Firewall ส่วนตัว รัชชาตกแต่งใบหน้าเพียงเล็กน้อยอย่างเคอะเขินกึ่งประหม่า ทาทับด้วยลิปสติกสีชมพูระเรื่อที่ทำให้ริมฝีปากอิ่มดูชุ่มฉ่ำน่ารักน่าใคร่ ก่อนจะก้าวออกจากอพาร์ตเมนต์ส่วนตัวเพื่อเดินทางไปยังสถานที่เป้าหมาย

บาร์หรูสไตล์ไฮเอนด์ยามค่ำคืนตั้งอยู่ชั้นล่างของตึกสูงย่านธุรกิจกลางเมืองหลวง บรรยากาศภายในถูกโอบล้อมไปด้วยความเงียบสงบหรูหรา แสงไฟนีออนโทนส้มทองสลัวรางพาดผ่านบาร์ไม้มะฮอกกานีราคาแพงขัดมันเงาวับ แขกเหรื่อแต่งตัวดีกระซิบกระซาบพูดคุยกันแผ่วเบาเคล้าเสียงดนตรีแจ๊สจังหวะเนิบช้าชวนเคลิบเคลิ้ม กลิ่นอายสุรารสเลิศและน้ำหอมราคาแพงลอยอบอวลปะปนในอากาศ

เมื่อรัชชาก้าวผ่านประตูกระจกบานใหญ่เข้ามาด้านใน พนักงานต้อนรับในชุดสูทเนี้ยบก้มศีรษะกล่าวทักทายต้อนรับด้วยน้ำเสียงสุภาพและดังชัดเจน 

"ยินดีต้อนรับครับคุณผู้หญิง"

"อ๊ะ!... ค่ะ... สวัสดีค่ะ!" รัชชาสะดุ้งตัวโยนด้วยความตกใจอย่างน่าเอ็นดู ร่างบางเผลอขยับแว่นสายตากรอบหนาขึ้นถูจมูกอย่างประหม่าลนลาน สองเท้าเก้งก้างเหยียบชายเดรสตัวเองเบาๆ จนเกือบเสียหลักสะดุด ใบหน้าเนียนใสแดงซ่านขึ้นมาทันทีด้วยความอับอาย เธอรีบกอดอกดึงเสื้อคาร์ดิแกนตัวโคร่งปิดหน้าอกอวบอัดหลบเลี่ยงสายตาพนักงานต้อนรับแล้วจ้ำอ้าวเดินก้มหน้าก้มตาตรงไปยังมุมบาร์ที่มืดสลัวและลึกที่สุดทันที

เธอกระโอนกระแอนขึ้นนั่งบนเก้าอี้สตูลทรงสูงตัวมุมสุดห่างไกลจากผู้คน สองมือประสานกันแน่นเกร็งบนตัก พยายามหดตัวเล็กที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อหลีกเลี่ยงการเป็นจุดสนใจ 

‘ตรวจพบผู้ใช้บริการรอบข้าง 27 คน โอกาสในการถูกปฏิสัมพันธ์สูงถึง 60% ต้องรักษาเกราะกำบัง Firewall ให้แน่นหนาที่สุด...’ รัชชาพร่ำวิเคราะห์สถานการณ์รอบตัวในสมองด้วยสัญชาตญาณเนิร์ดไอที

บาร์เทนเดอร์หนุ่มเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้า วางแผ่นรองแก้วหนังแท้ลงอย่างสุภาพพร้อมยื่นเมนูให้

"รับเครื่องดื่มอะไรดีครับคุณผู้หญิง?"

รัชชารู้สึกได้ถึงหยาดเหงื่อที่ซึมออกมาตามฝ่ามือที่ชื้นเย็นชวนอึดอัด เธอรับเมนูมาเปิดอ่านด้วยอาการมือสั่นน้อยๆ แววตาคู่สวยหลังเลนส์แว่นหนากวาดมองรายชื่อค็อกเทลราวกับกำลังวิเคราะห์ซอร์สโค้ดและดีบักโปรแกรมที่ซับซ้อน สมองอันชาญฉลาดเริ่มคำนวณปริมาณแอลกอฮอล์ต่อมิลลิลิตร ปฏิกิริยาเคมีของกรดมะนาวและไซรัปผสม รวมถึงความคุ้มค่าเชิงเศรษฐศาสตร์

"เอ่อ... คือ... ขอ... ขอ คอสโมโพลิแทน (Cosmopolitan) หนึ่งแก้วค่ะ..." เธอเอ่ยตอบเสียงเบาหวิวและตะกุกตะกักเก้ๆ กังๆ จนบาร์เทนเดอร์ต้องเอียงหูฟัง ท่าทางประหม่าเหมือนกระต่ายตื่นตูมนั้น ดูน่ารักน่าเอ็นดูและน่าแกล้งเป็นบ้าในสายตาของคนมอง

"ได้ครับ รอสักครู่นะครับ" บาร์เทนเดอร์ยิ้มรับก่อนจะหันไปผสมเครื่องดื่มอย่างว่องไว

ไม่นานนัก แก้วค็อกเทลทรงสามเหลี่ยมสีชมพูเข้มสวยงามก็ถูกวางลงตรงหน้ารัชชา หญิงสาวรีบเอื้อมมือไปคว้าก้านแก้วขึ้นมาจิบแอลกอฮอล์เปรี้ยวอมหวานลงคออึกใหญ่เพื่อใช้ฤทธิ์น้ำเมาดับความร้อนรุ่มและประหม่าหวาดกลัวในจิตใจ ทันทีที่ของเหลวอุ่นซ่านแล่นลงสู่กระเพาะ ความตึงเครียดของกล้ามเนื้อไหล่ที่เคยเกร็งแข็งก็เริ่มผ่อนคลายลงเล็กน้อย รัชชาเอนหลังพิงพนักพิงเบาๆ เริ่มทำตัวกลมกลืนไปกับมุมมืดของบาร์และใช้สายตาวิเคราะห์พฤติกรรมปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์รอบกาย

เธอนั่งเฝ้ามองกลุ่มคนหนุ่มสาวที่กำลังหัวเราะต่อกระซิกและส่งสายตาเย้ายวนให้กันตรงหน้าเคาน์เตอร์บาร์ฝั่งตรงข้าม รัชชาวิเคราะห์พฤติกรรมลวงตาเหล่านั้นในใจราวกับเขียนรายงาน

‘User A กำลังพยายามทำปฏิสัมพันธ์ขั้นพื้นฐาน (Flirting) โดยใช้สัญญาณทางกายภาพ (Body Language) ในการส่งคำขอร้องการเข้าถึง (Request Access) ขณะที่ User B ทำการปฏิเสธแบบหลบเลี่ยง (Reject with delay) ช่างเป็นการทำงานของระบบสังคมที่ไร้ประสิทธิภาพ สิ้นเปลืองพลังงานและล่าช้าสิ้นดี... หากเทียบกับการเจาะระบบโดยตรงผ่านสัญญาณสมองของแอป LUST’

ทว่าในขณะที่รัชชากำลังตกอยู่ในห้วงความคิดวิเคราะห์ส่วนตัว เสน่ห์อันเย้ายวนลึกลับที่ซ่อนอยู่ภายใต้เดรสสีดำเปิดหลังและคาร์ดิแกนตัวหนาก็ค่อยๆ ทำงานอย่างเงียบเชียบ ฟีโรโมนพิเศษจากเนื้อตัวขาวผ่องเปล่งประกายโชยกลิ่นหอมเร้าอารมณ์ดึงดูดใจจนชายหนุ่มวัยทำงานหน้าตาดีโปรไฟล์หรูในชุดสูทสีเทาราคาแพงคนหนึ่งที่ยืนถือแก้ววิสกี้อยู่ไม่ไกลหันมาสะดุดตา ชายคนนั้นมีรูปร่างหน้าตาภูมิฐานสไตล์หนุ่มสังคมเมืองผู้ร่ำรวย ทว่านัยน์ตาของเขากลับส่องแววละโมบโลภมากขี้หลีและเป็นนักล่าแต้มในคราบสุภาพบุรุษ 

เขาประเมินรัชชาจากเสื้อคลุมโคร่งๆ แว่นตาหนาเตอะ และท่าทางโก๊ะเด๋อประหม่าตื่นกลัวคนนั่งก้มหน้าจิบค็อกเทลคนเดียว ชายขี้หลีคิดในใจทันทีว่าผู้หญิงคนนี้เป็นเหยื่อที่ง่าย อ่อนต่อโลก ประหม่าจนไม่กล้าโต้ตอบหรือส่งเสียงร้องเรียน และน่าจะล่อลวงไปล่วงเกินได้ง่ายๆ 

ชายหนุ่มในชุดสูทเหยียดยิ้มร้ายกาจขยับก้าวเดินตรงมาหารัชชาแล้วถือวิสาสะลากเก้าอี้สตูลข้างกายเธอออกและทรุดตัวลงนั่งเบียดกระแซะทันที กลิ่นโคโลญจน์ฉุนๆ ของเขาปะทะจมูกรัชชาจนเธอสะดุ้งตัวขยับถอยกู่เข้ามุมมืดด้วยความอึดอัด

"สวัสดีครับคนสวย นั่งคนเดียวเหงาๆ เหรอครับ? ท่าทางประหม่าแบบนี้ เพิ่งเคยมาเที่ยวบาร์ระดับนี้ครั้งแรกหรือเปล่าเอ่ย?" ชายคนนั้นเอ่ยน้ำเสียงทุ้มลื่นไหลเลี่ยนหู แฝงความหยิ่งยะโสในโปรไฟล์ตัวเองอย่างชัดเจน

รัชชาใจสั่นสะท้านขึ้นมาทันที หัวใจรัวเร็วดั่งจังหวะกลองรบ ร่างกายบางเกร็งกระตุกอย่างวิตกจริต เกลียดการต้องเผชิญหน้าคุยกับคนแปลกหน้าเป็นที่สุด 

"เอ่อ... เปล่าค่ะ... ฉันอยากนั่งดื่ม... นั่งดื่มคนเดียวรบกวนช่วย..." รัชชาพึมพำตอบเสียงสั่นเครือ พยายามหันหน้าหลบสายตากรุ้มกริ่มจ้องจับผิดของชายเบื้องหน้า

แทนที่ชายขี้หลีจะยอมถอยห่าง ท่าทางเหนียมอายกลัวคนของรัชชากลับยิ่งปลุกเร้าสัญชาตญาณนักล่ากระหายสวาทให้กำเริบหนักขึ้น เขาขยับร่างหนาเข้าหาเบียดต้นขาหนาหนั่นเข้าหาเรียวขาขาวเนียนของเธอใต้ชายเดรสกางเกงที่โผล่พ้นเสื้อคลุม และเอื้อมมือหนาใหญ่ไร้มารยาทมาแตะที่ไหล่มนบอบบางลูบไล้เบาๆ ผ่านเนื้อผ้าถัก

"อย่าเพิ่งใจร้ายสิครับคนสวย สั่งเครื่องดื่มสีชมพูหวานแบบนี้ แสดงว่าข้างในก็ต้องหวานเร่าร้อนน่าดูใช่ไหม? ให้พี่ช่วยแนะนำเครื่องดื่มที่แรงกว่านี้ดีกว่านะ เผื่อจะได้คุยกันถูกคอ... หรือจะไปต่อกันที่อื่นดีล่ะ?" นิ้วสากลอบเลื่อนลงมาบีบเนินไหล่ขาวนวลและพยายามปัดเสื้อคลุมคาร์ดิแกนให้หลุดเลื่อนเพื่อลอบมองแผ่นหลังนวลผ่องและทรวงอกคัพ D ที่ซ่อนอยู่ข้างในอย่างหยาบโลน

รัชชารู้สึกรังเกียจขยะแขยงจนแทบอยากจะอาเจียน ความอึดอัดหวาดตื่นถูกแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธแค้นสะอิดสะเอียนอย่างรุนแรง พลังของธิดามารราคะในสายเลือดของเธอร้อนระอุขึ้นมาทันที สมองโปรแกรมเมอร์สั่งการบีบเค้นตรรกะวิเคราะห์พฤติกรรมตอกกลับเขาทันที

"จากการวิเคราะห์พฤติกรรมผู้ใช้งาน (User Behavior Analysis)..." รัชชาหันหน้าขยับแว่นสายตา จ้องมองชายคนนั้นนิ่งๆ ด้วยน้ำเสียงที่พยายามควบคุมให้เยือกเย็นและราบเรียบที่สุด "พฤติกรรมคุกคามทางเพศและการละเมิดขอบเขตความเป็นส่วนตัวของผู้อื่นโดยที่เขาไม่ยินยอม สะท้อนถึงปมด้อยในวัยเด็กและความไร้ความสามารถในการสร้างปฏิสัมพันธ์ที่แท้จริงทางสังคมจนต้องพึ่งพาตรรกะแบบสัตว์ป่าล่าเหยื่อเพื่อชดเชยความไร้ค่าในจิตสำนึกของตัวเอง... สรุปได้ว่านายมีจิตใต้สำนึกที่พิการและมีระดับสติปัญญา (IQ) และความฉลาดทางอารมณ์ (EQ) ที่บกพร่องต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐานมนุษย์ปกติค่ะ"

ชายหนุ่มในชุดสูทหน้าชากึ่งแดงก่ำด้วยความโกรธจัดและอับอายยามโดนคำพูดเหน็บแนมจี้จุดดำมืดในใจ ตอกหน้ากลับอย่างแรงโดยผู้หญิงท่าทางเนิร์ดๆ ที่เมื่อครู่ยังทำท่าตื่นคนอยู่เลย เขารู้สึกเสียหน้าอย่างรุนแรง แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นดุดันคุกคาม ชายหนุ่มบีบข้อมือบางของรัชชาแน่นขึ้น ออกแรงกระชากเบาๆ หวังข่มขู่ให้เธอหวาดกลัวยอมศิโรราบ

"พูดแบบนี้อยากลองดีใช่ไหมฮะนังตัวดี?! คิดว่าแต่งตัวเฉี่ยวล่อเป้าแล้วมานั่งเอ๋อตรงนี้จะทำตัวสูงส่งกว่าคนอื่นเหรอวะ! มานี่เลย!" ชายขี้หลีตวาดเสียงต่ำเตรียมลากข้อมือเธอออกไปนอกร้าน

ในเสี้ยววินาทีแห่งวิกฤตความตึงเครียด รัชชารู้สึกถึงชีพจรที่เต้นระรัวในขมับ คลื่นความโกรธขึ้งและอำนาจดิบแห่งมารสะกดใจที่แอป LUST Note เคยหล่อหลอมในร่างกายปะทุพลุ่งพล่านออกมา เธอตระหนักดีว่าถึงเวลาแล้วที่เธอต้องทดสอบฟีเจอร์ ‘สะกดจิตบงการจิตใจด้วยตนเองผ่านเสียง’ ที่เพิ่งอัปเกรดมา โดยไม่ต้องกดสั่งการผ่านแอปพลิเคชันมือถือในเครื่อง

รัชชายกมืออีกข้างขึ้นจับขอบขาแว่นสายตากรอบหนาแล้วถอดมันออกช้าๆ วางลงบนเคาน์เตอร์บาร์ดังคลิก ก่อนจะสยายผมยาวสีดำขลับสลวยให้แผ่สยายออกเต็มไหล่มนและแผ่นหลังเนียน ออร่าความงามสะพรั่งอันศักดิ์สิทธิ์และปีศาจร้ายผสมผสานกันปะทุออกมาอย่างรุนแรงทันที ผิวพรรณของเธอสะท้อนแสงไฟทองคำเปล่งประกายเย้ายวนใจจนบาร์เทนเดอร์ที่ยืนมองห่างๆ ถึงกับยืนอ้าปากค้างตกตะลึงในความงามหยาดเยิ้มปานล่มเมืองที่ไม่มีแว่นตาขวางกั้น

ดวงตาสีเข้มคู่สวยชุ่มฉ่ำหวานหยาดเยิ้มทว่าลึกล้ำราวกับหุบเหวไร้ก้นบึ้งของรัชชาจ้องมองประสานสบตากับชายหนุ่มชุดสูทตรงๆ แววตาคู่นั้นสะกดจิตและตรึงความเคลื่อนไหวของเขาไว้ในทันที รัชชาสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะเอ่ยปากพูดออกไป น้ำเสียงของเธอถูกดัดและเปล่งออกมาในโทนต่ำ ลึก ทรงพลังแฝงความนุ่มนวลเยือกเย็นชวนฝัน คลื่นความถี่เสียงสะกดพิเศษของธิดามารราคะสั่นสะเทือนปะทะผ่านโสตประสาทแล่นตรงเข้าสู่คลื่นสมองส่วนหน้าบิดเบือนการรับรู้และทำลายความยับยั้งชั่งใจรวมถึงเจตจำนงเสรี (Free Will) ของชายโรคจิตลงอย่างราบคาบในพริบตา

"ปล่อยมือฉัน... แล้วคุกเข่าก้มหัวกราบลงแทบเท้าของฉันเดี๋ยวนี้..." น้ำเสียงโทนต่ำเย็นเฉียบของรัชชาดังแผ่วเบาเคล้าเสียงดนตรีแจ๊ส ทว่ามันกลับดังสะท้อนก้องกังวานในหัวสมองของชายหนุ่มราวกับบัญชาจากพระผู้สร้าง

ทันใดนั้น แววตาดุดันโกรธขึ้งของชายในชุดสูทก็มืดดับลงกลายเป็นความเหม่อลอยไร้จุดโฟกัส แววตาของเขาเลื่อนลอยสั่นริก ร่างกายของเขาสั่นเทาอย่างรุนแรงดุจเครื่องจักรชำรุด ความต้องการขัดขืนถูกกลืนหายไปแทนที่ด้วยความภักดีลุ่มหลงสยบยอมรักใคร่เทิดทูนในตัวรัชชาอย่างน่ากลัว ชายหนุ่มคลายมือออกจากข้อมือบางของเธอทันทีอย่างว่าง่าย ร่างหนาเลื่อนตัวหลุดจากสตูลทรุดลงไปนั่งคุกเข่ากองบนพื้นปูนขัดมันก้นบาร์ต่อหน้าต่อตารัชชาอย่างไร้ทางต่อต้าน

"ฮึก... ครับ..." ชายขี้หลีครางเสียงแผ่วเลื่อนลอย เขาก้มศีรษะลงต่ำ คลานเข่าเข้าไปใกล้ปลายเท้าของรัชชาที่สวมรองเท้าส้นสูงสีดำวาววับ ก่อนจะประคองสองมือขึ้นกราบลงบนพื้นสัมผัสปลายรองเท้าของหญิงสาวด้วยความเคารพบูชาสยบยอมแทบเท้าอย่างไร้ยางอายและปราศจากเสียงขัดขืนใดๆ ท่ามกลางเสียงกระซิบกระซาบตกตะลึงของแขกคนอื่นๆ ที่นั่งใกล้ชิดรอบข้างที่หันมามองพฤติกรรมประหลาดอันน่าเหลือเชื่อนี้เป็นตาเดียว

รัชชามองร่างหนาที่เคยกุมอำนาจและหยิ่งผยอง บัดนี้กลับนอนหมอบราบกราบเท้าเธออย่างเชื่องเชื่อและสยบยอมราบคาบราวกับสุนัขรับใช้ที่จงรักภักดีด้วยตรรกะพลังสะกดจิตที่บิดเบือน คลื่นสมองของเขาถูกเขียนโปรแกรมสั่งการใหม่ทับซอร์สโค้ดเดิมอย่างสมบูรณ์แบบ

"จงก้มหน้ารู้สึกผิดกับการกระทำชั้นต่ำของตัวเอง แล้วเดินออกจากบาร์นี้ไปทันที อย่ากลับเข้ามาให้ฉันเห็นหน้าอีกชั่วนิรันดร์" รัชชาออกคำสั่งโทนต่ำราบเรียบไร้อารมณ์

ชายหนุ่มในชุดสูทก้มลงกราบเท้าเธออีกครั้งอย่างว่าง่าย แววตาขุ่นมัวเหม่อลอยเปี่ยมไปด้วยความรักคิดถึงและเทิดทูนบูชา เขาค่อยๆ พยุงร่างกายที่สั่นริกขึ้นยืน ก้มหน้าก้มตาเงียบกริบเดินก้าวออกจากบาร์หรูไปอย่างเชื่องช้าไร้สุ้มเสียงและทิศทางตามคำสั่งบงการจิตใจสยบยอมอย่างไร้เงื่อนไข

รัชชารีบหยิบแว่นตากรอบหนาขึ้นมาสวมใส่บดบังความงามสะพรั่งอีกครั้ง สองมือหยิบแก้วค็อกเทลที่เหลืออยู่ดื่มกินจนหมดจดเพื่อรักษากิริยา ก่อนจะรีบคว้ากระเป๋าถือเดินก้าวออกจากบาร์อย่างรวดเร็วท่ามกลางความสับสนและงุนงงของผู้คนในร้าน ร่างบางกึ่งเดินกึ่งวิ่งกลับมาที่อพาร์ตเมนต์ส่วนตัวในทันทีด้วยสภาพจิตใจที่ร้อนผ่าวพวยพุ่งพัดกระหน่ำไปด้วยพายุแห่งอารมณ์ราคะ

เมื่อกลับมาถึงห้องพักส่วนตัวที่มืดสลัวและปลอดภัย รัชชารีบกดล็อคประตูป้องกันความปลอดภัยขั้นสูงสุดทันที เธอพิงแผ่นหลังเนียนเข้ากับบานประตูห้อง หอบหายใจโยนตัวโยนระลอกแล้วระลอกเล่า ทรวงอกอวบอัดคัพ D ขยายตัวเบียดชิดขยับขึ้นลงถี่ยิบ ลมหายใจอุ่นร้อนจัดพ่นเป่าออกมาจากเรียวปากอิ่มที่เผยอค้าง แว่นตากรอบหนาหลุดเลื่อนลงต่ำ ความรู้สึกสะใจอย่างบ้าคลั่ง และความปลาบปลื้มในอำนาจเหนือธรรมชาติที่สามารถควบคุมบงการพฤติกรรมมนุษย์ได้ด้วยตนเองเป็นครั้งแรก กำลังทำให้เพลิงราคะและตัณหากำหนัดในตัวเธอระเบิดพลุ่งพล่านอย่างรุนแรงและป่าเถื่อนจนไม่อาจเก็บกั้นอีกต่อไป

"ฮะ... ฮึก... สำเร็จ... เราทำได้จริงๆ... เราสะกดใจมันได้..." รัชชาครางพึมพำเสียงพร่า แววตาหยาดเยิ้มด้วยไฟสวาทที่ถั่งโถม ผิวเนื้อขาวผ่องเนียนนุ่มร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีจนเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดซึมตามแผ่นหลังและร่องอกเปียกชื้น

ความซาบซ่านจากชัยชนะอันเหลือเชื่อแปรเปลี่ยนเป็นความกระสันอยากทางเพศอย่างเฉียบพลัน ร่องรักเบื้องล่างใต้เดรสสวยร้อนรุ่มบีบรัดตัวถี่ยิบพรั่งพรูหยาดน้ำหวานหล่อลื่นข้นใสออกมาเหนอะหนะเปียกชุ่มกางเกงชั้นในผ้าลูกไม้ราคาแพงจนเฉอะแฉะ รัชชาไม่รอช้าที่จะตอบสนองความใคร่ของตนเอง เธอสลัดเสื้อคลุมคาร์ดิแกนตัวโคร่งทิ้งลงพื้นอย่างไร้ค่า สองมือสั่นริกเอื้อมไปรูดซิปด้านหลังเดรสกำมะหยี่สีดำให้รูดลงจนสุด รูดรั้งชุดสวยให้หลุดลุ่ยออกจากร่างระหงผุดผ่องจนอาภรณ์ขาดหล่นไปกองแทบเท้า 

กางเกงชั้นในลูกไม้ตัวน้อยเปียกชุ่มถูกเกี่ยวรั้งหลุดพ้นเรียวขานุ่ม เผยร่างเปลือยกายอลวนสวยสะท้านตาสะพรั่งตา รัชชายืนพินิจดูเงาตัวเองในกระจกบานใหญ่ในห้องนอนที่สะท้อนเรือนร่างเปลือยเปล่าสมบูรณ์แบบ ผิวพรรณส่องประกายออร่าเย้ายวนสีชมพูระเรื่อ ยอดถันสีชมพูหวานเต่งตึงแข็งสู้ลมแอร์ บั้นท้ายกลมกลึงและหน้าท้องแบนราบสั่นริกด้วยไฟความใคร่ที่พุ่งทะลุจุดเดือด

โปรแกรมเมอร์สาวก้าวขาเรียวขึ้นไปบนเตียงนอนหนานุ่ม ทรุดกายลงนอนหงายอ้าเรียวขาขาวกว้างออกจนสุดเพื่ออวดรอยแยกสีหวานที่อบอุ่นและชื้นแฉะไปด้วยน้ำรักลื่นไหลเยิ้มชโลมกลีบเนื้อนุ่มแดงก่ำ รัชชาเอื้อมมือสั่นเทาไปหยิบแท่งซิลิโคนจำลองสีชมพูยักษ์ที่วางอยู่หัวเตียงขึ้นมา ของเล่นจำลองชิ้นโปรดที่มีขนาดใหญ่โต ยาวเหยียดและหนาอวบอัดเปี่ยมไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนจำลองเนื้อสัมผัสเสมือนจริง ปลายยอดบานฉ่ำทาทับด้วยเจลหล่อลื่นจนเงาวับสะท้อนแสงไฟรำไร

"อ๊า... เสียวเหลือเกิน... ร่างกายมันร้อนไปหมดแล้ว..." รัชชาครางกระเส่า เธอประคองลำแท่งซิลิโคนจำลองยักษ์สีชมพูจ่อเข้าหารูรักร้อนระอุที่ขมิบถี่เชิญชวน ก่อนจะกดปลายหยักหนาเบียดแทรกบดขยี้ผ่านกลีบเนื้อนุ่มชุ่มฉ่ำเข้าไปในทันที

"สวบ!... อ๊ายยยย!..." รัชชาร้องกรี๊ดครางลั่นห้องนอน ร่างระหงเกร็งสะท้านโค้งงอ แผ่นหลังผ่องแอ่นพ้นเตียงนุ่ม รูรักที่คับตึงเหนียวแน่นถูกขยายตัวรองรับความใหญ่โตยาวเหยียดของท่อนเนื้อยางบดเบียดทะลวงลึกเข้าไปจนสุดทางรักชนเข้ากับปากมดลูกอุ่นแน่น ความเสียวซ่านรุนแรงปานกระแสไฟฟ้าช็อตทำเอาเธอครางสะอื้นบิดเร่า

มือเรียวบางของรัชชากำรอบด้ามจับท่อนซิลิโคนจำลองสีชมพูยักษ์ไว้แน่น เริ่มขยับท่อนรักบดเบียดรูสวาทของตัวเอง ซอยสอดใส่เข้าออกถี่ยิบระรัวดุดันป่าเถื่อนอย่างไร้ยางอาย จังหวะสะโพกบางเด้งสวนตอบรับแรงแทงสวนของตัวเองอย่างบ้าคลั่ง เสียงเนื้อยางปะทะเนื้อกลีบสาวเปียกแฉะดังแผ่วลั่นผสานเสียงครางแหลมหวานระงมห้อง

"แจ๊ะ... แจ๊ะ... แจ๊ะ... ซี้ด... อ๊า... แท่งเนื้อยางยักษ์กระแทกเข้ารูรักเสียวเหลือเกิน... อูย... เสียวร่องรักจะขาดใจอยู่แล้ว..." รัชชาพร่ำคำหยาบโลนกระตุ้นราคะตนเอง

สะโพกมนร่อนส่ายสู้สิ่งแปลกปลอมใหญ่โตอย่างรุนแรง นิ้วเรียวอีกข้างขยับลงไปบดขยี้ปุ่มกระสันสีแดงสดเบาๆ รัวๆ ย้ำๆ ช่วยกระตุ้นความสยิวหวานล้ำให้ทวีคูณ รสชาติความใคร่จากการสยบจิตใจมนุษย์ทำให้ไฟตัณหาของเธอประทุประทั่ง รัชชาเร่งจังหวะโยกสอดแทรกซอยแท่งซิลิโคนจำลองเข้าออกรูสวาทถี่ยิบเร็วแรงกระแทกเน้นๆ ลึกๆ ซ้ำซากจนน้ำหล่อลื่นหลั่งพรั่งพรูไหลนองเปียกโชกหน้าขาและเจิ่งนองเปียกเตียงกว้าง ร่างบางแอ่นโค้งสั่นริก ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวเยิ้มหยาดด้วยตัณหาขีดสุด ดวงตาพร่าเลือนไร้แว่นตาจดจ้องเพดานอย่างล่องลอยสะใจในความสุขสมอันเหนือชั้น

"อูย... จะเสร็จ... จะเสร็จแล้ว... อ๊า... แท่งยักษ์เสียบลึกๆ... อัดรูรักฉันแรงๆ... กรี๊ด!..." รัชชาร้องครางเสียงแหลมยาวเหยียด ร่างกายเกร็งกระตุกถี่ระรัวสะโพกแอ่นค้างคาสอยอัดแท่งซิลิโคนยักษ์ลึกสุดช่องทางรัก ปล่อยให้ร่องเนื้อสาวขมิบรัดแกนเนื้อยางแน่นหนึบถี่รัวสำเร็จความใคร่สุดขีดขีดสุด ปลดปล่อยหยาดน้ำรักพรั่งพรูทะลักไหลเปียกโชกสะพรั่งนองเตียงหนานุ่มอย่างเหนื่อยอ่อน

สะโพกบางสั่นกระตุกอีกสองสามครั้ง ก่อนที่รัชชาจะปล่อยมือจากของเล่นชิ้นโต ทิ้งร่างเปลือยเปล่าแผ่หลาหอบหายใจโรยริน ดุจสตรีที่หลงลืมวิญญาณอยู่ในห้วงเสน่หาอันวิปริต ใบหน้าหวานซับสีแดงก่ำเยิ้มหยาดมองเพดานมืดสลัวพลางยิ้มมุมปากด้วยแววตาหวามไหวสะใจในชัยชนะของการควบคุมบงการมนุษย์ด้วยคลื่นสมองเป็นครั้งแรกของเธอ 

การทดลองก้าวเข้าสู่สังคมค่ำคืนนี้พิสูจน์แล้วว่าเธอไม่ใช่โปรแกรมเมอร์เนิร์ดสาวผู้ต่ำต้อยที่ต้องหวาดกลัวฝูงชนอีกต่อไป ทว่าเธอกำลังก้าวสู่การเป็นธิดามารราคะผู้ครอบครองอำนาจควบคุมชะตากรรมของมนุษย์ทุกคนที่เธอกล่าววาจาสะกดใจ และเธอก็พร้อมแล้วที่จะใช้พลังนี้บดขยี้และควบคุมทุกเจตจำนงของเหยื่อรายต่อไปที่ก้าวเข้ามาในอาณาเขตของเธอ... โดยไม่อาจมีผู้ใดต้านทานได้อีกต่อไป!