
ตอนที่ 24 มอบความสุขสมให้กับสามสาว
"ซิ๊ดดดดดดดซ์!!!เสียวจัง!!
พัดชาเกร็งตัวใช้สองนิ้วช่วยกันแยงเข้าไป
ในกลีบบัวลูบไล้ติ่งเม็ด้าที่มันหลบซ่อนในช่องลึกลึก
"ซู๊ดดดดดดส์!!!เสียวจัง"
พัดชาตั้งเข่าชันถ่างขาออกกว้างใช้สองนิ้วแหย่เข้าไป
ในรูร่องเสียวนิ้วโป้งที่ว่างอยู่ถูไถเม็ดเนื้อติ่ง ด้านในบดบี้อย่างมีความสุข
"อุ๊ยยยยยยยซ์!!!!!!!!"
เลิกเสื้อชั้นในขึ้นเต้าเป็สีขาวเหมือนเนื้อหยก
หัวชมพูสีแดงใช้นิ้วชี้กับนิ้วโป้บีบเค้นอย่างมัน
"สะ..เสียวววว....อ๊ะๆๆๆๆๆๆ"
ร่างสั่นสะท้านเกร็ง
"อู๊ยยยย"
มองดูการกระทำของนายยอดบรรจงจับเอวแสงระวี
สาวท่อนลำยาวกระแทกแรงๆจนเสียงดังลั่นถ้ำ
!!!ปั๊บๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!1
เธอกันเสียงเอาไว้แทบไม่อยู่เอามือปิดปากครางในลำคอ
"ฮือออออ!!!!"
เธอไม่หนำใจใช้สามนิ้วล้วงเข้าไปด้านในถูไถอย่างรุนแรง
มืออีกข้างบีบหน้าอกตัวเองแทบแหลก
"สะ..เสียวววว....อ๊ะๆๆๆๆๆๆอ๊าาาาาา"
สองขาพัดชายืดเกร็งสวนนิ้วไปข้างหน้านิ้วทั้งสาม
กดจนมิดควานหาอะไรสักอย่าง
ตัวสั่นระริกน้ำย้อยออกมาตามอุ้มมือ
"โอ๊ยยยยย..อ๊ะๆๆๆๆๆ..อ๊าาาาซ์"
เธอหดตัวนอนขดอย่างมีความสุข
แสงระวีมองการกระทำของกฤษณพรรณ
กับนางพญางูเหลือมด้วยสายตาหื่นกระหาย
สองมือยันกำแพงไว้มั่นสะโพกผายยกขึ้น
รับแท่งยาวแข็งจนเส้นเืโป่งพอง
ของนายยอดโหมกระหน่ำอย่างเอาเป็เอาตาย
ซู๊ดดดดดดดส์!!!เสียวจัง
"คุณกฤษณะขาแทงแสงแรงๆนะแสงทนไม่ไหวแล้ว
เสียวจังเลยค่ะคุณกฤษณะขา
ซิ๊ดดดดดด!!!อ้าาาาร์!!!!
เธอพร่ำเพ้อถึงกฤษณะพันธุ์ตรงหน้า"
อยากให้แท่งยาวอย่างสวยงามนั้น
ได้ทะลวงรูสวาทของเธอ
"ซู๊ดดดดดดดส์!!!เสียวจัง"
นายยอดกระแทกเอวใส่สะโพกแสงระวี
สุดกำลังเสียวซ่านไปทั้งท่อนลำ
"อื๊ออออ เสียววว"
ช่องหลืบเล็กรัดแน่นนายยอดกัดฟันกรอด
"โอ๊ยย แน่นชิบ...ซู๊ดดดส์..
คุณแสงระวีหอยของคุณดูดของแท่งผม
แรงจังเลยครับผมจะไม่ไหวแล้ว
อู๊ยยยย..อื๊ออออ.. เสียววว"
นายยอดปล่อยน้ำทั้งหมดที่มีอยู่ราดรด
แล้วกดแช่วัยเต็มง่ามขาของแสงระวี ตัวสั่นระริกเสร็จสมใจหมาย
“ซู๊ดดดดดดดส์!!!เสียวจังโอ๊ยยยย..ไม่ไหวแล้วคุณแสงงงงงง”
เฮือก!!
ปรี๊ดๆๆ!!
แสงระวีไม่ได้สนใจนายยอดว่าจะพูดอะไร
ตาของเธอจ้องมองลำแท่งงามขอกฤษณพันธ์
"กฤษณะขาให้แสงได้ดูดอมของคุณบ้างสิคะ
ขอแสงบ้างงงงงงง..อ๊าาาาาาร์..กฤษณะขา!!"
"เธออ้าปากเหมือนกับว่ากำลังจะได้อมดูดแท่งลำนั้น"
"อู๊ยยยย..ว้ายยยย!!"
แสงระวีเกร็งบิดกายเสียวซ่านเสร็จสมไปพร้อมกับนายยอด
"สะเสียวววว....อ๊ะๆๆๆๆๆๆ..โอ๊ยยยยย..ว้ายแตกแล้วววส์"
แสงระวีซุกหน้าลงกับพื้น
เขื่อนเพชรในร่างกฤษณพันธ์อุ้มนางพญางูเหลือม
ขึ้นพิงผนังถ้ำ!ก้มหน้าดูดหน้าอกอันอวบอั๋นเต่งตึง
ดูเหมือนว่าเขาจะชอบประทุมคู่นี้มาก
ใช้ปากดูด!อมกัดหัวสีชมพูของนางพญางูเหลือม
"อื๊ออออ เสียววว เจ็บ"
ขาของนางพญางูเหลือมตวัดรัดเอวของเขื่อนเพชร
ชายหนุ่มใช้สองมือกอดอุ้มสะโพกกดกระแทกลำยาว
อันงดงามเข้าสู่ช่องลึกกลีบเนื้อใหญ่
เหมือนกลีบทุเรียนอยู่ในท่าลิงอุ้มแตง
ปั๊บๆๆๆๆๆๆๆๆ!!
เสียงกดกระแทกดังสนั่น
"อ๊ะๆๆๆๆๆ..อ๊าาาาาร์..สะเสียวววว....อ๊ะๆๆๆๆๆๆ"
เสียงนางพญางูเหลือมดังด้วยความเสียวซ่าน
โอยย มันชิบ
เขื่อนเพชรกัดฟันกรอด
"อ๊ะๆๆๆๆอร๊ายยยซ์....ผัวจ๋ะเมียไม่ไหวแล้วววววส์"
ปั๊บๆๆๆๆๆๆๆๆ!!
อื๊อออส์ๆๆๆๆๆๆๆ!!
ตัวนางพญางูเหลือมสองแขนกอดคอเขื่อนเพชร
สองขารัดแอวไม่ยอมให้เขื่อนเพชรขยับตัว
กดแช่ไว้อย่างนั้นสร้างความเสียวซ่าน ให้กับเธอเหลือประมาณ
"โอ๊ย!!เมียเสร็จแล้วววววlN
เขื่อนเพชรวางเธอลงรีบจับปากเธออ้าออก
กำแท่งยาวใหญ่ดันเข้าไปจนสุดคอหอย
ปรี๊ดๆๆๆ!!
"ซร๊วบส์!!!ว้ายๆๆๆ...จ๊วบๆๆ!!"
ปล่อยน้ำทั้งหมดลงคอเธอไป
"โอ๊ยยยยย!!!เสียวจัง!!!!!ปากคุณณส์..สุดดดส์..ยอด!!!
เขื่อนเพชรหมดแรงล้มตัวลงนอน
กอดร่างเปลือยเปล่านั้นอย่างมีความสุข
บนแท่นหินอันเย็นสบาย
นางพญางูเหลือมเงยหน้ามองเขื่อนเพชร
"เราจะบอกความลับแก่ท่าน!เราเป็ภรรยาของงู
ที่ท่านเอาเดือยมาสามีของเราเป็องค์รัชทายาท
ของพญางูเหลือมผู้เฒ่าที่ดินแดงป่าอาถรรพ์
ใบหน้านางเริ่มมีความเศร้าเกิดขึ้น
"พวกเราทั้งสองถูกเมียน้อยของพ่อเขาใส่ร้าย
เราจึงหนีมาอยู่ด้วยกันที่นี่แต่ระหว่างที่เรามาถึงที่นี่
ก็ถูกแมงมุมั์ไล่ตามล่าใช้ใยดักสามีเรา
ติดอยู่ที่นั่นพวกเขาต่อสู้กัน"
นางหวนคิดถึงความหลัง
"สามีเราฆ่าแมงมุมั์ได้แต่ไม่สามารถออกจาก
ใยที่เหนียวแน่นๆจึงต้องเสียชีวิตอยู่ที่นั่นทั้งคู่
เราอยากขอร้องท่านให้ช่วยฆ่านางเมียน้อย
ของพ่อสามีข้าถ้าท่านมีโอกาสไปที่ป่าอาถรรพ์นั้น"
นางพูดขึ้นด้วยความเจ็บแค้น
"เป็การตอบแทนท่านเราจะบอกของวิเศษ
ให้กับท่านอย่างหนึ่งนั่นคือกระดูกสันหลังของสามีเรา
เป็ของศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถเป็เกราะคุ้มกันท่านใด้!
ขอเพียงแต่ท่านฝังศพสามีข้า!เท่านั้นข้าก็ขอบคุณท่านแล้ว"
เธอขอร้องชายหนุ่มเป็ครั้งสุดท้ายแล้วนางก็ลุกขึ้น
"ถึงยังไงเขาก็เป็สามีของข้าไม่สามารถจะจากเขาไปที่ไหน
ข้าจะเฝ้าเขาอยู่ที่นี่ถ้าท่านผ่านมาทางนี้
ก็ขอให้ข้าได้มีโอกาสใช้เดือยของท่านบ้างข้าก็พอใจแล้ว"
นั่งยิ้มเศร้าๆแล้วเดินออกจากถ้ำกลายร่าง เป็นางพญางูเหลือมเลื้อยจากไป
'คุณนี่สุดยอดจริงๆเลยนะทำผมเสร็จไปรอบนึงเลย'
เขื่อนเพชรใ
"อ้าวคุณก็มีความรู้สึกร่วมกับผมด้วยหรอ"
กฤษณพันธ์หัวเราะ
'ฮ่าๆ!!มีสิผมก็มีชีวิตเืเนื้อเหมือนคุณนี่'
"เวลาผมเอาเครือเขาหลงพันปีไปรักษาภรรยาคุณ
ผมจะพาคุณทำให้ถึงจุดสุดยอดเลยดีไหมครับ"
เขื่อนเพชรพูดจนกฤษณะพันธ์โมโห
"ไม่ได้นะเว้ย..นั่นเมียผมคุณจะมาทำอย่างนั้นไม่ได้
ผมไม่ให้ร่างของผมใช้แล้วออกไปเดี๋ยวนี้"
เขื่อนเพชรหัวเราะร่า
"ล้อเล่นนะผมจะทำอย่างนั้นกับภรรยาคุณได้ยังไง..เอิ๊กเอิ๊ก"
เขื่อนเพชรหัวเราะอย่างเ้าเล่ห์
"ไป๋เราไปเอาของวิเศษกันดีกว่า"
เขาลุกขึ้นยืนทยานออกไปหาซากงูเหลือมั์
ใช้อาวุธวิเศษขึ้นไปตัดใยแมงมุมลงมา
แล้วผ่าเอาสันหลังของพญางูเหลือมั์
ชายหนุ่มเอากระดูกสันหลังงูเหลือม
วางไว้บนมือซ้ายแล้วใช้มือขวากบ
ตั้งจิตสมาธิทันใดนั้นกระดูกงูเหลือมก็ละลาย
เชื่อมหลอมรวมกันกับธาตุศักดิ์สิทธิ์ทั้งหก
ไหลลื่นขึ้นไปสู่ทรวงอกเขื่อนเพชรเป็รูปจางจาง
คล้ายกระดูกงูประทับอยู่กลางทรวงอก
กลายเป็เกราะป้องกันวิเศษของเขื่อนเพชรไปแล้ว
เขาได้ใช้อาวุธศักดิ์สิทธิ์เจาะอุโมงค์ผาหิน
แล้วนำซากพญางูเหลือมั์เข้าไปใส่
ตัดก้อนหินปิดปากอุโมงค์แล้วใช้พลังของอาวุธพิเศษ
ละลายก้อนหินเป็เนื้อเดียวกันปิดฝาไว้
ไม่ให้ใครมารบกวนซากพญางูเหลือมั์ได้อีกต่อไป
แล้วเขาก็กลับมานอนจนรุ่งเช้า
"กฤษณะค่ะพัดชาอยากให้คุณพาไปเอากระเป๋าเป้
ของพัดชาที่น้ำตกในถ้ำมาค่ะจะให้พัดชาเดินแก้ผ้า
ใส่แต่กางเกงในเดินทั่วป่าพัดชาทำใจไม่ได้ค่ะ"
เธอพูดจบพร้อมกับค้อนใส่เขื่อนเพชร
เพราะเธอเห็นเขามองเธอด้วยตาหื่นกระหาย
"ครับเราทานอะไรกันเสร็จแล้วก็ไปเอาของกันได้เลยครับ
เราจะได้รีบตามไปช่วยคุณฮันนี่"
...
ทั้งหมดก็ไปถึงสระน้ำในถ้ำ
"พวกคุณอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเราจะได้ออกไปกัน"
ทันใดนั้นเสียงหัวเราะต่ำต่ำก็ดังขึ้น
!!!!!ฮึฮึ!!!!!
"เข้ามาในอาณาเขตของข้า พวกเ้าจะออกไปได้ง่ายๆฝันไปเถอะ"
เ้าของเสียงเดินออกจากหลังก้อนหิน ปากทางออกของถ้ำ
"พญาผีกองกอย!!!!!!"
ชายหนุ่มที่หน้าตาหล่อเหลานอนอยู่บนแท่นหิน
ที่มีฝูงผีกองกอยเป็บริวารพวกพัดชาจำมันได้
ทุกคนใกลัวถอยมาอยู่ข้างหลังกฤษณาพันธ์กันทุกคน
!!!!!กอย!!!!!กอย!!!!
เสียงลูกสมุนพญากองกอยก็กระจายกัน ปิดปากถ้ำทั้งสองด้านทันที
!!!!ฮ่า!!!!ฮ่า!!!!
เขื่อนเพชรหัวเราะอย่างอารมณ์ดี
ไม่มีท่าทีที่จะหวาดกลัวพญาผีกองกอยเลย
"พวกผมเข้ามาเอาของกันเฉยๆไม่อยากทำร้ายคุณ
เปิดทางให้ผมออกไปทีดีเสียเถอะ"
พญาผีกองกอยแยกเขี้ยวคำรามด้วยความโกรธแค้น
ที่พวกมนุษย์มันบังอาจมาบอกให้มันหลบไป
"อ๊ากกกกกส์..ระยำาาส์!!!!!!!"
(((((โปรดติดตามตอนต่อไป))))))