ตื่นเต้นเหรอ
ถังชวนสีหน้าซีดขาวงึมงำกับตนเองว่า “ไม่ เป็ไปไม่ได้!” ถังชวนยืนอึ้งอยู่ที่เดิม ไม่กล้าคิดต่อไป
เขาพลันนึกเื่หนึ่งขึ้นมาได้จึงตะคอกเสียงดังว่า “แล้วทำไมนายไม่ปล่อยแม้กระทั่งผู้หญิงคนนั้นกัน”
กูเตริโอเย้ยหยัน“หืม เช่นนั้นเ้าคาดหวังว่าหลังจากที่ได้เห็นเื่ราวทั้งหมดแล้ว ผู้หญิงคนนั้นจะปฏิบัติต่อเ้าอย่างไรจะบอกทุกสิ่งที่เ้าทำกับชาวโลกอย่างไร สรรเสริญเ้า? ชื่นชมเ้า?หรือว่าประกาศถึงความยิ่งใหญ่เื่ที่เ้าเป็วีรบุรุษช่วยสาวงามไปทั่วกัน?”
ถังชวนซึมกะทือเส้นเืบนหน้าผากปูดโปน ขณะกำหมัดแน่นด้วยความโมโห “เพราะเหตุผลแค่นี้นายถึงได้คิดจะฆ่าเธอเหรอ”
กูเตริโอเอ่ยเสียงเย็น“ไม่ ข้าไม่ได้อยากสังหารนาง แต่เ้าทำให้ข้าจำเป็ต้องสังหารนาง!”
ถังชวนเอ่ยอย่างโมโห“ไร้สาระ!เห็นอยู่ทนโท่ว่าตัวนายเองอยากจะฆ่าเธอ แต่กลับมาใส่ร้ายฉันเสียอย่างนั้น อย่ามาบอกว่าร่างกายของฉันเป็คนทำทุกอย่าง นายมีความสามารถก็กล้าทำกล้ารับหน่อย!”
กูเตริโอเอ่ย“ข้าไม่ได้ปฏิเสธเื่ที่เมื่อครู่ข้าอยากจะสังหารสตรีผู้นี้แต่คนที่ผลักดันให้ข้าทำเช่นนี้ก็คือเ้า!”
ถังชวนโมโหมาก“เพราะอะไร”
กูเตริโอหัวเราะเสียงเย็น“เพราะว่าเ้าอ่อนแอเกินไป!เ้าอ่อนแอจนถึงขั้นที่กระทั่งตนเองก็ปกป้องไม่ได้! หากว่าพลังมรณาในร่างของเ้าที่ได้จากข้าถูกเปิดเผยเช่นนั้นคนที่จะมาหาเื่เ้าย่อมมีจำนวนนับไม่ถ้วน พวกเขาไม่มีทางอ่อนแอและจัดการได้ง่ายตเหมือนกับอันธพาลพวกนี้หรอกนะ! เ้าในตอนนี้อ่อนแอเกินไปแล้ว เ้าไม่ควรให้ใครรู้ถึงการมีตัวตนของข้าเด็ดขาดหากเนเฟอร์ติติยังมีชีวิตอยู่เหมือนข้าแล้วล่ะก็ นางจะต้องคิดหาวิธีมาทำลายเ้าและกำจัดเ้าสุดชีวิต! หากพวกเราแข็งแกร่งมากพอแข็งแกร่งจนสามารถดูแคลนทุกสิ่งบนโลกใบนี้ได้เช่นนั้นพวกเราจะต้องสนใจไปไยว่าจะถูกมนุษย์ตัวเล็กๆเห็นพลังอันยิ่งใหญ่ของพวกเราเข้า”
ถังชวนถูกคำพูดที่ใช้ตรรกะปีศาจของกูเตริโอทำให้โมโหจนเวียนหัวแต่ดันพูดอะไรไม่ออกสักประโยคเดียว เขาถึงขั้นที่ไม่ทันสนใจว่าเนเฟอร์ติติที่กูเตริโอพูดถึงเป็ใครกันแน่ ตอนนี้ในสมองเขาสับสนมาก “ไม่ไม่ถูกต้อง นายมันเถียงข้างๆ คูๆ ! เธอเป็เพียงเหยื่อคนหนึ่ง เมื่อครู่ฉันจะไปช่วยเธอ ไม่ได้จะทำร้ายเธอ! นายเป็นักเวท นายสามารถเลือกให้เธอสูญเสียความทรงจำได้ แต่ไม่ใช่ฆ่าเธอ!”
กูเตริโอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบจนไร้ความปรานี“ข้าคือเนโครแมนเซอร์ที่เปลี่ยนความชั่วร้ายของสิ่งมีชีวิตให้กลายเป็ดวงิญญาคนตายที่เชื่อฟังชำระโลกให้บริสุทธิ์ด้วยการทำลายล้าง นี่ถึงจะเป็สิ่งที่ข้าถนัด เวทจิติญญาอย่างการลบความทรงจำที่เป็เวทชั้นต่ำข้าไม่ถนัด”
ถังชวนที่ยืนอยู่ท่ามกลางเศษซากเนื้อและกองเืทุบหัวตนเองด้วยความเ็ปเหมือนคนบ้าที่ผีเข้าคนหนึ่ง“ไม่ ไม่!! นายออกมานะไสหัวออกมาเดี๋ยวนี้! ฉันไม่ให้นายอยู่ในร่างแล้วนายมันเป็ปีศาจร้าย!”
กูเตริโอสงบนิ่งพอเขาเห็นว่าในใจถังชวนรู้สึกต่อต้านเื่ที่น่ากลัวแบบนี้จึงเปลี่ยนแง่มุมอบรมสั่งสอนเขา“เ้าคนโง่เง่า!เ้ากำลังเ็ปเพราะเื่ใดกันแน่ สังหารอันธพาลที่ก่อกรรมทำชั่วไปสามคนเ้ารู้สึกเสียใจเพราะแบบนี้งั้นหรือ หากคนชั่วสามคนนั้นไม่ได้เผชิญกับการลงโทษในวันนี้ในภายหลังพวกเขาจะต้องทำเื่ที่ชั่วร้ายกว่าวันนี้หลายร้อยเท่าอีกกี่เื่เ้าจินตนาการออกหรือไม่”
น้ำเสียงของกูเตริโอคล้ายกับมีเวทมนตร์ที่ทำให้ในใจของถังชวนรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อยรางๆ
ตอนนี้ถังชวนก็ทำได้เพียงแค่ปลอบใจตนเองแบบนี้เช่นกัน
“หากวันนี้เ้าละเว้นพวกเขาพวกเขาก็จะหันกลับไปทำร้ายผู้คนมากขึ้นคนดีที่เ้าบอกว่าเป็ผู้บริสุทธิ์เ่าั้เ้ายินยอมที่จะเห็นสถานการณ์แบบนั้นหรือไม่”
“แต่แต่ว่า ฉันฆ่าคนไปแล้ว จะทำอย่างไรดี” ถังชวนนึกถึงปัญหานี้ขึ้นมาก็ตื่นตระหนกอีก
กูเตริโอหัวเราะเสียงดัง“เด็กน้อยที่น่าสงสาร!เ้าจะต้องจำเอาไว้ว่า กฎทั้งหมดบนโลกใบนี้ล้วนมีมนุษย์เป็คนกำหนดพวกมันเริ่มต้นที่ผู้แข็งแกร่งและจะสิ้นสุดที่ผู้แข็งแกร่งผู้แข็งแกร่งเป็คนกำหนดกฎ ผู้อ่อนแอทำตามกฎ! สิ่งมีชีวิตมากมายบนโลกไม่แบ่งแยกเพศผู้เพศเมียหรือชายหญิงไม่แบ่งแยกคนแก่หรือเด็ก สูงศักดิ์หรือต่ำต้อยวิธีที่จะแบ่งพวกเขานั้นมีเพียงแค่หนึ่งเดียวมาตลอด นั่นก็คือแข็งแกร่งกับอ่อนแอ!ตอนที่เ้าแข็งแกร่งมากพอ การสังหารคนก็เป็เื่ถูกกฎหมาย!สังหารหนึ่งคน เ้าจะเป็ผู้กระทำผิด สังหารแสนคน เ้าจะเป็าาสังหารผู้คนหมดสิ้น เ้าจะกลายเป็พระเ้า!”
ถังชวนที่ได้ยินก็อึ้งงันแม้ว่าเขาจะยืนได้ด้วยลำแข้งตนเองแต่เล็ก ความคิดก็เป็ผู้ใหญ่นานแล้วแต่ทัศนคติต่อโลก[1]ทัศนคติต่อคุณค่า[2]และทัศนคติต่อความดีความชั่วล้วนเป็สิ่งที่ตัวเขาพบเห็นและได้ยินมาด้วยตนเองทีละเล็กทีละน้อยจนกลายเป็เช่นนี้ไม่เคยมีใครชี้แนะและให้คำแนะนำในโลกแห่งจิติญญาของเขายิ่งไม่ต้องพูดถึงทฤษฎีความแข็งแกร่งอ่อนแอของผู้กล้าที่มีความทะเยอทะยานเลยในใจเขารู้อยู่แท้ๆ ว่ากูเตริโอพูดไม่ถูก แต่กลับรู้สึกว่าเขาพูดมีเหตุผลรางๆ
ในสมองเขาคล้ายกับมีความคิดสองแบบกำลังต่อสู้กันอยู่จึงสับสนมึนงงไปหมด
“ไม่ไม่ถูกต้อง...ไม่มีทางเป็แบบนี้ ที่นายพูดนั้นไม่ถูกต้อง ฉัน...”ถังชวนพูดจาไม่รู้เื่ เขากำลังอยู่ใน่งงงวย เท้าจึงหันหลังกลับ คิดจะหนีไปจากสถานที่แห่งนี้โดยไม่รู้ตัว
แต่เมื่อหันหน้าไปกลับเห็นโครงกระดูกหน้าตาอัปลักษณ์ที่เืท่วมสามโครงยืนอยู่ตรงหน้าเขา
“อ๊าก!!!”
ถังชวนถูกทำให้ใอย่างคาดไม่ถึงจึงร้องโหยหวนออกมาแล้วหันกลับหลัง วิ่งหนีสุดชีวิต
แต่เมื่อเขาวิ่งโครงกระดูกสามโครงนั้นก็วิ่งตามเขาเช่นกัน พวกมันวิ่งตามอยู่ด้านหลังพลางส่งเสียงแสบแก้วหูจากการที่กระดูกเสียดสีกันออกมา
“กูเตริโอนี่...นี่มันเื่อะไรกัน พวกมันคิดจะทำอะไร” ถังชวนแทบจะกรีดร้อง
กูเตริโอเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่กลั้นความขบขันของตนเองเอาไว้อย่างเห็นได้ชัด“ตอนนี้พวกมันเป็ข้ารับใช้ของเ้า และจะตามอยู่ข้างกายเ้าตลอด”
ถังชวนกระหืดกระหอบแยกไม่ออกว่าจะใหรือว่าจะวิ่งดี “พวกมันไม่ได้ตายไปแล้วเหรอทำไมถึงยังขยับได้อีก ทั้งยังจะตามฉันไปตลอดด้วย คิดจะแก้แค้นเหรอเป็หนี้ต้องจ่ายเป็คนร้ายก็ต้องชดใช้กรรม แต่ฉันไม่ได้เป็คนฆ่าพวกนายนะ!”เห็นได้ชัดว่าประโยคสุดท้ายของถังชวนนั้นพูดกับิญญาคนตายที่เพิ่งจะตายใหม่ๆ
เขาหันหน้าไปมองหัวกะโหลกทั้งสามที่โยกไปมาดวงตาดำมืดเปล่งแสงสีแดงจางๆ ข้างหลังเขา ท่าทางเช่นนั้นน่าหวาดเสียวได้เท่าใดก็น่าหวาดเสียวได้เท่านั้น! เขาใตัวสั่นเท้าก็วิ่งเร็วขึ้นกว่าเดิม
“ถูกเวทมรณา่ชิงชีวิตไปจะมีตราประทับเวทมนตร์ของนักเวทบนโครงกระดูกหลงเหลืออยู่ สำหรับพวกเขาแล้วความตายเป็เพียงแค่จุดเริ่มต้นใหม่พวกมันได้รับเกียรติให้กลายเป็พลเมืองะรายหนึ่งของอาณาจักรแห่งความตาย นักเวทมีอำนาจควบคุมและออกคำสั่งใช้งานพวกมันได้พวกมันไม่มีความคิดเป็ของตนเอง ไม่รู้จักเหนื่อยล้า ไม่รู้จักกลัว พวกมันเป็ข้ารับใช้ที่ซื่อสัตย์ที่สุดของเ้าและจะเป็ทหารที่ห้าวหาญที่สุดของเ้าเช่นกัน” กูเตริโออธิบาย
“เหลวไหล!ใครจะ้าข้ารับใช้ที่น่ากลัวแบบนี้กัน รีบให้พวกมันหยุดสิ!” ถังชวนได้ยินเสียงด้านหลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ก็ร้องโหยหวน
ใช่แล้วจักรยาน จักรยานของฉัน! สองเท้าวิ่งได้เร็วเพียงใดก็เร็วสู้สองล้อไม่ได้ อีกอย่างนั่นเป็สิ่งที่ฉันใช้เงินหนึ่งร้อยหยวนซื้อมาเลยนะ!
ถังชวนนึกได้ว่าจักรยานของเขายังอยู่ที่เดิมเขาอยากจะกลับไปเอา แต่พอนึกถึงโครงกระดูกที่ชวนให้ผู้คนใด้านหลังสามโครงเขาจึงกัดฟัน
เมื่อร่างเพิ่งวิ่งออกมาจากซอยก็หลบวูบไปด้านข้างเพื่อซ่อนตัวโครงกระดูกสามโครงนั้นยังพุ่งตัววิ่งออกไปไม่หยุดถังชวนกลับฉวยโอกาสนี้วิ่งกลับไปอย่างกล้าหาญ
จักรยานที่นั่งได้แค่คนเดียวคันนี้เป็สิ่งที่เขาใช้เงินซึ่งสะสมเป็เวลานานซื้อมาขี่มาได้สองปีกว่า ผ่านเื่ราวมากมายเป็เพื่อนเขาเหมือนเพื่อนสนิทที่ซื่อสัตย์ที่สุดของเขาถังชวนมีความรู้สึกผูกพันลึกซึ้งกับมันมาก แน่นอนว่าที่สำคัญที่สุดก็คือหากจักรยานคันนี้หายไป เขาต้องจ่ายเงินซื้อใหม่อีก ตอนนี้ไม่เหมือนในอดีตของอะไรก็ขึ้นราคาหมด จะให้เขา ถังชวนจ่ายเงินซื้อจักรยานคันใหม่ ขอโทษด้วยนี่ไม่ได้อยู่ในขอบเขตการวางแผนทางการเงินของครอบครัวเขา!
ถังชวนวิ่งห้อระยะหนึ่งพุ่งไปถึงหน้าจักรยาน ประคองมันขึ้นมา ขณะที่เตรียมหันหน้าพุ่งออกไปก็ตะลึงนิ่งอยู่กับที่กะทันหันเหมือนกับคนโง่คนหนึ่ง
[1]ทัศนคติต่อโลก หมายถึง มุมมองที่มีต่อ สิ่งรอบตัว ผู้คนรอบตัว สังคม โลก และจักรวาลทั้งที่มีและไม่มีตัวตน
[2] ทัศนคติต่อคุณค่า หมายถึง มุมมองในการให้คุณค่ากับสิ่งต่างๆ