CEO สาวแห่งโลกลมปราณ

        'ค่ายโจรภูเขา'

        กลุ่มหัวหน้าโจรเต็มไปด้วยความตื่นตกใจ เมื่อเด็กสาวในชุดจอมยุทธชาย บุกเข้าไปเข่นฆ่าสังหารพวกมันอย่างไร้ปราณี ซิ่วอิงที่ปลดปล่อยปราณปฐพีขั้นสูงในการต่อสู้ ทำให้พวกโจรที่อยู่ระดับยอดยุทธลงไปตกตายเป็นใบไม้ร่วง หัวหน้าโจรที่มองการต่อสู้พลันออกคำสั่งอย่างเร็ว

        “ ทุกคนเข้าไปจัดการกับผู้หญิงคนนั้นเดี๋ยวนี้..”

        สิ้นเสียงหัวหน้าโจรที่สั่งการ กลุ่มโจรทั้งหมดผละออกจากพวกหวงอี้ แล้วเข้าไปกลุ้มรุมซิ่วอิงทันที หากแต่เหมือนพวกแมงเม่าบินเข้ากองไฟ กลุ่มโจรที่พุ่งเข้าไปกลับตกตายลงอย่างรวดเร็ว เมื่อถูกฟาดฟันด้วยดาบทะลวงฟ้าที่แฝงด้วยปราณปฐพีขั้นสูง จนร่างพวกมันระเบิดกลายเป็นละอองเลือดเต็มท้องฟ้า

        ‘ปังงง’

        ‘ฉี๊วะๆๆ’

        ‘อ๊ากกกๆๆ’

        ภายในเวลาไม่กี่อึดใจ กลุ่มโจรที่พุ่งเข้าไปหาซิ่วอิง กลับถูกสังหารไม่เหลือแม้แต่ซาก มีเพียงอาวุธของพวกมันที่กองเกลื่อนบนพื้น เหลือทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้าเท่านั้น

        ‘เฮือกก’

        ศิษย์พี่หวงอี้ ชินไป๋หลงและทุกคนของสำนักมังกรฟ้า ที่หยุดต่อสู้กับพวกโจรยืนดูอยู่ด้านข้าง ต่างอ้าปากค้างกับการฆ่าฟันอันโหดเหี้ยมที่เกิดขึ้นตรงหน้า

        ‘ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร.. การลงมือของนางช่างโหดเหี้ยมยิ่งนัก ฆ่าคนครึ่งร้อยในได้อย่างง่ายดายในไม่กี่อึดใจ.. อีกทั้งสีหน้าไม่เปลี่ยนไปสักนิดเดียว'

        ศิษย์พี่หวงอี้คิดในใจด้วยความตกตลึง เมื่อไม่นานมานี้เองเขายังเคยกล่าวคำดูถูกนางมาด้วยซ้ำ ตอนนั้นหากนางอยากฆ่าเขาคงลำบากแค่ยกมือเท่านั้น

        หัวหน้าโจรร่างใหญ่และโจรระดับสูงอีก 5 คนที่เหลือ พวกมันหน้าซีดเผือดด้วยความหวาดหวั่น มองอาวุธที่เคยเป็นของสมุนพวกมันด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ

        " จ เจ้าเป็นใครกัน.. ทำไมถึงโหดเหี้ยมเช่นนี้ "

         แล้วในที่สุดเป็นหัวหน้าโจรที่เอ่ยออกมา

        " ข้าเป็นใครน่ะหรือ.. ในเมื่อเจ้าอยากรู้ข้าก็จะบอก พวกเจ้าจะได้ตายตาหลับ ”

        ซิ่วอิงเอ่ยเสียงเรียบหน้าตาอันงดงามไม่แสดงความรู้สึกใดๆ ในมือถือดาบทะลายฟ้าเล่มใหญ่ ส่วนปลายดาบวางพาดลงไปบนพื้น 

        “ หึ.. ใครจะเป็นฝ่ายตายนั้นยังไม่แน่หรอก ข้าหาได้หวาดกลัวเจ้า..”

        หัวหน้าโจรแค่นเสียงเอ่ยขึ้นมา มันที่อยู่ในระดับปฐพีขั้นสูง ระดับเดียวกับพลังที่ซิ่วอิงปล่อยออกมา อีกทั้งยังมีรองหัวหน้าทั้ง 5 คนที่อยู่ในระดับปฐพีขั้นต่ำ มันไม่เชื่อว่าพวกมันจะสู้นางไม่ได้

        ซิ่งอิงมองพวกโจรทั้ง 6 ด้วยสายตาอันโกรธแค้น แล้วกล่าวขึ้นอย่างช้าๆ

        “ เมื่อ 4 ปีก่อน.. หมู่บ้านข้าถูกพวกโจรภูเขาอันชั่วช้า บุกปล้นฆ่าคนในหมู่บ้านไปมากมาย แม้แต่บิดาข้ายังถูกทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส.. ตัวข้าเองโดนพวกเจ้าคนนึงไล่ล่าจนตกเขา แต่ยังโชคดีที่ข้าสามารถรอดชีวิตมาได้.. หมู่บ้านนั้น.. ชื่อว่าหมู่บ้านไผ่งาม.. พวกเจ้าจำได้หรือไม่..”

        พวกชินไป๋หลงและศิษย์สำนักมังกรฟ้า เมื่อฟังเรื่องราวความเป็นมาทั้งหมดจากปากซิ่วอิง พวกเขาเข้าใจได้ทันทีว่าเหตุใด ซิ่วอิงถึงได้ลงมือเข่นฆ่าพวกมันอย่างโหดเหี้ยมเช่นนี้

        “ อะไรนะ.. หมู่บ้านไผ่งามเมื่อสี่ปีก่อน.. ถูกไล่ล่าจนตกเขา.. จะ เจ้า เจ้าคือเด็กหญิงคนนั้นรึ ”

        ชายชุดดำหนึ่งในห้าพูดขึ้นมาด้วยความตกใจ

        “ ถูกต้อง.. เด็กหญิงคนนั้นคือข้าเอง.. ส่วนคนที่ไล่ล่าข้าจนตกเขา.. คือเจ้าสินะ..”

        ซิ่วอิงกล่าววาจาด้วยน้ำเสียงเย็นเยือก สายตาที่จ้องชายคนนั้นเต็มไปด้วยความกราดเกรี้ยว

        “ เอ่อ ข้า..”

        ‘วู้บบบ’

        ชายชุดดำเอ่ยออกมาได้เพียงเท่านั้น ร่างของซิ่วอิงพลันหายวับไปปรากฏตรงหน้ามัน พร้อมกับฟันดาบใหญ่เข้าใส่อย่างเร็ว ชายคนนั้นยืนนิ่งงันกับทักษะและความเร็วของซิ่วอิง เห็นได้ว่าคมดาบจะตัดร่างของมันอยู่แล้ว

        แต่ทันใดนั้น กลับปรากฏง้าวยาวด้ามนึงมาขวางคมดาบเอาไว้

        ‘ปังงงง’

        ‘เคร้งงง’

        เสียงปะทะกันระหว่างคมดาบกับคมง้าวดังสนั่นไปทั้งบริเวณ ปลุกพวกชินไป่หลงและโจรทุกคนให้ตื่นจากภวังค์ เป็นหัวหน้าโจรนั่นเองที่ใช้ง้าวยาวอาวุธคู่กายของมัน เข้าไปขวางดาบใหญ่ของซิ่วอิงไว้อย่างทันท่วงที

        “ หึ..”

        ซิ่วอิงในตอนนี้ไม่สนใจผู้ใดทั้งสิ้น คมดาบใหญ่เปลี่ยนเป้าหมายจากชายชุดดำคนนั้น พุ่งเข้าโจมตีใส่หัวหน้าโจรอย่างรุนแรงต่อเนื่อง 

        ‘ปังงงง’

        ‘ตู้มมม’

        ‘บึ้มมม’

        เสียงคมดาบทะลายฟ้าของซิ่วอิง ปะทะกับง้าวยาวของหัวหน้าโจรดังขึ้นถี่ยิบ สะเก็ดไฟฝุ่นควันสาดกระจายไปทั่วทั้งบริเวณต่อสู้ ด้วยระดับปราณปฐพีเท่ากัน และประสบการณ์ต่อสู้อันโชกโชนของหัวหน้าโจร ทำให้การต่อสู้ห้ำหั่นเป็นไปอย่างสูสีดุเดือด

        กลุ่มโจรระดับสูงทั้งห้าคน ยืนมองการต่อสู้ของหัวหน้าตนเองกับซิ่วอิงด้วยความตกตะลึง พวกเขาต่างคิดว่าอาจารย์นางเป็นใครกัน ฝึกฝนนางมาเช่นไรทำไมถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้  

        " ดูจากทักษะและพลังปราณของนาง.. ข้าไม่แปลกใจเลย.. นางคนเดียวถึงสามารถฆ่าพวกเราไปได้มากเช่นนี้ " โจรชุดดำหนึ่งในห้าคนกล่าวขึ้น สายตาจ้องมองการต่อสู้อย่างลืมตัว

        ด้านศิษย์สำนักมังกรฟ้าไม่ยอมเสียหน้า หวงอี้ที่อาวุโสกว่าใครอื่นกล่าวขึ้นว่า

        " พวกเราอย่าอยู่เฉย.. บุกเข้าไปสังหารพวกมันให้หมด.. ฆ่าาา"

        หวงอี้คำรามลั่นพร้อมกับพุ่งเข้าหาโจรชุดดำคนนึง ก่อนจะปล่อยหมัดที่เต็มไปด้วยพลังปฐพีขั้นกลางออกไป โจรชุดดำหนึ่งในห้าที่เผอเรอถูกหมัดของเขาอย่างจัง ถึงกับลอยกระเด็นออกไปพร้อมกระอักเลือดออกมาราวกับน้ำพุ

        ‘ปังงง’

        ‘อ๊ากก’

        ด้านชินไป๋หลงกับพวกไม่รีรอเช่นกัน พุ่งเข้าต่อสู้กับรองหัวหน้าโจรทั้งสี่อย่างดุเดือด

        " หึ.. ดูเหมือนพวกเจ้าจะรีบเร่งสังหารพวกข้ามากสินะ ”

        เมื่อเห็นศิษย์สำนักมังกรฟ้าพุ่งเข้าต่อสู้กับคนชุดดำ หัวหน้าโจรคำรามออกมาอย่างโกรธแค้น พร้อมกับพุ่งปลายง้าวใส่ร่างของซิ่วอิงอย่างเร็ว

        ‘ฟุ่บบบ’

        " วันนี้ข้าจะให้พวกเจ้าได้ชดใช้.. "

        ซิ่วอิงเอ่ยวาจาพร้อมใช้ท่าร่างมายาเร้นเงาหลบปลายง้าวที่พุ่งเข้ามา แล้วพุ่งเข้าหาพร้อมกับตวัดดาบฟันใส่หัวหน้าโจรทันที หัวหน้าโจรไม่มีอาการลนลานยกง้าวยาวมาขวางไว้ แล้วกล่าววาจาด้วยน้ำเสียงดูหมิ่น เพราะจากการต่อสู้กันมันคิดว่าตนเอง ไม่เป็นรองเด็กสาวคนนี้แม้แต่อย่างใด

        " เฮอะ.. เด็กสาวปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอย่างเจ้า คิดจะท้าทายคนอย่างข้างั้นหรือ"

        “ เด็กอย่างข้านี่แหละ.. จะเป็นคนสังหารเจ้าแก้แค้นให้คนในหมู่บ้านของข้า.. "

        ซิ่วอิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา พลางคิดว่าหากยังต่อสู้กันไปเช่นนี้ เธอคงไม่สามารถเอาชนะหัวหน้าโจรได้ คงต้องใช้ไม้ตายสุดท้ายแล้ว

        เมื่อคิดได้เช่นนั้นซิ่วอิงส่งจิตวิญญาณไปตรวจรอบข้าง เมื่อรับรู้ว่าทุกคนกำลังต่อสู้ติดพันไม่มีผู้ใดสนใจตัวเอง จึงเร่งโคจรลมปราณใส่ดาบทะลายฟ้าอย่างเต็มที่ เพื่อเพิ่มระดับการทำลายล้างของมันไปอีกระดับนึงทันที

        ‘วู๊บบบ‘

        " นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน.. ดาบของเจ้าเป็นดาบระดับสวรรค์เช่นนั้นหรือ.. ข้าไม่เชื่อ.. เจ้าต้องใช้เล่ห์เหลี่ยมอย่างแน่นอน.."

        หัวหน้าโจรคำรามด้วยความตกตะลึง อาวุธระดับสวรรค์สามารถเพิ่มอำนาจการต่อสู้ของผู้ใช้ไปอีกหนึ่งระดับ เท่ากับตอนนี้ซิ่วอิงมีพลังปราณเพิ่มขึ้นถึงระดับนภาแล้ว

        " เรื่องนั้นไม่เกี่ยวกับเจ้า.. เตรียมตัวตายได้แล้ว.. ”

        ซิ่วอิงส่งกระแสจิตวิญญาณเข้าไปในตัวดาบ กำหนดกระบวนท่าที่สองของทักษะดาบทะลายฟ้า ในทันใดนั้นดาบทะลายฟ้าปรากฏเปลวเพลิงสีทองล้อมรอบ พลังปราณระดับนภาพลันปะทุออกมาอย่างรุนแรง ล้อมรอบซิ่วอิงและดาบเอาไว้

        “ ถึงเวลาตายของเจ้าแล้ว..”

        ซิ่วอิงเอ่ยออกมาพร้อมกับมองหัวหน้าโจรด้วยสายตาเย็นชา ทันใดนั้นร่างของเธอจะหายวับไปอย่างเร็ว ก่อนจะปรากฏตัวออกมากลางอากาศตรงหน้าหัวหน้าโจร เรียวปากแดงอิ่มตะโกนลั่นออกมา พร้อมฟันดาบเข้าใส่หัวหน้าโจรอย่างแรง

        ‘ทะลายปฐพีๆๆ’

        ‘ง้าวผ่าภูผาาา’

        หัวหน้าโจรไม่มีทางให้ถอยอีกแล้ว มันคำรามลั่นพร้อมกับใช้ทักษะง้าวระดับสูง ต้านพลังจากดาบทะลายฟ้าของซิ่วอิงที่โจมตีลงมา

        ‘เปรี้ยงง’

        ‘ตู้มมมม‘

        ดาบทะลายฟ้าที่ล้อมด้วยเปลวเพลิงสีทองของซิ่วอิง ปะทะกับทักษะง้าวของหัวหน้าโจรอย่างเต็มที่ จนเกิดการระเบิดอย่างรุนแรงของพลังปราณ ส่งผลให้ร่างๆหนึ่งร่วงกระเด็นตกลงไปบนพื้นดินอย่างแรง จนเกิดหลุมใหญ่ลึกกว่าสองวา ฝุ่นควันลอยคลุ้งเศษดินเศษหินแตกกระจัดกระจายไปทั่ว

        เสียงอันดังก้องจากการต่อสู้ ทำให้พวกชินไป่หลงและกลุ่มโจรหยุดต่อสู้ไปชั่วขณะ เมื่อทุกคนหันไปมองตามเสียงอันกึกก้อง พบร่างเพรียวของซิ่วอิงถือดาบใหญ่ยืนนิ่งอยู่บนพื้น มุมปากมีเลือดไหลออกมาเล็กน้อย เสื้อผ้าชุดจอมยุทธตัวนอกขาดไปบางส่วน เปลวเพลิงที่ล้อมรอบตัวคนและดาบได้หายไปแล้ว

        เมื่อทุกคนมองไปยังหลุมดิน พบกับร่างของหัวหน้าโจรนอนแน่นิ่ง เสื้อผ้าขาดวิ่นตามร่างกายถูกเผาไหม้ด้วยเปลวเพลิง ตามเนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือด กระดูกทั้งร่างแตกละเอียด เพียงแต่ที่หน้าอกมีการขยับขึ้นลงแผ่วเบา ทำให้รู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่

        ซิ่วอิงมองหัวหน้าโจรด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา

        " ถึงเวลาตายของแกแล้ว.."

        ซิ่วอิงกล่าววาจาเย็นเยือก พร้อมสะบัดมือวูบปราณไร้ลักษณ์ปรากฏเป็นฝ่ามือข้างนึง ยกร่างของของหัวหน้าโจรลอยขึ้นมาจากหลุมดิน เคลื่อนเข้ามาหาตนเองอย่างช้าๆ

        ‘ฉั๊วะ’

        แล้วในทันใดนั้นเอง ดาบในมือซิ่วอิงพลันตวัดอย่างเร็ว ตัดหัวของหัวหน้าโจรหลุดออกจากบ่า ลอยตกลงไปที่พื้นดินพร้อมวิญญานที่หลุดออกจากร่าง

        ‘ตุ๊บบบๆ‘

        เสียงศรีษะที่แยกกับร่างกายตกกระทบพื้นดิน เรียกสติของทุกคนที่ยืนมองอย่างเงียบงันให้ตื่นขึ้นมา

        " พวกเราหนี.. "

        โจรชุดดำระดับสูงคนนึงตะโกนออกมาท่ามกลางความเงียบ เสียงตะโกนดังลั่นของชายคนนั้น ทำให้พวกโจรอีก3คนที่เหลือ หายจากอาการตกตลึงพร้อมหันกายเตรียมจะหลบหนี

        " ฆ่าพวกมันให้หมด.. "

        น้ำเสียงเย็นชาของซิ่วอิงดังออกมา พร้อมกับร่างเพรียวที่หายวับไปปรากฏตัวขึ้นด้านข้างกลุ่มโจร ดาบทะลายฟ้าในมือตวัดผ่านไปที่ลำคอโจรคนนึงจนขาดกระเด็นทันที

        ‘ฉับบบ’

        ‘ตุ๊บบบ‘

        กลุ่มของชินไป๋หลงและหวงอี้เห็นภาพพวกนี้ ทำให้พวกเขาได้สติขึ้นมา ก่อนจะพุ่งเข้าไปสังหารโจรที่เหลืออีก3่คนอย่างเร็ว ด้วยจำนวนคนที่มากกว่าบวกกับพวกโจรขวัญเสียไม่มีจิตใจที่จะต่อสู้อีกแล้ว เพียงไม่นานถูกศิษย์สำนักมังกรฟ้ารุมสังหารจนหมดทุกคน

        " ฮ่าๆ.. ในที่สุดพวกเรากวาดล้างกลุ่มโจรภูเขาได้แล้ว "

        หวงอี้ตะโกนลั่นออกมาด้วยความสะใจ ชินไป่หลงกับคนอื่นพากันถอนหายใจอย่างโล่งอก แล้วส่งเสียงหัวเราะออกมาในท่าทีของหวงอี้ ทั้งๆที่ร่างกายของพวกเขามีบาดแผลเป็นจำนวนมาก

        " ฮ่ะๆๆ.. ศิษย์พี่หวงอี้..  ท่านช่างหน้าไม่อายเสียจริง หากไม่มีน้องซิ่วอิงช่วยเหลือพวกเราคงตายกันหมด.. ไม่ได้มาหัวเราะกันเช่นนี้ดอก "

        หญิงสาวชุดฟ้ากล่าวด้วยน้ำเสียงตื้นตัน ในแววตาของนางปรากฏความเลื่อมใสในตัวของซิ่วอิงจนหมดหัวใจ

        “ ฮ่ะๆๆ.. ข้าหวงอี้แม้นจะเป็นคนหยาบคายชอบฝึกยุทธ แต่ไม่ใช่คนไม่รู้จักแบ่งแยกดีชั่ว.. ขอบคุณน้องซิ่วอิงที่มาช่วยพวกข้า ”

        หวงอี้กล่าวจบประสานมือคำนับซิ่วอิงทันที

        ซิ่วอิงมองศิษย์พี่หวงอี้เขม็ง สำนึกจิตวิญญาณบอกให้รู้ว่าเขาพูดด้วยความจริงใจ จึงกล่าวขึ้นว่า

        “ ท่านหวงอี้ไม่ต้องเกรงใจไป.. ที่ข้าช่วยพวกท่าน.. เป็นความต้องการแก้แค้นของข้าด้วยเช่นกัน ”

        “ อิอิ.. น้องซิ่วอิงช่างเป็นคนถ่อมตัวนัก.. แต่เอาเถิดถึงเจ้าจะกล่าวอ้างเช่นไร พวกข้าทุกคนขอคารวะขอบคุณเจ้าจากใจจริง..”

        หญิงสาวชุดฟ้าที่ดูจะพูดเก่งกว่าคนอื่นเอ่ยออกมา แล้วศิษย์สำนักมังกรฟ้าทุกคนประสานมือคารวะให้แก่ซิ่วอิงพร้อมๆกัน จากนั้นชายหนุ่มชุดดำที่สะพายดาบได้เอ่ยขึ้น

        “ เอ่อ.. ข้ามีเรื่องถามน้องซิ่วอิงเล็กน้อย.. เจ้าที่เป็นผู้หญิงแต่ทำไมถึงใช้ดาบใหญ่เป็นอาวุธคู่กาย เพราะอะไรถึงไม่ใช้กระบี่เช่นสตรีคนอื่น.. ”

        “ อืม.. เรื่องนี้เป็นเพราะว่าข้านั้นชอบความทรงพลังของดาบใหญ่ ซึ่งหากใช้พลังปราณเพิ่มเข้าไปอีกเล็กน้อย มันจะมีอำนาจการทำลายล้างสูงอย่างยิ่ง.. ท่านว่าถูกต้องหรือไม่ ”

        ซิ่วอิงเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม

        “ เป็นเช่นนี้เอง ที่เจ้าพูดมาก็ถูก ”

        ชายหนุ่มชุดดำกล่าวพร้อมกับพยักหน้าเบาๆอย่างเห็นด้วย

        “ เอาละ.. ข้าจะเอาหัวของหัวหน้าโจรไปส่งมอบภารกิจ พวกเราช่วยกันเก็บข้าวของพวกโจร เสร็จแล้วไปตรวจสอบที่ค่ายโจรกัน.. หากพบชาวบ้านที่ถูกจับมาจะได้ช่วยเหลือพวกเขา หากมีพวกโจรหลบซ่อนอยู่ก็ฆ่าให้หมด.. ไม่ต้องปราณีใดๆทั้งสิ้น ”

        ชินไป่หลงกล่าวขึ้นมา

        จากนั้นทุกคนเก็บแหวนมิติและอาวุธระดับสูงของพวกโจร ก่อนจะกลับเข้าไปตรวจสอบยังค่ายโจรอย่างละเอียด ปรากฏว่าไม่มีพวกโจรหลงเหลืออยู่เลย

        แต่ที่ทำให้พวกเขารู้สึกสงสารจับใจ เมื่อพบกลุ่มชาวบ้านทั้งเด็กและผู้ใหญ่ ถูกพวกโจรจับมาเกือบร้อยคน บางคนเป็นกลุ่มพ่อค้า บางคนมาจากหมู่บ้านใกล้ๆที่ถูกพวกโจรจับมา ทั้งยังมีหญิงสาวอีกกว่า20 คน 

        ซิ่วอิง ชินไป๋หลง หวงอี้และทุกคน นำแหวนมิติของโจรที่ยึดได้มาตรวจดูด้านใน พบว่าในแหวนมิติของหัวหน้าโจร และรองหัวหน้าทุกคน มีทรัพย์สินเงินทองเป็นจำนวนมาก

        หลังจากทุกคนปรึกษาพูดคุยกัน จึงแบ่งเงินทองของพวกโจรให้ชาวบ้านทุกคนตามความเหมาะสม แล้วพาพวกเขาออกจากค่ายโจรกลับไปยังหมู่บ้านตนเอง หรือหากใครไม่อยากกลับก็ให้ไปกับซิ่วอิง ซึ่งกำลังหาคนมาทำงานนั่นเอง

        ‘เมืองมังกรฟ้า’

        ยามเซิน(15.00 - 16.59 น.) ซิ่วอิงกับทุกคนเดินทางมาถึงเมืองมังกรฟ้า โดยกลุ่มพ่อค้าที่ให้พวกเขาช่วยคุ้มครอง ถึงตัวเมืองจึงขอแยกย้ายกันไป เหลือแต่ชาวบ้าน50กว่าคนที่ตกลงใจไปทำงานกับซิ่วอิง

        ก่อนที่ชินไป่หลงและศิษย์สำนักมังกรฟ้าจะจากไป ซิ่วอิงได้บอกกับทุกคนว่า

        " อีกสองวัน.. ข้าจะเปิดร้านขายโอสถในเมือง หากทุกคนมีเวลาก็ให้มาร่วม"

        " ร้านขายโอสถ.. น้องซิ่วอิงเจ้ามีผู้ปรุงโอสถหรือ"

        หญิงสาวชุดฟ้าเอ่ยถามขึ้น

        " ถูกต้อง.. แต่คนที่ปรุงโอสถคือข้าเอง"

        คำตอบของซิ่วอิงทำให้ทุกคนตกใจอีกครั้ง

        " เจ้าเป็นผู้ปรุงโอสถหรือ.. ล้อข้าเล่นหรือปล่าว"

        หวงอี้เอ่ยขึ้นมาพลางมองซิ่งอิงด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป เด็กสาวคนนี้มีอะไรให้แปลกใจอยู่ตลอดเวลา

        " พวกท่านไม่เชื่อข้า.. เช่นนั้นดูเอาแล้วกัน.. "

        กล่าวจบซิ่วอิงนำเหรียญตราผู้ปรุงโอสถระดับเหรียญตรามังกรฟ้า ทั้งยังนำโอสถระดับนภามาแสดงให้พวกเขาดู ซึ่งสร้างความตื่นตกใจให้พวกเขาไม่จบสิ้น ชินไป๋หลงและศิษย์สำนักมังกรฟ้าทุกคน รับปากว่าจะมาร่วมวันเปิดร้าน จากนั้นกลับไปสำนักเพื่อส่งภารกิจ

        เมื่อทุกคนแยกย้ายกันไปหมดแล้ว เหลือแต่กลุ่มชาวบ้านทั้งหญิงชายและเด็กราวๆ 50 คน ที่ติดตามซิ่วอิงมายังเมืองมังกรฟ้าเพื่อจะทำงานด้วย ซิ่วอิงประกาศว่าจะรับทุกคนทำงาน แต่ต้องทำพันธสัญญานายบ่าวเสียก่อน ทุกคนต่างยินยอมไม่มีข้อแม้

        ซิ่วอิงเห็นว่ายังอยู่ในเมืองผู้คนพลุกพล่าน จึงตั้งใจไปทำพันธสัญญากันที่จวน จึงว่าจ้างรถม้านำทุกคนกลับไปส่งยังจวนสกุลจ้าว

        ‘จวนสกุลจ้าว’

        ในเวลาไม่นาน ซิ่วอิงพากลุ่มชาวบ้านมาถึงประตูจวน องครักษ์3คนหน้าประตูเอ่ยทักทายขึ้นพร้อมกัน

        " คารวะนายน้อย.. "

        " อืม.. พวกเจ้านำชาวบ้านเหล่านี้เข้ามาด้านใน ต่อไปพวกเขาจะเป็นคนงานของข้า"

        ซิ่วอิงกล่าวจบเดินเข้าไปรออยู่ด้านในตรงลานกว้าง ครู่นึงชาวบ้านทุกคนเข้ามายืนอยู่ด้านหน้า ซิ่วอิงยกมือกำลังจะร่ายวงเวทย์ทำพันธสัญญา พลันมีเสียงใสๆเรียกขึ้นมาจากด้านในจวนเสียก่อน

        " พี่สาว.."

        เป็นเสี่ยวหยวนตัวน้อยที่เดินนำตรงเข้ามาหาพี่สาว ด้านหลังมีนางจ้าวผู้เป็นมารดากับฮูหยินเหอ หยูฮัวสาวใช้ส่วนตัว เสี่ยวไป๋ เสี่ยวอันและเด็กๆเดินตามมา

        " พี่สาว.. ข้าคิดถึงพี่สาวจังเลยเจ้าค่ะ "

        เสี่ยวหยวนตัวน้อยไม่เห็นพี่สาวมาตั้งแต่เช้า ด้วยความเคยชินจึงวิ่งเข้าหาอย่างทุกครั้ง ซิ่วอิงยืนนิ่งรอน้องสาวด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข

        แต่แล้ว.. 

        ทันใดนั้นเอง ซิ่วอิงพลันสัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันเข้มข้มจากกลุ่มชาวบ้าน เธอเหลียวควับไปดูอย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว เมื่อมีหญิงสาวคนนึงพุ่งตัวออกจากกลุ่มชาวบ้าน มุ่งตรงเข้าไปหาเสี่ยวหยวน แล้วคว้าร่างเล็กของเด็กหญิงเข้าไปอยู่ในวงแขนตัวเองอย่างเร็ว

         'หมับบ'

        " ว๊ายย.. "

        " กรี๊ดด.. "

        เสียงทุกคนที่เห็นเหตุการณ์อุทานออกมาด้วยความตกใจ เสี่ยวหยวนตัวน้อยยืนนิ่งด้วยความงุนงง ด้วยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมพี่สาวคนนี้ถึงได้พุ่งเข้ามากอดตนเองไว้

        แต่แล้วเพียงครู่เดียว เสี่ยวหยวนกลับดิ้นรนไปมาด้วยความอึดอัดทรมาณ เพราะขาดอากาศหายใจ เมื่อหญิงสาวคนนั้นใช้มือกำรอบคอเธอแน่นขึ้น

        " อึ่ก.. อ๊อกก.."

         ………………………………