เว่ยเจียวจิงนั่งคิดและออกแบบเหลาอาหารคร่าวๆ แต่ยังไม่ลงรายละเอียดมากคงต้องค่อยๆ ทำไปและไปดูที่ดินเสียก่อน
นั่งทำนั่งคิดจนดึกดื่นขีดเขียนอยู่อย่างนั้นลบแล้วลบอีกก็ยังไม่ถึงไหนจึงวางลงเก็บไว้รอพรุ่งนี้ไปดูสถานที่จริงก่อน
เว่ยเจียวจิงตื่นั้แ่เช้าตรู่เพื่อจะไปเดินดูที่ดินของตนรอบจวนสายๆนางถึงจะเข้าเมือง จวนนอกเมืองนี้เดิมเป็ที่สำหรับเอาไว้พักร้อนตามประสาคนมีเงิน ที่นี้ติดธรรมชาติต้นไม้ใบหญ้าเต็มไปหมดส่งกลิ่นหอมของตัวมันออกมา เช่นดอกไม้ป่าที่มีหลากหลายชนิดโดยที่นางไม่รู้จัก อยู่ในเขตหมู่บ้านชิวน่าท่งเป็ที่ที่ดีมากทีเดียวนางชอบ อีกอย่างจากหมู่บ้านนี้เดินทางเข้าเมืองก็ใช้เวลาไม่มากถ้ากะคร่าวๆก็7กิโมตรได้คิดเป็ระยะทางของโลกเก่านาง
เว่ยเจียวจิงเดินมาทางหลังจวนตามขอบรั้ว นางมองตามทางไปเรื่อยๆก็เห็นว่าด้านหลังจวนมีต้นมะม่วงห้าหกต้น ต้นมะพร้าว ขิง ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูด พริก และมีต้นกล้วยเยอะมากน่าจะขึ้นเองตามธรรมชาติ สระน้ำสีใสนางมองลงไปก็เห็นปลาแหวกว่ายมากมาย ตอนนี้ท้องฟ้าสว่างมากแล้วจึงมองเห็นทิวทัศน์ต่างๆชัดเจนที่ดินยี่สิบไร่ตรงนี้เหมาะที่จะปลูกผักมาก
นางจะต้องไปซื้อเมล็ดพันธุ์พืชในเมืองและหาซื้อเครื่องเทศต่างๆที่พอจะมีและหาได้ในยุคนี้ ที่ท่าเรือน่าจะมีคงต้องหาโอกาสไปดู เว่ยเจียวจิงเดินมาได้ครึ่งทางก็ตัดสินใจกลับจวนเพราะเดินทั่วทั้งยี่สิบไร่คงไม่ไหว ค่อยมาใหม่อีกทีวันนี้สายมากแล้วต้องเตรียมตัวไปในเมืองอีก จากที่ดูคร่าวๆเป็ที่น่าพอใจสำหรับนางมากทีเดียว เดินมาถึงจวนก็เห็นทุกคนนั่งรวมตัวกันอยู่ที่โถงรับแขกแล้ว
"ท่านพ่อ ท่านแม่ รับสำหรับเช้าหรือยังเ้าคะ"เว่ยเจียวจิงเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้และถามบิดามารดา
"เรียบร้อยแล้วละ เจียวจิงเอ๋อร์เล่าลูก กินอะไรหรือยัง"เว่ยหรงซิ่วฮูหยินถามลูกสาวคนโตกลับอย่างเป็ห่วง
"ลูกยังไม่หิวเท่าไหร่เ้าค่ะท่านแม่ กะว่าจะไปเดินดูเหลาอาหารในเมืองด้วยเ้าค่ะ"เว่ยเจียวจิงบอกกับมารดา
"แล้วเจียวจิงเอ๋อร์ไปไหนมาแต่เช้าละลูก"เว่ยซีห่าวถามขึ้นบ้าง
"ลูกไปเดินดูที่ดินของเราด้านหลังมาเ้าค่ะท่านพ่อ"เว่ยเจียวจิงบอกเพราะไม่มีอะไรต้องปิดบัง
"ข้าอยากไปกับพี่ใหญ่ด้วยขอรับ"เว่ยฮุ่ยิเอ่ยขึ้นเขาอยากจะช่วยงานที่บ้านเท่าที่จะทำได้
"อินเหมยด้วยเ้าคะท่านพ่อท่านแม่ อินเหมย อยากไปกับพี่เจียวจิงเ้าค่ะ"เว่ยอินเหมยเองถึงจะยังเล็กแต่ก็รู้ความนางรู้ว่าพี่สาวกำลังจะทำอะไรแต่ก็ไม่เข้าใจมากนัก
"อินเหมยไปปักผ้ากับแม่ดีหรือไม่เล่า ให้แต่พี่รองไปก็พอแล้ว"เว่ยหรงซิ่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน นางไม่อยากให้นางไปเพราะยังเล็กนัก อีกอย่างเว่ยเจียวจิงไปธุระหลายอย่างจะไม่สะดวกเอาได้
"นั้นสิอินเหมย ประเดี๋ยวพี่ใหญ่จะซื้อขนมมาฝากเ้าด้วยอยู่เป็เพื่อนท่านแม่รอพี่ใหญ่กับพี่รองกลับมาดีกว่า"เว่ยเจียวจิงเอ่ยขึ้นยิ้มๆ ไม่ใช่ว่านางไม่อยากพาน้องสาวไปด้วยแต่ว่ามันนางไปทำธุระไม่ได้ไปเที่ยวเล่น เอาไว้โอกาสหน้าดีกว่า
"เ้าค่ะ อินเหมยจะรออยู่กับท่านแม่"เว่ยอินเหมยรับปากอย่างว่าง่ายรู้ความ
"ลูกขอตัวเข้าเมืองเลยนะเ้าค่ะท่านพ่อท่านแม่"เว่ยเจียวจิงเอ่ยขอตัว
"อืม ฮุ่ยิดูแลพี่สาวเ้าดีๆเล่า"เว่ยซีห่าวพยักหน้ารับและกำชับกับลูกชายถึงจะอายุน้อยกว่าแต่ก็แค่หนึ่งปีเท่านั้น
"ขอรับท่านพ่ออย่าได้ห่วงลูกจะดูแลพี่ใหญ่เป็อย่างดีขอรับ"เว่ยฮุ่ยิรับคำบิดาอย่างแข็งขันท่าทางเป็ผู้ใหญ่
เว่ยเจียวจิงขึ้นไปนั่งบนรถม้ากับน้องรองเว่ยฮุ่ยิโดยมีพ่อบ้านเหอเป็คนขับรถม้าให้เพื่อพาไปดูที่ดิน ไม่นานก็เข้ามาถึงในเมืองเว่ยเจียวจิงเปิดผ้าม่านดูภายนอกก็เห็นผู้คนมากมายเดินตามถนนและรถม้าวิ่งสวนกันมากมายสองข้างทางเต็มไปด้วยร้านค้าโรงเตี๊ยมและเหลาอาหารยังมีร้านขายอาภรณ์น้อยใหญ่มากมาย ถือว่าเป็ยุคที่รุ่งเรืองดีมาก
"ฮุ่ยิอยากได้อะไรก็บอกพี่ใหญ่นะ"เว่ยเจียวจิงกล่าวกับน้องชายเพราะก่อนมาบิดาได้ให้เงินมาด้วย นางจะต้องคิดวิธีหาเงินมาสร้างเหลาอาหารของนางเอง นางจะไม่เอาเงินของบิดามาใช้ เงินส่วนนั้นเอาไว้ใช้เผื่อมีความจำเป็อย่างน้อยก็ค่าหมอค่ายา
"ขอรับพี่ใหญ่ แต่ข้ายังไม่มีสิ่งใดอยากได้ในตอนนี้ขอรับ"เว่ยฮุ่ยิตอบพี่สาว เขายังไม่มีอะไรที่อยากได้หรือต่อให้มีเขาก็จะอดทนเอาได้เขาโตพอที่จะรู้ว่าครอบครัวกำลังลำบากเขาจะไม่ใช้เงินโดยไม่คิดไตร่ตรองเด็ดขาด
"คุณหนูคุณชายขอรับ เรามาถึงแล้วขอรับ"เสียงพ่อบ้านเหอดังขึ้นบอกเมื่อมาถึงจุดหมายแล้ว
เว่ยเจียวจิง เว่ยฮุ่ยิเดินลงมาจากรถม้าโดยมีพ่อบ้านเหอเดินนำเข้าไปในที่ดิน เว่ยเจียวจิงมองดูรอบๆภายนอกของที่ดินนางก็เห็นว่าเป็ที่ที่อยู่ห่างจากแหล่งเขตเจริญที่นางนั่งรถม้าผ่านประมาณหนึ่งเค่อได้เขตนั้นเป็เขตทิศเป่ยเปียน(ทิศเหนือ)เป็เขตที่ชนชั้นสูงอาศัยอยู่กัน เขตนี้บริเวณโดยรอบไม่ใช่ว่าไม่มีกิจการร้านค้าใดเลย มีแต่ว่ามีน้อยด้วยเพราะเขตนี้มีแต่คนชั้นกลางอาศัยอยู่เสียส่วนมาก ก็ถือว่าไม่เลวเลยกับที่ดิน10ไร่ในเมืองหลวง
เว่ยเจียวจิงเดินเข้ามาด้านในก็เห็นว่าเป็ที่ดินเปล่าๆไม่มีแม้แต่ต้นไม้สักต้นมีแต่หญ้าที่ขึ้นประปรายไม่ถือว่ารกจนเกินไปอาจจะเพราะอยู่ในเมืองด้วยละมั้งรอบๆที่ดินมีรั้วไม้ไผ่กางกั้นอาณาเขตเอาไว้ นางชอบที่ตรงนี้จริงๆ สิ่งแรกที่นางจะทำเลยคือล้อมรั้วใหม่หมดใช้อิฐกระเบื้องสร้างให้สูงสักท่วมหัวนางไปเลยเพราะสมัยนี้อันตรายรอบด้านกฎหมายก็ยังไม่ครอบคลุม นางจะต้องกันเอาไว้ก่อน ในความทรงจำของร่างนี้เว่ยเจียวจิงรู้จักกับผู้ตรวจการซ่งอวิ๋นไห่พอสมควรเพราะเมื่อก่อนผู้ตรวจการคนนี้ชอบไปซื้อผ้าไหมเนื้อดีให้ฮูหยินของตนอยู่บ่อยครั้งทำให้เป็ลูกค้าคนพิเศษคนหนึ่งเว่ยเจียวจิงจึงต้องต้อนรับด้วยตัวเองบ้างบางครั้งเวลาไปช่วยงานครอบครัว
"พ่อบ้านเหอเ้าคะ จ้าอยากสร้างรั้วล้อมรอบที่ดินทั้งหมดสูงกว่าข้างเล็กน้อย ต้องไปหาช่างที่ไหนหรือเ้าคะ"เมื่อสำรวจจนพอใจแล้วเว่ยเจียวจิงก็หันไปถามพ่อบ้านเหอที่เดินตามอยู่ด้านหลัง
"ข้าน้อยพอรู้จักช่างขอรับ ฝีมือดีราคาเป็กันเองขอรับ คุณหนูจะไปคุยรายละเอียดดูก่อนหรือไม่ขอรับ"พ่อบ้านเหอกล่าว
"ตอนนี้ข้ายังไม่มีเงินหน่ะสิ ถ้าหากว่าทำรั้วนี้ท่านคิดว่าต้องใช้เงินเท่าไหร่"เว่ยเจียวจิงถามกลับด้วยเพราะพ่อบ้านน่าจะรู้ราคาโดยประมาณ ตอนนี้นางยังไม่มีเงินจึงยังไม่กล้าไปคุยรายละเอียดอะไร
"เท่าที่ข้าน้อยประเมินดูรั้วสูงใช้อิฐกระเบื้องในการสร้างในพื้นที่สิบไร่ราคาน่าจะอยู่ที่หนึ่งร้อยตำลึงทองถึงสามร้อยตำลึงทองขอรับรวมค่าช่างแล้ว"พ่อบ้านเหอกะคร่าวๆของราคา
"พี่ใหญ่บ้านเรามีเงินอยู่หนึ่งพันตำลึงทองเราขอยืมท่านพ่อมาจ่ายก่อนดีหรือไม่ขอรับ"เว่ยฮุ่ยิเอ่ยขึ้นเสนอความคิดเห็น
"ขอยืมงั้นหรือ อืม...ถ้าเราทำรั้วเอาไว้ก่อนก็จะได้อุ่นใจถึงจะไม่มีใครกล้ามายึดหรือแอบอ้างแต่ก็มีคนเร่ร่อนจำนวนไม่น้อยที่ไม่มีบ้านอยู่อาจมีการบุกรุกได้พี่ไม่อยากมีปัญหาภายหลัง"เว่ยเจียวจิงเห็นด้วยกับความคิดน้องชาย
"พ่อบ้านนำทางข้าไปหานายช่างเถอะ"เว่ยเจียวจิงตัดสินใจได้ในทันทีและให้พ่อบ้านพาไปคุยรายละเอียดกับนายช่างทันที
"ขอรับคุณหนู บ้านนายช่างก็อยู่แถวนี้พอดีเดินไปอีกสักหน่อยก็ถึงขอรับ"พ่อบ้านเหอตอบรับและเดินนำไปหานายช่าง
ทั้งสามเดินไปตามทางไม่นานก็มาถึงบ้านนายช่างข้างหน้าบ้านมีผู้คนกำลังทำเก้าอี้บ้างละ ตู้เตียงบ้างละวุ่นวายกันไปหมดเสียงค้อนตอกตีเสียงดังสมกับเป็บ้านของนายช่างจริงๆ
"คุณหนู คุณชาย้าติดต่อเื่ใดขอรับ"มีคนงานที่มองเห็นพวกนางเดินเข้ามาก็ออกมาต้อนรับถามไถ่และเชิญเข้าไปด้านใน
"ข้าอยากมาติดต่อนายช่างไปสร้างรั้วล้อมรอบที่ดินสิบไร่"เว่ยเจียวจิงบอกความ้าออกไป
"ขอรับ รอสักครู่ข้าน้อยจะไปตามนายช่างใหญ่ให้"กล่าวจบก็เดินออกไปปล่อยให้พวกนางนั่งรออยู่ ไม่นานนายช่างคนนั้นก็เดินกลับมาพร้อมกับบุรุษวัยกลางคนร่างกายใหญ่โตเดินเข้ามา
"คุณหนูท่านนี้้าสร้างรั้วหรือขอรับข้านายช่างใหญ่หูเจี๋ย ไม่ทราบว่าคุณหนูจะใช้วัสดุใดในการสร้าง ทางเรามีดินเผา อิฐ กระเบื้องเป็ของชั้นดีทั้งนั้นเชิญเลือกได้เลย"นายช่างใหญ่หูเจี๋ยเอ่ยเพราะลูกน้องไปรายงานรายละเอียดบ้างแล้ว
"ถ้าหากว่าใช้อิฐกระเบื้องทั้งหมดสูงสักหนึ่งร้อยหกสิบเิเ สิบไร่ นายช่างใหญ่หูเจี๋ยคิดราคาเท่าไหร่เ้าคะ"เว่ยเจียวจิงเอ่ยถาม
"ข้าคิดราคากันเองก็แล้วกัน สองร้อยห้าสิบตำลึงทองคุณหนูคิดเห็นเช่นไร"นายช่างใหญ่หูเจี๋ยกล่าวด้วยเพราะขนาดของพื้นที่สิบไร่เขาจึงลดราคาให้กับนางเผื่อว่ามีงานอะไรอีกนางจะได้คิดถึงร้านของเขา
"ข้าตกลง นายช่างใหญ่หูเจี๋ยคิดว่าใช้เวลาล้อมรั้วกี่วันเสร็จหรือเ้าคะ"เว่ยเจียวจิงถามต่อ
"คิดว่าไม่เกินสามวันขอรับ"นายช่างใหญ่หูเจี๋ยตอบแค่ล้อมรั้วไม่นานก็เสร็จ
"ข้าอยากจะทำประตูเหล็กด้วย เอาไว้เปิดปิดทางเข้าหน้าเหลาอาหาร ท่านพอจะทำได้หรือไม่ ข้ามีแบบมาให้ดูด้วย" เว่ยเจียวจิงกล่าวดีที่นางออกแบบประตูรั้วเสร็จแล้วจึงหยิบติดมือมาด้วย
นายช่างใหญ่หูเจี๋ยมองดูประตูรั้วเหล็กที่สวยงามรูปทรงแปลกตาเขาทำงานช่างมาก็นานแต่ไม่เคยเห็นประตูเหล็กเช่นนี้มาก่อน อย่าว่าแต่ประตูเหล็กเลยมีใครที่ไหนทำประตูเหล็กตรงทางเข้าบ้างละคุณหนูนางนี้แปลกจริงๆ แต่เมื่อเป็ความ้าของผู้จ้างเขาก็ต้องทำตาม
"อืม สวยงามแปลกตายิ่งข้าคิดว่าพอทำได้ แล้วที่ที่จะให้ไปทำอยู่ตรงไหนรึ"นายช่างใหญ่หูเจี๋ยเก็บกระดาษที่มีรูปประตูเหล็กเอาไว้และถามเว่ยเจียวจิงว่าให้ไปทำที่ไหน
"ไม่ไกลจากที่นี้นัก นายช่างใหญ่หูเจี๋ยสะดวกไปดูตอนนี้เลยหรือไม่"เว่ยเจียวจิงเอ่ย
"ได้สิ ไปกันเลย"นายช่างใหญ่หูเจี๋ยตอบรับเพราะถ้าอยู่ไม่ไกลจากร้านของเขา ก็อาจจะเริ่มวันนี้ได้เลย
เว่ยเจียวจิงเดินจูงมือเว่ยฮุ่ยิไปขึ้นรถม้าโดยมีพ่อบ้านเหอขับรถม้าให้เช่นเคย และนายช่างใหญ่หูเจี๋ยเดินทางโดยม้าตามหลังมาติดๆ ไม่นานก็มาถึงซึ่งไม่ไกลกันมาเท่าไหร่เลยเพราะอยู่ฝั่งเดียวกัน
"ที่นี้แหละเ้าค่ะ"เว่ยเจียวจิงบอกเมื่อมาถึง
"อยู่ไม่ไกลจากร้านข้าน้อยเท่าไหร่ ถ้าเช่นนั้นข้าจะเริ่มทำวันนี้เลยละกันเื่เงินงานเสร็จค่อยจ่าย"นายช่างใหญ่หูเจี๋ยกล่าวเพราะอยู่ใกล้กันแค่นี้เองอีกอย่างดูลักษณะท่าทางแล้วคงเป็คุณคุณชายมีอันจะกิน ดูจากผิวพรรณผ่องใสนวลเนียนกิริยาท่าทางคงไม่ใช่คนไม่ดีแน่
"ขอบคุณท่านมากไว้อีกสามวันข้าจะมาจ่ายเงินเมื่อรั้วเสร็จ และอาจจะต้องรบกวนนายช่างใหญ่อีกครั้งด้วยเพราะข้ากำลังจะสร้างเหลาอาหาร"เว่ยเจียวจิงกล่าวขึ้น แต่ก่อนอื่นนางต้องออกแบบเหลาอาหารของนางและเอามาให้นายช่างใหญ่หูเจี๋ยประเมินราคาก่อน
"ข้ายินดีเป็อย่างยิ่งขอรับ และข้าขอทราบนามของคุณหนูคุณชายได้หรือไม่"นายช่างใหญ่หูเจี๋ยยินดีมากเมื่อจะมีงานเพิ่มอีกและเป็งานใหญ่เสียด้วย
"ข้าเว่ยเจียวจิง นี่น้องรองของข้าเว่ยฮุ่ยิ และนั้นพ่อบ้านเหอเ้าค่ะ"เว่ยเจียวจิงแนะนำตัวและน้องชาย พ่อบ้าน
หลังจากพูดคุยรายละเอียดกันสักครู่ก็แยกย้ายกันกลับส่วนประตูเหล็กนางไม่รีบบอกให้เขาทำใจเย็นๆก็ได้นางจะได้มีเวลาหาเงินมาจ่ายด้วย เว่ยเจียวจิงบอกพ่อบ้านเหอให้พาไปที่เหลาอาหารที่ใหญ่ที่สุดในเมืองนี้ นางอยากจะรู้ว่าที่นั่นมีอาหารอะไรบ้าง มีกี่อย่าง รสชาติเป็อย่างไรนาง้าสำรวจตลาดและราคาเท่าไหร่
1K
