แสงสลัวรำไรของเวลาตีสี่ครึ่งส่องผ่านรอยต่อประตูหน้าบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ เสียงเครื่องยนต์รถเก๋งสตาร์ตขึ้นของเอกดังก้องกังวานกึกก้องทำลายความเงียบงันยามเช้ามืด ชาญและแก้มยืนเคียงข้างกันที่เฉลียงหน้าบ้านเพื่อส่งเอกขึ้นรถ ท่ามกลางกระแสลมหนาวเย็นชื้นยามเช้าตรู่ที่พัดพากลิ่นไอฝนและควันไอเสียรถยนต์จางๆ ลอยมาปะทะผิวหน้า
เอกขนกระเป๋าเดินทางใบโตและขาตั้งกล้องเลเซอร์ช่างอลูมิเนียมชิ้นใหม่ยัดใส่ท้ายรถอย่างรีบร้อน มันหันมาไหว้ลาผมและโบกมือให้แก้มแบบลนลานไม่มีทั้งการกอดลาหรือการแสดงความรักอบอุ่นแบบสามีภรรยาเลยสักนิดเดียว สายตาของเอกยังคงจดจ้องที่หน้าจอมือถือเพื่อเช็คตารางงานคุมไซส์สระบุรี ก่อนจะก้าวขึ้นรถ ปิดประตู สตาร์ตเครื่องยนต์ และขับเคลื่อนแล่นออกจากประตูรั้วบ้านเดี่ยวหลังนี้ ลับหายไปกับความสลัวของถนนหมู่บ้านอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้แสงไฟท้ายรถสีแดงดวงเล็กๆ ค่อยๆ จางหายไปในความมืดมิดของซอยเปลี่ยวหมู่บ้านจัดสรร
เมื่อรถเก๋งของเอกแล่นลับตาไป ความเงียบสงัดดั้งเดิมของบ้านหลังใหญ่ก็คลี่คลายเข้าปกคลุมพวกเราสองคนอีกครั้งหนึ่ง
แก้มยืนนิ่งเงียบจ้องมองไปยังถนนเปล่าประโยชน์ที่รถของสามีเพิ่งขับจากไปกะทันหัน ท่าทางไหล่บางสั่นเทา จู่ๆ เธอก็ทรุดตัวลงซบหน้ากับฝ่ามือตัวเองปล่อยโฮร้องไห้ออกมาเบาๆ ด้วยความอัดอั้นตันใจและสับสนที่สะสมมาตลอดทั้งวันวาน มันเป็ความรู้สึกสับสนขัดแย้งในใจระหว่างความรู้สึกผิดบาปต่อสามีที่ทำงานเหนื่อยตัวแทบตาย และความรู้สึกโล่งใจอย่างล้นพ้นที่ในที่สุดก็พ้นบรรยากาศบีบคั้นหวาดระแวงนั้นเสียที
ผมขยับก้าวเข้าไปโอบกอดร่างอวบอิ่มอ่อนนุ่มของสะใภ้คนดีเข้ามาซบแนบอก ประคองร่างของเธอไว้อย่างแสนรัก มือหยาบกร้านสองข้างลูบหลังและไหล่บางที่สั่นเทาของเธออย่างปลอบประโลม กลิ่นหอมสะอาดจากเรือนผมยาวสลวยลอยมาแตะจมูก ผมก้มหน้าลงพรมจูบเบาๆ ที่หน้าผากเนียนละเอียดเพื่อปลอบโยนความกังวล
"ไม่ร้องนะแก้มคนดีของพ่อ ทุกอย่างมันผ่านไปแล้วนะลูก ตอนนี้เหลือแค่พ่อกับแก้มสองคนในบ้านหลังนี้แล้วนะ ไม่มีใครมาสร้างความตึงเครียดให้หนูอีกแล้ว" ผมกระซิบบอกน้ำเสียงอ่อนโยนลุ่มลึกที่ข้างใบหู
แก้มเงยหน้ามองผม ดวงตากลมอุ่นเปียกชื้นฉ่ำด้วยน้ำตาหวาน สบตากับผมลึกซึ้งก่อนจะกอดรัดเอวกว้างของผมไว้แน่น "แก้มขอโทษค่ะคุณพ่อ... แก้มแค่สับสนและรู้สึกผิดเหลือเกินค่ะเวลาเห็นเอกทำงานหนัก แต่แก้มก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า รู้สึกปลอดภัยและอบอุ่นที่สุดยามอยู่ในอ้อมกอดของคุณพ่อแบบนี้ อยู่ต่อหน้าเอกแก้มอึดอัดแทบหายใจไม่ออกเลยค่ะ"
"พ่อเข้าใจดีลูก วันนี้พ่อยกงานบ้านทุกอย่างให้พ่อนะ พ่อจะพาแก้มออกไปเที่ยวข้างนอกบ้าน ไปทานข้าวอร่อยๆ ริมแม่น้ำ ช็อปปิ้งซื้อของคลายเครียดกันดีไหมลูก อยู่แต่ในบ้านเดี่ยวนี้มันจะพาลให้อุดอู้ปวดใจเปล่าๆ" ผมเสนอไอเดียพลางยิ้มอบอุ่นปลอบโยน แก้มซับน้ำตาพยักหน้ารับคำหวาน รอยยิ้มกลับคืนมาบนใบหน้าของเธออีกครั้ง
่สายวันนั้น ผมทำหน้าที่เป็คนขับรถ พาลูกสะใภ้คนสวยขับรถออกไปนอกบ้านเดี่ยว ท้องฟ้าหลังพายุสงบแจ่มใส แสงแดดอุ่นๆ ลอดผ่านช่องหน้าต่างรถเข้ามา สะท้อนผิวขาวผ่องเนียนนุ่มของแก้มที่แต่งกายด้วยชุดเดรสผ้าฝ้ายกระโปรงสั้นสีชมพูอ่อนอวดเรียวขาขาวเนียนผ่องดูสะสวยสดใสราวกับคู่รักวัยรุ่นทั่วไป ระหว่างทางเราเปิดเพลงคลอเบาๆ คุยเล่นเื่สัพเพเหระ แก้มเล่าเื่อดีตว่าเอกเคยเอาใจใส่เธอยังไงตอนจีบกันใหม่ๆ แต่พอแต่งงานแล้วมันก็เปลี่ยนไปบ้าแต่งานคุมไซส์งานระบบปูน ชาญตั้งใจฟังด้วยความใส่ใจคอยตบบ่าปลอบใจ
ผมพาเธอไปทานอาหารกลางวันร้านอร่อยริมแม่น้ำเ้าพระยา บรรยากาศลมแม่น้ำพัดโชยกลิ่นอายน้ำเย็นฉ่ำระลอกคลื่นกระทบตลิ่ง ชาญคอยตักเนื้อปลาชิ้นโตและแกะกุ้งแม่น้ำป้อนใส่จานเอาใจใส่แก้มทุกอย่าง คอยหยอกล้อให้เธอหัวเราะร่าเริง ในระหว่างมื้ออาหาร แก้มได้เล่าความในใจให้ผมฟังว่า เอกไม่เคยพาวิ่งมาทานร้านอาหารบรรยากาศดีริมน้ำแบบนี้เลย ั้แ่แต่งงานกันมา เอกก็พึ่งพาเธอไปกินข้าวร้านส้มตำธรรมดาข้างไซส์งานเพียงไม่กี่ครั้ง และเกือบทุกครั้งเอกก็จะง่วนอยู่กับการโทรศัพท์สั่งงานคนงานจนแก้มรู้สึกเหมือนตัวเองเป็ส่วนเกิน ชาญรับฟังพลางเอื้อมมือไปกุมมือเรียวของเธอไว้ปลอบใจ ตอนที่น้ำแกงส้มสลัวเปื้อนมุมปากแดงอิ่มของสะใภ้ ผมใช้กระดาษทิชชู่บรรจงเช็ดออกให้เธออย่างอ่อนโยนละเมียดละไม แก้มหน้าแดงระเรื่อเอียงอายสบตาผมอย่างหวานซึ้งด้วยความหวั่นไหว ยามที่ต้องเดินข้ามถนน ผมเอื้อมมือใหญ่ร้อนระอุไปกุมประคองมือเรียวบางนุ่มนิ่มของเธอไว้แน่น แก้มไม่ได้ขยับหนี เธอเดินเบียดชิดติดกับแขนกว้างของผมอย่างออดอ้อนและผูกพันใจประหนึ่งคู่รักหนุ่มสาวเดินเคียงข้างกัน
หลังทานข้าวเสร็จเรียบร้อย ผมพาเธอไปเดินซื้อของต่อที่ห้างสรรพสินค้า ช่วยเธอเลือกซื้อชุดนอนตัวใหม่และชุดเดรสลำลองสำหรับใส่ในบ้าน แก้มเดินเข้าห้องลองเสื้อขณะที่ผมยืนรออยู่ด้านนอก หัวใจของผมเต้นระทึกอย่างประหลาด ยามที่ม่านห้องลองเปิดออก แก้มก้าวเดินออกมาในชุดเดรสยาวเกาะอกลายดอกไม้ตัวบางเบา เผยให้เห็นลาดไหล่ขาวเนียนผ่องนวลตาและเนินอกขาวผ่าซีกที่ล้นพ้นคอเสื้อขึ้นมาอย่างอวบอัดเย้ายวนใจ รูปทรงส่วนเว้าส่วนโค้งสะโพกผายมนของสะใภ้คนสวยลอยเด่นชัดเจนในชุดเดรสตัวใหม่ แก้มหน้าแดงถามผมยิ้มๆ "แก้มใส่ชุดนี้แล้วสวยไหมคะคุณพ่อ"
"สวยที่สุดเลยลูก แก้มของพ่อใส่อะไรก็สวยงามจับตาน่าฟัดไปหมด" ผมเอ่ยคำหวานชมนอบน้อม แก้มเขินจนต้องบิดตัวก้มหน้าหลบสายตา ชาญรีบควักกระเป๋าจ่ายเงินซื้อชุดเดรสตัวนั้นให้เธอทันที และผมยังซื้อกิ๊บติดผมลายดอกกุหลาบเล็กๆ สีชมพูหวานน่ารักส่งให้เธอ ช่วยบรรจงหนีบกิ๊บผมติดประดับผมยาวสลวยให้กับเธอเบาๆ แก้มดีใจมากสบตาขอบคุณผมอย่างซาบซึ้งใจ
สะใภ้คนงามลอบมองหน้าด้านข้างของผมด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรักและความซาบซึ้งใจ เธอตระหนักดีว่าชาญคือผู้ใหญ่ที่ให้ความใส่ใจ เอาใจใส่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ คอยดูแลความรู้สึกของเธอตลอดเวลา แตกต่างจากเอกผู้บ้างานที่วันๆ มีแต่เื่ก่อสร้างและสั่งงานคุมไซส์ช่าง
"แก้มมีความสุขจังเลยค่ะวันนี้คุณพ่อ... ขอบคุณจริงๆ นะคะที่พาแก้มมา แก้มไม่ได้เดินเที่ยวและมีคนคอยเอาใจใส่ดูแลความรู้สึกของแก้มแบบนี้มานานหลายปีแล้วค่ะ" แก้มพูดพลางส่งยิ้มหวานหยดมาให้ขณะประคองกระเป๋าช็อปปิ้งเดินกลับมาที่รถพร้อมกัน
"พ่อยยินดีเสมอแก้ม ขอแค่แก้มยิ้มได้และมีความสุข พ่อก็มีความสุขไปด้วยแล้วลูก พ่อสัญญาว่าจะคอยดูแลแก้มให้ดีที่สุดนะ" ผมตอบน้ำเสียงทุ้มลึกกุมมือเธอมาพรมจูบเบาๆ ในรถระหว่างเดินทางกลับบ้านด้วยอารมณ์รักที่หวานซึ้งลึกซึ้งขึ้นทุกที
ตกเย็นวันนั้น แสงแดดอัสดงสีส้มทองสลัวรางพาดผ่านบานกระจกหน้าต่างห้องครัวชั้นล่าง ขณะที่เราสองคนขับรถกลับเข้ามาจอด ผมช่วยแก้มหอบหิ้วถุงพลาสติกเครื่องใช้และวัตถุดิบทำอาหารเย็นก้าวเดินเข้ามาวางบนเคาน์เตอร์ปูนในห้องครัว บรรยากาศเงียบสงัดภายในบ้านเดี่ยวกลับมาเป็โลกและวิมาน์ส่วนตัวของเขาสองคนอีกหนหนึ่ง
แก้มแกะถุงพลาสติกเตรียมจัดแจงหม้อและเตาไฟแก๊สเพื่อเตรียมปรุงแกงจืดเต้าหู้หมูสับร้อนๆ สำหรับมื้อเย็น ทว่ายามที่เธอหันใบหน้าสวยช้อนตามองสบตากับผมที่ยืนซ้อนชิดอยู่ด้านหลัง ร่างบางของสะใภ้คนดีกลับก้าวเบียดสะโพกมนกลมกลึงถอยหลังเข้าหาตัวผมอย่างช้าๆ จงใจให้ท่อนเนื้อแกร่งของผมัับดเบียดตรงร่องบั้นท้ายของเธอ ดวงตากลมโตสลัวสั่นระริกสะท้อนแสงอัสดงในครัวอย่างเว้าวอน
เธอหมุนตัวหันหน้าเข้าหาผม เลื่อนฝ่ามือเรียวนิ่มนุ่มนิ่มััทาบลงบนแผงอกแกร่งเสื้อกล้ามสีขาวของผม ลูบไล้ผ่านกล้ามเนื้ออกแน่นตึงไล่ลงมาถึงลอนหน้าท้องแกร่งเบาๆ แววตาของเธอระลึกซึ้งหวิวไหวสบตากับผมอย่างชู้สาว
"คุณพ่อคะ... แก้มเบื่อการทำกับข้าวคนเดียวในห้องครัวที่เงียบเหงาจืดชืดนี้แล้วค่ะ... คืนนี้แก้มไม่อยากกินข้าวเย็นเปล่าๆ แล้วค่ะคุณพ่อ..." แก้มกระซิบเสียงหวานกระเส่าพร่าหวิวไหวพัดผ่านลมหายใจอุ่น "แก้มอยากให้คุณพ่อรักแก้ม บำเรออารมณ์สวาทให้แก้มตรงนี้ บนเคาน์เตอร์ปูนนี้เลยค่ะ... แก้มอยากทิ้งตราบาปรักและเปลี่ยนความอ้างว้างในครัวนี้ให้กลายเป็์ของเราสองคน... ช่วยบดเบียดกระแทกกระทั้นแก่นกายแกร่งร้อนของพ่อเติมเต็มช่องทางรักของแก้มทีนะคะพ่อจ๋า..."
คำสารภาพรักและคำขอร้องที่ร้อนแรงแสนเย้ายวนจนแทบแทบลมจับของสะใภ้คนสวย เปรียบเสมือนน้ำมันเชื้อเพลิงตัณหาราดรดลงบนกองไฟอารมณ์ดิบในกายของผมทันควัน แก่นกายแกร่งร้อนขนาดเขื่องเบื้องล่างตื่นตัวแข็งขึงปูดโปนร้อนผ่าวทิ่มแทงกางเกงเลตึงแน่นดุนเป้าสู้บั้นท้ายอวบและหน้าท้องของเธอทันควันในห้องครัวสลัวลางดั่งพร้อมประลองศึกสวาทครั้งใหม่รอบด้าน!
ผมก้าวเท้าเข้าสวมกอดเอวบางของสะใภ้คนงามทันควันโดยไม่รีรอ รวบแขนดึงร่างอวบอัดลอยขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์ครัวปูนเรียบลื่นท่ามกลางสายตาเว้าวอนระทึกของเธอ ผมรีบก้าวถอยหลังไปเอื้อมมือลงกลอนประตูกระจกครัวเพื่อความปลอดภัยและความสงบเงียบ บัดนี้ ความร้อนแรงของศึกสวาทครั้งใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น ณ เบื้องหน้าเครื่องปรุงหม้อแกงจืดที่ยังไม่ได้ปรุงรสนี้แล้ว!
451K
