วันนี้เป็วันที่พวกนางทั้งสองอยากหายตัวได้เป็ที่สุดไม่ใช่อยากเก่งวรยุทธ์แต่เป็ว่าพวกเธอรำคาญอีตาหวงโจเป็ที่สุดไม่ว่าจะเดินไปทางไหนอีตาคุณชายเดินก็จะตามตลอดหากตัวไม่ได้ตามก็จะเป็สายตาที่คอยมองตามพวกนางเหมือนเงาที่ตามตัวพวกเธอหากไม่เห็นแก่หน้าท่านพ่ออาจจะมีการเจ็บตัวก็ได้
"ท่านพี่ข้าไม่อยากอยู่ที่จวนแล้ว"
ซีเหมยบอกพี่หญิงของตนพลางทำหน้าบึ้งตึง เธออึดอัดจนตัวจะะเิออกมาหากเป็อย่างนี้ต่อไปอีกสักหนึ่งชั่วยามเธอคงได้เข้าไปทุบตีคุณชายหวงโจเป็แน่แท้
"ใจเย็นๆนั่นเป็แขกของท่านพ่ออย่าเสียมารยาท"
ซีซีก็ไม่รู้จะกล่าวปลอบอย่างไรเพราะเธอก็ไม่ได้ชอบคุณชายขี้หลีคนนี้เหมือนกันสีหน้าของทั้งสองดูย่ำแย่จนพ่อบ้านตงทนไม่ไหว เขาสงสารที่คุณหนูของพวกเขาต้องมานั่งขุ่นข้องมัวใจอย่างนี้ทำให้พวกบรรดาคนใช้ในจวนพลอยรู้สึกไม่ดีไปด้วยตอนนี้
"เอาอย่างนี้ไหมคุณหนู พวกคุณหนูทั้งสองก็ออกไปเที่ยวเล่นชมตลาดสักครู่เพื่ออารมณ์จะได้ดีขึ้นนะขอรับข้าน้อยได้ยินมาว่ามีร้านบะหมี่มาเปิดใหม่ลองไปชิดดูก็ไม่เสียหายแล้วก็ไปหาซื้อของมาฝากฮูหยินท่านเ้าเมืองก็คงไม่ว่าอะไรแล้ว"
เมื่อพวกนางได้ยินร่างกายก็ตื่นตัวทันทีสายตาฉายแววดีใจเหมือนเด็กที่ได้ขนนมหวานถ้าท่านพ่อบ้านตงออกปากขนาดนี้พวกนางก็ไม่ต้องกลัวท่านแม่หรือท่านพ่อตำหนิเพราะท่านพ่อบ้านคงจะจัดการเื่ทางนี้ให้พวกนางได้แล้วรอช้าอยู่ทำไมละ
ซีซีและซีเหมยรีบออกจากจวนทันทีโดยอาศัยจังหวะที่ท่านพ่อพาคุณชายหวงโจเข้าห้องหนังสือไปพวกนางกลัวว่าหากคุณชายหวงโจเห็นก็จะขอตามติดมาด้วย ถ้าเป็อย่างนั้นพวกเธอคงได้หาเชือกมามัดคุณชายคนนี้แน่นอนโทษฐานที่มาก่อกวนความรำคาญเห็นว่าหน้าตาเหมือนดาราหนังในชาติก่อนพวกนางจึงเผลอมองแค่ครั้งเดียวแต่ต่อมาพวกนางก็หาได้สนใจไม่แล้วทำไมคุณชายหวงโจจึงได้เข้าใจไปว่าพวกนางทั้งสองได้พึงใจตนเอง
"คุณหนูอย่ากลับค่ำนะขอรับ"
เสียงพ่อบ้านตงร้องตามหลังของพวกนาง ท่านพ่อบ้านถึงขนาดลงทุนมาดูต้นทางให้พวกเธอซึ้งใจเหลือเกินถึงจะผิดแผนที่วางไว้นิดหน่อยก็ไม่เป็ไรออกมาในฐานะคุณหนูของเ้าเมืองบ้างก็คงจะไม่เป็ไรส่วนเื่ปลอมตัวคงต้องพับเก็บไว้ก่อนแล้วกัน
"นี่พวกเราจะเดินไปอย่างนี้เลยเหรอท่านพี่หญิงชาวบ้านเริ่มมองพวกเรากันหมดแล้ว"
ทันทีที่ก้าวพ้นประตูด้านหลังจวนหญิงสาวทั้งสองตกเป็เป้าสายตาของชาวเมืองนับร้อยคู่ทันทีก็พวกนางนั้นเดินออกมาโดยที่ผ้าปิดหน้าก็ไม่ได้ใส่มาด้วยแถมเกี้ยวก็ไม่มีให้นั่งคงเป็คุณหนูที่พิลึกที่สุดก็ได้
"ช่างเถอะถือว่าเราออกมาเยี่ยมเยียนชาวบ้านไปในตัวแถมยังมีสาวใช้ตามออกมาอยู่คงไม่น่าเกลียดอะไรมากหรอก"
สองสาวยังมุ่งหน้าเดินต่อไปไม่นานพอพวกนางเห็นของสวยๆงามก็ไม่สนใจสิ่งรอบข้างเดินเข้าร้านนั้นออกร้านนี้ทั้งยังส่งเสียงหัวเราะสนุกสนานคนที่มองอยู่ก็พลอยมีความสุขไปด้วยรูปโฉมงดงามแล้วยังทรงเสน่ห์แถมไม่ถือตัว พวกชาวบ้านต่างก็แทใจให้คุณหนูจวนเ้าเมืองไปเสียแล้ว
"นี่หลินเออร์ร้านบะหมี่ที่ท่านพ่อบ้านบอกไว้มันอยู่ตรงไหนหรือ" ซีเหมยที่ท้องเริ่มหิวอีกครั้งก็รีบถามหาร้านข้าวทันทีเธอไม่อยากให้กระเพาะน้อยๆต้องทนทรมานหากไม่ต้องคอยรักษามารยาทต่อหน้าคุณชายหวงโจ เธอคงจะได้กินอิ่มและไม่ต้องมาหิวซ้ำซากอย่างนี้นึกแล้วก็แอบเคืองคุณชายผู้นั้นยิ่งนัก
"เรียนคุณหนูอยู่ตรงหัวมุมแถวร้านผ้าเ้าค่ะ"
เมื่อเห็นว่าคุณหนูของตนเริ่มหิวหลินเออร์ก็รีบเดินนำไปทันทีแม้คุณหนูเล็กจะร่าเริงแต่ก็มักจะโมโหง่ายเวลาหิวพวกนางไม่อยากให้ใบหน้าที่น่ารักต้องแสดงความงุดหงิดออกมาเพราะมันไม่เข้ากับคุณหนูของพวกนางเลย
ขณะที่สองสาวมุ่งหน้าไปร้านบะหมี่จ้าวหลงเยี่ยนและหลี่ฟงก็คอยตามอยู่ห่างๆนี่เป็โอกาศดีที่พวกเขาจะเข้าไปทำความรู้จักกับสองสาวเสียทีหลงเยี่ยนและหลี่ฟงยังได้ปลอมตัวเป็สองสหายที่เดินทางมาเที่ยวเมืองหนายโจหากตนจะมือเกี้ยวพาราสีหญิงสาวหลงเยี่ยนก็ไม่อยากใช้ตำแหน่งมาทำให้นางอึดอัดใจและเพื่อให้เกียรติหลี่ฟงสหายสนิทของเขาด้วยนั่นเอง
ยามดูทั้งสองนางทำกิจกรรมก็ช่างดูเพลินยิ่งกว่านางรำในวังหลวงเสียอีกทั้งเสียงหัวเราะที่เป็ธรรมชาติไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำเหมือนพวกหญิงสาวในวังนี่คงเป็สิ่งที่ทำให้เขาสนใจในตัวนางทั้งสองเดินตามหลังมาอย่างเงียบๆก่อนจะเดินเข้าร้านข้าวเหมือนลูกค้าทั่วไปโดยไม่หันไปมองพวกนางหรือแสดงอาการสนใจพวกนางเหมือนทุกคนที่อยู่ในร้านบะหมี่ขนาดเฒ่าแก่ที่นั่งนับเงินอยู่ก็แทบจะวิ่งมาแย่งหน้าที่เสี่ยวเอ้อในการรับรองพวกนาง
พวกนางก็หาได้สนใจสายตาที่มองมา ยังตั้งหน้าตั้งตาสั่งบะหมี่เพื่อลองชิมว่าจะสมกับที่ท่านพ่อบ้านตงแนะนำมาหรือไม่
ขณะที่นั่งรอบะหมี่มาส่งกลับเป็ซีซีที่มองเห็นแผ่นหลังที่คุ้นเคยหัวใจของนางแทบหยุดเต้น‘ใช่ชายผู้นั้นหรือเปล่า’ คำถามเกิดขึ้นภายในใจของนางคนที่ช่วยนางออกจากกองเพลิงบุรุษชุดดำผู้นั้น
"ท่านพี่ซีซีท่านเหม่ออะไรหรือ ข้าถามท่านตั้งนานก็ไม่ได้ยิน"
"อ้อ คิดอะไรเรื่อยเปื่อยนะเ้าถามข้าว่าอะไรนะ"
ซีเหมยขมวดคิ้วทันทีพี่สาวของนางไม่เคยมีอาการเหม่อลอยเช่นนี้มาก่อนมีสิ่งใดที่รบกวนใจของนางจนต้องนำมาขบคิดเช่นนี้
"ข้าถามท่านว่าจะเอาเกี๊ยวด้วยหรือไม่มันเป็เมนูที่ขึ้นชื่อของที่นี่"ซีเหมยเอ่ยถามคำถามประโยคเดิมที่เคยพูดกับพี่หญิงของตนไปก่อนหน้านี้
"เอาซิน่าจะอร่อยดีถ้ารสชาติดีจริงเราค่อยซื้อไปฝากท่านพ่อและท่านแม่ด้วยเลย"
ซีซีทำตัวกลบเกลื่อนอย่างไหลเลื่อนแต่น้องสาวยังหลี่ตามองอย่างจับผิดนางอยู่ไม่ใช่ว่านางอยากมีความลับกับน้องเล็กแต่เธอยังไม่แน่ใจว่าจะเป็เขาคนนั้นจริงๆหรือเปล่าขอให้เธอได้พิสูจน์ก่อนเถอะ
"บะหมี่มาแล้วขอรับ"
เสี่ยวเอ้อขนบะหมี่ที่พวกนางสั่งมาให้จนเกือบเต็มโต๊ะไม่ว่าจะโต๊ะของพวกนางหรือสาวรับใช้ที่ติดตามมาทุกอย่างทุกเมนูมีเหมือนกันหมด ยิ่งทำให้ทุกคนที่นี่ประหลาดใจหากเป็คนอื่นๆแค่สั่งหมั่นโถวและน้ำชาให้พวกคนรับใช้ก็ถือว่าดีมากแล้วแต่นี้พวกนางสั่งอาหารให้คนรับใช้จึงเป็เื่แปลกของคนที่พบเห็น
"อ่ากลิ่นหอมจริงๆเลยพวกเ้าก็อย่าเอาแต่นั่งจ้องเดี๋ยวบะหมี่ก็เย็นหมดจะไม่อร่อยนะอย่าทำให้ข้าและพี่หญิงต้องเสียเงินทิ้งรีบๆกินเข้า"
ซีเหมยรู้ว่าคนรับใช้ของตนไม่กล้าแม้แต่จะแตะต้องอาหารเธอจึงได้ทำเป็ขู่เพื่อที่จะให้พวกนั้นลงมือทานหากปล่อยไว้แบบนั้นก็คงจะไม่มีใครกล้าหยิบจับอะไรเข้าปากแน่นอน
"เ้าก็อย่าทำเป็เสียงดังนักเลยพวกเขาไม่เคยชินที่ต้องนั่งกินข้าวพร้อมกันกับเราเ้าต้องเข้าใจพวกนางหน่อยนี่มาสนใจอาหารที่อยู่ต่อหน้าตัวเองได้แล้ว"
ซีซียกมือไปหยิกจมูกน้องสาวด้วยความมันเขี้ยวความหวังดีที่ซีซีและซีเหมยมีให้เหล่าคนใช้ต่างเป็ที่ซึ้งใจของพวกเขานักชีวิตนี้เกิดมาได้เจอนายดีคงไม่มีความเสียใจแล้ว
ทั้งสองต่างลงมือกินอาหารที่อยู่ต่อหน้าบ้างก็หันมาคุยหยอกล้อกันเป็ระยะโดยที่ไม่รู้ถึงสายตาของสองหนุ่มที่ลอบมองอยู่
"พวกนางช่างมีความเป็ตัวเองสูงและมีน้ำใจข้าไม่เคยเห็นสตรีใดเป็เช่นนางทั้งสองมาก่อน"
เสียงกล่าวชื่นชมของจ้าวหลงเยี่ยน หลี่ฟงเองก็พยักหน้าเห็นด้วย‘เขาก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน’
"พวกนางช่างมีจิตใจที่ดีงามน่านับถือพวกเราดูคนไม่ผิดจริงๆ"
สายตาที่สื่อออกมามันเกินที่คำอธิบายจะมีให้คนที่อยู่ในห้วงรักเท่านั้นถึงจะเข้าใจพวกเขาได้แต่ลอบมองพวกนางเป็ระยะเพื่อแอบมองรอยยิ้มของพวกนางที่มันทำให้จิตใจของพวกเขาที่เหมือนต้นไม้ที่ใกล้ตายได้รับน้ำนั่นมาทำให้หัวใจชุ่มชื่น
ใช้เวลาไม่นานอาหารที่อยู่ตรงหน้าก็หมดเกลี้ยงทุกอย่างอร่อยสมคำที่ท่านพ่อบ้านตงแนะนำมาพวกนางยังสั่งเกี๊ยวกลับบ้านไปหลายชุด เพื่อให้ท่านพ่อท่านแม่และบรรดาคนใช้ที่จวนได้ลองกิน
"คุณหนูจะไปที่ไหนต่อดีเ้าค่ะ"
"ข้าอยากไปนั่งชมธรรมชาติที่สวยๆและสงบเพื่อย่อยอาหารนะ"
ซีซีเหลือบตามองน้องสาวทำไมเธอจะไม่รู้ทันน้องเล็กของนางจะแอบนอนต่างหากทำเป็สนใจธรรมชาติช่างหาข้อมาอ้างไม่เข้ากับนิสัยเลย
"เ้าก็อย่าดูธรรมชาติเพลินไปนะไม่งั้นจะอ้วนเอาได้"
หลินเออร์ได้ยินคำของคุณหนูใหญ่ก็ได้แต่หัวเราะคิกคัก
"ท่านนี่ชอบรู้ทันข้าจริงๆ"
ทางซีเหมยก็ไม่ได้โกรธกลับยอมรับออกมาหน้าตาเฉยเสียได้หลินเออร์ได้นำทางไปที่ศาลาริมน้ำข้างศาลเ้าที่นี่อยู่ในที่ลับตาคนมีความเป็ส่วนตัวอย่างมากทันทีที่เห็นซีเหมยแอบกรี๊ดเบาๆนอกจากจะเป็ส่วนตัวแล้วบรรยาการก็ดีมากด้วยแต่ถึงกระนั้นก็มีคนเดินผ่านนานๆครั้งเพราะทางนี้ก็ใช้เดินเข้าออกศาลเ้าได้เหมือนกัน
"ข้าขอพักด้วยได้หรือไม่"
เสียงบุรุษที่ทุ้มนุ่มน่าฟังดังมาจากทางเข้าศาลาเป็ชายหนุ่มทั้งสองที่อยู่ในร้านบะหมี่เมื่อกี้นี้ พวกเขาตามนางและน้องสาวมาหรือซีซีเริ่มระวังตัวมากขึ้นหากเป็ศัตรูคงได้เห็นดีกัน
"ข้าไม่ยุ่งเกี่ยวให้ท่านพี่ตัดสินใจเถิด"
ซีเหมยที่ตาจะปิดแล้วรีบโบ้ยให้พี่หญิงของนางทันทีน้องเล็กก็ช่างน่ารักเสียจริงแต่ภายใต้อาการที่แสดงความง่วนงุนออกมาเธอก็เห็นว่าน้องของเธอได้โคจรลมปราณไว้รอแล้วหากเป็ศัตรูคงจะรอดไปได้ยาก
"ตามใจพวกท่านเถอะที่นี้เป็ของส่วนรวมหาใช่ข้าเป็เ้าของไม่ศาลากว้างใหญ่พวกท่านก็หามุมพักผ่อนเสียเถอะ" สายตาของซีซีขณะพูดดูสงบนิ่งไม่แสดงสิ่งใดออกมาแม้แต่ท่าท่างเคอะเขินก็ไม่มีจ้าวหลงเยี่ยนรู้สึกเสียหน้าเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าหน้าตาของเขาเสน่ห์ของเขาจะไม่ทำให้นางหวั่นไหวแม้แต่น้อยทั้งสองหามุมที่อยู่ไกลที่สุดเพื่อนั่งพักและแสดงให้เห็นว่าไม่ได้อยากมารบกวนพวกนาง
"ข้าไว้ใจพวกเขาได้ใช่ไหม"
ซีเหมยถามออกมาก่อนที่จะผ่อนลมหายใจและสลายลมปราณให้คงที่นางได้เห็นพวกเขาแสดงความจริงใจออกมาก็นึกชื่นชอบในการเป็สุภาพบุรุษของพวกเขา
"เ้าพักเถอะเดี๋ยวข้าจะดูแลทางนี้ให้เองไม่ต้องกังวล"
ซีซียิ้มให้ซีเหมยน้อยๆคนตัวเล็กตาก็แทบจะปิดแล้วยังมาห่วงหน้าห่วงหลังอีกไม่รู้เมื่อไหร่ที่นิสัยของน้องสาวของนางจะโตตามตัวเสียที
เมื่อจ้าวหลงเยี่ยนมองมายังทางพวกนางก็เห็นว่าพวกนางได้ผ่อนการระวังพวกเขาแล้วนี่ก็คือหนึ่งในมารยาของชาย เขาไม่ใช่พวกโง่ที่ต้องดื้อดึงเข้าใกล้พวกนางแล้วทำให้พวกนางต้องมานั่งระวังตัวดีไม่ดีพวกนางอาจต่อต้านและหนีหายไปก็ได้ สู้ไม่ทำให้พวกนางวางใจแล้วค่อยๆเข้าใกล้จะไม่ดีกว่าหรือ
สีหน้าและรอยยิ้มของหลงเยี่ยนช่างดูเ้าเล่ห์เสียเต็มประดาขนาดที่หลี่ฟงมองยังต้องส่ายหัวให้กับสหายสูงศักดิ์ของเขาในตอนนี้
2K
