กู้ซุนหนี่คิดว่าที่ดินที่เธอซื้อใหม่ฝั่งซ้ายมือของที่ดินเดิม10 หมู่ยังไม่ได้ทำอะไร จึงคิดจะจ้างชาวบ้านมาถางหน้าและขุดพรวนดิน เพื่อปลูกแตงโมได้เพราะแตงโมอายุ 2 เดือนก็เก็บเกี่ยวได้แล้ว
“ปลูกแตงโม 10 หมู่ 2 เดือนขายได้”
กู้ซุนหนี่อุ้มหยางลี่เดินทางไปบ้านหัวหน้าหมู่บ้านตั้งแต่ก่อนมื้อเช้า
“ฉันอยากให้ลุงไห่แจ้งชาวบ้านให้มาถางหญ้า ขุดพรวนดินที่ดินใหม่ที่ฉันเพิ่งซื้อมา 10 หมู่ เพื่อปลูกแตงโมค่ะ”
หัวหน้าหมู่บ้านตอบตกลงและเสนอแนะ
“ได้ๆ รอสักครู่ เดี๋ยวลุงจะประกาศเรียกประชุมด่วนตอนนี้เลย ที่ดิน 10หมู่ แรงงาน 20 คน น่าจะเพียงพอ”
กู้ซุนหนี่พยักหน้าและตอบว่า
“20 คน น่าจะเเล้วเสร็จภายใน 1 - 2 วัน”
“ฉันจะให้ค่าแรงวันละ 30 เหมาและเลี้ยงข้าวเที่ยง 1 มื้อแต่ต้องเอาถ้วยจานช้อนแก้วน้ำมาเองค่ะ”
“ฉันต้องการแม่ครัว 1 คน และผู้ช่วยแม่ครัวอีก2 คน เพื่อทำอาหารกลางวัน เลี้ยงคนงาน 20 คนที่ปลูกแตงโม ค่าจ้างวันละ 30 เหมา เช่นกัน”
“นอกจากนี้ ฉันอยากให้ลุงไห่ควบคุมดูแลการทำงานของคนงานทั้ง 20คนนี้ด้วยค่ะ ฉันให้ค่าแรงลุุงไห่วันละ 60 เหมาค่ะ”
หัวหน้าหมู่บ้านได้ยินว่าตนเองก็จะได้ค่าจ้างด้วยก็ดีใจและตอบรับ
“ได้ ได้ ลุงจะดูแลการทำงานนี้ให้เอง”
กู้ซุนหนี่จะต้องจ้างแรงงาน 23 คน ค่าแรงวันละ30 เหมา รวมจ่ายค่าแรงงานวันละ 69 หยวนและรวมค่าแรงหัวหน้าหมู่บ้านด้วยจะเป็น 75 หยวน ถ้าทำงาน 2วัน รวมจ่ายค่าแรงงาน 13 หยวน 8 เหมา และรวมค่าแรงหัวหน้าหมู่บ้านด้วยจะเป็น 15 หยวน
กู้ซุนหนี่คิดว่าราคาจ้างนี้นั้นเธอยอมรับได้เพราะเมื่อขายส่งแตงโมจะมีรายได้มาก เพราะแตงโมที่มีขายในตำบลชิงไห่น้อยมากอีกทั้งลูกเล็กมาก
นอกจากนี้กู้ซุนหนี่อยากให้ชาวบ้านมีรายได้บ้างสัก 1 - 2 วัน ทำให้ชาวบ้านมีเงินไปซื้อข้าวสาร แป้ง ธัญพืช ก่อนสิ้นปีเก่า
เมื่อหัวหน้าหมู่บ้านประกาศเรียกชาวบ้านประชุมตามที่กู้ซุนหนี่ต้องการแรงงาน20 คน และคนทำอาหารกลางวัน 3 คนเพื่อถางหญ้า ขุดพรวนดินเพื่อปลูกแตงโม 10 หมู่ในที่ดินใหม่ที่กู้ซุนหนี่ซื้อ ซึ่งอยู่ฝั่ง
ซ้ายมือของที่ดินเก่าของกู้ซุนหนี่
“ให้ทุกคนที่ได้รับเลือกไปเตรียมตัวเพื่อทำงานที่บ้านกู้ซุนหนี่ในเช้าวันนี้ เริ่มงาน 8 โมงเลิกงาน 5 โมงเย็น มีอาหารกลางวันเลี้ยง แต่ทุกคนต้องนำถ้วยจาน ช้อน และแก้วน้ำ มาเอง”
นอกจากนี้หัวหน้าหมู่บ้านยังกำชับอีกว่า
“ทุกคนควรทานข้าวเช้าก่อนเริ่มทำงานวันนี้”
แรงงานทุกคนถือจอบ ถ้วย จาน ช้อน แก้วน้ำ มาจากบ้านของตน
กู้ซุนหนี่แจกซาลาเปาไส้เผือกคนละ 1 ลูกให้ทุกคนก่อนเริ่มงาน
“ทุกคนมาหยิบซาลาเปาไส้เผือกได้คนละ 1 ชิ้นก่อนเริ่มทำงานด้วยนะคะ”
กู้ซุนหนี่เตรียมซาลาเปาไส้เผือกมาเพียงพอสำหรับทุกคนรวมทั้งแม่ครัวและหัวหน้าหมู่บ้านทุกคนคิดไม่ถึงว่าตนเองจะได้รับซาลาเปาไส้เผือกที่ทั้งใหญ่และนุ่มรวมทั้งอร่อยมากอีกด้วย
ทุกคนจึงรู้้สึกขอบคุณกู้ซุนหนี่ในใจและคิดว่าจะตั้งใจทำงานให้มากเพื่อตอบแทนความมีน้ำใจของกู้ซุนหนี่
ทุกคนเริ่มถางหญ้าด้วยความขยันขันแข็งโดยที่ไม่ต้องลำบากโดยไม่ต้องลำบากให้หัวหน้าหมู่บ้านคอยบอกกล่าวเลยงานถางหญ้าแล้วเสร็จก่อนเที่ยง
แม่ครัว 3 คนช่ายกันทำอาหารจากวัตถุดิบที่กู้ซุนหนี่เตรียมไว้ให้แล้วเสร็จก่อนเที่ยงเล็กน้อย
กู้ซุนหนี่เดินมาควบคุมดูแลในการปรุงรสอาหารโดยใส่ก้อนผงปรุงรสในต้มปลาต้มไก่ใส่ฟัก
นอกจากนี้กู้ซุนหนี่ขอผัดผักบุ้งน้ำมันหอยเอง
“ผักผักบุ้งน้ำมันหอย ต้มไก่ใส่ฟัก ข้าวสวย อย่างละ 1 หม้อ”
อาหารวางวางไว้บนแคร่ไม้ไผ่ที่กู้ซุนหนี่ขอให้ช่างทำเพิ่มอีก 5โต๊ะ เช่นกันเมื่อทุกคนเดินมารับข้าวสวยใส่จานราดด้วยผักผักบุ้งด้านบน ตักต้มไก่ใส่ฟักใส่ถ้วยแล้วเดินไปนั่งบนโต๊ะไม้ไผ่ (แคร่ไม้ไผ่/เตียงไม้ไผ่ในภาคอิสานของไทยนั่นเอง)ทุกคนต่างดีใจที่ได้กินอาหารที่อิ่มและอร่อยมาก
กู้ซุนหนี่บอกวิธีการปลูกแตงโมให้ทุกคนเข้าใจก่อนเริ่มทำงาน
“ขุดพรวนดินบริเวณหลุมที่จะปลูกแตงโมแล้วใส่ปุ๋ยมูลหมูเเห้งที่เป็นผงละเอียดที่ฉันเตรียมให้แล้วผสมลงในหลุมแต่ละหลุมแล้วคลุกเคล้าให้เข้ากันกับดิน แล้วตากแดดไว้ก่อนวันนี้ระยะห่างระหว่างหลุม 2 เมตร พรุ่งนี้เช้าค่อยขุดหลุมและหยอดเมล็ดแตงโมหลุมละ2 เม็ด แล้วรดน้ำเฉพาะตอนเช้าทุกเช้าห้ามรดน้ำตอนเย็นหลังพระอาทิตย์ตก”
วันถัดมาคนงานทำการปลูกแตงโมทั้ง 10 หมู่แล้วเสร็จและจ่ายค่าแรงทุกคนๆ ละ 60 เหมายกเว้นหัวหน้าหมู่บ้านได้รับค่าแรง 120 เหมา
กู้ซุนหนี่่ให้หัวหน้าหมู่บ้านคัดเลือกคนงาน 5 คน มารดน้ำแตงโมทุกวันตอนเช้าเท่านั้น โดยให้ค่าแรง 20 เหมา จนกระทั่งแตงโมโตและขายได้เป็นเวลา 2 เดือนและในระหว่างนี้กู้ซุนหนี่จะแอบผสมน้ำบ่อในมิติของเธอเล็กน้อยลงในน้ำที่ตักมาจากลำธารหลังบ้านที่ตักเตรียมไว้ก่อนแล้วเพื่อรดแตงโมอีกด้วย
“แค่นี้ก็ไม่ต้องกลัวว่าแตงโมจะโตไม่ทันเก็บเกี่ยวก่อนหยุดวันสิ้นปีเก่า”