หลังเที่ยงคืนเสียงการโดนไล่ล่ารถบรรทุกสีดำของโจรทั้งเจ็ดดังก้องกังวานไปทั่วถนนกรุงลาสเวกัสแต่ภายในคาสิโนกลับเงียบสงบเพราะลูกน้องของดอนเอลิโอส่วนใหญ่ถูกเรียกให้ตามเขาออกไปที่บ้านพักของเขาที่ชานเมืองที่เขาได้รับแจ้งจากลูกชายว่ากำลังถูกปล้น
“เหลือเชื่อเลยไม่ว่าเห็นมากี่ครั้งต่อกี่ครั้งฉันยังอึ้งในความสามารถในการเลียนเสียงคนได้เหมือนขนาดนี้ของเธออยู่ดีวันไหนสองฉันบ้างได้ไหม?” หนึ่งพูดกับสามในขณะที่ประตูนิรภัยเปิดออกมาทั้งหกคนไม่ได้ออกไปจากคาสิโนแต่ในจังหวะที่ไฟดับพวกเขาหนีเข้าไปซ่อนตัวอยู่ในห้องนิรภัย
“ของแบบนี้เขาไม่สอนกันมันเป็จุดขายของใครของมัน” สามโยนโทรศัพท์ของลูเซียโนลงที่พื้น
“ถ้าว่างก็ลงมาช่วยกันขนเงินนะครับ”เสียงที่คุ้นเคยผ่านมาทางเครื่องสื่อสารในหูของทั้งหก
ทั้งหกรีบไปวิ่งลงไปที่ตู้นิรภัยของคาสิโนอย่างรวดเร็ว สี่ ห้า และ หกทำหน้าที่จัดการลูกน้องและรปภ.ที่หลงเหลืออยู่ในคาสิโนอย่างว่องไว
ทันใดที่ทุกคนไปถึงห้องนิรภัยใต้ดินที่เปิดอยู่หกพูดขึ้น“พระเอกคืนชีพ”เขาเข้าไปกอดและยกตัวสองขึ้นในขณะที่เขากำลังขนเงินจากในตู้นิรภัยอยู่
เจ็ดยื่นโทรศัพท์ของสองที่แตกคืนให้กับเขา“พอดีฉันทำมันเป็รอยนิดหน่อย”
“นายทำมันแตกเหรอทำไมต้องทำแตก ไม่มีความจำเป็ต้องทำลายของฉันเลย” สองโวยวาย
“การแสดงมันต้องมีดราม่าหน่อยถึงจะสนุก”เจ็ดหัวเราะและยื่นกองเงินยัดใส่เสื้อให้สอง “เอานี่ไปซื้อใหม่หลาย ๆเครื่องเลยละกันนะ”
“หก ะเิ EMP มันแรงไปไหม? เงินปลิวกระจายทั่วห้องไปหมด ผมมาเสียเวลาเก็บกวาดเงินเข้ากระเป๋า”สองบ่น
“ถ้าตัวะเิ EMP มันเบาไปมันก็จะไม่ครอบคลุมระยะที่้านะสิ อย่าบนนักเลยน่า” หกตอบ “กว่าจะทำให้ตัวะเิมีความแรงให้พอเพียงแต่ขนาดต้องเท่ากับจักระพระอินทร์ของจริงมันไม่ง่ายเลยนะ”
พวกเขาขนเงินใส่กระเป๋าที่เตรียมไว้ เงินมากมายจนนับไม่ถ้วนกระเป๋าเต็มไม้เต็มมือทุกคนยังไม่หมดคลังจนพวกเขาต้องนำเอารถลากมาช่วยขนเสริม ทุกคนต่างรีบกันช่วยขนเงินทั้งหมดไปยังรถขนขยะที่จอดอยู่ทางเข้าพนักงานที่หกขับมารอ พวกเขาขึ้นรถและหายไปในความมืดของราตรี
ยามค่ำวันอาทิตย์ที่เต็มไปด้วยดวงดาวเต็มท้องฟ้าทั้งเจ็ดอยู่ที่โกดังลับแห่งหนึ่งไกลจากเมืองลาสเวกัส พวกเขายืนเรียกหน้ากันหลังรถบรรทุกที่จอดอยู่ห้าคันด้านข้างรถขยะที่เต็มไปด้วยเงินจากคาสิโน
“เอาหล่ะทุกคนพร้อมมั้ย?” เสียงทุ้มใหญ่มาจากด้านหน้าที่โซนคนขับของรถบรรทุกคันซ้ายสุดชายร่างใหญ่บึกบึนะโลงมาจากรถบรรทุก
“วิกเตอร์” ทุกคนเรียกเขาด้วยสีหน้าและท่าทางที่ต้อนรับอย่างยินดี
“หรือให้เรียกว่า แปด ดี” เจ็ดแซว“แต่เลขเจ็ดดูเป็เลขนำโชคที่สุดละ”
“เอาหล่ะ ๆ ทุกคนไม่ว่าจะเป็แปดหรือวิกเตอร์” หนึ่งขัดจังหวะ“สิ่งสำคัญตอนนี้มันอยู่ที่ตรงนี้ต่างหาก”
หนึ่งกดรีโมทเปิดหลังรถบรรทุกทั้งห้า สิ่งที่พวกเขาทั้งแปดคนเห็นนั้นคือเงินมากมายจนล้นออกมาจากหลังรถทันทีที่เปิด อีกคันมีทางคำกองขึ้นสูงกว่าตัวของห้าและยังมีศิลปะมากมายอยู่ภายในรถอีกจนประเมินมูลค่าไม่ไหว
หนึ่งเดินเข้าไปหยิบภาพวาดด้านในและยื่นให้กับสาม“ไม่ต้องห่วงฉันไม่ลืมคำสัญญากับเธอหรอก”
เธอเปิดผ้าที่คลุมไว้ประกฎให้เห็นเป็รูปภาพวากดอกกุหลาบสีแดงกลับหัวอยู่ริมชายทะเลสามมองมันและยิ้มเสมือนละลึกอดีตและความจำที่งดงาม
เจ็ดเหลือบมองภาพวาดและพูดออกมาคำเดียว“อ๋อ”
สองและหกที่อยากรู้อยากเห็นต่างพยายามพุ่งเข้าไปดูแต่โดนเจ็ดดึงห้ามเอาไว้“ผู้หญิงน่ะ มันต้องมีปริศนาติดตัวบ้าง ถึงจะน่าหลงไหล”
ต่างคนต่างพากันคัดแยกแบ่งส่วนแบ่งของทั้งเงิน ทอง และสิ่งต่าง ๆที่อยู่ในรถบรรทุกและรถขยะ เสียงหัวเราะเสียงความสุขเติมเต็มโกดังที่พวกเขาอยู่
“ฉันขอเสียงตบมือให้กับMVP ของภารกิจนี้กันหน่อย” หนึ่งชูแก้วขึ้นและกล่าว “วิกเตอร์!”
“อ่าวไหงงั้นหล่ะ?” เจ็ดทำท่าเหมือนจะรับคำชมกลับชะงัก
ทุกคนตบมือให้วิกเตอร์และหัวเราะเยาะเจ็ด
“ฉันเป็ที่ต้องเอาตัวเข้าไปเสี่ยงเข้าหาดอน เอลิโอพื่อปล่อยข้อมูลพวกนายนะ” เจ็ดบ่น “ไม่มีฉันแผนนี้ไม่สำเร็จหรอก”
“แต่ผมเป็คนพูดให้ดอนเชื่อว่าถ้าย้ายทรัพย์สินเขาไปยังอีกที่เพื่อที่จะใช้ห้องเป็ที่ดักจับทุกคนให้อยู่หมัดได้นะ”วิกเตอร์ยิ้ม
“ใจเย็นทุกคน”สี่พูด “แผนทั้งหมดมันเป็ของหนึ่ง ั้แ่ก่อนที่เราทุกคนจะเข้ามาในแผนเขาเป็คนแอบป้อนข้อมูลเป่าหูลูเซียโนให้จ้างวิกเตอร์มาคุ้มกันใน่งานนะ”
“งานนี้ถ้าไม่มีทุกคนในนี้ก็ไม่มีทางสำเร็จหรอก” หนึ่งพูดขึ้น “อีกอย่างถ้าไม่มีเจ็ดเราก็ไม่ได้สิ่งนั้นมาถูกมั้ย”
“ถูกต้อง”เจ็ดดีดนิ้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
“พูดถึงสิ่งนั้นได้จังหวะพอดีเลยทุกคนมาดูนี่กันเถอะ” สองเรียกทุกคนให้มาดูหน้าจอของเขา
บนหน้าจอสองเปิดรายงานข่าวด่วนให้ทุกคนดู
“ข่าวด่วน: เครือข่ายอาชญากรรมระดับโลกของดอน เอลิโอ บราวี ถูกทลาย– หลักฐานมัดแน่นจากสมุดบันทึกสีดำ!
โลกอาชญากรรมสั่นะเืเมื่อหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายจากหลายประเทศร่วมกันบุกจับ ดอน เอลิโอ บราวีหัวหน้าตระกูลมาเฟียทรงอิทธิพลและขยายผลเปิดโปงเครือข่ายเส้นสายคอร์รัปชันที่ฝังรากลึกในทุกมุมโลก
การจับกุมครั้งนี้เกิดขึ้นหลังจากได้รับข้อมูลจากแหล่งนิรนาม ที่มาพร้อมกับหลักฐานสำคัญ—สมุดบันทึกสีดำ ของดอน เอลิโอเองภายในสมุดเล่มนี้บันทึกข้อมูลอันละเอียดถี่ถ้วนเกี่ยวกับอาชญากรรมมากมายไม่ว่าจะเป็ การค้ายาเสพติด การค้าอาวุธ การค้ามนุษย์ การฟอกเงิน และการติดสินบนเ้าหน้าที่ระดับสูงในหลายประเทศรายชื่อบุคคลสำคัญที่เกี่ยวข้อง จำนวนเงินที่ถูกฟอก วิธีการปฏิบัติและเครือข่ายที่ใช้ในการกระทำผิดถูกระบุไว้อย่างครบถ้วน
องค์กรใต้ดินของตระกูลบราวีถูกกวาดล้างอย่างหนักสำนักงานอาชญากรรมข้ามชาติในยุโรป อเมริกา และเอเชียได้ประสานกำลังเข้าจับกุมผู้เกี่ยวข้องหลายร้อยรายทั่วโลก
อย่างไรก็ตาม ลูเซียโน บราวี ลูกชายเพียงคนเดียวของดอน เอลิโอได้หายตัวไป ท่ามกลางปฏิบัติการกวาดล้างครั้งใหญ่ไม่มีรายงานใดสามารถระบุที่อยู่ของเขาได้ทำให้เกิดความกังวลว่าเขาอาจกำลังรวบรวมกำลังเพื่อกอบกู้สิ่งที่พ่อของเขาสูญเสียไป
เ้าหน้าที่กำลังเร่งสืบสวนและติดตามตัวบุคคลที่เกี่ยวข้องเพิ่มเติมรวมถึงเส้นทางการเงินที่เกี่ยวข้องกับขบวนการฟอกเงินข้ามชาติคาดว่าการเปิดโปงครั้งนี้จะส่งผลให้เครือข่ายอาชญากรรมระดับโลกต้องล้มลงอย่างไม่อาจฟื้นตัวได้”
“ลูเซียโนจะกลับมาล้างแค้นให้พ่อไหมเอ่ย?” ห้ายิ้ม
“ป่านนี้เขาไปนอกประเทศกับคนรักของเขาและใช้ชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุขแล้วมั้ง”หนึ่งพูด
“เห็นไหมฉันบอกแล้วว่าเราไม่ต้องห่วงเื่ลูกชายของเขาหรอก” สามเสริม
“ลูเซียโนไม่เคย้าตามรอยเท้าพ่อเขาแต่ไหนแต่ไรแล้ว”หนึ่งยิ้ม “ตอนฉันเคยทำงานให้กับดอน เอลิโอ เขาไม่เคยสนใจว่าลูกชายเขา้าอะไรรู้สึกยังไง เขา้าแค่ทายาทสืบตระกูลเท่านั้น”
“นายก็เลยตกลงให้ลูเซียโนหนีออกนอกประเทศไปกับคนรักของเขาโดยที่ไม่ต้องเข้าไปยุ่งกับเื่พวกนี้ถูกไหม?”สามยิ้มเบา ๆ และม้วนเก็บภาพวาดลงไปในกล่องใส่ภาพวาด “โรแมนติกเหมือนกันนะเนี่ย”
“ชื่อและเอกสารสำหรับชีวิตใหม่ของทั้งสองไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม?”หนึ่งหันไปถามสอง
“ฝีมืออย่างผมไม่พลาดคับพี่” สองยกนิ้วโป้งให้
“ฉัน...ต้องขอบคุณทุกคนจริงๆ นะ” หนึ่งมองหน้าทุกคน “พวกนายยอมรับแผนที่เอาแต่ใจของฉันเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยง เพื่อการแก้แค้นของฉันเอง”
“ฉันจะไม่มีวันลืมบุญคุณครั้งนี้เลย”หนึ่งก้มหัวแสดงความขอบคุณจากใจของเขา
ทุกคนในโกดังเงียบและมองชายที่ปกติสุขุมไม่แสดงความรู้สึกของตนเองออกมายืนก้มหัวเปิดใจขอบคุณอยู่ข้างหน้าของพวกเขา
วิกเตอร์และหกร้องไห้และพุ่งเข้าไปกอดหนึ่งทันทีร่างใหญ่ของทั้งสองบีบตัวหนึ่งจนเขาแทบจะหายใจไม่ออก
“ทำไมคนตัวใหญ่ถึงบ่อน้ำตาตื้นขนาดนี้เนี่ย”ห้าทำหน้าหงุดหงิดแต่ก็ไม่สามารถปกปิดรอยยิ้มและน้ำตาที่คลอเบ้าของเธอได้
“แค่นี้ยังไม่เท่าที่ผมติดค้างพี่เลย”สองพูดเขิน ๆ
“อย่ามามัวดราม่ามาช่วยกันแบ่งเงินเร็ว” สี่เข้าไปแยกหกและวิกเตอร์ออกจากตัวของหนึ่ง
“เด็กสมัยนี้บ่อน้ำตามันตื้นกันจังนะ” สามบ่นแต่ก็อดยิ้มไม่ได้
“เด็กสมัยนี้งั้นเหรอ?ทำไมคำพูดดูแก่ไม่เหมาะกับหน้าเลยนะ?”เจ็ดที่โผล่มายืนข้างหลังสามโดยไม่ให้เธอรู้ตัวเข่ายิ้มเ้าเล่ห์เหมือนรู้อะไรบางอย่าง “อย่าทำให้ใจผมหวั่นไหวมากนะผมยิ่งชอบผู้หญิงที่อายุมากกว่าด้วย”
ทั้งแปดคนฉลองกันอย่างสนุกสนานและหลังจากที่แบ่งเงินและทรัพย์สินกันหมดแล้ว
“ได้เวลาแยกย้ายกันแล้วนะ”หนึ่งพูดจากลาทุกคน “แต่ก่อนไปฉันมีอะไรจะให้อีกอย่าง”
“เอาเลยสอง”หนึ่งพยักหน้าให้สอง ส่งสัญญาณให้เขาทำอะไรบางอย่าง
สองกดลงบนแท็บเล็ตของเขาและทันใดนั้นมือถือส่วนตัวของทั้งแปดคนก็มีเสียงเตือนดังขึ้น
“คิดเสียว่าเป็โบนัสละกันนะ”หนึ่งพูดในขณะที่ทุกคนกำลังดูว่ามีอะไรแจ้งเตือน
“เชี่ย!” ห้าะโเป็แรก
“เงินนี่มาจากไหนเนี่ย?”เจ็ดถาม
“นี่มันพอ ๆกับส่วนแบ่งที่เราแบ่งกันเมื่อกี้เลยนะ” สามพูดด้วยความใ
“เงินในบัญชีลับของดอนเอลิโอที่เหลือ ในบันทึกของเขาระบุไว้หมดว่าอยู่ไหน” หนึ่งอธิบาย“ฉันเลยให้สองเอาแบ่งกันในกลุ่ม”
“ไม่ต้องห่วงผมจัดการให้หมดแล้ว ไม่มีทางตามได้แน่นอน พวกองค์กรต่าง ๆที่มาดูบัญชีลับของดอนก็จะคิดว่าเขาเอาเงินไปซ่อนไว้ที่อื่น” สองเสริม
“บอสนี่มันศูนย์กี่ตัวกันเนี่ย?” วิกเตอร์ใ
“นับแค่เลขศูนย์ก็มึนหัวแล้วเนี่ย”หกพูดต่อ
“ไปได้ละดูและตัวเองดี ๆ” หนึ่งโบกมือลาทั้งหกที่แยกย้ายกันออกไป “ไว้เจอกันใหม่”เหลือทิ้งไว้แค่สองกับหนึ่งในโกดัง
“ไว้เจอกันใหม่?เราจะได้เจอกันอีกเหรอคับ?” สองถามด้วยความสงสัย
หนึ่งยิ้มและเดินออกไปหน้าโกดังเขามองไปยังท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยแสงดาว
“ไม่รู้สิ”หนึ่งยิ้ม “ฉันแค่รู้สึกว่าเราจะต้องได้เจอพวกเขาอีกแน่นอน”
774
