ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

หลังจากรับประทานอาหารกับจักรพรรดิทั้งสองเสร็จแล้วบอสหมาป่าก็แยกตัวหายไป พ่อบ้านหน้าเข้มก็นำพวกเขาไปยังห้องพักที่อยู่ในอีกห้องหนึ่งของอาคาร พ่อบ้านได้จัดที่พักให้คนละห้องทว่าพวกเขากลับขออยู่ด้วยกันเพราะห้องนั้นมีขนาดใหญ่มาก ทั้งห้าคนจึงถูกแบ่งเป็นสองห้อง โดยห้องหนึ่งเป็นของน้ำกับเดีย ส่วนอีกห้องเป็นของทรินิตี้ แฮค และเดียเตียงขนาดใหญ่จนพวกเขาไม่แน่ใจว่าทำไว้ให้นอนหรือให้เด็กเล็กวิ่งเล่นกันแน่ เบาะนุ่มสีขาวที่พวกเขาไม่รู้ว่าทำจากอะไรถูกนั่งทับด้วยชายสามคนที่มองไปรอบห้องอย่างตื่นตาตื่นใจแม้แต่เดียที่หน้านิ่งก็ยังแอบมีสายตาของความตื่นเต้นซ่อนอยู่ไม่น้อย"เอ็งนี่มันนอกจากจะมือทองและเอ็งยังเป็นตัวเงินตัวทองอีกนะ" แฮคพูดถึงเพื่อนเขาด้วยความสนุกปาก เพราะเพื่อนเขาในตอนนี้ไม่ว่าจะทำอะไรจับอะไรก็ดีไปหมด เรียกได้ว่าดวงของเขากำลังขึ้นสุด ๆ เลยหละ"เหอะ ตัวเงินตัวทองบิดาเอ็งสิ ว่าแต่ไอหางข้านี่ ไม่ชินเลยหวะ แล้วไหนจะต้องไปตบผู้เล่นในป่าหมาป่าสามหางอีก " ทรินิตี้เริ่มคิดหนักไม่น้อยว่าจะเอาอะไรไปสู้กับผู้เล่นคนอื่น ตัวเขาเองก็ไม่ได้มีเลเวลที่สูงแล้วไหนจะการลงโทษจากระบบของเขาที่เวอร์กว่าคนอื่น"เอาหน่า เล่นได้ก็เล่น เล่นไม่ได้ก็เททิ้ง เอ้ยไม่ใช่หละ เอ็งจะคิดมากไปทำไม ลองใช้สกิลปากของเอ็งอ้อนวอนดูสิเพื่อจะได้อะไรมาช่วยบ้าง แล้วอีกอย่าง ข้ารู้อยู่แล้วว่าถ้าเล่นเกมกับเอ็งมันต้องไม่ธรรมดาอยู่แล้ว คนอื่นฟามมอนแต่เราถูกมอนสั่งให้ไปฟามคน ฮ่าฮ่าฮ่า" แฮคเสนอที่ออกให้ทรินิตี้ที่ชอบเล่นเกมแบบไม่ปกติซึ่งตอนนี้ยิ่งไม่ปกติกว่าเดิมที่จะต้องไปฆ่าผู้เล่นแทนที่จะฆ่ามอนสเตอร์โดยลืมไปว่าตัวเขาเองก็เคยโดนภารกิจอาชีพให้ไปฆ่าผู้เล่นเหมือนกัน"เออ ๆ ก็ได้ เดี๋ยวคืนนี้ข้าจะลองขอดู แต่ถ้าโดนบอสตบกลับเมืองข้าไม่รับผิดชอบนะ" หลังจากนั้นทั้งสองคนก็นั่งพูดคุยกันขณะที่เดียยังคงหน้านิ่งมองทั้งสองคนโม้กันโดยที่ทั้งแฮคและทรินิตี้จะชวนเขาตบมุกอยู่เสมอทว่าเดียก็ไม่ค่อยจะทันมุกสักเท่าไหร่ในช่วงค่ำ พ่อบ้านก็เดินมาตามทั้งห้าคนกลับที่ห้องโถงตามที่สัญญาไว้เพื่อจะพาพวกเขาไปดูว่าในตอนกลางคืนนั้นแสงอะไรที่ส่องประกายอยู่ในป่าห้าคนสองจักพรรดิกับพ่อบ้านเดินกันออกจากปราสาทหินเข้าสู่ป่าที่อยู่รอบด้านนั้นพบสัตว์อสูรหลากหลายชนิดที่จะมีส่วนหนึ่งของร่างกาย เช่น หัว ตัว หรือหางเปล่งแสงออกมาหลากหลายสีสันส่องแสงไปทั่วทั้งป่าทำให้สถานที่ที่ควรจะเต็มไปด้วยความมืดกลับมีสีสันหลากหลายเปล่งประกายเหมือนกำลังอยู่ในแสดงไฟนีออนทำนองนั้น"สัตว์อสูรเหล่านี้เรียกว่าสัตว์อสูรจันทรา ในยามค่ำคืนจะออกมารับแสงจันทร์เพื่อสะสมพลังธาตุที่มีอยู่ในตัวเองทุก ๆ วัน แต่ละธาตุก็จะแสดงออกมาเป็นสี ๆ อย่างที่พวกเจ้าเห็นนั่นแหละ" จักรพรรดิอสูรกล่าวออกมาทรินิตี้ได้ยินแล้วก็รู้สึกสงสัยว่าชื่อที่จักรพรรดิกล่าวออกมานั้นคล้ายกับจักรพรรดินีจันทราออความารู"สัตว์อสูรเหล่านี้มีความเกี่ยวข้องกับท่านจักรพรรดินีอย่างไรเหรอครับ""สัตว์อสูรเหล่านี้ถูกวิวัฒนาการเพื่อรับพลังของเผ่าจันทรายังไงหละ" จักรพรรดินีตอบบอกมาบ้างเมื่อได้ยินดังนั้นเขาจึงนึกต่อไปว่าเมื่อมีเผ่าจันทราแล้วก็ต้องมีเผ่าสุริยันของบอสด้วยสิ"แล้วเผ่าของท่านจักรพรรดิหละครับ""แน่นอนว่ามีเช่นกัน พวกมันในตอนนี้คงพักผ่อนกันหมดแล้วหละ"ทั้งห้าคนยืนมองแสงไฟที่ส่องรอบทิศทว่าการมองจากเบื้องล่างนั้นไม่อาจจะสวยเท่าการมองจากยอดหน้าผาสูงได้ ท้ายที่สุดพวกเขาก็กลับไปที่ปราสาทและทานข้าวเย็นร่วมกัน ทรินิตี้ที่ตั้งใจจะลองขอให้บอสช่วยเรื่องความต่างของเลเวลระหว่างการทานข้าวร่วมกันกับบอสจักรพรรดิทรินิตี้ตัดสินใจลองขอตัวช่วยในการทำเควสสู้กับผู้เล่นในป่าหมาป่าสามหาง"ท่านจักพรรดิครับ คือผมมีเรื่องอยากจะขอสักหน่อยจะได้ไหมครับ"จักรพรรดิชายหันมามองเด็กหนุ่มจอมขอแล้วตอบกลับไป" ไหนลองว่ามาสิ"เขาพูดด้วยเสียงแบบเด็กอ้อนขอของเล่นจากผู้ใหญ่"คือว่า.....พวกผมเลเวลก็น้อยมาก ๆ เลยครับ ไหนจะตบกับผู้เล่นคนอื่นที่มาทำกิจกรรมล่าพวกผม พวกผมเกรงว่าจะสู้ไม่ไหว" เขาทำตาใสรอเฝ้าความหวังกลับมาจักรพรรดิพยักหน้าเห็นด้วยเล็กน้อยแล้วนั่งคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ยิ้มออกมา"เอาหละ พวกเจ้าก็ได้รับประทานเนื้อมังกรกันไปเยอะแล้ว งั้นข้าให้พวกเจ้าไปทำครัวกันดีกว่า" ทั้งห้าคนได้ยินดังนั้นก็ประหลาดใจเล็กน้อยภารกิจช่วยเตรียมวัตถุดิบทำอาหารของจักรพรรดิ(ภารกิจปาร์ตี้)เนื่องจากอาหารของจักรพรรดินั้นได้ถูกนำมาใช้เลี้ยงหมดพอดี ผู้เล่นต้องฆ่ามังกรไฟคลาส 5 หนึ่งตัวเพื่อเป็นวัตถุดิบให้แก่มื้ออาหารในครั้งต่อ ๆ ไปรางวัล ปาร์ตี้ซาเล้งสะท้านฟ้าเลื่อนระดับสู่เลเวล 100 คลาส 0 แบบชั่วคราวทั้งสี่คนที่นั่งเงียบ ๆ มาตลอดปล่อยให้ทรินิตี้คุยอยู่คนเดียวนั้นต่างร้องออกมาพร้อมกันเสียงดัง "เห ! "จักรพรรดิหันมายิ้มให้พวกเขาที่ร้องออกมาพร้อมกัน "อ้าว คนอื่นพูดได้ด้วยเหรอ นึกว่าเป็นใบ้ซะแล้ว เอาหละ ไหน ๆ ก็กินอาหารที่นี่มาหลายมื้อแล้วไปจัดการวัตถุดิบให้ข้าบ้างจะเป็นไรไป มังกรตัวนึงกินได้เกือบปีเลยนะ เอาหละข้าอิ่มแล้วขอตัวก่อนนะ" จักรพรรดิชายแกล้งปิดปากที่อ้าหาวแล้วควงจักรพรรดินีแสนสวยเดินออกไปทุกคนหันมอมองหน้ากันอย่างมึน ๆ สักพักหนึ่งพ่อบ้านก็เดินมาพูดต่อ "พรุ่งนี้เช้าหกโมงผมจะนำทุกคนไปหามังกรไฟซึ่งเป็นวัตถุดิบทำอาหารกันนะครับ" เสร็จแล้วก็เดินจากไปทิ้งให้พวกเขานั่งอึ้งที่โต๊ะอาหารต่อ"โถ่ ไม่น่าไปยอนให้เอ็งไปขอบอสเลย" แฮคกุมขมับตัวเอง"น้ำว่าพวกเราคงได้วาปกลับเมืองฟรีแล้วหละค่ะ ถือว่าวันนี้เรามาเที่ยวกับกินเนื้อมังกรก็แล้วกัน" น้ำพูดปลอบใจทุกคน"เอ่อ คติของนายว่าไงแล้วนะ ไม่ลองไม่รู้ปลาทูแม่กลองใช่ปะ อย่าไปกลัวดี้" แทงค์สาวพูดทีเล่นทีจริงออกมา ส่วนเดียนั้นก็นั่งเงียบ ๆ เพราะอึ้งกับที่ตนเองต้องไปตบมอนสเตอร์คลาสห้า"มังกรคลาสห้ามันจะโหดแค่ไหนกัน ! เดี๋ยวพี่จะตบให้เป็นหมาเลย" ทรินิตี้พูดให้กำลังใจตัวเอง"ตามใจเอ็งเถอะ ยังไงก็เควสจากบอสจักรพรรดิหละนะ เขาคงไม่ปล่อยให้เราไปตายฟรีหรอก" หลังจากนั้นทุกคนก็ทานอาหารที่อยู่บนโต๊ะโดยเลิกสนว่าตัวเองจะไปเจออะไรอีกต่อไปเสร็จก่อนจะแยกย้ายกันไปตามห้องของตัวเองอย่างตั้งใจเพื่อทิ้งไว้แต่ทรินิตี้ที่กำลังนั่งคิดว่าจะทำอะไรต่อไปกับน้ำที่นั่งเล่นกับกะปิกันสองคน (ชงหวานเจี๊ยบ)"กะปิคะ พรุ่งนี้จะช่วยให้น้ำรอดยังไงเนี่ย" สไลม์ตัวเล็กยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะส่ายตัวไปมาเหมือนส่ายหน้าว่าช่วยไม่ได้"กะปิใจร้ายจังเลย ทิ้งให้น้ำสู้กับมังกรเนี่ย" น้ำแกล้งทำเสียน้อยใจออกมา"กาปี้~~~~" มันร้องเสียงอ่อยออกมาก่อน จะกระโดดมาอยู่บนตักของน้ำน้ำเลิกหยอกล้อกะปิแล้วหันมาสนใจทรินิตี้ที่ทำหน้าตึงอยู่ตรงข้ามโต๊ะอาหาร"ปกป้องเครียดเหรอคะ""นิดหน่อยครับ""ไม่เป็นไรนะคะ ยังไงเราก็ยังมีซาเล้งที่ไว้ใจได้เสมอ ถึงแม้จะเป็นมังกรคลาส 5 ก็ตาม""เอ่อ ไม่ใช่เรื่องนั้นครับ ผมหายเครียดเรื่องนั้นไปแล้ว ตอนนี้ผมกำลังเครียดอยู่ว่าจะกินอาหารตรงนี้ให้หมดยังไง ไหน ๆ ก็จะไปถูกมังกรตบพรุ่งนี้แล้วคืนนี้ก็ขอเอาให้คุ้มครับ" น้ำที่ได้ยินก็หัวเราะเล็กน้อย เธอดันเข้าใจผิดว่าเขากำลังเครียดเพราะจะไปตบมังกรซะนี่ในตอนนี้หน้าของปกป้องไม่ได้เป็นหมาหน้าย่นแต่กลับมาเป็นรูปคนธรรมดาแล้ว"เอ พอปกป้องกลับมาเป็นคนหน้าตาปกติแล้ว น้ำรู้สึกไม่ชินเลย" เธอพูดออกมาพร้อมยิ้มเล็กในขณะที่นั่งกอดเจ้ากะปิอยู่"หล่อใช่ไหมหละ ชอบแบบเป็นสุนัขหรือเป็นคนหละครับ" ปกป้องแกล้งพูดหยอกน้ำบ้าง"ชอบที่เป็นปกป้องอะค่ะ"สิ้นเสียงของน้ำ ปกป้องก็อยู่ในนิ่งชะงักค้าง ในหัวเต็มไปด้วยความอื้ออึงหูร้อนผ่าวไม่รู้จะทำอะไรต่อไปทันที ใบหน้าที่ไม่ใช่สุนัขปรากฎความรู้สึกที่แสดงออกมาเปลี่ยนสีผิวขาว ๆ เป็นสีแดงของใบหน้า ชั่วขณะที่เขาคิดอะไรไม่ออก หากเป็นคนอื่น ๆ เขาคงจะกระโจนตอบรับไปทันที แต่ด้วยความสวยของน้ำแล้วเขาก็ได้แต่คิดในใจว่าตัวเขาคงไม่อาจเอื้อมไปถึงฟ้าอย่างแน่นอน"เอ่อ ผมขอกลับไปกินข้าวที่ห้องก่อนนะครับ" ทรินิตี้พูดพร้อมเกาหัวเขิน ๆ ทำหน้าลุกลี้ลุกรนออกไปทันทีโดยลืมไปว่าตัวเองเพิ่งจะกินข้าวไปหมาด ๆ"ค่ะ ขอให้ทานข้าวจนฝันดีนะคะ" น้ำพูดพลางหัวเราะพลางแล้วหันมาเล่นกับกะปิต่อ"กาปี้~~~~~~~"เคธแทงค์สาวในชุดเกราะเต็มตัวกำลังยืนมองท้องฟ้ามืดนั้นอยู่ข้าง ๆ เสาอาคารใบหน้าที่คมกริบกับดวงตาคู่สวยเปล่งประกายในมุมหนึ่งของอาคารที่มีไฟสลัว ๆ ส่องแสงอยู่ ลมพัดผมสีดำปลิวไปมาดูเหมือนเจ้าหญิงในนิยาย แฮคเดินมาเห็นภาพตรงหน้านี้เกิดหยุดชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเดินเข้าไปทักเธอ"ดาวสวยดีนะครับ" แฮคเดินมายืนข้าง ๆ โดยไม่ได้มองที่ท้องฟ้าแม้แต่น้อย"ดาวบ้านนายสิ จะเต๊าะสาวช่วยดูหน่อยสิว่าบนฟ้าไม่มีดาวซะหน่อย" เคธหันมาหาแฮคที่มายืนข้าง ๆ แล้วเบ๊ะปากให้เขา"เอ่อ......" แฮคเกาหัวอย่างเขินที่ถูกรู้ทัน"เอาเถอะ พรุ่งนี้นายต้องตบมังกรให้ตายนะ""จะพยายามครับ" แฮคพูดพร้อมขำออกมาเล็กน้อย"งั้นฉันไปหละ เชิญมองหาดาวคนเดียวนะ " เธอเดินสะบัดผมแกล้งแฮคที่ยืนมองตาละห้อยที่เธอเดินจากไป"นี่ฉันแป๊กเหรอเนี่ย โอ้ม่ายยยยยยยย" แฮคที่เคยเต็มไปด้วยความมั่นใจมั่นหน้ามั่นโหนก ยืนเศร้าอยู่คนเดียวกลับมาทางเดียที่กลับมาที่ห้องก่อนใครเพื่อน"มังกรคลาส 5 งั้นเหรอ นี่ฉันเอาตัวเองไปทำอะไรเนี่ยยยยยยยยยย ! " ความนิ่งของเดียที่มีอยู่ได้หายไปเพราะต้องพบกับมังกรในวันพรุ่งนี้เสียแล้ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 40 รับเควส ?

คล้ายกับเรื่องผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย ที่คุณอ่าน

ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 40 รับเควส ?

คล้ายกับเรื่องผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้