หลังจากจัดโต๊ะทำงานตัวเองเสร็จวรรณรสก็นั่งทำงานของตัวเองแบบเงียบ ๆทุกคนในที่ทำงานยังไม่รู้ความสัมพันธ์ของวรรณรสและชินภัทรแต่กลับคุยฟุ้งเื่พิมพ์สุดามาทำงานห้องเดียวกันกับชินภัทร อยู่ที่พิมพ์สุดาว่าเลือกที่จะกระจายข่าวหรือว่าเก็บไว้คนเดียวชินภัทรแอบมองวรรณรสอยู่แบบห่าง ๆ เพราะยังไม่อยากให้พิมพ์สุดาสงสัยแต่หารู้ไม่ว่าพิมพ์สุดารู้ความลับของเขาหมดแล้ว
“ลืมอะไรไว้ข้างนอกเหรอคะ ถึงได้นั่งชะเง้อคอเป็ยีราฟ”พิมพ์สุดาแอบแซะชินภัทร
“ไม่มีอะไร ผมแค่มองคุณวรรณ ว่าเขาว่างหรือยังผมมีเื่ต้องคุยกับเขาครับ”
“รู้สึกว่า ชินจะให้ความสำคัญกับคุณวรรณมากกว่าลูกน้องคนอื่น ๆ นะคะเพราะอะไรเหรอคะชิน พิมพ์อยากรู้” ชินภัทร ไม่อยากตอบคำถามของพิมพ์สุดาเลยพูดเลี่ยง ๆ ออกไป
“เออผมจะไปห้องกาแฟ คุณเอาอะไรหรือเปล่า”
“ไปด้วยคะ” พิมพ์สุดาเกาะติดชินภัทรแจเพื่อจะให้ทุกคนเข้าใจว่าเขากับชินภัทรกำลังจะกลับมาคืนดีกันรวมถึงวรรณรสด้วยที่พิมพ์สุดาอยากให้รู้มากที่สุด
ชินภัทรเดินออกจากห้องทำงานมาพร้อมกับพิมพ์สุดาแล้วเดินตรงไปยังโต๊ะของวรรณรส
“คุณวรรณผมจะไปห้องกาแฟ คุณอยากได้อะไรเพิ่มหรือเปล่า”ชินภัทรไม่ค่อยมีโอกาสได้คุยกับวรรณรสตามลำพัง เพราะมีพิมพ์สุดาคอยตามติด
“ไม่ค่ะ” ชินภัทรรู้สึกได้ถึงคำตอบของวรรณรส ว่าเริ่มไม่พอใจแล้วเลยเดินเลี่ยงออกมาห่าง ๆ จากพิมพ์สุดา แล้วเดินตรงไปยังห้องกาแฟ
“งานนี้ยากหน่อยนะคุณวรรณ สำหรับคนมาทีหลังอย่างคุณ นี้แค่เริ่มต้นอย่าเพิ่งถอดใจเสียก่อนละคุณยังต้องเจออีกเยอะ” พิมพ์สุดาพูดเสร็จก็เดินตามชินภัทรเข้าห้องกาแฟ
วรรณรสเริ่มััได้ถึงความยุ่งยากที่กำลังจะเกิดขึ้นในชีวิตของเขาความคิดเื่ที่จะหางานใหม่กลับมาอีกครั้งและเื่ของเขากับชินภัทรก็เริ่มจะส่อเค้าว่าจะมีปัญหามากขึ้นเมื่อเจอกระดูกก้อนโตอย่างพิมพ์สุดา
“คุณวรพจน์ มาหาผมที่ห้องหน่อย ผมจะคุยเื่โรงงานใหม่ที่อยุธยาคุณเอาแผนงานมาให้ผมดูด้วย เราอาจต้องไปอยุธยาพรุ่งนี้”
“ได้ครับ”วรพจน์หลังจากวางสายเสร็จก็รีบกระวีกระวาดจัดแจงเอกสารทุกอย่างมาที่ห้องทำงานของชินภัทร
“วรรณ สวัสดี ไม่ได้คุยกันนานเลยนะ อ้าวทำไมมานั่งข้างนอกละ”
“อ๋อให้คุณพิพม์นั่งแทน เขามาฝึกงานกับคุณชินภัทรคะ”วรพจน์ดีใจที่วรรณรสออกมาจากห้องทำงานของ ชินภัทรและมีพิมพ์สุดามาแทน วรพจน์รีบเข้าห้องชินภัทร
“เอาละพรุ่งนี้เตรียมตัวให้พร้อมนะ มีวิศกรจากหน่วยงานของรัฐมาตรวจโรงงานเราด้วยผมไม่อยากให้งานนี้พลาดโดยเด็ดขาด”
“ชินคะ พิมพ์ขอไปด้วยนะคะ พิมพ์อยากไปดูโรงงานใหม่ของคุณคะ”ชินภัทรตะกุกตะกัก
“นะคะ พิมพ์จะไม่รบกวนงานคุณเลยคะ”
“แต่ผมต้องรับรองแขกนะ แล้วคุณจะอยู่ยังไง”
“ไม่ใช่ปัญหาคะ พิมพ์จะช่วยคุณรับรองแขกด้วยคะ เื่นี้พิมพ์ถนัดคะ”
“เอาละ คุณพจน์รีบไปเตรียมข้อมูลให้พร้อมนะ”
“ครับ ผมขอตัวก่อนครับ”
วรพจน์เสร็จงานแล้วก็รีบเดินออกมาจากห้องชินภัทร รีบมาหาวรรณรสทันทีชินภัทรนั่งแอบมองอยู่ห่าง ๆ วรพจน์หันกลับมามองประสานสายตากับชินภัทรจึงเดินเลี่ยงออกไป ไม่ได้ทักกับวรรณรส
“คุณวรรณมาหาผมหน่อย”
“คะ มีอะไรเหรอคะ พรุ่งนี้เตรียมตัวด้วยนะ ผมจะให้คุณไปอยุธยาด้วยเราจะออกเดินทาง 09.00 น.”
“ชินคะ แผนกการเงินเกี่ยวอะไรด้วยเหรอเื่นี้”
“ไม่เกี่ยวแต่ผมอยากให้คุณวรรณไปด้วย” ชินภัทรผูดไปห้วน ๆ
“พอดีฉันมีงานด่วนต้องทำพรุ่งนี้คะ คิดว่าไปด้วยไม่ได้”
“คุณก็เลื่อนงานอื่นออกไปก่อน โอเคนะ ไปทำตามที่ผมบอก” ชินภัทรอยากให้วรรณรสไปด้วยเพราะอย่างน้อยถึงแม้ว่าไม่ได้คุยกันแต่ก็ยังไปด้วยกัน
“คะ” วรรณรสเดินจากห้องมา”
“นี้พิมพ์คิดไม่ผิดใช่ไหมคะ ที่คุณสนใจคุณวรรณมากกว่าคนอื่นคุณถึงหิ้วเขาไปตลอด แล้วก็ให้เขามาทำงานห้องเดียวกับคุณ”
“ไม่มีไรหรอก อย่าคิดมากเลยพิมพ์”
พิมพ์สุดา นั่งคิดเื่ของชินภัทร เขารู้แล้วว่าตอนนี้ในใจของชินภัทรไม่มีเขาอีกแล้ว เขาจะต้องทำอย่างไรให้ชินภัทรกลับมารักเขาอีกครั้งเขานั่งคิดถึงความหลังที่เขารักกันกับชินภัทร ชินภัทรทำทุกอย่างเพื่อให้เขาพอใจไม่เคยจะขัดใจอยากได้อะไรก็ได้ทุกอย่าง ทุกเทศกาลเขาจะได้รับของขวัญจากชินภัทร ทำให้เขายิ่งรู้สึกอยากดึงชินภัทรกลับมาให้ได้แต่ว่าในใจตอนนี้ชินภัทรมีแต่วรรณรสแล้ว
11K
