แม้โลกเซียนจะเต็มไปด้วยผู้บำเพ็ญเพียรระดับอมตะแต่มีสิ่งหนึ่งที่พวกเขาไม่เคยบรรลุเลย…
ความเข้าใจพื้นฐานด้านโภชนาการ
ตลอดพันปี เหล่าเซียนมีความเชื่อว่า:
· กินเยอะ = พลังปราณเยอะ
· กินมัน = พลังไฟธาตุเพิ่ม
· กินหวาน = เพิ่มความสุขในชีวิต
· อ้วน? นั่นมันเรื่องของมนุษย์ที่ไม่บรรลุธรรม!
จนกระทั่ง… ระบบ “คำนวณแคลอรี่แบบเซียน” ของ AI Immortal เปิดตัว
และแสดงผลว่า…
ขนมเปี๊ยะไส้ไข่มุกมังกร1 ชิ้น = 1,200 พลังงานเต๋า
(เทียบเท่าการวิ่งรอบสำนัก 12 รอบ)
หลี่ซานถึงกับเข่าทรุด
มู่หานถึงกับ choke โค้กเซียน
อี้หานรีบคำนวณต้นทุนทันทีว่า
“ถ้าคนกินน้อยลง… รายได้จะลดลงหรือไม่!?”
แต่คนที่ช็อกที่สุดคือ…
หลินเฟยที่กำลังกินชิ้นที่สาม
เขาชะงักกลางอากาศเหมือนถูกหยุดเวลา
“เดี๋ยวนะ… แปลว่าที่ฉันออกกำลังกายในเมตาเวิร์สเมื่อกี้…สูญเปล่า!?”
■ เหล่าเซียนตีความผิดแบบอลังการตามสไตล์เมื่อหลินเฟยสั่งว่า:
“หลี่ซาน! นายต้องทำ ขนมเปี๊ยะคลีนให้ฉัน!”
นี่คือความหมายง่าย ๆ แบบคนปกติ:
ลดแคลอรี่ ลดหวานแต่ยังอร่อย
แต่ในโลกเซียน…
มันถูก “ตีความผิด” เหมือนเดิม
เซียนสายโอสถ:“ท่านอาจารย์กำลังสอนเรื่อง การสลัดความหนาแน่นแห่งกรรมอาหาร!
การลดไขมันปราณคือลดมลทินในจิต!”
“โอ้! วิชา ‘เปี๊ยะเบาบางไร้เงา’!
ต้องบางเบาจนแทบไม่รู้ว่ากินเข้าไป!”
“ขนมคลีน = ปราณบริสุทธิ์ไร้ควัน
ท่านอาจารย์ต้องการสอนให้เราควบคุมไฟภายใน!”
“หรือว่านี่คือ… กับดักลวงจิต?
ขนมชิ้นหนึ่งแต่ไม่มีพลังงานเต๋า…
นี่มันมารยาทางโภชนาการชัด ๆ!”
หลินเฟย:
“ใช่… อะไรก็ได้… ขอแค่กินแล้วไม่อ้วนก็พอ”
หลี่ซานเริ่มวิจัยแบบจริงจัง
เขาวิเคราะห์ขนมเปี๊ยะเหมือนนักโภชนาการสมัยใหม่:
· ลดน้ำตาลปราณ 70%
· ลดไขมันธาตุดิน 60%
· เพิ่มไฟเบอร์จากผลไม้เซียน
· เพิ่มน้ำปราณแช่เย็นเพื่อความฉ่ำ
· ใช้ “พลังอบไอน้ำธาตุเมฆา”แทนการทอดธาตุไฟ
เขาสร้าง “ขนมเปี๊ยะคลีน (Cleanse Dough)”
เนื้อเบา หอมหวานพอดี
แคลอรี่น้อยลง 80%
แต่รสชาติยังเหมือนเดิม
หลินเฟยลองชิมคำแรกแล้วร้องออกมา:
“อื้มมมมม!โอ้โห! อร่อยเหมือนเดิมเลย!”
หลี่ซานน้ำตาไหล
ตีความทันทีว่า:
“ท่านอาจารย์ชมข้าต่อหน้าธาตุทั้งสี่!
นี่ต้องเป็นสัญญาณแห่งการบรรลุธรรมโดยผ่านครัว!”
จากนั้นสำนักก็ปล่อยโฆษณาออกไป:
“ขนมเปี๊ยะคลีนแห่งการลดน้ำหนัก!”
“กินแล้วเบาสบายเหมือนเดินบนเมฆ!”
“ลดไขมันปราณได้ใน7 วัน!”
“ผ่านการรับรองโดยAI Immortal!”
ทันทีที่เปิดตัว…
โลกเซียนปั่นป่วน!
■ ปฏิกิริยาโลกเซียน1. เซียนหญิงแห่ซื้อจนสำนักแทบแตก“ในที่สุดก็มีขนมที่ทำให้เราไม่ต้องงดกินขนมแล้ว!”
บางคนซื้อทีละ 200 ชิ้น
แต่ยังคงกินพร้อมน้ำชาใส่น้ำตาลปราณ 6 ก้อนเหมือนเดิม
เมื่อระบบแคลอรี่เตือนว่า:
“พลังงานเต๋าสูงเกินกำหนด!”
พวกเธอก็ตอบ:
“ไม่เป็นไร ขนมเปี๊ยะคลีนแล้วนี่!”
AI Immortal บันทึกเป็น ความดื้อด้านระดับสูงสุดของมนุษย์
2. สำนักไขมันปราณล่มสลายเป็นสำนักอาหารชื่อดังที่เชี่ยวชาญของหวานมัน ๆ
นักปราณสายของทอด
ต้องประกาศ “ปิดกิจการถาวร”
หัวหน้าสำนักร่ำไห้:
“ในที่สุด… โลกก็ไม่ต้องการผู้เชี่ยวชาญด้านไขมันปราณอีกต่อไป…”
3. เซียนหนุ่มที่หลอกจีบสาวในเกม เริ่มเข้ายิมจริงพวกเขากลัวว่าเมื่อเปิดเผยร่างจริง
ไขมันปราณจะทำให้คะแนนความรักลด
จึงพากันกินเปี๊ยะคลีนพร้อมวิ่งลู่เสมือนจริงในเมตาเวิร์ส
หลินเฟยแอบสังเกตแล้วพูด:
“นี่สินะ… พลังแห่งการพัฒนาตัวเองที่แท้จริง
(จริง ๆ คือกลัวโดนระบบจับคู่โชว์ของจริงเฉย ๆ)”
หลังล้มสำนักไขมันปราณ
พัฒนาสูตรเพื่อสุขภาพ
และสร้างเทรนด์โภชนาการระดับภพได้แล้ว…
หลินเฟยพบปัญหาใหม่ที่ร้ายแรงกว่า:
“เมื่อคืนฉันนอนไม่หลับเลย!”
กงซุนอี้ฟังแล้วหน้าซีด:
“ท่านอาจารย์! ถ้าท่านพักผ่อนไม่พอ
พลังปราณของท่านจะไม่คงที่!”
มู่หานรีบถาม:
“เกิดอะไรขึ้นเจ้าคะ? เสียงรบกวน? ความเครียด?”
หลินเฟยตอบอย่างเศร้า:
“เปล่า… ฉันดื่มโค้กเซียนมากไปหน่อย…”
ทั้งสำนักถึงกับช็อก
เพราะนี่คือการยอมรับครั้งแรกว่า…
ท่านอาจารย์แพ้คาเฟอีน
เหล่าเซียนตีความทันทีว่า:
เซียนธาตุลม:“ท่านอาจารย์กำลังเตือนเรา!
คาเฟอีนเป็นเหมือนลมมาร!
เข้าแล้วออกยาก!”
“นี่เป็นคำสอนให้จิตเราสงบ ไม่ซ่าเกินไป!”
สำนักสุขภาพเซียน:“เราต้องสร้าง ‘วิชาควบคุมการนอนหลับ’!”
หลินเฟยยกนิ้วชี้:
“ใช่! ฉันอยากได้ระบบที่ทำให้หลับลึก
แบบที่หลับปุ๊บปั๊บตื่นแล้วสดชื่นเลย!”
หลินเฟยประกาศต่อหน้าศิษย์ทั้งห้า:
“ไปสร้าง ระบบควบคุมการนอนหลับ
แบบเทคโนโลยียุคใหม่ให้ฉัน!”
ระบบต้องมี:
· เสียงลมปราณกล่อม (เทียบกับ whitenoise)
· การวัดคลื่นเต๋าในสมอง (เทียบ EEG)
· หมอนที่จำรูปแบบพลังปราณ (memoryfoam)
· ผ้าห่มปราณอุ่น (smartblanket)
· ระบบตรวจจับการพลิกตัวในความฝัน
· และที่สำคัญที่สุด…
โหมดตัดการแจ้งเตือนจากXianflix
ทุกคนอ้าปากค้าง
หลงไห่ถามเบา ๆ:
“ท่านอาจารย์… จะไม่มีเสียงแจ้งเตือนตอนซีรีส์ออกตอนใหม่จริงหรือขอรับ?”
หลินเฟยสูดหายใจลึก:
“ใช่…
ฉันจะ ปล่อยวางการแจ้งเตือน
อย่างน้อยหนึ่งคืน”
เหล่าเซียนถึงกับร้องไห้:
“โว้ยยยย! นี่คือการละวางระดับเทพ!”
มู่หานบันทึกลงประวัติศาสตร์:
“บันทึก:วันที่ท่านอาจารย์ยอมปิดแจ้งเตือน
คือวันที่เต๋าแห่งการพักผ่อนก้าวไปอีกขั้น”
หลินเฟย (คิดจริง):
“โอ๊ย… ฉันแค่ง่วง…”