ตอนที่ห้าสิบ กลับมาอีกทียามค่ำคืน
การวิ่งไปด้วยความรวดเร็วคราวนี้แม้จะอยู่ในร่างThe Beast แต่ผมก็ผสานไปกับสกิล Vanguard ในการป้องกันคานาเอะ ที่เกาะหลังผมอยู่
ใส่ใจมากขึ้นในการเคลื่อนไหวเพราะคานาเอะไม่ได้มีค่า VIT เกินกว่า 50 แบบผม
ใส่ใจรายละเอียดเล็กน้อยของการเดินพลังมานา
ไม่สามารถหักโหมเอาด้วยพลังโดยการบังคับมานาอย่างที่เคยเป็นมา
Mana Control IV ก้าวข้ามผ่านใช้กำลังหักโหมขัดเกลาจนราวกับศิลปะ
Hunger Sated V The Beast look at thegreater challenge ศัตรูที่อ่อนแอไม่ได้ทำให้เขารู้สึกอิ่มอีกต่อไปแล้ว
Body Flicker II การเคลื่อนไหวรวดเร็วมากขึ้นและเปลี่ยนทิศทางกลางคันได้
การที่พยายามควบคุมมานาและทักษะให้ดีกว่าเดิมเพื่อไม่ส่งผลกระทบต่อคานาเอะที่ร่างกายอ่อนแอกว่า
มันคือการตั้งมาตรฐานต่อตัวเรามากกว่าเดิมนั่นเอง
มันคือความท้าทายในรูปแบบที่ต่างจากเดิม
ใครจะคิดว่าเราต้องคิดถึงคนอื่นมากขึ้นในตอนที่ผมย้อนกลับไปถึงก็ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง
อาจารย์ฮานะก็กำลังจะปิดร้านพอดี
“ใคร?”
ไปป์ยาสูบที่มือของเธอสว่างวาบมีอักขระโผล่ขึ้นมาเป็นรูปสี่เหลิ่ยมชี้มาทางผม
ผนึกอักขระที่ส่งมามีความสามารถในการสกัดการเคลื่อนไหว
Curse Breaker
ผมใช้มือปัดผสานเข้ากับการควบคุมมานาคาถาที่ส่งมาหาผมก็ถูกทำลายได้อย่างง่ายดายยิ่งกว่าใยแมงมุม
ไม่มีแม้แต่ผลสะท้อนกลับไปหาอาจารย์ฮานะมันคือการทำลายมนตราอย่างสมบูรณ์
และทักษะของผมไม่มีค่าทักษะเพิ่มขึ้นมา
เพราะการสาปของคานาเอะนั้นรุนแรงกว่านั่นเอง
“ขอโทษที่รบกวนอีกครั้งครับกลับมาแล้วครับอาจารย์”
ผมคลายร่างการล่องหน Stealth และคานาเอะที่กอดหลังผมนอนหลับอย่างสบายใจเพราผมควบคุมมานาได้อย่างดีไม่สะเทือนไปถึงเธอแม้แต่น้อยนั่นเอง
“ตื่นได้แล้วแม่สาวน้อยถึงที่หมายแล้ว”
คานาเอะยังงัวเงียและถือโอกาสซบผมไปด้วยในขณะที่ผมพยุงเธอเข้าไปในร้ายของอาจารย์
“หมายความว่าอย่างไรชั้นต้องเรียกตำรวจไหม?”
“อย่าล้อกันอย่างนั้นสิครับอาจารย์เพราะอาจารย์บอกผมเลยรีบไปทำตามที่อาจารย์สั่งมาเลยนะครับ”
อาจารย์สูดควันจากไปป์อีกครั้ง
“ฟู่ ก็ไม่คิดว่าเธอจะทำได้จริงๆเร็วขนาดนี้นะนี่”
อาจารย์ฮานะส่ายศีรษะเมื่อเห็นคานาเอะที่เกาะแขนผม
“เข้ามาเถอะตกลงมาหาคนแก่อย่างชั้นกลางดึกแทนที่จะเข้าโรงแรมกันเพราะอะไรล่ะ?”
อาจารย์ฮานะสมกับเป็นผู้เฒ่าในแนวโชวเน็นยังแซวหนุ่มสาวไม่เลิก
“เพราะผมอาจจะมีเวลาไม่นานก่อนที่พวกสูทดำของตระกูลไซโจวจะตามผมมาน่ะครับ”
ผมกล่าวอย่างสงบ
อาจารย์ถอนหายใจและเลิกคิ้วขึ้นอีกครั้ง
“เฮ้อ ตกลงชั้นควรจะเรียกตำรวจมาจับเธอจริงๆใช่ไหมนี่?”