เตชิน said
“are you readyyyyy”
วู้วววววววววว
กรี๊ดดดดดดดด
ผมยืนมองเด็กสาวร่างบาง ร้องเพลง และ เต้นเคล้าคลอตามจังหวะเพลงที่เธอร้อง จากเด็กที่ใส่ชุดนักศึกษาน่ากระชากนั่น เปลี่ยนไปเป็สาวทรงเร้าใจ เสื้อสปอร์ตบลายี่ห้อดัง กางเกงยีนส์ทรงบอยแต่งขาด โชว์เอวคอด เนินอกอิ่ม ไหล่มน .....มันน่าจับกระแทกจริงๆ
ยอมรับเลยว่าเธอเอนเตอร์เทนลูกค้าดีมาก ไม่ใช่แค่ร้องเพลงเพราะ เธอยังเต้นเก่ง พูดคุยกับลูกค้าอย่างเป็กันเอง มีมุกหรือคำคมบาดใจมาแทรกตลอด ดูมีเสน่ห์อย่างไม่น่าเชื่อ เข้าใจแล้วว่าทำไมยอดพุ่ง ลูกค้าส่วนมากเป็วัยรุ่นมหา’ลัย เธอเลยค่อนข้างเอาใจลูกค้าได้ดี เลือกเพลงได้ตรงกลุ่มลูกค้า
“เฮ้ย ไอ้เต…”
ไอ้กรณ์ หนึ่งในเพื่อนสนิทแก๊งของผมโผล่มา
“โทรตามั้แ่เย็นละ กว่าจะโผล่มา...”
“โทษที กูติดธุระ... คิดถึงมึงชิบ”
ผมเดินไปชนหมัดกับไอ้กรณ์ กระดกเหล้าคนละแก้ว และยืนดูผู้คนหน้าเวทีโยกย้ายส่ายสะโพกตามเสียงดนตรีนั้น
“รู้จักแล้วใช่ป่ะ นั่น กอหญ้า เพื่อนไอ้สวย..”
ไอ้กรณ์พูดพลางมองไปที่เด็กสาวบนเวที จุดหมายเดียวกับผม
“มึงเล่นไปยัง” ผมถาม
“เคยพยายามแล้ว”
“แล้ว…”
“ยากชิบ กูเลยถอดใจ”
“ฮ่าๆๆ มีสาวที่มึงสอยไม่ได้ด้วยหรอ”
“เออ แต่เจอทีไร กูอยากฉุดแม่ง” มันยกยิ้มมุมปาก มองเธอตาเยิ้ม
“....”
“จองยัง”
“จองอะไรของมึง”
“นั่นอ่ะ....”
ไอ้กรณ์ว่า ก่อนจะทำปากจู๋ๆ ส่งไปทางยัยเด็กกอหญ้า
“.....” ผมยืนเงียบ พลางคิดถึงคำพูดไอ้สิงห์
“ไม่ได้จองใช่ป่ะ” มันถามย้ำ
“อยากอยู่ แต่ไอ้สิงห์มันหวงของ”
“กลัวไรครับ ไม่ใช่เด็กมันซะหน่อย อีกอย่าง... มึงเคลียร์ได้เองก็จบ”
“.....”
“งั้นเสร็จกูนะ”
“...ไหนว่ามึงจีบไม่ติด”
“จะลองหยอดอีกสักรอบ…เด็กมันน่าขย้ำนี่หว่า”
“....”
“ไม่ตอบ ถือว่าปฏิเสธ....”
“....ของกูครับ”
“หึ”
ไอ้กรณ์หัวเราะในลำคอ พลางกระดกเหล้าหมดแก้ว ยกมือขึ้นตบบ่าผม
“ไปละ กูไปหาเหยื่อใหม่ก่อน”
มันว่าแล้วเดินดิ่งลงไปชั้นล่าง หาสาวแอ้มคืนนี้ทันที
ผมยังจ้องเธออยู่อย่างนั้น ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงชอบจ้องมองแต่เธอ ละสายตาจากยัยเด็กตัวเล็กนั่นไม่ได้เลย ไม่ว่าจะขยับท่วงท่าไหน ก็ดูเย้ายวน มีเสน่ห์ไปซะหมด
จนเธอลงจากเวที กำลังเดินขึ้นมาชั้นสอง ผมก็ไปดักเธอตรงทางโค้งก่อนเข้าห้องทำงานไอ้สิงห์
ผมยกแขนคล่อมตัวเธอไว้ ก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปใกล้ๆ เธอ มุกนี้ สยบสาวมาแล้วนับไม่ถ้วน
“ร้องเพลงเพราะจังครับ”
“ขอบคุณค่ะ”
เธอมองผมด้วยสีหน้าเรียบเฉย จนผมก็แอบใจวูบเล็กน้อย เพราะไม่เคยเจอสาวคนไหนมองผมด้วยสายตาเฉยๆ แบบนี้มาก่อน
“เฮียอยากรู้ว่า ถ้าร้องแบบอื่น …จะเสียงหวานแบบนี้ไหม”
“จะให้ร้องเสียงไก่ให้ฟังหรอคะ”
“!!”
เดี๋ยวนะ เธอเข้าใจความหมายที่ผมพูดหรือเปล่า นี่ตั้งใจจะกวนโมโหผมหรอ
“ปล่อยหญ้าไปได้หรือยังคะ หญ้าเหนื่อย จะไปพัก”
“เดี๋ยวสิ…”
เธอยกมือขึ้นดันตัวผมออก แล้วทำท่าจะเดินหนี ผมรีบคว้าข้อมือเธอไว้ และกระตุกเบาๆ จนเธอเซเข้าอ้อมกอดผม
“เท่าไร”
“!!!!”
“...สำหรับคืนนี้”
ผมก้มไปกระซิบที่ข้างหูเธอ และแอบเอาปลายจมูกเฉี่ยวแก้มเธอเล็กน้อย ...เอาล่ะ มุกนี้ ไม่มีพลาด! เสร็จผมทุกราย
“เฮียเตคะ…”
“ครับ ที่รัก”
“หญ้าเป็นักร้องค่ะ ไม่ใช่กระหรี่!”
เธอพูดกระแทกเสียงแล้วผลักหน้าอกผมจนเซ จากนั้นก็สะบัดก้นไป ทิ้งให้ผมยืนอึ้งอยู่คนเดียว
‘นี่เป็ครั้งแรกในชีวิต …ที่ผมโดนผู้หญิงปฏิเสธ’
“ฮ่า ฮ่าๆๆๆ “
ผมหัวเราะให้กับความหน้าแตกของตัวเอง สงสัยจะเจอของเด็ดเข้าแล้วล่ะ กอหญ้า … คืนนี้จะปล่อยไปก่อน
ถ้าเฮียบอกว่าอยากได้ ก็คือ ต้องได้!!!
วันต่อมา
ผมมาสุมที่ร้านไอ้สิงห์เหมือนเดิม ขณะยืนสูบบุหรี่กับไอ้กรณ์ที่ลานจอดรถ ก็มีเด็กนักศึกษากระโปรงรัดรูปทรงเอยาวถึงตาตุ่ม แต่ผ่าแหวกขึ้นมาจนเกือบถึงขอบกางเกงใน ขับรถมอเตอร์ไซค์เข้ามา จอดใกล้ๆ พวกผม
.....ยัยเด็กแสบ กอหญ้า
“โว้วๆ นึกว่าสาวไหน เกือบวิ่งไปขอเบอร์แล้วนะเนี้ย”
ไอ้กรณ์เอ่ยปากทัก เธอถอดหมวกกันน็อคออก แล้วหลี่ตามองพวกผม พลางทำปากบ่นพึมพำเบาๆ เหมือนกำลังด่าอยู่
“ให้ได้นะเฮีย... 38 เอาไปสิ”
เธอตอบแล้วยิ้มกวนๆ ใส่
“ 38 นี่เบอร์รองเท้าหรือไซส์นมครับคุณผู้หญิง”
ไอ้กรณ์กวนกลับ จนเ้าตัวยกนิ้วกลางให้ หึ คู่นี้นี่มันแสบพอกันนี่หว่า เธอเดินหนีเข้าร้านไป ผมมองตามจนลับตา ไอ้กรณ์หันมาถาม
“ถึงไหนแล้วมึงอ่ะ”
“หมายถึงอะไรวะ”
ผมถามกลับ มันยกคิ้วไปทางเด็กกอหญ้า จนผมต้องพูดเบาๆ เพราะเหมือนกำลังบอกความล้มเหลวในชีวิตให้ประชากรโลกฟังอยู่
“ยาก...”
“อุ๊บ.. ฮ่าๆๆๆ มึงก็โดนเด็กตอกหน้าแล้วช้ะ ฮ่าๆๆๆ”
“ไอ้ชิบ หัวเราะเข้าไป กูอ่อนข้อให้อยู่หรอก”
“ฮ่าๆๆ ครับๆๆ พ่อเสือแห่งตะวันตก มึงเจอแม่เสือน้อยแห่งเอเชียเข้าไป ตะวันตกก็ชูฉายามึงไม่ไหวแล้ว”
“เดี๋ยวถ้ามึงไม่หยุดเย้ยกู จะได้แดกตีxกูนะ”
“เคๆๆ แหม่ ล้อเล่นแค่นี้ทำเป็จริงจัง ป่ะ เข้าร้านกัน..”
หลังจากที่พวกผมพากันเดินกอดคอเข้าร้าน ก็เจอเด็กแสบสองคนนอนแผ่บนโซฟา ดูรายการเกมส์โชว์เกาหลีกันอยู่
“วันนี้ไม่มีคิวหรอ กอหญ้า”
ผมเอ่ยปากถามเธอไป เพราะั้แ่เมื่อคืนเธอก็ไม่คุยกับผมเลย เมื่อกี้ก็ไม่ทัก สงสัยยังเคืองเื่ขอซื้อตัวอยู่
“ไม่มีค่ะ”
เธอตอบโดยไม่มองหน้าผม หลังได้คำตอบผมก็นั่งนิ่ง ยกแก้วเบียร์กระดกไปเรื่อย จนไอ้สิงห์กับน้องสาว ลงไปเปิดร้าน ส่วนไอ้กรณ์ขอตัวกลับ เพราะนัดเที่ยวกับสาว เหลือผมกับเด็กแสบสองคน ซึ่งเธอก็นอนหลับพริ้มบนโซฟาไปแล้ว
ผมนั่งมองใบหน้าเล็กๆ นั่นอยู่นาน ตอนหลับก็เหมือนลูกแมวน้อยๆ พอตื่นขึ้นมาดันกลายเป็แม่เสือสาวเฉย น่าจับกดจริงๆ
ผมคว้าเสื้อฮูดของตัวเอง ไปห่มปิดกระโปรงที่แหวกสูงจนเกือบเห็นขอบกางเกงในของเธอ
ไม่ใช่เพราะไม่อยากมอง หรือ เป็สุภาพบุรุษอะไรหรอก แต่เพราะมันเห็นแล้วอยากจะล้วงมือเข้าไปน่ะสิ
ชิบ ...ทรงแบบนี้ผู้ชายที่ไหนจะทนได้วะ
![[END]จากฮองเฮามาเป็นภรรยาเจ้าพ่อยุค80s](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1685665083_80130498.webp)
2K
![ทะลุมิติไปเป็นแพทย์หญิงชนบทตัวน้อยๆ [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1656386284_27306654.webp)
