Santianamarir เซนเทียน่ามารีอาร์ 1 (ผู้ฟูมฟักจากโลกต้องห้าม)

    ต้นเหตุความวุ่นวาย

         สองมังกรเข้าปะทะกันด้วยพลังทั้งหมดที่มีร่างมังกรของทั้งสองยังไม่เติบโตเต็มที่ แม้จะเป็นไฮดราก็ยังไม่มีพลังมากพอที่จะสร้างเศียรออกมาเพิ่มได้ขนาดใหญ่โตอยู่ในระดับปานกลางเมื่อเทียบกับมังกรเต็มไว แต่ก็ถือว่าพวกเขามีขนาดใหญ่กว่าลูกมังกรทั่วไปถึงห้าเท่าความแตกต่างที่แยกจากมังกรเผ่าพันธุ์อื่นก็คือทั้งสองตนมีปีกถึงสามคู่ด้วยกัน 

        ร่างมังกรของเซนดรินนั้นเป็นสีทองอร่ามราวกับว่าเขาเกิดมาพร้อมกับแสงแห่งทองทั้งมวลแต่กับอีกฝ่ายแล้ว สีดำสนิทล้วนตลอดลำตัว มีกระแสไอพลังสีดำลอยกรุ่นอยู่ถ้วนทั่วคล้ายกับว่าร่างกายนี้ไม่เคยได้รับแสงใด ๆ เลยมาทั้งชีวิต 

        ฝ่ายฮาร์มนั้นเองดูเหมือนจะไม่ได้สติการมีจุมพิตอยู่ในร่างตนเองพร้อมกับรับจุมพิตคนอื่นมาเก็บไว้กับตนนับว่าเป็นเรื่องที่ท้าทายความตั้งใจที่จะใช้ร่างตนเป็นภาชนะสะสมดวงจิตของโฮล์เบเรียสนั้นเกินกำลังของเขาอย่างไม่คาดคิดเมื่อดวงจิตเกิดเรียกหากันเพื่อหลอมรวม

        ทั้งที่ถ้าพวกมันแยกกันก็ไม่อาจควบคุมใครได้แท้ๆ เพราะแค่อาศัยดวงวิญญาณเจ้าของร่างหลบซ่อนกำบัง แต่พอพวกมันใกล้กันและมีอยู่มากพวกมันจึงเริ่มส่งผลกับเจ้าของร่างเพื่อเติมส่วนที่ขาดหายไป

        ชีน่าซึ่งมีดวงจิตโฮล์เบเรียสอยู่ก่อนแล้วเมื่อถูกปลุกเร้าจากดวงจิตอีกสองดวงก็ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้การถูกครอบงำจิตใจในขณะที่เธอเองอยู่ในฐานะอาวุธประทับร่างแห่งเทพสมดุลช่างแสนทรมานเมื่อร่างกายพยายามต่อต้านดวงจิตที่มุ่งร้ายให้ไม่เชื่อฟังคำสั่งนาย ร่างกายเธอก็แทบจะปริแตกแต่จิตใจที่ถูกครอบงำก็อยู่เหนือกว่าความเจ็บปวดที่มีเป็นล้นพ้นในจิตใจชั่วช้าดำมืดนี้ต้องการเพียงแต่เข้าใกล้มังกรดำตนนั้นให้มากที่สุดเพื่อเติมเต็มส่วนที่มันขาดหายไป

        เซนดรินโฉบเข้าหาร่างของฮาร์มคมเขี้ยวและหางแข็งแรงเข้าโจมตีไม่ยั้งเมื่อศัตรูร่วมสายเลือดคิดจะทำร้ายผู้ฟูมฟักของตน 

        ฮาร์มที่หมายมาดจะฆ่าเนย่าเพราะถูกจุมพิตควบคุมบางครั้งก็สติก็ติดๆ ดับ ๆ จึงพยายามยั้งตัวเองเพื่อไม่ให้ทำร้ายเด็กมนุษย์ที่นอนรวบรวมกำลังอยู่ในอ้อมแขนของผู้ปกปักแต่เมื่อใดที่อำนาจจิตฝ่ายมืดมากกว่าก็มุ่งมั่นที่จะเอาชีวิตเด็กมนุษย์ตรงหน้าให้ได้ แม้จะถูกขัดขวางเท่าไรก็ตาม

        ความโกรธพุ่งสูงขึ้นเมื่อถูกเซนดรินปัดป้องการเข้าโจมตีบ้างกัดบ้างใช้หางฟาด บ้างตะกายกรงเล็บขรูดกับผิวหนังของฮาร์มจนเกิดรอยแผลข้างลำตัวขนาดใหญ่จนเขาทนไม่ไหวอีกต่อไป ตอบโต้ด้วยเขี้ยวคมปลาบกัดเข้าที่คอของเซนดรินจนบาดเจ็บสาหัส 

        ร่างมังกรดำที่ฉีกทึ้งลำคอของมังกรทองช่างชวนให้ผู้พบเห็นต่างสยดสยองมังกรทองถึงกับสิ้นฤทธิ์นอนหายใจรวยรินเมื่อถูกมังกรดำสะบัดร่างทิ้งไปอีกทางจนกลายร่างเป็นอสุรเทวาในที่สุด 

        ลาร์เฟียที่แอบสังเกตเหตุการณ์อยู่เมื่อสบโอกาสก็รีบเข้าไปดูอาการเซนดรินที่มีเลือดไหลจากลำคอจนแทบจะสิ้นชีวิต

        “เนย่าเธอต้องช่วยท่านเซนดรินนะ” ลาร์เฟียตะโกนบอกเพื่อให้เนย่ารักษาพร้อมกับกอดร่างเซนดรินไว้แน่น

        “ท่านเนย่าเซนดรินสามารถรักษาอาการตัวเองได้แค่ขอเวลาเขาหน่อยส่วนท่านอยู่ตรงนี้เพื่อรวบรวมพลัง ข้าจะออกไปขวางเจ้านั่นไว้เอง” บาร์รามวางเนย่าลงก่อนจะหายตัวไปเพื่อต่อสู้กับเจ้ามังกรร้าย

        “ช่างโหดร้ายเสียจริง ยายหนู เจ้าตัวดำนั่นหันมาทางนี้แล้วเจ้าต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อหยุดเขานะ” ชูม่าเร่งเร้าเมื่อเห็นมังกรดำส่งสายตามาทางเนย่า 

อีกด้านหนึ่ง

         “ชีน่า ตั้งสติหน่อย” รีสร้องบอกเมื่อเขาพยายามอย่างยิ่งที่จะห้ามชีน่าไม่ให้เข้าไปใกล้การต่อสู้ของมังกรทั้งสองซึ่งบัดนี้หนึ่งตนได้พ่ายแพ้ไปเสียแล้ว และบาร์รามก็กำลังเข้าขัดขวางเพื่อไม่ให้มังกรดำตนนั้นเข้าถึงเด็กมนุษย์ได้

        ชีน่าที่ไม่ได้สติดวงตาสีดำมืดสนิทนั้นจ้องเป้าหมายพร้อมพุ่งทะยานร่างกายเพื่อเข้าหามังกรดำที่ต่อสู้กันอยู่ตรงหน้าแม้รีสจะพยายามกางกั้นเท่าไรก็ไม่เป็นผล

        “ขอร้องล่ะชีน่าฟังข้าก่อน” เมื่อรีสเข้ามาขวางอีก กรงเล็บจากคนรักก็กวาดเข้าเต็มอกของเขาอย่างไม่ปรานีเลือดคนรักสาดกระจายเต็มใบหน้าของเธอ 

        ชีน่าหยุดชะงักชั่วครู่น้ำตาเอ่อคลอจากนัยน์ตาดำมืดคู่นั้นเธอจิกเล็บลงฝ่ามือตัวเองจนเลือดไหลคล้ายกับพยายามเรียกสติแต่สุดท้ายก็สูญเปล่าเมื่อร่างกายยังติดตามร่างมังกรดำไปอย่างไม่ลดละ

        “หลบไปรีสข้าจะช่วยเจ้าจับนางไว้” เฮริสหวดโซ่เข้ามาหมายจะจับตัวชีน่าแต่เธอกลายร่างเป็นวูฟวิงค์กระโดดหลบเลี่ยงการจับกุมได้อย่างว่องไว

        “อย่าคิดว่าจะรอดไปได้นะ” เฟย์รินหวดแส้ลาวาเข้าใส่บ้างแต่เป็นรีสที่เข้ามาขวางเขากระชากแส้ลาวาอย่างแรงจนเฟย์รินล้มลงไถลไปกับพื้น

        “ข้าขอนะ นางไม่รู้ตัวอาวุธเจ้ามีความรุนแรงเกินไปอาจทำนางเจ็บได้” รีสกุมปลายแส้ของเฟย์รินไว้มั่นแม้เลือดจะไหลโซมกาย แต่ก็ไม่อยากให้ใครทำร้ายชีน่าได้

        “แต่เจ้าก็ทำข้าเจ็บเหมือนกันนะโว้ย!” เฟย์รินโวยกระชากแส้กลับทำให้รีสทรุดลงไปกองอยู่กับพื้น และเธอจะฟาดซ้ำอีกสักรอบ

        “นี่ยายนกผี อย่าทะเลาะกันสิ เจ้าก็รู้ว่านั่นคนรักของรีสเจ้าจะฟาดเอาๆ แบบนั้นได้ยังไง” เฮริสเข้าปรามเพื่อนสาวอารมณ์ร้อน

        “หุบปากไปเลยเจ้ากระดองหนาไหนหาวิธีที่ดีกว่านี้มาสิ” เฟย์รินสะบัดแส้กลับอย่างขัดใจ

        “เป้าหมายของชีน่าดูเหมือนจะพยายามเข้าใกล้มังกรดำตัวนั้นนะ” เฮริสว่า

        “แล้วยังไง” เฟย์รินถอนหายใจ

        “ถ้าที่เจ้าหมัดบอกว่าจุมพิตกำลังเรียกหากันก็น่าจะเรื่องใหญ่ถ้าดวงจิตอีกดวงเข้าไปรวมกับมังกรได้ความบรรลัยน่าจะมากกว่านี้แน่” เฮริสวิเคราะห์สถานการณ์พร้อมกับเข้าไปช่วยประคองรีสให้ลุกขึ้นด้วย

        “พลังของบาร์รามจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหนต้องรีบทำอะไรสักอย่างแล้ว” รีสเอ่ยถามแม้จะเจ็บตัวแต่ก็ยังเป็นห่วงเขตพลังของบาร์รามที่หยุดเวลาไว้ส่วนชีน่าเองก็ดูเหมือนจะหาจังหวะเข้าใกล้มังกรที่พยายามต่อสู้อย่างเต็มกำลัง

        “คงอยู่ได้นานพอที่ชีน่าจะรู้สติล่ะน่า แต่ให้เนย่าห้ามมังกรสองตัวข้างบนนั่นก่อนดีกว่าขืนทำลายอาณาเขตพลังของบาร์รามลงมามีหวังได้เรื่องใหญ่กว่านี้แน่” เฟย์รินแหงนหน้ามองขึ้นไปข้างบนก็พบมังกรในพันธะของเนย่าบินวนไปเวียนมาหาทางลงมาในสนาม

           เมื่อการจะเข้าไปหาเนย่าไม่เป็นผลมังกรดำจึงเปลี่ยนเป้าหมาย หันไปหาชีน่าแทนมังกรดำโผบินขึ้นก่อนจะพุ่งตัวลงไปหาชีน่าที่ถูกไล่ตามและกำลังหาทางมารวมกับเขาอยู่

        “ยายหนูแย่แล้วถ้าดวงจิตรวมกันพลังมันจะยิ่งเพิ่มขึ้นและอาจควบคุมให้ไอ้หนูนั่นจนกลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้อีกทั้งคู่อาจจะตาย” ชูม่าร้องเตือน เมื่อเจ้ามังกรดำหันเหเป้าหมายไปทางชีน่าแทน

        “ท่านเนย่า ไหวหรือไม่ท่านสามารถใช้พลังจากหัตมังกรเข้าต่อสู้ได้หากท่านควบคุมมันได้มากพอ” บาร์รามร้องถามเมื่อเห็นว่าเนย่าพอจะควบคุมอำนาจของหัตมังกรได้แล้ว

           ร่างกายเนย่ากลับเข้าสู่สภาพปกติพร้อมกับแขนขวาที่เต็มไปด้วยเกล็ดแข็งหนาสีทองมีหนามเล็ก ๆ เรียงตัวเป็นเส้นตลอดแนวข้อศอกใต้ศอกนั้นมีอาวุธแหลมคมคล้ายกับเขามังกรติดอยู่ด้วยเธอสามารถควบคุมมันได้ในที่สุดและจะใช้มันต่อสู้กับดวงจิตอันตรายที่อยู่ในร่างมังกรของเธอ

        “หนูทำได้ค่ะแต่คุณบาร์รามพยายามอย่าให้ห้วงเวลารอบ ๆ เดินนะคะหนูจะจัดการเขาเอง” เนย่าตอบอย่างมั่นใจก่อนจะพุ่งตัวเข้าหาเป้าหมายที่อยู่ตรงหน้าด้วยความเร็ว

           มังกรดำเห็นได้โอกาสที่ร่างวูฟวิงค์สีขาวสะอาดกำลังพุ่งเข้าหามันจึงอ้าปากรอรับอย่างยินดี

        “ไม่นะ!ชีน่า” รีสตะโกนก้องเมื่อชีน่าถูกมังกรดำคาบเข้าปากแล้วกลืนลงท้องไปอย่างง่ายดาย

           หลังจากกลืนร่างวูฟวิงค์เข้าไปดูเหมือนพละกำลังจะเพิ่มพูนอีกเท่าทวีเจ้ามังกรดำย่ามใจก่อนจะก้าวเข้าหาร่างของเซนดรินที่มีลาร์เฟียประคองอยู่มันคำรามขู่ พร้อมกับรวบเปลวเพลิงร้อนแรงสีแดงไว้ในปากเตรียมที่จะแผดเผาทั้งคู่ให้เป็นจุณแต่ทว่า...

         “ตูม!!!” เนย่าที่รวบรวมจิตได้มั่นจนสามารถควบคุมหัตถามังกรได้แขนข้างขวาสีทองเปล่งแสงเจิดจ้าก่อนจะกระโดดสูงแล้วหวดหลังมือเข้าหน้ามังกรดำจนหัวสะบัด

           ฮาร์มโกรธเกรี้ยวและยังคงที่ไม่ได้สติที่แท้จริงกลับคืนมันสะบัดหัวสองสามทีก่อนจะหันไปหาคนที่กล้าทำร้ายมันเช่นนี้เปลวเพลิงสีแดงพวยพุ่งออกจากปาก หมายคร่าชีวิตคนตัวเล็กให้สิ้นแต่เนย่าได้พลังมาเต็มเปี่ยม กระโดดถีบเจ้าตัวใหญ่จนมันหงายท้องล้มลงไม่เป็นท่า

        “ยายหนูเอาพลังมาจากไหนกันวะเนี่ย” ชูม่าที่อยู่บนไหล่ของเด็กหญิงถึงกับอุทานกระแสพลังจากร่างกายเด็กหญิงตีหน้าเขาจนริมฝีปากกระพือ

        “คายชีน่าออกมา” เนย่าสั่งเจ้าตัวดำให้คายเพื่อนเธอออกมาแต่แววตาสีแดงเพลิงมาดร้ายมันไม่ยอมจำนนตะกายตามร่างเล็กที่ออกวิ่งไปตั้งหลักแล้วพุ่งเข้าใส่มันอีกหน โดยที่มันก็ไม่หลาบจำว่าจะโดนอะไรบ้าง

        เนย่าเตะเสยใต้คางเจ้ามังกรจนมันล้มฟุบไปอีกรอบพร้อมกับใช้หัตมังกรหวดเข้าหลังคอมันจนได้แผลใหญ่

        “ฉันบอกให้แกคายเพื่อนฉันออกมาทั้งชีน่าแล้วก็ฮาร์มด้วย” เนย่าใช้เสียงเข้าข่ม

           มันถูกเตะหลายครั้งจนเริ่มจำยอมตาข้างหนึ่งเปลี่ยนสีเป็นดำสนิท เป็นสัญญาณว่าฮาร์มเริ่มรู้สติแล้ว เสียงครางต่ำ ๆทำท่าเหมือนมันจะสงบลง แต่แล้วดวงจิตชั่วร้ายก็เข้าควบคุมเขาได้อีกรอบมังกรดำคำรามก้องทั้งปัดป่ายทำร้ายตัวเองพร้อมกับพ่นไฟสร้างวงแหวนล้อมไว้เป็นกรงขังร่างมังกร

        “มันกำลังจะรวมร่างกับชีน่าถ้ามันทำสำเร็จมันจะแข็งแกร่งขึ้นไปอีก” ชูม่าร้องเตือนเมื่อเห็นท่าทีผิดปกติของมังกรดำ

        “ยังไง” เนย่าหันไปถามเจ้าตัวเล็กบนไหล่ตอนนี้เธอเข้าใกล้มังกรดำไม่ได้เสียแล้ว

        “ดวงจิตโฮล์เบเรียสถูกดึงไปรวมกัน แล้วทำให้สติของเจ้าหนูไม่มีร่างของเทพสมดุลกับวิญาณของชีน่าจึงเป็นแหล่งพลังอีกอย่างที่มันจะใช้นำมาต่อสู้เพิ่มถ้าวิญญาณของเทพสมดุลรวมกับมังกรที่มีดวงจิตชั่วร้ายอยู่เต็มเปี่ยมพลังก็จะเพิ่มขึ้นอีกทวีคูณหนนี้ใคร ๆก็ล้มมันไม่ได้แล้วอย่างกับมีโฮล์เบเรียสเกิดขึ้นอีกตนอย่างไงอย่างงั้นเลย” ชูม่าอธิบาย

        “บ้าไปแล้ว” เนย่ารู้สึกว่านี่มันเรื่องบ้าจริง ๆหากโฮล์เบรียสจะสร้างร่างใหม่ด้วยการรวมดวงจิตจนสามารถควบคุมร่างนั้นได้ทั้งที่พยายามเป็นกาฝากมาตลอดหากเป็นเช่นนั้นจริงก็นับว่ากาฝากได้ทำลายร่างที่แท้จริงไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

        “ไม่บ้าหรอกเพราะตัวจริงโฮล์เบเรียสเองก็กลืนกินผู้ฟูมฟักตัวเองเพื่อเพิ่มพลังชีวิตเช่นกัน” ชูม่าอธิบายต่อ

        “นี่มันเรื่องวิปริตอะไรเนี่ยนั่นมันไม่เคยเกิดขึ้นในโลกนี้นะ” เฮริสซึ่งประคองรีสมาหาถึงกับร้องเสียงหลงเมื่อรู้ว่าโฮล์เบเรียสทำเรื่องบ้าอะไรไว้บ้าง

        “แต่มันก็เกิดขึ้นแล้วและดวงจิตอันนี้ดันมาอยู่ในร่างไฮดราเสียด้วย เท่ากับว่าถ้ามันครอบวิญญาณไอ้หนูและร่างกายได้ทั้งหมด ก็ไม่จำเป็นจะต้องฆ่าไฮดราให้เสียเวลาเพราะได้ขึ้นครองบัลลังก์สมใจแล้วไงล่ะ” ชูม่าอธิบายต่อ

        “ให้ตายเถอะนี่มันบ้ากันไปใหญ่แล้ว” ลาร์เฟียซึงประคองร่างเซน ดรินเข้ามาร่วมวงถึงกับอุทานด้วยความมึนงง

        “ฉันไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นหรอกน่า” เนย่าพุ่งฝ่าเปลวเพิ่งเข้าไปหมายจะตบกะโหลกให้ฮาร์มได้สติอีกรอบแต่เป็นรีสที่พุ่งเข้าชนเนย่าออกไปเพื่อไม่ให้เธอถึงตัวมังกรดำที่กำลังหลอมร่างของทั้งหมดให้เป็นหนึ่งเดียวอยู่

        “เจ้าปุยนั่นเจ้ากำลังทำอะไร” ชูม่าตะโกนก้อง

        “ขอร้องเถอะเนย่าถ้าเจ้าทุบมังกรตัวนี้อีกทีชีน่าอาจจะตายทันทีเพราะดวงจิตที่ถูกรวมกันแล้วอาจแตกสลายได้” ในขณะที่รีสเข้ามาห้ามปรามก็รู้สึกเจ็บปวดมากเพราะพลังจากอาวุธที่จำต้องฟังเจ้าของเมื่อขัดขืนภายในจึงแทบจะถูกป่นเป็นผง

        “เจ้าหมายความว่ายังไงจะปล่อยให้ดวงจิตนั่นควบคุมมังกรนี่รึให้มันไปอาละวาดใครต่อใครแล้วไล่ฆ่าพวกเรารึ” ชูม่าตัดพ้อ

        “แต่ถ้ามังกรนี่ตายชีน่าก็จะตายไปด้วย” รีสถึงกับสำลักเลือดกองโต

        “ฉันไม่ยอมให้ฮาร์มและชีน่าตายหรอก” เนย่าชูหัตขึ้นก่อนจะพูดออกไปเธอจับบ่าของรีสไว้ แล้วกอดเขาเพื่อให้เขาเชื่อมั่นในตัวเธอ ก่อนรอยยิ้มน้อย ๆจะปรากฏ 

        ร่างเล็กลุกขึ้นยืนก่อนจะก้าวผ่านวงแหวนไฟเข้าไปอีกหนเปลวไฟที่โหมไหม้อย่างหนักไม่สามารถทำอะไรเธอได้เลย

        “แลกกัน ปล่อยชีน่า แล้วกลืนฉันเข้าไปแทน” เนย่าหยุดตรงหน้าเจ้ามังกรดำพร้อมเสนอ

        “จะบ้ารึทำแบบนั้นมันฆ่าตัวตายนะยายหนู” ชูม่าร้องห้าม แต่เนย่าก็จับเขาออกจากบ่าเล็ก ๆของเธอแล้ววางเขาลงบนพื้นอย่างแผ่วเบา พร้อมกับดับวงแหวนไฟบางส่วนให้ชูม่าเดินออกไปได้

        “เชื่อฉัน ฉันจะปลุกฮาร์มเอง” เนย่าส่งยิ้มให้ชูม่าอย่างให้กำลังใจ

        “แต่ชีน่าอาจตายไปแล้วนะ” เฮริสท้วงบ้าง

        “ดวงจิตโฮล์เบเรียสรวมกันก็จริงในร่างของเจ้าหนูในรูปมังกร แต่วิญญาณและร่างกายของชีน่าอยู่ในนั้น ถ้ามันคายชีน่าออกมาทันชีน่าจะรอดโดยที่ไม่มีดวงจิตโฮล์เบเรียสหลงเหลืออยู่เลยแต่ถ้านานกว่านี้ชีน่าอาจจะไม่รอดจริงๆ” ชูม่าเข้าใจเหตุการณ์ดีที่สุดเขาอธิบายให้ทุกคนฟังแต่เขาไม่คิดว่าเนย่าจะเลือกวิธีนี้เพื่อช่วยให้ชีน่ารอด

        “คายร่างชีน่าออกมาแล้วกินฉันเข้าไปแทนพลังของเทพสมดุล ไม่เท่ากับพลังของหัตนี่ เจ้าอยากเป็นใหญ่ในมวลมังกรก็กินฉันเข้าไปสิ แล้วเจ้าจะได้ในสิ่งที่ต้องการ” เนย่าที่เดินเข้าใกล้ร่างมังกรดำเรื่อย ๆ เสนอ

        “ไม่นะเนย่า อย่าทำแบบนั้น มันไม่ฟังเธอหรอก” เซนดรินร้องห้ามเมื่อได้สติเขาหมายจะตามเด็กหญิงเข้าไป แต่ก็ถูกลาร์เฟียรั้งไว้อย่างสุดกำลัง

        “เชื่อใจฉันนะทุกคนฉันจะพาฮาร์มกลับมาให้ได้” เธอหันกลับมาบอกพร้อมกับก้าวเท้าเข้าหาร่างมังกรที่ยืนขึ้นเต็มความสูง แม้บาดแผลจะอยู่ถ้วนทั่วแต่ก็ไม่ได้ทำให้มันรู้สึกเจ็บปวดแม้แต่น้อย

           มังกรดำอ้าปากกว้างก่อนจะคายร่างชีน่าที่ไม่ได้สติออกมาร่างของเธอร่วงหล่นลงพื้นน้ำลายเหนียวหนืดหุ้มร่างวูฟวิงค์ไว้จนชุ่มชวนสะอิดสะเอียดและเนย่าพนักหน้าเรียกให้รีสเข้ามารับร่างของชีน่าออกไปรีสรีบเข้าไปรับร่างไว้ได้ก่อนจะพาออกมานอกวงแหวนไฟแล้วคอยสังเกตการณ์เด็กหญิงอยู่รอบนอก

           มังกรดำคล้ายกับจะเหยียดยิ้มอย่างย่ามใจเมื่อเห็นเด็กหญิงยืนอยู่ตรงหน้าก่อนจะอ้าปากกว้างกลืนเธอลงท้องไปในที่สุด

        “ยายหนู” ชูม่าอุทานอย่างแผ่วเบาเมื่อยายหนูของเขาถูกส่งลงท้องมังกรไปเรียบร้อย

        “ข้าเชื่อใจท่านเนย่า ท่านจะกลับมาอย่างแน่นอน” บาร์รามเอ่ยเสียงเรียบ

        “ไอ้เจ้าบ้าเอ๊ย! เธอคือผู้ฟูมฟักนายไม่ใช่เหรอทำไมถึงไม่มีสติรู้ตัวเลย ปล่อยให้มันกินเธอเข้าไปได้ยังไง” เซนดรินหมายเข้าไปช่วยแต่ร่างมังกรของฮาร์มก็ค่อย ๆ กลายเป็นหินไป ดูเหมือนมันเองจะตกใจไม่น้อยที่อยู่ ๆร่างของตนเกิดแข็งทื่อขึ้นเฉียบพลัน

        “แบบนี้ถ้ายายหนูตายขึ้นมาจริง ๆ จะทำยังไงกัน” ชูม่าถอนหายใจ

        “ข้าจะขอจัดการไอ้คนต้นเรื่องก่อน” บาร์รามเอ่ยขึ้นจึงทำให้ทุกคนเริ่มสงสัย

        “ใครกัน” เฟย์รินหันไปถาม

        “ไอ้หัวหลิ่มที่นั่งเหยียดยิ้มอยู่บนอัฒจันทร์นั่นสินะ” ชูม่ากอดอกหลับตาเขารู้แล้วล่ะว่าที่บาร์รามเอ่ยถึงคือใคร

        “เขาไม่ได้โดนพลังของบาร์รามควบคุมหรอกหรือ” รีสที่ประคองร่างชีน่าไว้เอ่ยถามบ้าง

        “ก็ไม่น่ะสิ” แววตาเจ็บแค้นของชูม่าฉายชัดเมื่อมองขึ้นไปถึงคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้‘ทูตจากแคว้นบาร์เรมบู’