..... ในระหว่างที่ต้าอินกำลังทำากับเผาเหลียว ณ สุดเขตชายแดนทางเหนือของอาณาจักรต้าอิน มีเด็กหนุ่มที่เดินลงมาจากป่าเขาหิมะ ทั่วทั้งตัวถูกปกคลุมด้วยหนังสัตว์ชั้นดี แต่ที่สดุดตาจนทำให้ผู้พบเห็นต้องเหลียวมองก็คือ กล่องไม้ใบใหญ่ที่เขาสะพายเอาไว้ด้านหลัง เขาเดินผ่านป่าเขาที่เต็มไปด้วยหิมะมาตลอดหลายวัน เดินมาเรื่อยจนเข้าเขตแดน เมืองหานโจว ( เดิมเคยเป็เมืิองหลวงของเป่ยหาน แต่บัดนี้ได้กลายเป็เพียงเมืองหน้าด่านทางเหนืิอของอาณาจักรต้าอินเท่านั้น แต่ถึงจะเป็อย่างนั้น ก็ยังเป็เมืองใหญ่อยู่ดี และผู้ที่ปกครองเมืองแห่งนี้ก็คือ แม่ทัพภาคเหนือ มู่ปิง )
ชายหนุ่มเดินเตร็ดเตร่มาจนถึงชายป่าซึ่งเป็เขตเมืองหานโจว
กุบกับ กุบกับ กุบกับๆๆๆๆๆๆ เสียงขบวนฝีเท้าม้าดังขึ้นมาตามถนน
ย๊ะ.... ย๊ะ " คุณหนู ช้าๆหน่อยขอรับ " เสียงร้องะโของชายวันกลางคนผู้หนึ่งดังขึ้น เขากำลังควบม้าตาม เด็กสาวที่ิอยู่เบื้องหน้าเขา
เด็กสาวไม่เพียงไม่สนใจ ยังคงควบม้าด้วยความเร็ว พลางร้องตอบออกมาว่า " อย่าห่วงเลยนายกองโป้ เเถวนี้ข้าขี่ม้าผ่านมาจนชินแล้ว " เ้าของเสียงแต่งตัวรัดรูป เหมือนบุรุษ แต่แท้จริงแล้วนางเป็หญิง แถมนางยังมีหน้าตาที่งดงามยิ่งนัก นางมีนามว่า มู่ปิงปิง บุตรสาวของมู่ปิงและหย่งเสีย ที่นางเร่งรีบควบม้าแบบนี้ก็เพราะว่า นาง้าจะรีบนำไก่่ป่าขนาดใหญ่ไปอวดให้มารดาของนางดู
แต่ทว่า จังหวะที่นางกำลังเร่งควบม้าอยู่นั่นเอง จู่ๆก็มีบุรุษหนุ่มผู้หนึ่งเดินตัดหน้าออกมา มู่ปิงปิง นางที่ควบม้ามาด้วยความเร็วไหนเลยจะสามารถหยุดม้าได้ทัน นางเผยสีหน้าใออกมา ก่อนทีม้าของนางจะพุ่งชนบุรุษหนุมผู้นั้นอย่างจัง
ตึงงงงงง.... แรงกระแทกของม้า ปะทะเข้ากับร่างของบุรุษหนุ่มเต็มๆ จนร่างของบุรุษหนุ่มผู้นั้น ลอยละลิ่วปลิวออกไปหลายเมตร ก่อนที่ร่างของบุรุษหนุ่มผู้นั้นจะกระแทกเข้ากับต้นไม้ใหญ่ แล้วนอนแน่นิ่งลง ตึกกกกก...
ส่วนมู่ปิงปิงเล่า นางไม่ได้เป็อะไรเลย เหตุก็เพราะนาง ฉวยจังหวะที่ม้ากำลังจะพุ่งชนกับร่างของบุรุษหนุ่ม นางกระโดนลงมาจากหลังม้าก่อน แล้วกลิ้งร่างของนางไปตามพื้นหิมะที่อ่อนนุ่ม
กลุ่มคนที่ควบม้าตามมู่ปิงปิงมา เห็นเช่นนั้น ก็แตกตื่นใรีบร้องะโเรียกชื่อของนางออกมา " คุณหนู" นายกองโป้ รีบะโลงจากหลังม้า พุ่งร่างกายที่บึกบึนของมัน ทะยานเข้าหามู่ปิงปิงในทันที
" คุณหนูท่านเป็อย่างไรบ้าง ได้รับาเ็ที่ไหนหรือไม่ ?" นายกองโป้ร้องตามออกมา ในขณะที่กำลังพยุงร่างของมู่ปิงปิงให้ลุกขึ้นจากพื้นหิมะที่หนาวเย็น
มู่ปิงปิง ใช้สองมือปัดหิมะที่เกราะตามตัวออก นางส่ายหน้าไปมา พลางเอ่ยขึ้น " ไม่ ข้าไม่เป็อะไร.. " นางชี้ไปที่บุรุษหนุ่มที่นอนหมดสติอยู่บนพื้นหิมะ " พวกท่านเร่งไปดูคนผู้นั้นก่อน "
นายกองโป้ ได้ยินดังนั้นก็หันไปส่งสัญญาณให้ผู้ติดตามอีกสองคน " พวกเ้าไปดูเขาซิ "
ผู้ติดตามทั้งสองได้ยินดังนั้น ก็ไม่รอช้า เร่งรีบเข้าไปดูอาการของบุรุษหนุ่มผู้นั้น และเมื่อพวกเขาเข้าไปดูใกล้ๆ ก็พบว่า บุรุษหนุ่มผู้นี้สวมชุดหนังสัตว์ทั้งตัว มีกล่องขนาดใหญ่สะพายอยู่ด้านหลัง และเมื่อหนึ่งในผู้ติดตามเปิดชุดหนังสัตว์ที่คุมใบหน้าเขาออกมา เขาก็เผยสีหน้าใเล็กน้อยก่อนจะหันมาเอ่ยขึ้น " ท่านนายกอง เป็เด็กหนุ่มคนนึงขอรับ "
นายกองโป้รีบถามออกไปทันที " แล้วเขาตายหรือยัง "
ผู้ติดตามคนเดิมรีบใช้มือจับไปที่ชีพจรบนคอของเด็กหนุ่ม พร้อมกับเอ่ยขึ้น " ยังมีชีวิตอยู่ขอรับท่านนายกอง "
นายกองโป้ จึงหันมามองยังมู่ปิงปิง แล้วถามออกมาว่า " คุณหนูขอรับ จะเอายังไงดีขอรับ "
มู่ปิงปิงมองไปยังเด็กหนุ่มผู้นั้น พร้อมกับเอ่ยขึ้น " จากการชนเมื่อครู่ เขาคงจะาเ็ไม่น้อย ในเมื่อเขายังไม่ตาย ก็ให้คนพาเข้ากลับไปรักษาที่จวนเถอะ "
" ขอรับคุณหนู " นายกองโป้รับคำ
หนึ่งในผู้ติดตามผู้หนึ่ง เข้าไปหยิบกล่องที่อยู่ด้านหลังของบุรุษหนุ่มผู้นั้นขึ้นมา พลางอุทานขึ้น " กล่องใบนี้มันอะไรกัน เหตุใดถึงหนักขนาดนี้ "
ผู้ติดตามที่อุ้มร่างของบุรุษหนุ่มผู้นั้นได้ยินเข้า เขาเอ่ยออกมาว่า " อย่าไปสนใจเลย รีบไปเถอะ "
..... ในไม่ช้า หลังจากที่มู่ปิงปิง ให้คนพาบุรุษหนุ่มผู้นั้นมาด้วย พวกเขาก็กลับมาถึงยังเมืองหานโจว ตรงหน้าประตูทางเข้าจวนแม่ทัพ มีหญิงรับใช้หนึ่งคนยืนรอพวกเขาอยู่ เมื่อนางมองเห็นว่า มู่ปิงปิงและคณะกำลังควบม้ามาถึง นางก็เผยสีหน้ายินดี จวบจนมู่ปิงปิงและคณะ หยุดม้าลง นางก็รีบเข้าไปหามู่ปิงปิง พร้อมกับเอ่ยขึ้น " คุณหนูเ้าค่ะ นายหญิง้าพบเ้าค่ะ "
มู่ปิงปิง มีสีหน้าแปลกใจเล็กน้อย " ท่านแม่้าพบข้าอย่างนั้นหรือ " เอ่ยจบนางก็รีบลงจากหลังม้า และเร่งเดินเข้าไปในจวนแม่ทัพทันที แต่ทว่านางก็หยุดชะงัก แล้วหันไปเอ่ยกับหญิงรับใช้นางนั้น " ชิ้วเอ๋อ รบกวนเ้าไปเรียกหมอมาดูอาการคนผู้นั้นที " นางเอ่ยออกมาพร้อมกับชี้ไปที่บุรุษหนุ่มที่นอนหมดสติบนหลังม้า
ชิ้วเอ๋อหญิงรับใช้เผยสีหน้าสงสัยรีบร้องถามขึ้น " เขาเป็ใครหรือเ้าค่ะคุณหนู "
มู่ปิงปิงส่ายหน้าไปมา พร้อมๆกับเอ่ยขึ้น " ข้าก็ไม่รู้เหมืิอนกัน เจอเข้าระหว่างทางน่ะ เ้าดูแลเขาให้ดีก็พอ " พูดจบ นางก็ไม่รอช้า รีบรุดเดินเข้าไปในจวนแม่ทัพ
" เ้าค่ะคุณหนู " ชิ้วเอ๋อรับคำ ก่อนจะให้คนพาบุรุษหนุ่มไปรักษาตามคำสั่งของมู่ปิงปิง