ตอนที่4
หนึ่งเดือนนิดนิดที่หมูหวานย้ายมาอยู่อังกฤษแบบงงๆ ก่อนหน้านี้สองหนุ่มใหญ่ดำเนินเอกสารให้เธออยู่เกือบสองเดือน เขาอนุญาตให้ไปเยี่ยมมารดาได้และทุกครั้งที่ไป ก็จะมีคนของคุณคิมและคุณเคนตามไปอำนวยความสะดวกห รือเรียกว่าเฝ้านั่นแหละ ตอนแรกก็ไม่ชินแต่พอมันเป็แบบนี้ทุกวันก็เลยชินไปเอง
ตอนนี้ทั้งสองคนเปรียบเสมือนเ้านายของเธอ แต่เขาก็ไม่เคยใช้งาน ไม่เคยทำให้รู้สึกเป็ทาส รู้สึกกระดากใจแปลกๆ ที่เขาปฏิบัติกับเธอดีมาก ระหว่างที่ดำเนินเอกสารหมูหวานอยู่ที่โรงแรมเดียวกับที่สองหนุ่ม อยู่เป็ห้องติดกันมีประตูเชื่อมต่อกันได้ หนุ่มใหญ่ทั้งสองคนสร้างความคุ้นเคยกับเธอ ด้วยการพาไปทานข้าว พาไปเดินเล่น และให้เธอพาเที่ยวบ้าง ก่อนมาที่นี่หมูหวานได้บอกลามารดา บอกว่าจะไปทำงานต่างประเทศชั่วคราว และจะมีพยาบาลพิเศษมาคอยดูแล อยากบอกให้ท่านสบายใจจะได้ไม่ต้องกังวล
ระหว่างที่อยู่ที่นี่เธอได้รับความสะดวกสบายทุกอย่าง จนรู้สึกกระดากใจจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่า เขาเสียเงินซื้อเธอมาทำไม กับครอบครัวของเขาตอนแรกก็ตื่นกลัว สถานที่ไม่คุ้นชิน ต่างภาษา ต่างประเทศ เธอกลัวมากแต่แม่และน้องสาวของเขาก็ต้อนรับอย่างดี ทำเหมือนเธอเป็ลูกสาวคนหนึ่งก็ยิ่งรู้สึกเกรงใจมาก
หมูหวานไม่อยากนั่งๆ นอนๆ เลยทำตัวเป็แม่บ้าน คอยช่วยทำความสะอาด งานครัว คอยรับใช้มารดาและน้องสาว ของเขาทั้งคู่ ส่วนหนุ่มใหญ่เ้านายของเธอ มักจะขลุกอยู่กับงานที่บริษัท จะเห็นหน้าเขาอีกทีก็หลังหนึ่งทุ่มไปแล้ว
“ปรับตัวได้หรือยัง?” เคนเอ่ยถามขณะที่นั่งรับประทานอาหารมื้อค่ำด้วยกัน หญิงสาวมาอยู่ที่นี่เดือนกว่าๆ ก็น่าจะคุ้นชินมากกว่าวันแรกๆ แม่และน้องสาวของเขาก็ให้การต้อนรับเป็อย่างดี
“ค่ะ แต่หนูไม่ค่อยได้ทำอะไรเลย”
“ก็ไม่ได้ให้มาเป็คนใช้”
“แต่หนูเกรงใจค่ะ คุณเคนกับคุณคินมีอะไรให้หนูทำหรือเปล่าคะ?”
“มีแน่ เดี๋ยวเอาไว้ฉันบอกทีหลัง” คินมองเธอตาเป็ประกาย ผู้หญิงคนนี้ยิ่งมองก็ยิ่งสวย หน้าตาของเธอดึงดูดใจรูปร่างไม่ต้องพูดถึง มองภายนอกยังเย้ายวนขนาดนี้ ภายใต้ร่มห้านั้นจะขนาดไหน แค่คิดก็ตื่นเต้นไปหมดแล้ว
“หนูไม่ต้องเกรงใจไปหรอก ถือว่าที่นี่เป็บ้านหลังที่สองนะ” มารดาของคินและเคนส่งยิ้มให้อย่างอ่อนโยน วันแรกที่เห็นลูกชายพาหมูหวานมาก็ใ รู้ว่าเธอเป็คนที่มาจากประเทศไทยเหมือนกัน แล้วเด็กคนนี้กิริยามารยาทดี ขี้เกรงอกเกรงใจยิ่งเห็นก็ยิ่งเอ็นดู
“ขอบคุณค่ะคุณผู้หญิง คนที่นี่ดีกับหนูมาก” เธอเกรงใจคุณมายาและคนอื่นๆ ในบ้าน ท่านทราบเื่การมาของเธอจากฝาแฝดทั้งสอง แต่ไม่คิดตำหนิหรือรังเกียจ
“หนูก็เหมือนคนในครอบครัว อย่าคิดมากไปเลยนะจ๊ะ”
“นั่นสิ ดีเสียอีกที่เธอมาอยู่กับเรา ฉันจะได้มีเพื่อนชวนเที่ยว ชวนกิน เป็ผู้หญิงเหมือนกันได้เที่ยวกันแบบผู้หญิง ฉันน่ะอยากมีน้องสาวมานานแล้ว”
“ขอบคุณนะคะคุณ แคล”
ที่ปรับตัวได้เร็วส่วนหนึ่งก็เป็เพราะครอบครัวของเขาไม่ถือตัว ไม่คิดว่าเธอเป็ทาสหรือถูกซื้อมาเพื่อรับใช้ โดยเฉพาะกับคุณแคลน้องสาวของคุณคิมและคุณเคน อายุมากกว่าเธอแปดปีแต่ก็คุยกันถูกคอ ทำให้เธอคลายเหงาไปได้บ้าง
จนกระทั่งได้เวลานอนแต่ก็ยังนอนไม่หลับ เมื่อสองวันที่แล้วคุณแคลแนะนำให้เธอ เข้าไปดูหนังในห้องโฮมเธียร์เตอร์ที่อยู่ชั้นล่างบ้าน หลังนี้มีพื้นที่กว้างขวางมาก เรียกว่าคฤหาสน์ก็ได้ มีห้องต่างๆ อำนวยความสะดวกอย่างครบถ้วน คืนนี้เธอเลยกะจะไปดูหนังซะหน่อย ข่มตาหลับยังไงมันก็หลับไม่ลง เพราะคิดถึงบ้านคิดถึงแม่
“อุ๊ยขอโทษค่ะ หนูไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่นี่” ไม่คิดว่าเวลาแบบนี้จะมีคนอยู่ แล้วคือหนังที่เปิดมันเป็หนังผู้ใหญ่ รีบปิดประตูเพราะไม่อยากให้เสียงร้องอื้อๆ อ๊าๆ หามันดังออกไปด้านนอก
“ไม่เป็ไร มานี่สิ”
“ไม่เป็ไรดีกว่าค่ะ หนูว่าหนูไปนอนดีกว่า” ใครจะกล้านั่งดูหนังโป๊กับเขาล่ะ เธอเลยทำท่าจะเปิดประตูออก แต่เขาก็ล้างเอาไว้เสียก่อน
“ฉันบอกให้มานี่”
สายตาดุๆ ของเขาทำให้เธอไม่กล้าขัด จึงจำใจเดินเข้าไปนั่งใกล้ๆ ด้วยใจตุ้มๆ ต่อมๆ ก็หนังที่เขาเปิดอยู่นั้นส่งเสียงร้องครางดังลั่น ไม่กล้าหันไปมองเลยว่ากำลังทำกิจกรรมอะไรกันอยู่
“เอ่อคือหนูไม่อยากรบกวนคุณ…” พอหันไปเห็นว่าคุณคินไม่ได้ใส่กางเกง แล้วตัวตนของเขาก็แข็งชี้โด่ชี้เด่อยู่ตรงหน้า เขินอายมากเพราะไม่เคยเห็นของจริงมาก่อนเลย
“ฉันคือใคร”
“คุณคินค่ะ” หมูหวานเงยหน้าขึ้นมองทางพิจารณาใบหน้าหล่อคมที่มอง แล้วก็รู้ทันทีว่าเป็ใคร ทั้งสองคนหน้าคล้ายกันมาก แต่พอได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันทุกวัน เธอก็พอแยกออกว่าใครเป็ใคร
“เก่งมาก คนเก่งต้องได้รางวัล”
“อุ๊ย คุณคินคะ อื้อ”
พูดไม่ทันจบก็ถูกหนุ่มใหญ่ตรงหน้า ประกบริมฝีปากลงมาจูบอย่างดูดดื่ม มันเป็จูบแรกเธอเลยเงอะงะทำอะไรไม่ถูก กว่าจะรู้ตัวลิ้นชื้นก็สอดแทรกเข้ามาพัวพันเรียบร้อยแล้ว เป็จูบที่เธอรู้สึกมึนงง ตอบสนองเขาไปอย่างไร้เดียงสา
“ตัวหอมจัง”
“คุณคินคะ อย่าค่ะ อุ๊ย”
“รู้หรือเปล่าว่าเธอสวยมาก”
“อ้ะ พอเถอะค่ะคุณคิน” ร้องใเมื่ออยู่ๆ ก็ถูกเขาดึงข้อขาจนตัวเธอนอนราบลงกับพื้นเบาะ คุณคินจัดการถอดกางเกงขาสั้นของเธอออกอย่างรวดเร็ว จนเหลือแค่กางเกงในตัวน้อย รู้สึกเขินอายแล้วก็ตื่นกลัวด้วย อยู่ๆ เขาก็จู่โจมแบบไม่มีปีไม่มีขลุ่ย หรือว่าเพราะเธอเข้ามาผิดจังหวะนะ เขากำลังดูหนังโป๊อยู่น่าจะกำลังมีอารมณ์
“ฉันยังไม่อยากพอ”
“ตรงนั้นมัน อื้ม มะ ไม่ได้นะคะ” รีบหุบขาเข้าหากันเมื่อข้อนิ้วแข็งััลงบนเนินเนื้อนุ่ม ผ่านชั้นในตัวน้อย ที่แทบจะปกปิดอะไรไม่ได้เลย รู้สึกเสียววูบวาบไปหมด
“ขอฉันดูหน่อยนะ ว่าสวยแค่ไหน” แหวกกางเกงในตัวน้อยออกมาด้านข้าง เห็นเนินเนื้ออูมสวยปราศจากไรขน กลายกายของเธอมันดูบริสุทธิ์ผุดผ่อง เหมือนยังไม่เคยผ่านการใช้งานมาก่อน
“ไม่เอาค่ะคุณคิน หนูอาย อ้ะ” พยายามหนีบขาเข้าหากันเพราะเขินอายเหลือเกิน อยู่ๆ ก็ถูกจับแก้ผ้าแล้วแหกขา ให้เห็นเนินเนื้อเด่นหลาท้าสายตาเขา
“อายทำไมสวยขนาดนี้... หอมอีกต่างหาก” ก้มลงดอมดมใช้จมูกซุกไซ้กับความอ่อนนุ่ม หอมและหวานมาก กลีบเนื้อของเธอมันยั่วยวนจนเขาอดใจไม่ไหว
“อ้ะ อุ๊ย! อย่าทำแบบนี้ค่ะ”
“แบบไหน แบบในหนังตอนนี้น่ะเหรอ”
หมูหวานหันไปมองจอั์ที่กำแพง มันกำลังเป็ฉากที่ผู้ชายเลียกลีบเนื้อของผู้หญิงอย่างเอร็ดอร่อย แล้วหญิงสาวคนนั้นก็ร้องครางอย่างสุขสม ภาพที่เห็นมันกระตุ้นอารมณ์เหลือเกิน
“อ้ะ อุ้ย มัน อ๊า”
แผล็บ!
เธอร้องครางดังลั่น เมื่อถูกรุกรานด้วยลิ้น คุณคินตวัดเลียติ่งนูนแดงบนร่างกายของเธอ มันซ่านเสียวชาไปถึงปลายเท้า เป็ประสบการณ์ที่เธอไม่เคยพบพานมาก่อน จะห้ามก็ไม่ได้ จะหนีก็ไม่ได้อีก เพราะเขาใช้มือล็อคขาไว้แน่น ที่ทำได้คือนอนให้เขาเลียไปเรื่อยๆ พร้อมความรู้สึกทรมานแทบขาดใจ
173
