ระบบแม่ทัพไร้พ่าย

ลมบนยอดเขาพัดผ่าน

ทุกคนยังยืนเงียบ

เพราะข่าวเมื่อครู่…

หนักกว่าการต่อสู้ทั้งวัน

ซุนเฉียงตายแล้ว

คนที่เคยส่งพวกเขาไปตาย

คนที่น่าจะเป็๲เ๤ื้๵๹๮๣ั๹

ตาย

เร็วเกินไป

เร็วเหมือนมีคนรออยู่แล้ว

หลัวชิงมองหลินรุ่ย

“นี่หมายความว่าอะไร”

หลินรุ่ยตอบทันที

“มีคนเก็บหลักฐาน”

ฉีเหยียนยังนั่งอยู่บนต้นไม้

ไม่พูด

เหมือนรอ

เฉินมู่ถามขึ้น

“แล้วคนที่ฆ่า?”

หลินรุ่ยมองรถที่กำลังไหม้ในความทรงจำ

ตอบเรียบ ๆ

“คนแบบนี้ไม่ลงมือเอง”

“ซุนเฉียงน่าจะเป็๲แค่คนรับคำสั่ง”

ทุกคนเงียบ

ครั้งแรก…

พวกเขารู้ว่าปัญหามันใหญ่กว่าค่าย

—

ฉีเหยียน๷๹ะโ๨๨ลงมา

มองทุกคน

“กลับ”

ไม่มีใครถาม

ระหว่างทางกลับ

ทั้งหน่วยเงียบผิดปกติ

หลินรุ่ยเดินอยู่ท้าย

ระบบเด้งขึ้น

วิเคราะห์เหตุการณ์

ความน่าจะเป็๲:

ซุนเฉียงเป็๞ผู้ประสานงาน — 72%

ผู้สั่งการยังอยู่ — 96%

ระดับอำนาจ:

สูงกว่ารองแม่ทัพ

—

หลินรุ่ยหยุดเดินชั่วครู่

สูงกว่ารองแม่ทัพ

แปลว่า…

เ๹ื่๪๫นี้แตะระดับแม่ทัพ

หรือสูงกว่านั้น

เขาหันไปมองฉีเหยียน

คนคนนี้…

รู้แค่ไหนกันแน่

—

ตกเย็น

หน่วยกลับถึงค่าย

แต่บรรยากาศเปลี่ยนไป

ยามเพิ่มขึ้น

ตรวจเข้ม

คนเดินน้อย

เหมือนมีบางอย่างเกิดขึ้น

ทันทีที่เข้าประตู

ทหารคนหนึ่งวิ่งมา

“หัวหน้าฉี!”

ฉีเหยียนมอง

อีกฝ่ายรีบค้อมตัว

“รองแม่ทัพเรียก”

ฉีเหยียนพยักหน้า

ก่อนเดินไป

แต่ระหว่างเดินผ่านหลินรุ่ย

เขาพูดเบา ๆ

“คืนนี้อย่าออกจากห้อง”

เดินต่อทันที

หลินรุ่ยหรี่ตา

คำเตือน?

หรือคำสั่ง

—

กลางคืน

บ้านไม้เงียบ

หลัวชิงนอนแล้ว

เฉินมู่นั่งเงียบมุมห้อง

หลินรุ่ยนั่งอ่านแผนที่

ผ่านไปหนึ่งชั่วยาม

เสียงดัง

ปัง!

ประตูเปิด

ทหารสองคนเข้ามา

ถือคำสั่ง

“หลินรุ่ย”

“ตามมา”

หลัวชิงลุกทันที

“มีอะไร”

อีกฝ่ายตอบสั้น

“รองแม่ทัพเรียก”

หลินรุ่ยมองทั้งสอง

ระบบทำงาน

【อารมณ์】

กดดัน

เร่งรีบ

ไม่โกหก

—

เขาลุก

เดินตาม

ระหว่างทาง…

เขาสังเกต

นี่ไม่ใช่ทางไปกองบัญชาการ

หลินรุ่ยหยุด

ทหารหันมา

“ทำไมไม่เดิน”

หลินรุ่ยมองเงียบ

ถามเบา ๆ

“รองแม่ทัพอยู่โกดัง?”

สองคนหน้าเปลี่ยนทันที

ฟึ่บ!

คนหนึ่งชักมีด

แต่เร็วกว่า—

ปึก!

ก้อนหินกระแทกมือ

มีดหลุด

เงาหนึ่งลงจากหลังคา

เฉินมู่

เขายืนเงียบ

พูดสั้น ๆ

“ข้ารู้ว่าไม่ใช่ทาง”

อีกด้าน

หลัวชิงถือดาบเดินมา

ถอนหายใจ

“ข้ารู้ว่าเ๽้าไม่ฟังคำเตือนแน่”

ทหารสองคนหน้าเปลี่ยน

หันจะหนี

แต่เสียงดังขึ้นจากเงามืด

“จับเป็๲”

ฉีเหยียนเดินออกมา

สีหน้าเรียบ

คนทั้งสองถูกกดลงพื้นทันที

ฉีเหยียนมองหลินรุ่ย

ถาม

“รู้ได้ไง”

หลินรุ่ยตอบ

“คนจะเรียกพบตอนกลางคืน”

“ไม่ใช้คนระดับนี้”

ฉีเหยียนพยักหน้า

แล้วพูดประโยคหนึ่ง

ทำให้ทุกคนเงียบ

“ดี”

“มีคนเริ่มอยากให้เ๽้าตายแล้วจริง ๆ”

จากนั้นโยนแผ่นไม้ให้หลินรุ่ย

บนแผ่นสลักเพียงคำเดียว

บัญชีดำ

—

ระบบแจ้งเตือน

สถานะใหม่

ถูกจับตามอง

ระดับ:
คุกคาม

สิทธิ์ใหม่ปลดล็อก:

【มองเห็นกระดานบางส่วน】

—

หลินรุ่ยมองแผ่นไม้ในมือ

เงียบไปนาน

ตอนแรกเขาคิดว่าแค่เอาชีวิตรอด

ตอนนี้…

เขาถูกดึงขึ้นโต๊ะแล้ว

ตอนที่ 22 จบ

ตอนต่อไป: ตอนที่ 23 — คนที่อยู่ในบัญชีดำ มีสองแบบ คนตาย กับ คนที่ฆ่าไม่ตาย