อัศวินดำโค่นอำนาจ(黑骑)

อันยี่มีแรงพอจะพูดแค่ห้าคำเท่านั้นก่อนจะไออย่างแรงหน้าอกเขาพองขึ้นและยุบลงอย่างแรง

เมฆด้านนอกหน้าต่างดูเหมือนจะมืดมนยิ่งกว่าเดิมสายฝนโปรยปรายลงมา จากเล็กไปใหญ่ โดยไม่รู้ตัวเม็ดฝนนับไม่ถ้วนก็เทลงมานอกหน้าต่างแล้ว

“คุณยังไม่ได้บอกผมถึงที่อยู่ของพี่สาวรั่วหรง”อู่ฉีก้าวไปใกล้อันยี่

อันยี่รู้สึกว่าอู่ฉีไร้เดียงสาแต่ก็ยังเด็ดเดี่ยวและน่ารัก เด็กหนุ่มเชื่อจริงๆว่าคนเจ็บใกล้ตายอย่างเขารู้เรื่องนั้น?

“พี่สาวของนายไปทางเหนือนายควรไปกับหวังเซิ่ง ไปฐานทางเหนือ เมื่อนายไปที่นั่นนายจะต้องเจอเบาะแสเกี่ยวกับพี่สาวนายแน่” อันยี่ค่อยๆ เค้นแรงพูด รู้สึกเหมือนแทบขาดใจแม้สิ่งที่เขาพูดจะเป็นเรื่องแต่งก็ตาม

หลังรับฟังอู่ฉีก็ก้าวถอยไปและก้มหัวให้อันยี่

“ขอบคุณ”

จากนั้นอู่ฉีก็เดินออกห้องไป

ลมและฝนนอกหน้าต่างยิ่งดังขึ้นกลายเป็นสิ่งเดียวที่อันยี่สามารถรับรู้ได้ อันยี่มองตามเสียงฝนชะเง้อหัวไปทางหน้าต่าง แต่ดวงตาเขากลับพร่ามัวราวกับเขาไม่สามารถเห็นฉากตรงหน้าได้

...

รถกระบะสีเหลืองล้อหมุนอีกครั้งค่อยๆ ทิ้งเมืองเล็กไว้ด้านหลัง ขับไกลออกไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมันหายลับไปด้านหลังประตูเหล็กของเมือง โจวฉิงสวมชุดทหารรับจ้างสีเขียว แบกปืนลูกซองไว้ยืนตรงกลางกลุ่มทหารรับจ้างในท่าผ่อนคลาย เฝ้าดูรถกระบะหายลับไป

หลังฝนหยุดมีสัตว์เลื้อยคลานกลายพันธุ์จำนวนมากขุดออกจากรอยแตกบนพื้นดินรกร้างเลื้อยคลานไปรอบหลุมดินชื้น บนเนินดินเล็กๆ ด้านหนึ่งมีไส้เดือนกลายพันธุ์ยาว 20 เซนติเมตรกำลังบิดตัวบนดินทันใดนั้น รูขนาดเท่าเล็บมือกว่าสิบรูก็ปรากฏใต้ไส้เดือนกลายพันธุ์มดกลายพันธุ์นับไม่ถ้วนอยู่เต็มรู พวกมันมีหัวยาว 5-6 เซนติเมตรทั่วตัวก็เต็มไปด้วยเปลือกดำเงา ปากมันวิวัฒนาการจนมีขากรรไกรใหญ่พวกมันเดินด้วยขาแมลงเรียวยาว แห่กันไปหาไส้เดือนกลายพันธุ์ด้านบน

มดกลายพันธุ์กรูกันขึ้นมาล้อมไส้เดือนกลายพันธุ์กัดด้วยปากขากรรไกรใหญ่หรือแทงด้วยขาแมลงแหลมไส้เดือนกลายพันธุ์มีร่างใหญ่โตและทรงพลังมากตอนกลิ้ง มันต้องใช้มดกลายพันธุ์กว่า 30 ตัวถึงเอามันอยู่พวกมดกลายพันธุ์นั้นเกาะไส้เดือนดำตั้งแต่หัวจรดหาง หลังรุมกัดแทงสักพักไส้เดือนกลายพันธุ์ก็ไม่ขยับเขยื้อนอีก

มดกลายพันธุ์ครึ่งหนึ่งช่วยกันแบกศพไส้เดือนกลายพันธุ์อีกครึ่งใช้ขาแมลงแหลมเพื่อขุดดินสร้างถนนดินไปสู่รังมดใต้ดินซึ่งต้องใช้พอให้ศพไส้เดือนผ่านได้ พวกมันเร็วมากการเคลื่อนไหวพวกมันเป็นระเบียบเหมือนเครื่องจักรและภายในสองวินาทีพวกมันก็ยัดศพไส้เดือนกลายพันธุ์ลงใต้ดินไปกว่าครึ่งตัวแล้ว

บูม!

เสียงดังสนั่นดังจากด้านบนของอาณานิคมมดกลายพันธุ์จากนั้นเงามืดใหญ่ก็เข้าปกคลุม วิ่งผ่านพวกมันไปอย่างรวดเร็วหายลับไปจากเนินเขาเล็กๆ นี้ที่เพิ่งผ่านการต่อสู้

ฝุ่นกระจัดกระจายเนินเขาเล็กๆ ถูกทำลายลง มดกลายพันธุ์ 20-30 ตัวกับศพของไส้เดือนกลายพันธุ์ที่พวกมันกำลังแบกถูกบดขยี้จนแหลกเละ

รถกระบะขับต่อไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

หวังเซิ่งขับรถกระบะด้วยมือเดียวอีกมือกำลังยุ่งกับการหยิบบุหรี่จากกระเป๋าเสื้อ

เขาส่งมันให้อู่ฉีที่นั่งข้างคนขับ

“เอาไหม?”

อู่ฉีส่ายหัวเขาไม่ชอบกลิ่นควัน กลิ่นนี้เป็นกลิ่นที่ฉุนมากสำหรับเขาและมันก็ยังส่งผลต่อความไวจมูกเขาอีกด้วย

หวังเซิ่งไม่บังคับนำเข้าปากตัวเอง หยิบไฟแช็กมาจุด จากนั้นก็พ่นควันหนาออกไปนอกรถควันสีเทาลอยออกนอกรถ กลมกลืนเข้ากับอากาศชื้นของดินแดนเปล่าเปลี่ยวแห่งนี้

อู่ฉีกอดอกโดยมีดาบยาวอยู่ในอ้อมอกด้วยเขาวางกระเป๋าไว้ที่เบาะหลัง จิ้งจอกน้อยกำลังนอนหลับในกระเป๋าเขาหางฟู่ฟองและตัวมันขดกันเป็นวงกลม

อู่ฉีผงกหัวมองถนนยาวด้านหน้าและพลันกล่าวขึ้น” หัวหน้าหวัง..”

“เรียกฉันว่าพี่หวังเซิ่ง”หวังเซิ่งกล่าว

“พี่ชายหวังเซิ่งคุณบอกว่าอยากพาผมไปฐาน สถานที่นั้นเป็นสถานที่แบบไหนกัน?” อู่ฉีถาม

หวังเซิ่งพ่นควันเป็นวงแหวนและกล่าว”ฐานคือสถานที่ที่ดีในยุคสมัยนี้ ถิ่นฐานของมนุษย์จะแบ่งเป็นสามระดับ เขตปลอดภัย ฐาน และเมืองพื้นที่ของเขตปลอดภัยส่วนใหญ่จะเป็นเมืองทรุดโทรม ทรัพยากรขาดแคลนและเขตปลอดภัยก็ไม่สามารถรับรองความปลอดภัยได้ มีกลุ่มคนหิวโหยคล้ายสุนัขป่ามากมาย”

“แต่ทว่าฐานนั้นแตกต่าง ฐานมีกำแพงแข็งสูง 40 เมตรพร้อมด้วยอาวุธทหารขั้นสูงบนกำแพงซึ่งสามารถป้องกันการโจมตีของสัตว์กลายพันธุ์และสายพันธุ์แพร่ระบาดได้ ภายในฐานยังมีทีมเฝ้าระวังพิเศษที่รับผิดชอบความปลอดภัยสาธารณะคอยบังคับใช้กฎคุมพฤติกรรมของผู้อาศัยฐานยังมีพื้นดินอุดมสมบูรณ์และแหล่งน้ำสะอาดจำนวนมากพร้อมด้วยโรงงานที่ผลิตสิ่งจำเป็นเช่น อาวุธปืน ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมอุปกรณ์กลั่นน้ำสะอาด ซึ่งเพียงพอสำหรับประชากรถาวร 10000-20000 คนขณะที่ฐานใหญ่สามารถรองรับคนได้ 30000-70000 คน”

“ในแง่ของความบันเทิงบาร์และโรงแรมม่านรูดเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ ตราบเท่าที่มีเงินนายสามารถเพลิดเพลินกับสาวงามได้ หญิงสาวเหล่านั้นมีผิวขาวเนียนนุ่มพวกเธอมีลีลาแพรวพราวมากบนเตียง นายจะต้องชอบแน่” เมื่อหวังเซิ่งกล่าวเช่นนี้เขาก็อดยิ้มไม่ได้ ดวงตาเขาเต็มไปด้วยความหวัง เขาเหลือบมองอู่ฉีและพบว่าอู่ฉีไม่สนใจสิ่งที่เขาอธิบายเลย

หวังเซิ่งหน้าเสียแต่เมื่อคิดว่าอู่ฉีเป็นแค่เด็กหนุ่มที่ไม่เคยลิ้มรสหญิงสาวมาก่อนเขาจึงไม่ผิดหวังนัก แต่กลับมีความคิดที่จะพาอู่ฉีไปร่วมสนุก

เขากล่าวต่อ” สิ่งสำคัญสุดคือที่นั่นมีบริษัทขนาดเล็กและกลางเช่นองค์กรทหารรับจ้างและบริษัทสุดยอดทหารพวกเขาเปิดให้แลกเปลี่ยน ลงทะเบียนทหารรับจ้าง และรับงานอย่างอิสระดังนั้นฐานจึงเป็นที่รวมตัวสำหรับทหารรับจ้าง ทหารสามารถรับงาน และรับรางวัลได้จากนั้นก็ใช้เงินเพื่อซื้ออุปกรณ์กับยาเสริมพันธุกรรมเพื่อทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นสร้างทีมแข็งแกร่ง ไต่เต้าขึ้นไปเรื่อยๆ เหนือสิ่งอื่นใดโลกนี้จะอยู่รอดได้ด้วยพลังเท่านั้น”