Teachers Kekkaishi คุณครูผู้ผนึกมาร

ไม่กี่วินาทีก่อน

ปัง

หลังจากที่เสียงกระแทกอย่างแรงดังขึ้นเหล่าผู้เข้าทดสอบที่นั่งรอคิวอยู่ก็ฮือฮากันยกใหญ่

“เกิดอะไรขึ้น?’’

“อย่าบอกนะว่าชายหนุ่มคนนั้นไปยั่วโมโหผู้อาวุโสฮุยเข้า?’’

“ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเสียงโวยวายเมื่อกี้มาจากอะไร!’’

“...’’

ทงโม่ก็เป็นหนึ่งในคนที่คิดเหมือนกันเขาอดส่ายหัวแล้วรู้สึกเสียดายแทนไม่ได้เพราะสําหรับเขาแล้วถ้าเกิดใครไปเผลอยั่วโมโหผู้อาวุโสฮุยจริงๆเข้า คนๆนั้นคงถือว่าซวยเป็นอย่างมาก

เพราะงั้นชายหนุ่มคนนี้คงซวยอย่างไม่ต้องสงสัย!

ด้านหลี่เจี๊ยวและคนอื่นๆที่ได้ยินก็ตกใจไปเหมือนกันเพราะตั้งแต่อยู่มาจนถึงตอนนี้ พวกเขาก็ไม่เคยเจอใครเลยที่ทําให้ชายชราโกรธได้เลย เป็นไปได้อย่างมากว่าตอนนี้ชายหนุ่มคนนั้นคงจะงานเข้าแล้ว

“เฮ้อ…’’สุดท้ายทุกคนก็มองหน้ากันพลางถอนหายใจด้วยความช่วยไม่ได้แทน

…

ปัจจุบัน

แววตาของฮุยเฉินที่เผลอมองไปยังหน้าเอกสารที่กําลังพลิกเปลี่ยนนั้นตกตะลึงเป็นอย่างมากไม่ช้า เขาที่ตอบสนองได้ก็ยื่นมือออกไปหยิบมันแล้วนํามาดูก่อนที่จะตกตะลึงอีกครั้ง

“อะไรกัน!’’มองไปยังเอกสารที่ถูกกาคําตอบลงไปหมดแล้วทุกหน้าฮุยเฉินที่เดิมทีคิดว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญก็ตกตะลึงไปอีกครั้ง

เป็นไปได้อย่างไร!

ทําไมถึงได้มีการกาคําตอบทุกหน้าเช่นนี้?

สําหรับฮุยเฉินแล้วเขาเป็นคนเตรียมข้อสอบพวกนี้มากับมือ ดังนั้นเขาจึงรู้ดีว่าพวกมันปราศจากคําตอบอีกอย่างชายหนุ่มแม้จะขีดเขียนเร็วแต่อีกฝ่ายก็แค่ใช้เวลาลงไปแค่สามวิมันจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเขียนหน้าอื่นๆด้วยยิ่งเมื่อรวมเข้ากับที่อีกฝ่ายไม่ได้พลิกหน้าเลยมันจะเป็นไปได้ยังไงที่จะไปขีดเขียนหน้าอื่นได้?

แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่นี้มันคืออะไร?

บ้า!ทุกหน้าในตอนนี้มันเต็มไปด้วยหมึกปากกา!

ทั้งหมดนี้มันเกิดขึ้นได้อย่างไร?!

ฮุยเฉินตะลึงจนไม่รู้ว่าจะไปต่อยังไงสุดท้ายแล้วเขาก็เลือกพลิกกลับไปกลับมาอีกครั้ง

พรึ่บ!พรึ่บ! พรึ่บ!

ครู่ต่อมาฮุยเฉินที่พลิกไปพลิกมาก็ได้ข้อสรุปเขาจึงอดไม่ได้ที่จะหันไปมองยังชายหนุ่มด้วยความซับซ้อนเขาไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าอีกฝ่ายทําได้ยังไงแต่ที่แน่ๆมันต้องเป็นเหมือนมายากลอย่างแน่นอนไม่งั้นคงไม่สามารถทําอะไรที่แสนมหัศจรรย์อย่างนี้ได้

แม้จะเป็นเช่นนั้นนี่ก็ไม่ได้หมายความว่าอีกฝ่ายจะสอบผ่านเพราะผลลัพธ์ทั้งหมดมาจากคําตอบและคะแนนต่างหาก!

โดยไม่รอช้าฮุยเฉินก็ไม่พูดอะไรอีก เขาเริ่มลงมือตรวจคําตอบทั้งหมดทันที

ผ่านไปไม่นานสีหน้าของฮุยเฉินก็เริ่มค่อยๆมีการเปลี่ยนแปลง จากความนิ่งสงบสู่ความประหลาดใจพริบตา มันก็แปรเปลี่ยนเป็นความตกตะลึง

ตกตะลึงสุดขีด!

นี่มัน...เป็นไปได้อย่างไร?

หลังจากที่ฮุยเฉินตรวจสอบคําตอบไปได้ซักพักเขาก็พบว่ามันไม่มีเลยที่จะมีข้อไหนผิด กลับกันมันถูกเรื่อยๆจนน่าอัศจรรย์และไม่มีทีท่าว่าจะผิดเลย ดังนั้นเขาจึงรู้สึกตกตะลึงและรู้สึกเหลือเชื่อเป็นอย่างมาก

ต้องรู้ก่อนข้อสอบนี้มีทั้งหมดห้าพันข้อซึ่งเป็นวิชาระดับนักศึกษาปริญญาโทรวมกันหลากหลายวิชาทั้งนี้มันยังถูกคัดกรองมาอย่างดี เพราะงั้นความยากของมันจึงยากเป็นอย่างมากยากที่จะทําให้ถูกติดต่อกันเรื่อยๆไม่ได้ดังนั้นเมื่อฮุยเฉินพบว่าข้อสอบของเขาถูกทําถูกและไม่มีทีท่าว่าจะผิดเลยเขาจึงรู้สึกเหลือเชื่อและช็อคเป็นอย่างมากทีเดียวเพราะในสายตาของเขามันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีคนที่ฉลาดอย่างนี้และทํามันได้ในเวลาอันสั้น

สามวิ!

แค่นี้ก็รู้แล้วว่ามันเป็นไปไม่ได้!

แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ทั้งหมดตอนนี้มันคืออะไร?!

ไม่ช้าฮุยเฉินก็รู้สึกราวกับตัวเองแทบคลั่งเขาทึ้งผมด้วยความไม่อยากเชื่อและตรวจคําตอบไปเรื่อยๆ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วฮุยเฉินก็หยุดการเคลื่อนไหวลง ครู่ต่อมา เขาที่เงียบสงบก็โพล่งขึ้นด้วยความไม่อยากเชื่อ“เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้!’’

นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?

ทําไมข้อสอบทั้งหมดที่ถูกคัดกรองมาอย่างดีถึงห้าพันข้อของเขาถึงถูกทําถูกทุกข้อได้!

“ธะ...เธอ! เธอเป็นใครกันแน่?!’’ สุดท้าย ฮุยเฉินก็อดมองไปยังต้นเหตุผู้สร้างเรื่องน่าตื่นตะลึงเช่นนี้อย่างชายหนุ่มไม่ได้ในตอนนี้เขาตะหนักได้แล้วว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอนไม่อย่างนั้นคงจะไม่มีท่าทีสบายๆและความเร็วในการขีดเขียนเช่นนั้นหรอก

“มู่หลิน!’’ต่อหน้าสายตาจับจ้อง มู่หลินที่ยังคงนั่งอยู่เพียงยิ้มๆตอบกลับไปเขาคาดเดาเอาไว้อยู่แล้วว่าชายชราต้องเป็นอย่างนี้

เหตุผลเป็นเพราะก่อนหน้าที่จะสอบมู่หลินนั้นได้เสิร์ชกูเกิลหาศึกษาข้อมูลสําคัญของวิชาจํานวนมากไปแล้วดังนั้นเมื่อรวมเข้ากับความลึกลํ้าทางจิตวิญญาณที่ช่วยให้เรียนรู้สิ่งต่างๆได้ง่ายดายเขาจึงมีความเข้าใจมันอย่างลึกลํ้า สรุปได้ว่าเมื่อเขามาเจอกับข้อสอบห้าพันข้อพวกมันล้วนไม่ต่างอะไรไปจากของเด็กเล่น

เพราะอย่างนั้นนี่จึงเป็นเหตุผลที่ทําให้เขามั่นใจว่าจะไม่สอบตก!

“...’’ ได้ยินฮุยเฉินก็ช็อคจนหมดคําพูดไป ตอนนี้เขานึกออกแล้วว่าทําไมชื่อๆนี้ถึงได้คุ้นๆหูของเขานักเพราะถึงคนอื่นจะไม่รู้จักชายหนุ่ม แต่เขาที่พอมีเส้นสายกับสามตระกูลใหญ่ที่เหลืออยู่บ้างก็พอจะรู้ดังนั้นเขาจึงตะหนักได้ในทันทีว่าเขาในตอนนี้โชคดี

โชคดีเป็นอย่างมากที่ไม่หาเรื่องชายหนุ่มแบบร้ายแรง!

ตะหนักได้เหงื่อเย็นเยียบก็ไหลออกมาผ่านแผ่นหลังของฮุยเฉิน สุดท้ายเขาก็ต้องจําใจ“ในเมื่อคุณชายมู่มีความสามารถขนาดนี้ผมก็คงต้องขออภัยที่มีท่าทางหยาบคายไปบ้าง…’’

ต้องรู้ก่อนถึงตระกูลตู่จะหายไปได้ไม่นานแต่พวกคนใหญ่คนโตล้วนทราบกันดีว่าเบื้องหลังการเอาชนะของสงครามครั้งใหญ่นี้ได้มาจากชายหนุ่มคนหนึ่งและชายหนุ่มคนนั้นก็คือ ‘มู่หลิน’ ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงต้องคอยระวังคนที่มีชื่อนี้สุดท้ายแล้วฮุยเฉินที่ไม่คิดว่าจะได้เจอกับอีกฝ่ายก็รู้ตัวในทันทีว่าตัวเองนั้นทั้งโชคร้ายและโชคดี

ยิ่งพอมาได้เห็นความรู้อันน่าทึ่งและความว่องไวของอีกฝ่ายเขาก็ตรัสรู้แล้วว่าอีกฝ่ายนั้นน่าทึ่งแค่ไหน!

ใช่!น่าทึ่งเป็นอย่างมาก!

“ขออภงอภัยอะไรกัน?สิ่งที่คุณต้องทําก็แค่ออกใบอนุญาตประกอบวิชาชีพครูและใบอนุญาตประกอบวิชาชีพผู้บริหารสถานศึกษาให้ผมดังนั้นแล้วเมื่อทุกอย่างเสร็จผมก็จะกลับ!’’ เห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปของอีกฝ่ายมู่หลินก็เลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้ละทิ้งความต้องการและพูดมันออกไป

“ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพครูผมสามารถออกให้คุณได้เลยเพียงแต่ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพผู้บริหารสถานศึกษานั้นผมไม่สามารถออกให้คุณได้จริงๆ’’ฮุยเฉินพยายามพูดอย่างใจเย็นที่สุดเท่าที่จะทําได้เขากลัวเป็นอย่างมากที่จะรนรานและทําเสียเรื่อง

“ไม่ได้?’’มู่หลินขมวดคิ้ว อีกฝ่ายก็น่าจะรู้จักความยิ่งใหญ่ของเขาแล้วนี่แล้วทําไมถึงยังไม่ได้อีก?

เห็นอย่างนั้นฮุยเฉินก็ไม่ลังเลเลยที่จะรีบอธิบาย “แม้ผมจะใหญ่สุดในสภาอาจารย์ก็จริงแต่สภาอาจารย์นั้นมีเครือข่ายทั่วโลก เพราะงั้นถ้าสาขาใดสาขาหนึ่งฝ่าฝืนกฏ สาขานั้นจะถูกถอนรากถอนโคนเพราะงั้นเรื่องนี้หากคุณไม่ทําตามกฏผมก็ไม่สามารถช่วยคุณได้จริงๆ’’

มู่หลินเข้าใจได้ในทันทีก่อนถอนหายใจเบาๆในเมื่อมันเป็นเช่นนี้เขาคงต้องหาวิธีอื่นแล้วล่ะมั้ง

อย่างไรก็ตามขณะที่มู่หลินกําลังคิดจะหาวิธีอื่นฮุยเฉินที่ดูเหมือนจะนึกบางอย่างออกก็ยิ้มยิงฟัง“แต่ถึงแม้ผมจะไม่สามารถทําเช่นนั้นได้ แต่ผมก็สามารถเปลี่ยนเงื่อนไขให้แก่คุณได้เพราะงั้นถ้าคุณสามารถทําเงื่อนไขพิเศษสําเร็จคุณจะได้รับมันในทันที...ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพผู้บริหารสถานศึกษา!’’