ผู้ร่วงหล่น

บทที่ 204 เจ้าจะเลือกอะไร.

หัวหน้าโจรได้ยินคำพูดของเด็กตรงหน้าจึงยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนก่อนจะหัวเราะขึ้นเบา ๆ

“เจ้าอ้วนตอนนี้กำลังช่วยเหลือคนของฉันในการตามหาไอพวกโจรพวกนั้น”

แกรก

เด็กหนุ่มที่ไร้เดียงสาตรงหน้าเมื่อได้ยินคำว่าพวกโจร ขนมในมือเด็กหนุ่มได้แตกกระจายก่อนจะสลายหายไป แววตาของหัวหน้าโจรแฝงด้วยความหวาดกลัวเล็กน้อย

หลังทำลายขนมไปเด็กหนุ่มตรงหน้าได้สติขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งจนพูดขึ้นว่า

“ฉันขอโทษท่านโมเอยะ ฉันเผลอโกรธมากไปหน่อย”

โมเอยะหัวเราะขึ้นเบา ๆ พร้อมพูดขึ้นมาว่า

“ไม่เป็นไรนายน้อยตราบใดที่นายน้อยยังให้ความช่วยเหลือพวกเราอยู่เรื่อย ๆ ไม่ว่านายน้อยต้องการอะไรพวกเราก็จะเอามาให้ทั้งหมด..”

แน่นอนว่าโมเอยะพูดไม่หมดว่าหลังจากที่แกต้องทำประโยชน์ให้ฉันเรื่อย ๆ ฉันก็จะไม่ฆ่าแกและเจ้าอ้วน

เด็กหนุ่มพยักหน้าก่อนจะหยิบขนมใหม่ขึ้นมากิน โมเอยะเห็นเด็กหนุ่มกำลังจดจ่อกับการกินจึงถอนหายใจก่อนจะหัวเราะอย่างชั่วร้ายภายในจิตใจ

พวกโจรภายในบาร์เหล้าก็ได้ยินการสนทนาหัวหน้ากับเจ้าเด็กนั้นจึงหัวเราะขึ้นพร้อมมองเด็กหนุ่มอย่างเยาะเย้ย

..............................

แจ๊คเริ่มหมดความอดทนจึงเดินข้ามมิติหายไป โจรผอมที่กำลังจ้องมองแจ๊คอยู่ตกตะลึงเมื่อเห็นว่าแจ๊คหายไปต่อหน้าต่อตา

“มันหายไปไหนแล้ว”

โจรผอมพูดขึ้นอย่างสับสนก่อนจะมีอะไรมาสะกิดด้านหลังมัน เมื่อรับรู้ว่ามีอะไรมาสะกิดด้านหลังตนหัวใจของโจรผอมเต้นอย่างบ้าคลั่ง

ก่อนจะหันไปช้า ๆ และพบเจอหน้ากากครึ่งหนึ่งหัวเราะครึ่งหนึ่งร้องไห้กำลังจ้องมองตนอยู่ราวกับเห็นผีโจรผอมตกใจพร้อมตวัดแขนขวาที่ถือมีดไปแทงลำคอของชายตรงหน้า

ถึงจะเป็นโจรแต่การตอบสนองของโจรผอมว่องไวมาก ๆ แต่น่าเสียดาย

ฉัวะ

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ทันทีที่โจรผอมโจมตีแจ๊คได้สร้างมีดอัดอากาศพุ่งตัดแขนของโจรผอมทันทีจนแขนข้างขวาของโจรผอมกระเด็นลอยกลางอากาศพร้อมเลือดจำนวนมากไหลออกมาจนเป็นภาพที่สวยงาม

โจรผอมจับแผลบาดของตนพร้อมลงไปดิ้นทุรนทุรายกับพื้นดินและมองแจ๊คด้วยสายตาที่หวาดกลัว

“แกเป็นใครกันแน่”

แจ๊คไม่สนใจคำถามของโจรผอมจึงได้หยิบเข็มสีดำที่มีออร่าที่ชั่วร้ายออกมา 3 เล่มพร้อมปล่อยให้เข็มลอยกลางอากาศก่อนจะจ้องมองโจรผอม

ดวงตาสีม่วงของแจ๊คที่กำลังมองโจรผอมส่องประกายทำให้โจรผอมรู้สึกขนลุกไปทั่วร่าง

“ระหว่าง 3 เข็มนี้นายจะเลือกอะไร”

“ฉัน.....”

แจ๊คให้ทางเลือกกับโจรผอมว่าให้เลือกเข็ม 3 เล่มว่าจะเลือกอันไหน โจรผอมรู้สึกตกตะลึงและหวาดกลัวมาก แจ๊คเห็นโจรผอมไม่พูดอะไรต่อจึงหมดความอดทนก่อนจะสุ่มหยิบเข็มหนึ่งขึ้นมา

“โอ แกเป็นคนดวงดีมากที่ได้คำสาปตรึงวิญญาณ”

“คำ..คำสาปแกจะทำอะไรกับฉัน...........”

ฉึกก

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก

แจ๊คปักเข็มคำสาปตรึงวิญญาณไปตรงกลางหัวโจรผอมทันที โจรผอมสัมผัสได้ว่ามีอะไรมาทิ่มแทงที่หัวของเขาจึงกรีดร้องออกมาก่อนจะเงียบลง

เพราะว่ามันไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ได้รับโจรผอมมองแจ๊คด้วยสีหน้าสับสน แจ๊คหัวเราะขึ้นอย่างชั่วร้ายก่อนจะตรึงร่างกายโจรผอมกลางอากาศ

ตึง ตึง

โจรผอมได้สติก่อนจะดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งเพื่อจะหลุดจากการพันธนาการของแจ๊ค แต่ทุกอย่างมันไร้ผลแจ๊คสร้างมีดอัดอากาศขึ้นเล่มขึ้น

มีดที่แจ๊คสร้างมาขนาดเล็กสีแดงพร้อมมีประกายไฟปะทุขึ้นเป็นระยะ ๆ แค่มองไปที่มีดเล่มนั้นโจรผอมรู้สึกใจคอไม่ดี

“ปล่อยฉันนะเว้ยย รู้ไหมว่าฉันเป็นใครฉันเป็นโจรของธงทมิฬ ปล่อยฉันไปและมอบสมบัติมาไม่หัวหน้าโมเอยะจะมาฆ่าแกกกกกก”

แจ๊คเอียงหัวเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของโจรตรงหน้าก่อนจะหัวหน้าขึ้น โจรผอมเห็นแจ๊คหัวเราะจึงสงสัย

“แก...แกหัวเราะอะไร หัวหน้าของพวกฉันถึงแม้จะไม่ได้เป็นโจรที่แข็งแกร่งแต่พวกเรามีสัตว์ประหลาดที่แม้แต่แกก็ยังร้องไห้ ปล่อยฉันออกไป”

“โอ น่าสนใจมากทีเดียว”

ฉึก

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

แจ๊คแทงมีดไฟลงไปตรงบาดแผลที่มีเลือดออกอย่างรุนแรงจนบาดแผลลุกไฟกลายเป็นหนองสีเหลืองขนาดใหญ่แต่ธาตุไฟภายในมีดของแจ๊คสูงมาก ๆ

จนเผาไหม้หนองสีเหลืองจนหมดและสมานบาดแผลโจรผอมทันที โจรผอมหอบหายใจอย่างเหนื่อยล้าเมื่อเห็นแจ๊ครักษาบาดแผลให้กับมันจึงหัวเราะพร้อมพูดว่า

“หวาดกลัวหรอ ดีมากแค่กราบเท้าของฉันและฉันจะช่วยบอกกับหัวหน้าโมเอยะให้ว่าจะเลี้ยงแกเป็นสุนัขในถ้ำของพวกฉัน”

แจ๊คไม่ได้พูดอะไรตอบเพียงแค่ยิ้มอ่อน ๆ แต่โจรตรงหน้าแจ๊คไม่เห็นรอยยิ้มของแจ๊คเพราะมีหน้ากากปิดบังอยู่ถ้ามันเห็นรอยยิ้มของแจ๊คคงจะขนลุกไปถึงกระดูกสันหลัง

ฉึก แขวะ แขวะ

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

แจ๊คแทงมีดไฟไปตรงลำคอก่อนจะลากยาวลงมาถึงส่วนล่างของร่างกายโจรตรงหน้า บาดแผลที่ถูกมีดแทงจะหายไปอย่างว่องไวหลงเหลือทิ้งเอาไว้แค่แผลเป็นขนาดใหญ่เท่านั้น

ยังไม่จบเท่านั้นแจ๊คกรีดหน้าของโจร ทำลายดวงตา ลิ้น หู จมูกและปากก่อนจะลอกผิวหนังกล้ามเนื้อกระดูกออกมาจนคนภายนอกเห็นกะโหลกกำลังอ้าปากหายใจ

ที่น่าแปลกคือกะโหลกตรงหน้าแจ๊คยังไม่ตายมันอยากจะพูดแต่พูดอะไรไม่ได้เพราะลำคอ ลิ้นได้หายไปหมดแล้ว

แจ๊คไม่รู้ว่าโจรตรงหน้ามีอาการยังไงแต่เขาไม่สนใจใช้มีดไฟในมือกรีดลอกผิวหนังออกทั่วร่างกาย ดึงกระดูกซี่โครงมาเล่นก่อนจะทิ้งลงไป

หักกระดูกสันหลังมาชิมรสชาติว่ากระดูกสันหลังมนุษย์ แจ๊คพยักหน้าหลังชิมไปนิดหนึ่ง

“หวานนิดหน่อย”

อุ๊บ..แหวะ

แจ๊คได้ยินเสียงอ้วกจากทางด้านหลังเขารู้ว่าพวกของโจรตรงหน้าได้มาถึงแล้ว แต่เขายังทรมานโครงกระดูกที่ยังหายใจอยู่

เสียงคนอ้วกคือเจ้าอ้วนที่ไปตามคนตอนแรกมาพร้อมกับโจรอีก 3 คนเมื่อเห็นแจ๊คกำลังทรมานโครงกระดูกอยู่สีหน้าของมันได้หวาดกลัว

และยิ่งมันเห็นว่าโครงกระดูกตรงหน้าคือโจรผอมในตอนแรกที่ความแข็งแกร่งของมันเท่า ๆ กันสีหน้าของพวกมันดูสิ้นหวังเข้าไปใหญ่

มีโจรคนหนึ่งตั้งสติพร้อมพูดว่า

“จะไปกลัวอะ...อะไรพวกเรามีตั้งเยอะ”

พวกโจรตั้งสติได้จึงดึงอาวุธออกมา เจ้าอ้วนมีสีหน้าหวาดกลัววิ่งหนีหายไปในป่าทันที โจรทั้ง 3 เห็นเจ้าอ้วนหนีหายไปในป่าจนด่าเจ้าอ้วนไป

แต่พวกมันไม่ได้ตามเจ้าอ้วนเพราะความรู้สึกของพวกมันถ้าขยับคนนั้นอาจจะตายได้ทันที

โจรทั้ง 3 ตึงเครียดแต่แจ๊คยังดึงกระดูกและทรมานโครงกระดูกโดยไม่ได้หันกลับมามองพวกโจรทั้ง 3 คนแม้แต่นิดเดียว

เหมือนความตายกำลังจ้องมองพวกมันอยู่ตรงหน้าเหงื่อภายในร่างกายโจรทั้ง 3 ไหลท่วมตัวแม้แต่ร่างกายยังสั่น

โจรทั้ง 3 มองหน้ากันก่อนจะกลืนน้ำลายและวิ่งไปหาแจ๊คด้วยความเร็วสูงสุด โจรทั้ง3เหมือนกับได้รับการฝึกฝนมาพวกมันแบ่งแยกเป็นซ้ายขวาและข้างบน

โจรด้านบนถือขวานขนาดใหญ่ก่อนจะส่งลมปราณเข้าไปในตัวขวานทำให้ขวานส่องแสงประกายจนขยายใหญ่ขึ้น โจรด้านซ้ายถือกระบองไม้มันได้ส่งลมปราณเสริมพลังกระบองจนแสงสีเขียวสว่างขึ้นภายในตัวกระบอง

โจรด้านขวาถือของแปลกประหลาดคือเศษกระดาษสีขาวหนึ่งอันเหมือนกับเศษกระดาษที่ไม่สมบูรณ์เท่าไร แต่พอมันกระตุ้นพลังภายในเศษกระดาษทำให้มันขยายใหญ่จนกลายกลายเป็นอาวุธแหลมคมพุ่งไปหาแจ๊คอย่างรวดเร็ว

เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง ตูม ตูม ตูม ตูม

อาวุธทั้ง 3 โจมตีไปที่แจ๊คอย่างโหดเหี้ยมจนฝุ่นควันกระจายไปทั่วบริเวณ โจรทั้ง 3 เห็นแจ๊คไม่ป้องกันจนถอนหายใจโล่งอก

แต่พอฝุ่นควันหายไปสีหน้าของโจรทั้ง 3 ดูสิ้นหวังหนักกว่าเดิมมีคนตะโกนขึ้นมาว่า

“หนีเร็ววววววววววววววว”

เพราะว่าอาวุธทั้ง 3เหมือนกับมีอะไรบางอย่างมาป้องกันการโจมตีทั้งหมด อาวุธยังลอยกลางอากาศเหมือนกับพยายามจะทำลายโล่ที่มองไม่เห็น

แต่ไม่สำเร็จพวกโจรลืมเรื่องอาวุธตอนนี้ต้องเอาตัวรอดให้ได้ก่อนจึงวิ่งหนีอย่างรวดเร็ว ทว่ามีเงาสีดำ 3 เงาได้พุ่งผ่านอากาศมาตัดขาโจรทั้ง 3 คนอย่างเลือดเย็น

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดดังขึ้นพร้อมขาทั้ง 3 ข้างกระเด็นลอยกลางอากาศโจรทั้ง 3 ล้มลงจับขาที่ถูกตัดขาดดิ้นไปดิ้นมาอย่างเจ็บปวด

แจ๊คหันกลับมามองโจรทั้ง 3 อย่างไม่พอใจมากนัก มากันแค่ 3 คนมันไม่พอใจความอยากกระหายเลือดในตัวเขาแม้แต่นิดเดียว

ทันใดนั้นมือของแจ๊คเหมือนกับกระชากอะไรบางอย่างภายในป่าออกมา

ปัง

เจ้าอ้วนที่หลบหนีไปตอนแรกถูกเชือกที่มองไม่เห็นมัดตัวเอาไวอย่างหนาแน่นแม้ว่ามันจะพยายามจะดิ้นรนสุดชีวิตก็ไม่สามารถทำอะไรได้

ดวงตาสีม่วงของแจ๊คส่องประกายมองเจ้าอ้วน เจ้าอ้วนเห็นสายตาของแจ๊คสีหน้าของมันดูหวาดกลัวจนตัวสั่น

“เจ้ามีโอกาสเลือก จะเลือกไหม”

...........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................