Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบสี่ มนตรายาน

“เจ้าออกมาอยู่ในยุทธภพได้อย่างไรไม่รู้จักมนตรา?ผลึกมนตราพวกนี้น่ะ สามารถใช้หลอกพวกคนธรรมดาโง่เขลาได้อยู่หรอกแต่ไม่สามารถสู้กับคนที่มีพลังเทพหรือวิญญาณที่สูงส่งกว่าของคนวรรณะสูงกว่าได้หรอก”

 เน็ดกล่าวอย่างแปลกใจ

อ้าวป้าหม่าหันไปมองนามู

“นามู๊ นามู ตระกูลของข้าไม่เน้นเรื่องมนตรายานภายนอก เน้นจิตสมาธิภายในมากกว่า”

อ้าวป้าหม่า พยักหน้า

“ดีแล้วทำต่อไป ยุคสมัยนี้ต้องการความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านอย่างนี้ล่ะ”

นามูรู้สึกเขินเล็กน้อยที่ตอนแรกนึกว่าอ้าวป้าหม่าจะตำหนิที่รอบรู้น้อยไป

แต่วิชาของอินเดีย มหาทวีปนั้นลึกลับพิสดารเทพเจ้านับล้าน สถิตอยู่ทุกที่ ครุฑา พญานาคก็มีนับไม่ถ้วนทั้งบนฟ้า ใต้บาดาล

ไม่แปลกที่จะไม่รู้ในวิชาที่ตระกูลของตนเองไม่ถนัด

ภาษาของแต่ละถิ่นก็เรียกว่าไม่เหมือนกันเสียทีเดียว

“เจ้าไม่รู้เรื่องมนตรายานเลยอย่างนั้นหรือ? และยังจะหวังชนะคุณชายพาราณจีให้ได้ในสัปดาห์เดียวนี่นะ? ข้าไม่รู้ว่าจะชื่นชมเจ้าหรือหาว่าเจ้าบ้ากันแน่”

เน็ดส่ายหน้าอย่างอ่อนใจกับความไม่รู้เรื่องราวของคนต่างถิ่น

พวกนักษัตรมองหน้ากันไปมาและหัวเราะ

“เจี๊ยก คร่อก กระต๊าก ฮา ฮา ฮาเจ้านี่ตลกดีจริง”

คนที่หน้าตาแบบสรรพสัตว์หัวเราะเยาะคนอื่นก็ยังได้จนน้ำตาไหลริน กำซี่โครงอย่างขำขัน

“พวกเจ้าขำขันอันใดความเชื่อมั่นของเจ้าไม่ได้เปลี่ยนความเป็นจริงหรอกนะเจ้าอาจจะเก่งมากจากดินแดนของพวกเจ้าเรื่องนั้นข้ายอมรับแต่พวกเจ้าก็เหมือนกับคนที่ไม่รู้ว่ายอดเขาพระสุเมรุนั้นสูงแค่ไหน เพราะเคยเจอแต่เนินเขาเตี้ยๆแถวบ้านของตนเองเท่านั้น”

เน็ดกล่าวเตือนด้วยความหวังดีต่อคนใกล้ตายพวกนี้

“ถูกแล้วเน็ดดังนั้นหากเจ้าช่วยพวกเราจะเป็นพระคุณมากเจ้าสามารถหาของพวกนี้และตำราที่เกี่ยวกับมนตรายานหรือคณูที่ฝึกสอนวิชาได้ต้องการสักเท่าไรล่ะ”

อ้าวป้าหม่าถาม

เน็ดยังทำหน้าอ่อนใจ

ตจามหลักการแล้วเขาไม่จำเป็นต้องช่วยแต่ก็ทำร้ายไม่ได้เช่นกัน หากเจ้าแย่งเหยื่อของคุณชายพาราณจี เท่ากับเป็นศัตรูกับคุณชายพาราณจีด้วย

วันนัดต่อสู้คือศัตรู

แต่ก่อนหน้านั้นพวกเนี้คือแขกเหรื่อ

ใครมาถึงเรือนชานต้องต้อนรับ

ตามหลักการแล้วแม้แต่คุณชายพาราณจีก็ไม่สามารถทำร้ายพวกนี้ได้หากรับพวกนี้มาเป็นแขกแล้ว

แน่นอน เจ้าบ้านสามารถไล่แขกออกไปและไม่ให้การคุ้มกันได้

แต่เมื่อนัดหมายหนึ่งสัปดาห์ก็ต้องไม่ให้หนึ่งสัปดาห์นี้เกิดอะไรขึ้นกับอ้าวป้าหม่า

เพราะพวกเขาคงมีชีวิตได้จนกระทั่งอ้าวป้าหม่าโดนฆ่าตายโดยคุณชายพาราณจีนั่นล่ะ

“หึหึหึ หากเจ้าอยากเสียเงินและรู้ว่าที่ทำไปไร้ค่าก็ได้จะหาสักกี่สิบกี่ร้อยก้อนข้าก็ให้เจ้าได้”

เน็ดคุยข่ม มุมไบด้าใต้เขาคือราชาและในส่วนอื่นของมหานครใช่ว่าเขาจะไม่มีอิทธิพล

“ทั้งหมด”

เน็ดหันมามองหน้าอ้าวป้าหม่า

“เจ้าบอกว่าเท่าไรนะ?”

“ข้าบอกว่าทั้งหมดทั้งหมดที่เจ้าสามารถหาเงินซื้อมาได้ ข้าต้องการทั้งหมด”

อ้าวป้าหม่ากล่าวอย่างมั่นใจ

หินวิญญาณต่อให้ไปโลกเบื้องบนก็ยังมีคุณค่า

ในประเทศ เขาซื้อมาทั้งหมดจนหินวิญญาณแทบจะขาดแคลนแล้วหากแม้แต่หอประมูลยังหามาได้ยากล่ะก็

หมายความว่าต่อให้ดินแดนนี้ราคาแพงกว่าแต่ก็ยังสามารถหาซื้อได้ด้วยเงิน

ตามหลักการของฮันเตอร์Xฮันเตอร์นั่นล่ะ

หากของที่สามารถใช้เงินซื้อมาได้ระดับความยากที่จะได้มาคือ

”ง่ายที่สุด”

นี่ล่ะคือพลังของคนรวยแม้ในดินแดนมหาทวีปนี้ก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง

...

True wallet 089-5296248

สนับสนุนผู้เขียนได้ทางช่องทางนี้นะครับ

สามารถสอบถามข้อมูลของเรื่องหรือต้องการตอนพิเศษแบบไหน

สามารถบอกกล่าวกันได้ครับ