อ้อนรักท่านประธานหล่อ

<อิงฟ้า>

"ทำดีมากเลยอิงฟ้า ไม่น่าเชื่อว่าเราจะแสดงดีจนน่าทึ่งแบบนี้"

ฉันยิ้มรับกับคำชมพวกนี้มาร่วมชั่วโมงแล้วนะ แต่มันทำให้ฉันหุบยิ้มไม่ได้เลยจริงๆ นี่เป็๞ครั้งแรกที่ฉันได้มาแสดงความสามารถให้ทีมงานเห็นเป็๞ครั้งแรก ไม่เคยมีใครรู้ด้วยซ้ำว่าฉันเคยเรียนการแสดงมา เอาจริงมันคือความฝันของฉันเลยนะฝันที่จะได้เป็๞นักแสดงที่มีคุณภาพ ที่มีแฟนคลับมากมาย ฉันอยากเป็๞คนนั้น แต่ชีวิตไม่ได้ขึดให้ฉันไปในทางนั้นแต่แรกด้วยพื้นฐานทางบ้านและโอกาส ฉันจึงเป็๞ได้แค่ทีมงานในกองถ่าย เป็๞อิงฟ้าคนนี้ ......

"นั้นสิ เราน่าจะไปแคสติ้งบทดูนะ น่าจะไหว"

"นั้นสิ ลองดูไม่เสียหายนะอิงฟ้า เมื่อกี้เธอทำพี่ขนลุกเลยอ่ะ"

ฉันยิ้มแห้งก่อนจะเก็บของต่อ ฉันหยิบแก้วน้ำใส่ตะกร้าจะเอาไปให้แม่บ้านล้างทำความสะอาดให้ก็เจอกับพระเอกของเ๱ื่๵๹ที่แสดงด้วยกันเมื่อกี้ เอ็กตร้า...

"อ่าวคุณเอ็กตร้า ยังไม่กลับเหรอคะ หรือว่าลืมอะไรให้ฟ้าช่วยหามั้ย"

เขาส่ายหน้ายิ้มๆก่อนจะเดินเข้ามาหาฉันแล้วยื่นอะไรสักอย่างมาให้ฉัน

"อ่ะให้"

ฉันมองในมือเขามันมียาหม่องอยู่ ว่าแต่มาให้ฉันทำไมกันฉันไม่ได้เป็๲อะไรสักหน่อยนี่นา

"ให้ฟ้าทำไมคะ? หรือจะฝากเอาไปคืนใครเอ๋ย"

"ก็เมื่อตอนแสดงเรากระแทกกับขอบระเบียงไม่เจ็บหรือไงกัน ไหนขอดูหน่อยสิ"

เขาเอ่ยยิ้มๆก่อนจะจับแขนฉันไปดูปรากฏว่ามันช้ำจ้าม่วงเลยแหละ โธ่พ่อคุณหล่อแล้วยังใจดีช่างสังเกตอีกอ่ะ น่าร้ากกกกก ฉันที่เป็๞คนเจ็บยังไม่รู้ตัวเลยจ้าว่าโดนกระแทก

"ขอบคุณค่ะ ฟ้าไม่รู้นะเนี้ยว่าตัวเองแขนช้ำ ฮ่าๆๆ ขอบคุณคุณเอ็กตร้ามากนะคะที่เอามาให้"

ฉันรับยามาไว้ในมือก่อนจะเอ่ยขอบคุณเขา 

"ทาถึงมั้ยให้ผมช่วยมั้ย?"

"มะ.. ไม่เป็๲ไรค่ะสบายมาก ต้องไปเก็บของก่อนแล้วเดี๋ยวฟ้าทาเอง ขอบคุณอีกครั้งนะคะ"

ฉันมองหน้าเขายิ้มๆก่อนจะโบกมือลาเขาแล้วเดินถือตระกร้าเข้าไปด้านในทันทีมาถึงที่ห้องวางของทุกอย่างเรียบร้อยก็หยิบกระเป๋าของตัวเองเตรียมจะกลับก็เจอท่านประธานกับผู้ช่วยเขาสองคนเดินตรงมาทางนี้

"อิงฟ้า"

"ท่านประธานมีธุระอะไรจะใช้ฟ้าเหรอคะ?"

เขาไม่พูดอะไรแต่เดินมาจับแขนฉันไว้แล้วก็เห็นรอยช้ำที่แขนของฉันก่อนจะถอนหายใจออกมาเหมือนจะหงุดหงิด

"เจมส์เอารถออกฉันจะไปโรงพยาบาล"

พูดจบเขาก็จับมือฉันให้เดินตามเขาไปเงียบๆ ถึงฉันจะงงๆแต่ก็ไม่กล้าจะถามว่าไปทำไมโรงพยาบาลและที่สำคัญคือทำไมต้องเอาฉันไปด้วย TT

"ท่านประธานคะไปทำไมคะ?"

"พาเราไปทำแผลไง ไปตรวจด้วยว่านอกจากตรงแขนเจ็บตรงไหนอีกรึเปล่า หรือว่าช้ำในตรงไหนตรวจให้หมดเลยนะ"

ฉันเกาหัวอย่างงงๆ ไม่เห็นจะเจ็บตรงไหนเลยขนาดตรงรอยช้ำฉันยังไม่รู้สึกเจ็บเลย ทำไมใครๆก็คิดมากเนี้ย

"แต่หนูไม่เจ็บเลยค่ะ ไม่ได้เป็๲อะไรด้วย"

"ยังไงก็ต้องตรวจ ไปหาหมอให้เขาตรวจให้ละเอียดเพื่อความสบายใจของผม จบมั้ย?"

ฉันเถียงไม่ออกก็เลยพยักหน้าอย่างปฏิเสธไม่ได้ ฉันนั่งรถมากับท่านประธานมาถึงที่โรงพยาบาล พวกหมอก็ลากฉันเข้าไปตรวจร่างกาย ครึ่งชั่วโมงผ่านไปคุณหมอก็ตรวจอย่างละเอียดนอกจากรอยช้ำที่แขนก็มีรอยช้ำที่เอวอีกที่หนึ่ง ที่เหลือก็ปกติดีทุกอย่าง

"ร่างกายปกติดีครับป๋าธีมไม่มีอะไรน่าเป็๞ห่วง หมอจะจัดยาแก้ปวดแล้วก็ยาแก้ฟกช้ำให้ไปทา "

"ขอบคุณครับ"

เขาพูดกับหมอจบก็หันมามองหน้าฉันแล้วถอนหายใจออกมา เขาดูกังวลแปลกๆหรือว่าเพราะฉันเป็๲ทีมงานในบริษัทเขาก็เลยเป็๲ห่วงกลัวฉันจะตายงี้ป่ะ แต่ก็แอบดีใจนะที่เขาเป็๲ห่วงถึงจะทำได้แค่มโนไปเองก็เถอะ 

"คราวหลังเจ็บตรงไหนต้องบอก ถ้าไม่ไปนั่งดูคลิปย้อนหลังคงไม่เห็นว่าแขนเรากระแทกกับราวระเบียง"

"หนูยังไม่รู้เลยค่ะว่าโดนตอนไหน ก่อนหน้านี้คุณเอ็กตร้าก็เอายามาให้บอกว่าเห็นหนูแขนกระแทก มีแต่คนเห็นแต่หนูที่โดนเองไม่รู้เ๱ื่๵๹เลย แหะๆ"

ท่านประธานชักสีหน้าทันทีก่อนจะเดินเข้าไปยืนตรงหน้าฉัน

"ใครเอายามาให้นะ"

"คุณเอ็กตร้าไงค่ะ พระเอกที่เข้าฉากกับหนูอ่ะ "

เขาเบือนหน้าหนีก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ มือใหญ่กุมขมับตัวเองก่อนจะหันมามองหน้าฉันนิ่ง

"แล้วทำไมต้องเอายามาให้ สนิทกันเหรอ"

"ไม่ค่ะปกติไม่ได้คุยกัน อยู่ๆเขาก็มาถามก็แค่นั้นเอง"

"ช่างเถอะคราวหลังก็ระวังตัวด้วย กลับได้ละเดี๋ยวจะไปส่งที่คอนโด"

พูดจบเขาก็จับมือฉันแล้วพาเดินออกไปจากตรงนั้นส่วนฉันก็เป็๞ตุ๊กตาที่เขาจะลากไปไหนต่อไหนก็ได้ ฉันยังงงอยู่เลยว่าทำไมเขาถึงมาทำดีกับฉันแบบนี้ แสดงความเป็๞ห่วงจนออกนอกหน้าแบบนี้ มันทำให้ฉันคิดไปเองว่าเขามีใจให้ฉันทั้งๆที่มันไม่มีทางเป็๞ไปได้เลยสักนิดเดียว คนระดับเขาจะมาชอบคนแบบฉันได้ยังไงกัน จริงมั้ย

"ขอบคุณที่มาส่งนะคะ ขอบคุณพี่เจมส์กับพี่ดรีมด้วยค่ะ"

ฉันรู้จักทุกคนแล้วเพราะตอนขากลับฉันสอบถามชื่อเขาสองคนเรียบร้อยแล้ว คิคิ ส่วนท่านประธานก็ทำหน้าไม่สบอารมณ์ตลอดทางที่ฉันคุยจ้อแจ้กับลูกน้องเขา ทำมาหวงลูกน้องฉันแค่จะชวนคุยเฉยๆไม่ได้จะแย่งไปสักหน่อยทำไมต้องทำหน้าบึ้งบูดใส่ฉันด้วยก็ไม่รู้

"กลับถึงห้องทานยาแล้วก็พักผ่อนด้วย!!"

"หนูมีนัดกับเพื่อนค่ะวันนี้ ยังนอนพักไม่ได้ขอบคุณที่มาส่งนะคะท่านประธานบายค่ะ"

ฉันเอ่ยยิ้มๆโบกมือให้เขาก่อนจะหันหลังเดินขึ้นคอนโดไปเหมือนเขาจะถามอะไรฉันสักอย่างแต่ไม่ทันอ่ะฉันรีบเพราะเจ๊บิวส่งข้อความมากดดันฉันแล้ว

<ป๋าธีม>

*ป๋าจะขึ้นไปดูห้องมั้ยครับผมให้คนมาตกแต่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว"

ดรีมเอ่ยถามมองผมผ่านกระจกมองหลัง ผมถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ ทำไมเ๱ื่๵๹ของอิงฟ้าถึงกวนใจผมจนถึงตอนนี้ ทั้งเ๱ื่๵๹ที่พระเอกในสังกัดผมมาทำเป็๲ห่วงเป็๲ใยเธอแบบนั้นบอกตรงผมได้ยินแล้วไม่ชอบใจเลยให้ตายสิ!! กลับมาแทนที่จะคุยกับผมแต่ชวนลูกน้องผมคุยแทนไม่สนใจผมที่นั่งอยู่ข้างๆเลย นี่ผมกำลังเรียกร้องความสนใจจากอิงฟ้าอยู่เหรอ คนอย่างป๋าธีมเนี้ยนะ

"รอดูอิงฟ้าว่าเธอจะไปไหน นัดกับเพื่อนที่ไหน ตามไป!!!"

"ป๋าดูหวงคุณอิงฟ้าออกนอกหน้ามากเลยนะครับ ผมดูออก ^^"

"ฉันอาการออกชัดขนาดนั้นเลยเหรอ"

ผมถามมันสองคนเสียงเบา พวกมันมองหน้าผมแล้วพยักหน้าพร้อมกัน

"ชัดมากกกครับ !!!"

~~~~~~~~~~```~~~~~~~

ใครๆก็ดูออกค่ะป๋า

ไรท์ก็ดูออก 5555555